ตอนที่ 5: ทำเนียบยอดคนฝ่ายอธรรม

ตอนที่ 5: ทำเนียบยอดคนฝ่ายอธรรม

ซ่งเย่ครุ่นคิดในใจ หากแม่นางฉินซีอีผู้นี้มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาจริง เขาก็น่าจะสามารถค้นหาชื่อของนางเจอใน "ทำเนียบยอดคนแห่งทวีปเสวียนอิง"

ทันใดนั้น ซ่งเย่ก็เปิดหน้าต่างอินเทอร์เฟซเกมขึ้นมา และกดเข้าไปยังหน้าย่อยของทำเนียบรายชื่อนี้

ทำเนียบนี้แบ่งออกเป็นสองการจัดอันดับใหญ่ๆ ได้แก่ ทำเนียบยอดคนฝ่ายธรรมะ และทำเนียบยอดคนฝ่ายอธรรม ทั้งสองรายการระบุรายชื่อบุคคลไว้รายการละหนึ่งร้อยคน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีพลังอำนาจและอิทธิพลอย่างยิ่งยวดในทวีปแห่งนี้

อย่างไรก็ตาม ซ่งเย่กวาดสายตาตรวจสอบรายชื่อทั้งหมดอย่างละเอียดถี่ถ้วน แต่กลับไม่พบชื่อ "ฉินซีอี" เลยแม้แต่น้อย ทว่า ชื่ออันดับที่ห้าในทำเนียบยอดคนฝ่ายอธรรมกลับปรากฏชื่อว่า "ฉินเสวียนซี"

เป็นไปได้ไหมว่า ฉินเสวียนซี และ ฉินซีอี จะเป็นคนคนเดียวกัน?

เพราะชื่อของทั้งสองนั้นคล้ายคลึงกันเหลือเกิน

บุคคลที่รั้งอันดับห้าในทำเนียบฝ่ายอธรรมย่อมต้องไม่ใช่คนธรรมดา กล่าวสั้นๆ คือ หากพวกนางเป็นคนคนเดียวกัน ตัวตนที่แท้จริงของฉินซีอีก็คือจอมนางมารผู้เลื่องชื่อแห่งทวีปนี้นั่นเอง

สรุปแล้ว นี่เขาอาจกำลังจะได้ภรรยาที่เป็น NPC นางมารอย่างนั้นหรือ?

น่าเสียดายที่การจัดอันดับแสดงเพียงแค่ชื่อ แต่ไม่มีรูปภาพประกอบ ซ่งเย่จึงยากที่จะตัดสินได้ว่าฉินซีอีและฉินเสวียนซีเป็นคนคนเดียวกันหรือไม่!

บางทีฉินเสวียนซีอาจจะเป็นผู้ชายก็ได้ใครจะรู้!

ดังนั้น คำถามนี้คงต้องพักเอาไว้ก่อน!

...วันรุ่งขึ้น

ซ่งเย่ตื่นแต่เช้าตรู่มาตั้งแผงขายน้ำชา จากนั้นจึงเปิดรายการภารกิจของหมู่บ้านมือใหม่ดูว่าวันนี้จะมีภารกิจอะไรใหม่ๆ รีเฟรชขึ้นมาบ้าง

หลังจากตั้งแผงได้ไม่นาน มือปราบจ้าวก็แวะมาอีกครั้ง

เช่นเดียวกับเมื่อวาน หลังจากจ้าวลี่เกาดื่มชาหมดไปหนึ่งชาม เขาก็เติมให้ฟรีอีก เมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน อีกฝ่ายก็นับเงินสิบแปดอีแปะส่งให้ซ่งเย่

ซ่งเย่มองดูเหรียญอีแปะในมือแล้วเอ่ยว่า "พี่จ้าวลี่เกา ท่านให้เงินเกินมาหรือเปล่า?"

จ้าวลี่เกากล่าวตอบ "วันพรุ่งนี้จะมีบัณฑิตห้าคนจากอำเภอเฉิงเดินทางไปศึกษาต่อที่สำนักวังเสวียนชิงและจะผ่านทางนี้ ถึงเวลานั้นเจ้าช่วยรินน้ำชาให้พวกเขาดื่มคนละชาม โดยห้ามเก็บเงินพวกเขาเด็ดขาด!"

ซ่งเย่ยิ้มรับ "ตกลงครับ!"

ซ่งเย่จำได้ว่าตนเองก็มีเทียบเชิญเข้าสำนักวังเสวียนชิงอยู่ใบหนึ่ง ซึ่งท่านเซียนซูมอบให้เมื่อหนึ่งเดือนก่อน แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เพราะเขาไม่สามารถออกจากหมู่บ้านแห่งนี้ได้

ทันใดนั้นเอง ชาวบ้านคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา พลางตะโกนเสียงหลง

"มีหมาป่าตัวใหญ่โผล่มาทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน! ทุกคน ระวังลูกหลานและเป็ดไก่ของพวกท่านให้ดี!"

จ้าวลี่เกาคว้าดาบบนโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืนทันที "ข้ามือปราบจ้าว จะไปไล่หมาป่าให้ชาวบ้านเอง!"

ซ่งเย่เองก็รีบตามไปติดๆ

เพราะเขาได้ยินชาวบ้านตะโกนว่า "หมาป่าตัวใหญ่" มันอาจจะเป็นราชาหมาป่าปรากฏตัวขึ้นก็ได้ การฆ่าราชาหมาป่าจะทำให้เขาได้รับค่าประสบการณ์ถึง 500 แต้ม ซึ่งเทียบเท่ากับการทำภารกิจทั่วไปหลายภารกิจเลยทีเดียว!

เมื่อไปถึงทิศตะวันตกของหมู่บ้าน ก็พบว่าเป็นราชาหมาป่าตัวมหึมากำลังเดินวนเวียนอยู่จริงๆ

จ้าวลี่เกาไม่ได้ลังเลมากนัก เขาหันหลังกลับเตรียมวิ่ง พลางตะโกนว่า "พี่น้องชาวบ้าน หาที่หลบภัยก่อน! ข้าจะกลับไปที่ที่ว่าการอำเภอเพื่อระดมคนมาเพิ่ม!"

ลำพังหมาป่าป่าธรรมดา ดาบเหล็กเล่มโตของเขายังพอรับมือไหว แต่การเผชิญหน้ากับราชาหมาป่าที่มีขนาดมหึมาเช่นนี้ เขาคงไม่โง่พอที่จะไปส่งตัวเองไปตายคนเดียว

ทว่าในสายตาของซ่งเย่ ราชาหมาป่าตัวนี้คือค่าประสบการณ์ 500 แต้มเดินได้ชัดๆ

ทันทีที่จ้าวลี่เกาจากไป ซ่งเย่ก็หยิบดาบเหล็กขึ้นสนิมของผู้เล่นใหม่ออกมาจากกระเป๋าเป้ในเกม แล้วฟาดฟันใส่ราชาหมาป่าทันที

เพลงดาบฟ้าถล่มปฐพีทลาย!

ชั่วพริบตาที่ปราณดาบสีแดงฉานอันแหลมคมสามสายสัมผัสถูกตัวราชาหมาป่า ร่างของมันก็แหลกสลายกลายเป็นผุยผงและค่อยๆ เลือนหายไปในอากาศทันที

"ติ๊ง! ผู้เล่นสังหารราชาหมาป่า ได้รับค่าประสบการณ์ +500 แต้ม"

เมื่อหนึ่งเดือนก่อน หากเจอราชาหมาป่าตัวนี้ ซ่งเย่คงต้องหันหลังวิ่งหนีเหมือนจ้าวลี่เกา แต่ตอนนี้เขาสามารถสังหารมันได้ในดาบเดียว

ในฐานะผู้เล่น ตราบใดที่ค่า 'เลือด' หรือพลังชีวิตของซ่งเย่สูงพอ ต่อให้ไม่มีพลังวรยุทธ์ เขาก็แข็งแกร่งดั่งเทพวชิระ สามารถทำลายกฎเกณฑ์ทั้งปวงด้วยพละกำลังล้วนๆ!

จากนั้น ซ่งเย่ก็เก็บดาบเหล็กผู้เล่นใหม่เข้าที่

พอกลับมาถึงแผงน้ำชา ซ่งเย่ก็เห็นฉินซีอียืนรอเขาอยู่ที่ทางเข้า ในมือของนางถือนกตัวใหญ่ที่กำลังใกล้ตายอยู่ตัวหนึ่ง

นกตัวนั้นมีดวงตาสีฟ้าแต่ขนสีทองอร่าม

แน่นอนว่าซ่งเย่ไม่เคยเห็นนกสายพันธุ์นี้มาก่อน

เมื่อฉินซีอีเห็นซ่งเย่กลับมา นางก็ส่งยิ้มให้เขา "สามีตัวน้อยของข้า ท่านกลับมาแล้ว"

ซ่งเย่ชะงักไปชั่วครู่ แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะมีสัญญาหมั้นหมายกัน แต่ยังไม่ได้แต่งเข้าบ้านอย่างเป็นทางการ แต่นางกลับเรียกเขาว่าสามีแล้ว แต่ทำไมต้องเติมคำว่า "ตัวน้อย" เข้าไปข้างหน้าด้วยนะ?

"อืม" ซ่งเย่ตอบรับเสียงเรียบ

ฉินซีอีชูวิหคยักษ์ขนทองในมือขึ้น แล้วกล่าวกับซ่งเย่ว่า

"ท่านป้าซุนบอกข้าว่าฝีมือทำอาหารของสามีตัวน้อยยอดเยี่ยมนัก ช่วยตุ๋นนกตัวนี้ให้ข้าบำรุงร่างกายทีสิ พอร่างกายข้าแข็งแรงดีแล้ว ในคืนเข้าหอ สามีตัวน้อยจะได้แสดงฝีมือได้อย่างเต็มที่!"

ซ่งเย่รู้สึกว่าแม่นางคนนี้กำลังพูดจาสองแง่สองง่าม แต่เขาก็หาหลักฐานไม่ได้ จึงได้แต่ตอบว่า "ตกลง!"

ซ่งเย่รับนกยักษ์มาจากมือของฉินซีอี และพบว่ามันยังไม่ตายสนิท ยังคงมีลมหายใจรวยริน เมื่อกลับเข้าไปในครัวของลานบ้านเล็กๆ ซ่งเย่จึงหยิบมีดทำครัวขึ้นมา ปาดคอมันเพื่อสงเคราะห์ให้พ้นทุกข์

แต่ทันใดนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนของเกมก็ดังขึ้น

"ติ๊ง! ผู้เล่นสังหารสัตว์อสูรระดับสูง [วิหคขนทองนัยน์ตาฟ้า] ได้รับค่าประสบการณ์ +100,000 แต้ม"

ทันใดนั้น

แสงสีทองสาดส่องรอบตัวซ่งเย่ไม่หยุดหย่อน

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเลื่อนระดับเป็นเลเวล 16!"

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเลื่อนระดับเป็นเลเวล 17!"

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเลื่อนระดับเป็นเลเวล 18!"

... "ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเลื่อนระดับเป็นเลเวล 30!"

คุณพระช่วย! แค่เก็บหัวนกมาเชือดเล่นๆ เขากลับเลเวลพุ่งจาก 15 ไปถึง 30 ในรวดเดียว!

เจ้านกที่เขาใช้มีดทำครัวปาดคอตัวนี้ ดูเหมือนจะชื่อว่า "วิหคขนทองนัยน์ตาฟ้า" มันเป็นสัตว์อสูรระดับสูง หากมันอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ผู้เล่นระดับต่ำอย่างซ่งเย่ย่อมไม่มีทางฆ่ามันได้แน่

และการที่นกตัวนี้ถูกมอบให้โดยฉินซีอี แสดงว่าฉินซีอีมีความแข็งแกร่งที่น่าหวาดหวั่น สามารถจับสัตว์อสูรระดับสูงอย่างวิหคขนทองนัยน์ตาฟ้าที่บาดเจ็บสาหัสมาได้โดยง่าย

ดูเหมือนว่าหลังจากพักผ่อนไปหนึ่งคืน พลังวรยุทธ์ของนางน่าจะฟื้นฟูขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว

ซ่งเย่คิดว่าเมื่อร่างกายของนางฟื้นตัวสมบูรณ์ นางคงไม่อยู่ที่นี่ต่อแน่นอน เรื่องที่บอกว่าจะแต่งงานกับเขาคงเป็นแค่คำพูดลอยๆ

หากฉินซีอีผู้นี้คือฉินเสวียนซี บุคคลอันดับห้าในทำเนียบฝ่ายอธรรมจริงๆ... ในสายตาของนาง ซ่งเย่ที่เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาๆ จากหมู่บ้านชิวอวี่ ก็คงไม่ต่างอะไรกับมดปลวก

ถ้าเป็นคุณ คุณจะยอมแต่งงานกับมดปลวกหรือเปล่าล่ะ?