ตอนที่ 118 หั่วฉี
ตอนที่ 118 หั่วฉี
จากด้านข้างที่เขาได้ยิน เขาได้ยินเสียงร้องของอาโมรี่
ถังเทียนใจตกวูบเขาไม่หันศีรษะแม้แต่น้อย กลับพึมพำแทนว่า "เจ้าไปช่วยอาโมรี่ออกมา"
หานปิงหนิงมองถังเทียนอย่างลึกซึ้งนางหายวับไปโดยไม่พูดสักคำ
"ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะบังคับให้เราเคลื่อนไหวได้" บุรุษร่างสูงเดินมาที่ถังเทียนช้าๆ และถอนหายใจ"บอกตามตรงเลยนะว่าข้าตะลึง ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนข้าทึ่งจริงๆ"
ถังเทียนจ้องมองขุนพลวิญญาณสีเทาเขม็งจึงทำให้ไม่ได้ยินเสียงบุรุษตัวสูง
เขาสามารถรู้สึกได้ถึงอันตรายอย่างประหลาด ขุนพลวิญญาณเทาให้ความรู้สึกได้ถึงอันตราย ขนาดทำเขาผมตั้งชันคู่ตาสีแดงที่น่าขนลุกนั้นไม่มีสัญญาณของอารมณ์
เขาไม่สามารถจำแนกได้ว่าขุนพลวิญญาณประหลาดนี้อยู่ในระดับไหน ระลอกคลื่นที่ขุนพลวิญญาณปล่อยออกมาไม่เหมือนกับขุนพลวิญญาณธรรมดา ขุนพลวิญญาณนี้มีพลังที่กล้าแข็ง ถังเทียนไม่กล้าเคลื่อนไหวโง่ๆ
บุรุษร่างสูงยิ้มเล็กน้อย"เป็นยังไงบ้าง? หั่วฉีของข้าน่ากลัวดีไม่ใช่หรือ เขาก็เหมือนกับเจ้านั่นแหละเป็นยอดฝีมือสู้ระยะประชิด หลายคนตายด้วยเงื้อมมือของเขา”
ถังเทียนจ้องมองหั่วฉีพูดไม่ออก
"ข้ารู้ว่าเจ้ามาจากสมาพันธ์ชาวยุทธ"บุรุษร่างสูงยอมรับ "สมาพันธ์ชาวยุทธนั้นทรงพลัง เราไม่ต้องการเป็นศัตรูกับเจ้า ถ้าเจ้าพาคนของเจ้ากลับไป อย่างนั้นเรื่องนี้..."
ถังเทียนหายไป
ปัง!
หั่วฉียังคงไม่เคลื่อนไหวแค่ยกฝ่ามือขึ้นป้องกันหมัดของถังเทียน เขาเต็มไปด้วยความแข็งแกร่ง เมื่อหมัดและฝ่ามือปะทะกัน เกิดเสียงที่ไม่ธรรมดา
บุรุษตัวสูงพูดอย่างเสียใจ“เนื่องจากเจ้าไม่ต้องการถอนตัว อย่างนั้นข้าไม่มีอะไรอื่นจะพูดอีก บอกตามตรงว่าข้าเสียใจกับการตัดสินใจของเจ้า”
ถังเทียนกลายเป็นหูหนวกตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย ท่าของเขาเป็นเหมือนพายุคลั่ง
ผัวะ ผัวะ!
เสียงปะทะดังกึกก้อง
บุรุษตัวสูงถอนหายใจส่ายศีรษะ“หั่วฉีเกิดมาเพื่อต่อสู้ แม้ว่าเจ้าจะไม่อ่อนแอ แต่เทียบกับหั่วฉีแล้ว เจ้ายังด้อยกว่า”
พูดไม่ทันจบประโยค เขาเคลื่อนไหว ปราณแกร่งกร้าวออกมาจากเขา
บุรุษร่างสูงแสยะยิ้ม
ความมืดคืบคลานมาอยู่ด้านหน้าเขาและหั่วฉี
ผัวะ!
การลอบโจมตีของถังเทียนหยุดหั่วฉีไว้ได้
ยิ้มของบุรุษร่างสูงกลายเป็นเย็นชา
“ฆ่ามัน, หั่วฉี”
ถังเทียนแค่รู้สึกเลือนลางและอกของเขารู้สึกเจ็บทันทีและร่างปลิวกระเด็น ถังเทียนฝืนตัวพยายามทรงตัวขณะที่ลงยืนบนพื้นเขากระอักโลหิตออกมาคำหนึ่ง
ไวมากและมีพลังแข็งแกร่ง!
ด้วยสัญชาตญาณของเขาความจริง ความจริงเขายังหลบได้ไม่พ้น..
ขุนพลวิญญาณนี้..เขาอยู่ระดับใดกันแน่... ทำไมถึงได้ทรงพลังนัก
นอกจากนี้เขายังมีปราณที่น่ากลัว มันสร้างความเสียหายให้กับร่างกายถังเทียน ปราณเที่ยงแท้ในร่างของเขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากมายเพื่อสลายปราณที่น่ากลัวนี้
หั่วฉีเดินมาทางถังเทียนช้าๆ
"เจ้าแข็งแกร่งแค่นี้เองหรือ?" บุรุษร่างสูงผิดหวังเล็กน้อย "น่าผิดหวังจริงหั่วฉีคือขุนพลวิญญาณที่มีพลัง จงใช้พลังที่แท้จริงของเจ้า ให้หั่วฉีของข้าได้เรียนรู้และเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้น"
ถังเทียนเช็ดเลือดที่มุมปากและจ้องมองหั่วฉีเขม็งเป็นเวลานานแล้วที่เขารู้สึกอ่อนเพลีย...
ภาพข้างหน้าเขาพร่ามัว ขณะที่ถังเทียนหยีตา เขาคร่ำครวญในใจขณะที่ย่อเอวลงและใช้มือยื่นไปข้างหน้าเพื่อป้องกันตัวเอง
ปัง!
แข็งแกร่งมากพลังรุนแรงแล่นผ่านไปตามฝ่ามือของเขาทำให้ฝ่ามือของเขาชา ถังเทียนจมลึกลงไปในพื้น
เขาป้องกันได้
ถังเทียนดีใจแต่เขายังไม่สามารถป้องกันได้ทันเวลา ความรู้สึกถึงอันตรายที่ซุ่มอยู่รอบๆตัวถังเทียน เขาป้องกันด้วยข้อศอกและฝ่ามือของเขา
ปัง ปัง ปัง
การโจมตีเหมือนพายุมาจากหมัด ถังเทียนทำได้เพียงอดทน
จิตใจของเขาว่างเปล่า แขนของเขาหมดความรู้สึกเขาเป็นเหมือนเสาไม้ที่ถูกค้อนไม้กระหน่ำใส่อย่างต่อเนื่อง ช้าแต่แน่นอน เขาจมลึกลงไปในพื้น
ดินท่วมลึกถึงเข่าของเขา
โดยไม่มีสัญญาณใดเงาขาข้างหนึ่งหวดเมือนแส้เข้าที่ท่อนแขนด้านล่างของเขา
เขารู้สึกเจ็บปวดทรมานและถังเทียนกระเด็นและร่วงลงกับพื้นอย่างแรงจนเป็นรอย
ปัง!
หน้าของเขาถูกขาย่ำจนจมลงในดินอ่อน
"เจ้ามีความสามารถเพียงเท่านี้เองหรือ?" บุรุษร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย ถังเทียนได้ยิน ถึงกับมึนงง ราวกับว่าเสียงดังมาจากที่ไกล
พลาดท่า...
พลาดท่าขนาดนั้น...
※※※※※
บุรุษทั้งสองคนได้เข้ามาเปลี่ยนสถานการณ์ไปอย่างรวดเร็ว อวี่หมิงเว่ยรู้สึกสบายใจ เมื่อครู่ก่อนนั้น ถังเทียนยังเป็นผู้ไร้พ่ายแท้ๆก็ยังไม่มีโอกาสตอบโต้ นอกจากนี้กลุ่มของเขาทั้งสี่คนก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของยอดฝีมือนั้น
วันนี้จะเป็นจุดจบของตระกูลซ่างกวน
"ฆ่าพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือสักคน"
ในที่สุดอวี่หมิงเว่ยก็ทิ้งไพ่ใบสุดท้าย ยอดฝีมือทั้งหมดโจมตี
แล้วความยินดีก็อยู่เหนือความหนาวเหน็บโดยไม่รู้ตัว พลังของยอดฝีมือทั้งสองน่ากลัวและคุกคามชีวิตเขาด้วย แม้ว่าเขาชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ ตระกูลอวี่บางทีอาจจะตกเป็นทาสก็ได้
แต่ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ได้ นั่นเป็นเรื่องดี
※※※※※
เขารู้สึกเจ็บปวดบนใบหน้า ปากของเขาเต็มไปด้วยดินและถังเทียนยังอยู่ในอาการมึนงง หัวใจของเขาว่างเปล่าเขาคิดว่าเขาแข็งแกร่งแล้ว แต่ไม่เคยคิดว่าเขาจะจบลงในสภาพเช่นนี้
การโจมตีของหั่วฉีเร็วเกินไป และอยู่ในขอบเขตที่เขาไม่เข้าใจ
เราล้มเหลว... ล้มเหลวสิ้นเชิง.. เราไม่มีโอกาสชนะ..ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเมื่อเราเผชิญหน้ากับนักสู้ที่แข็งแกร่งแท้จริง เราก็แค่กระจอกมาก
หยาหยาตะโกนด้วยความโกรธ ยี้ๆ ย้าๆใส่หั่วฉีและบินฉวัดเฉวียนอยู่ในอากาศเหมือนยุง
ทันใดนั้นเสียงครางดังแว่วมาเข้าหูของเขา
หานปิงหนิง!
เหมือนกับถูกสายฟ้าฟาด ถังเทียนตะลึง เขารู้ว่าหานปิงหนิงเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งมาก เว้นแต่นางได้รับบาดเจ็บแล้ว คงไม่มีอย่างอื่นทำให้นางส่งเสียงเช่นนั้น
อาโมรี่และเหลียงชิวคำรามลั่นพร้อมกัน พร้อมๆ กันนั้นซือหม่าเซียงซานก็ส่งเสียงคราง
พวกเขาตกอยู่ในอันตราย!
ถังเทียนจิตใจมึนงง พวกเขามาเพราะเขา พวกเขาสู้เพื่อเขา และตอนนี้ พวกเขาตกอยู่ในอันตราย รายละเอียดเล็กน้อยรอบๆตัวเขาแว่วเข้ามาในหูของเขา เสียงร้องโหยหวนของซ่างกวนจู้ เสียงหายใจหนักหน่วงของซ่างกวนเว่ยและเสียงร้องโหยหวนทำนองเดียวกัน
แย่จริงๆ!
ถังเทียนกำหมัดแน่นและเขาเริ่มหายใจหนักหน่วง
ข้ากำลังจะตายอย่างนี้หรือ? ข้าจะต้องยอมแพ้อย่างนี้หรือ?และล้มเหลวอย่างนี้หรือ? คนมากมายต้องมาตายกับเรา...
เรามันโง่หรือเปล่า... ที่พาทุกคนมาตายกับเรา?
ไม่!
ไม่อย่างแน่นอน!
เสียงตะโกนดังก้องในใจถังเทียนและร่างของเขากำลังร้อนเหมือนเหล็กถูกเผา เขารู้สึกว่าร่างของเขากำลังเผาไหม้
ลูกตาเขาที่ถูกกดลงไปในดินแดงก่ำขึ้นมาทันที
รูปหน้าถังเทียนดูเหมือนเจ้าเล่ห์ทันที
หั่วฉีรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงทันที โดยไม่ลังเลเขารีบถอยทันทีแต่ด้วยการตบเพียงครั้งเดียว เงาร่างเลือนลางพุ่งออกมาจากดินเหมือนสายฟ้าเงาขาระเบิดพลังต่อหน้าเขา
หั่วฉีกวัดแกว่งฝ่ามือของเขาอย่างรวดเร็ว
เผียะ เผียะ เผียะ
การปะทะกันของขากับฝ่ามือดังกึกก้อง มันสามารถกดดันคนจนแทบหายใจไม่ออก
หั่วฉียังคงสงบและก้าวเท้าได้ไวมาก ฝ่ามือทั้งสองเคลื่อนที่ป้องกันโดยไม่ผิดพลาด
ผัวะ!
เงาขาข้างหนึ่งปรากฏอยู่ต่อหน้าของหั่วฉีโดยไม่มีสัญญาณเตือน ไม่ทันได้สนองตอบหั่วฉีก็โดนขาข้างนี้ฟาดใส่
เหมือนกับว่าเขาถูกค้อนยักษ์หวดกระหน่ำใส่ หั่วฉีปลิว
ถังเทียนคำราม ขณะที่เขารวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่ขาของเขาควั่บ..เขาหายไปในอากาศ
รังสีดาบวงเดือนสามสายส่งเสียงดังซู่และเล็งตรงมาที่หั่วฉี หั่วฉียังคงอยู่ในอากาศเขาหักศอกเข้าหากันรังสีดาบวงเดือนก็แตกร่วงเป็นชิ้นรังสีดรรชนีมารพิโรธยิงมาจากด้านล่าง ร่างของหั่วฉีงอได้อย่างน่าประหลาด และหลบรังสีดรรชนีได้
หือ?
เงาเลือนลางปรากฏอยู่ที่หางตาของหั่วฉี
รู้สึกไม่ดีเลย
บอลสุญญากาศโปร่งใสถูกแปะใส่ที่หน้าอกของเขา เหมือนกับสุญญากาศ
ปัง!
บอลสุญญากาศกระแทกใส่มีดอากาศนับไม่ถ้วนไหลเข้าที่หน้าอกของหั่วฉี
หั่วฉีกระตุกแต่แขนของเขาเปลี่ยนแส้งูหวดเข้าที่หน้าอกของถังเทียน
ถังเทียนพลิกฝ่ามือป้องกันหมัดทั้งสองนี้ไว้ได้
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าหมัดจะจะแฝงไว้ด้วยพลัง ถังเทียนสะดุดและถอยออกมา
หั่วฉีคุกเข่าข้างหนึ่งและยืนขึ้นช้าๆ บนอกของเขามีรูใหญ่ขนาดกำปั้น ดูน่าสยดสยอง
บุรุษร่างสูงมีสีหน้าหวาดกลัว ตอนนี้เขาจ้องดูหน้าหมองคล้ำของถังเทียน"สภาวะคลั่ง...."
ตาถังเทียนแดงฉานเหมือนเลือดแต่แตกต่างจากตาแดงของหั่วฉี ตาแดงของถังเทียนเหมือนกับมีเปลวเพลิงลุกโชน และสำหรับตาแดงของหั่วฉีจะลึกซึ้งเหมือนทะเลเลือด ดูน่าขนลุก
ทันใดนั้นรังสีกระบี่ฉายมาจากตระกูลอวี่
"น้องถัง!"
เสียงกู่ยาวของจิ่งหาวดังมาแต่ไกลในพริบตาเขาก็มาหยุดอยู่ข้างถังเทียน
"พี่ใหญ่! ช่วยสหายของข้าก่อน" ถังเทียนพูดโดยไม่หันหน้ามามอง "ข้ายังสามารถรับมือทางนี้ได้!
จิ่งหาวได้ยินและพูดโดยไม่ลังเล "ระวังด้วย"
กระบี่มงกุฏเหนือในมือเขาเปล่งแสงเจิดจ้าและมันได้เอาชีวิตของขุนพลวิญญาณของบุรุษมีหนวด สามารถช่วยอาโมรี่และคนอื่นๆ ให้รอดพ้นจากอันตราย
นักสู้คนอื่นทุกคนที่ตามจิ่งหาวมาด้วย เข้าร่วมต่อสู้โดยไม่ลังเล
ตระกูลซ่างกวนที่อยู่ในท่ามกลางการต่อสู้สามารถกลับมาควบคุมสถานการณ์ได้ทันที
ถังเทียนปลดภาระห่วงกังวลสุดท้ายไปแล้ว ดวงตาของเขามีประกายร้อนแรงขณะที่เขาเก็บนกยูงครามที่ได้รับเสียหายกลับเข้าไปในตู้อาวุธอควาเรียส เขาได้รับการปกป้องจากการโจมตีสองครั้งก่อนนั้นจากนกยูงคราม หากไม่มีนกยูงครามเขาคงบาดเจ็บหนักไปแล้ว
ถุงมือเหล็กแห่งดาวเตาหลอมและเพลิงสีเขียวหมองลงเล็กน้อย
"เพลิงเตาหลอม!"
ถังเทียนกู่ร้องแสดงความความเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นเต็มที่
จิตวิญญาณพลังยุทธของถุงมือดาวเตาหลอมสามารถรู้สึกถึงความปรารถนาและความมุ่งมั่นของถังเทียน
พรึ่บ!
เพลิงเขียวลุกลามจากหมัดถุงมือขึ้นมาคลุมถึงไหล่ แขนขวาของถังเทียนมีเปลวเพลิงเขียวลุกโพลงไปทั้งแขน
พลังปราณเที่ยงแท้ทั้งหมดถูกส่งเข้าไปในถุงมือ
บนผิวถุงมือมีรอยร้าวอย่างต่อเนื่อง
โพละ!
เศษแตกชิ้นหนึ่งร่วมลงมาจากถุงมือดาวเตาหลอม แต่ในพริบตาเดียวก็สลายหายไปในเปลวเพลิง เศษแตกหลุดร่วงออกมาและสลายหายไปในเปลวเพลิง
เปลวเพลิงเขียวบนแขนขวาของถังเทียนโหมรุนแรงขึ้น
เมื่อเศษแตกชิ้นสุดท้ายหายไป เปลวเพลิงก็ยิ่งลุกโหมกระพือ
จิตวิญญาณพลังยุทธกำลังลุกฮือและพลังของสมบัติดวงดาวก็เติบโตกล้าแข็งพร้อมกัน แต่นั่นจำเป็นต้องได้การตัดสินใจของจิตวิญญาณพลังยุทธของสมบัติ จิตวิญญาณพลังยุทธจะมีญาณวิถี มันสามารถปฏิเสธการทำลายตัวเองได้
"เจ้าตอบรับความปรารถนาของข้าหรือ?"
ถังเทียนตื่นเต้น เขาน้ำตาคลอหลังจากใช้หมัดนี้แล้ว จะไม่มีถุงมือดาวเตาหลอมอีกต่อไป มันได้เผาผลาญพลังงานของมันทั้งหมด
เหมือนกับว่าถังเทียนสามารถห็นอดีตที่ผ่านมาสิบปีได้ภายในเปลวเพลิงสีเขียวเป็นตัวอ่อนที่ถูกเคี่ยวกรำฝึกฝนต่อเนื่อง จิตวิญญาณพลังยุทธค่อยๆ ตื่นขึ้น เรียบง่ายธรรมดา เหมือนกับถุงมือ
"เพลิงเตาหลอม..."
ถังเทียนค่อยๆ เงยหน้า เพลิงเตาหลอมเผาผลาญอยู่ที่แขนขวาของเขาเขายังจับจ้องดูหั่วฉี"ข้าจะไม่ยอมให้ความมุ่งมั่นของเจ้าต้องสูญสลายไปด้วยหมัดนี้"