บทที่ 27: เบาะแสที่ขาดสะบั้น

บทที่ 27: เบาะแสที่ขาดสะบั้น

หลังจากทรมานหลงอู่อยู่พักใหญ่ ซูหยูก็หมดความสนใจ

เพราะหลงอู่ดันตายเพราะความเจ็บปวดไปจริงๆ

ใช่แล้ว

เขาเจ็บจนตายจริงๆ

ดาเมจความเจ็บปวดที่เพิ่มขึ้นพันล้านเท่า

มันไม่ใช่สิ่งที่คนระดับขั้นที่ 6 จะทนไหว

แม้แต่นักพรตชุดเทาระดับเทพยังไม่กล้าพูดเต็มปากว่าจะทนได้ เขาคงแสดงอาการเจ็บปวดออกมาแล้วค่อยรักษาซูหยู

หลงอู่ย่อมเทียบชั้นกับนักพรตชุดเทาไม่ได้

ดังนั้น การที่เขาตายเพราะความเจ็บปวดจึงเป็นเรื่องปกติ

เพียงแต่เขาเป็นคนแรกที่ซูหยูทำให้ตายด้วยความเจ็บปวด

ซูหยูมองไปรอบๆ ที่นี่เป็นโกดังร้างแห่งหนึ่ง

ภายในโกดังมีวัสดุอุปกรณ์มากมาย

ซูหยูสำรวจดูแล้วพบว่าเป็นทรายอาคม วัสดุที่ใช้สำหรับวางค่ายกล

หมายความว่าคนพวกนี้คิดจะวางค่ายกลงั้นเหรอ?

ก่อนที่ซูหยูจะทันได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น เสียงดังสนั่นก็ดังมาจากภายนอก ตามด้วยเสียงการต่อสู้อย่างต่อเนื่อง

เสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวดังขึ้น "ฉันคือเจ้าหน้าที่ตำรวจขั้นที่ 6 จากสมาคมมืออาชีพ! หากพวกแกไม่ยอมจำนน ก็มีแต่ความตายเท่านั้นที่รออยู่!"

ซูหยูแปลกใจ สมาคมมืออาชีพมาถึงเร็วขนาดนี้เชียว?

เขาเพิ่งจะโทรแจ้งตำรวจไป พวกเขามาถึงแล้วเหรอ?

ประสิทธิภาพการทำงานนี่รวดเร็วทันใจจริงๆ!

จุดประสงค์ที่แท้จริงที่ซูหยูโทรแจ้งตำรวจก็เพื่อกำจัดกองกำลังลึกลับนี้ให้สิ้นซาก

ไม่อย่างนั้น ใครจะไปทนไหวที่มีคนมาลอบสังหารแบบวันเว้นวัน?

ตูม!

ร่างหนึ่งถูกยิงร่วงลงมาจากท้องฟ้า กระแทกเข้ากับโกดังอย่างจัง และตกลงข้างๆ ซูหยู

คนผู้นั้นกระอักเลือดออกมา แต่พอเห็นซูหยู รอยยิ้มชั่วร้ายก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาคว้าคอซูหยูทันทีแล้วตะโกนใส่ท้องฟ้าอย่างเกรี้ยวกราด "ฉันมีตัวประกัน! ไสหัวไปซะ แล้วปล่อยฉันไป!"

ลำแสงสายหนึ่งพุ่งลงมาจอดบนพื้น เจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มในชุดเกราะทองคำจ้องมองด้วยสายตาเย็นชา

ในมือของเจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่ม แสงสว่างจ้าปรากฏขึ้น ก่อนจะก่อตัวเป็นธนูยาวสีทอง เขาเงื้อสายธนูและขึ้นลูกศร ปลดปล่อยออร่าอันทรงพลังออกมา

"แกจับเขาไว้ แล้วทำไมฉันต้องไสหัวไป? ยังคิดจะหนีอีกเหรอ? ฝันไปเถอะ!"

เขาปล่อยมือทันที ลูกธนูแสงพุ่งออกไปรวดเร็วจนยากที่ใครจะตอบสนองทัน มันทะลุผ่านร่างของซูหยูและคนคนนั้นไปในพริบตา

ทว่า ซูหยูกลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ในขณะที่คนผู้นั้นล้มลงกระแทกพื้น สิ้นใจตายคาที่

บนท้องฟ้า ร่างอีกหลายร่างร่อนลงมา

พวกเขาทั้งหมดสวมเครื่องแบบของสมาคมมืออาชีพ

"คุณตำรวจ ผู้ก่อความไม่สงบคนอื่นๆ ถูกจัดการหมดแล้วครับ" พวกเขารายงานต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่ม

เจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มพยักหน้า มองไปที่ซูหยู แล้วบินออกจากโกดัง ทิ้งคำพูดไว้สั้นๆ "ไปสอบปากคำเด็กหนุ่มคนนั้น แล้วส่งเขาไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล พร้อมมอบรางวัลพลเมืองดีให้ด้วย"

…

ความเร็วและประสิทธิภาพของสมาคมมืออาชีพนั้นน่าทึ่งมาก

ภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง พวกเขาได้ตรวจสอบตัวตนและแผนการของผู้ก่อความไม่สงบคนอื่นๆ อย่างละเอียดถี่ถ้วน

บนโลกอินเทอร์เน็ต บัญชีทางการของสมาคมมืออาชีพเมืองไป๋ได้โพสต์อัปเดตสถานการณ์แล้ว

และมันก็พุ่งขึ้นสู่อันดับหนึ่งของหัวข้อที่กำลังเป็นกระแสทันที

"เจ้าหน้าที่ตำรวจ 'หลี่เทียนอี้' แห่งสมาคมมืออาชีพเมืองไป๋ ประสบความสำเร็จในการขัดขวางแผนการร้ายของ 'สมาคมเทียนเหริน' และช่วยชีวิตชาวเมืองไป๋นับสิบล้านคน!"

"ตั้งแต่ได้รับแจ้งจากบุคคลลึกลับ จนถึงตอนที่หลี่เทียนอี้และทีมทลายแผนการของสมาคมเทียนเหริน ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง!"

"บุคคลลึกลับได้รับรางวัลมากมายจากสมาคมมืออาชีพเมืองไป๋... เราหวังว่าพลเมืองทุกคนจะช่วยกันแจ้งเบาะแสเกี่ยวกับองค์กรลัทธิบูชาปีศาจ"

ณ ขณะนี้ ที่สมาคมมืออาชีพเมืองไป๋

ซูหยูกำลังให้ปากคำ

"ใครเป็นคนฆ่ามืออาชีพขั้นที่ 6 ต่อหน้าคุณ?"

"ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ ผมโดนเขาจับตัวมา แล้วผมก็รีบโทรแจ้งตำรวจ พอฟื้นมาอีกที เขาก็ตายไปแล้ว"

"แล้วทำไมกล้องวงจรปิดที่บ้านคุณถึงเป็นของปลอม?"

"เอ่อ ใครเขาติดของจริงกันในบ้านตัวเองล่ะครับ? เอาไว้ขู่คนเฉยๆ"

"ทำไมหลินจางถึงไปหาคุณ?"

"เขาเป็นสมาชิกของ 'ลัทธิแห่งแสง' เขาคงรู้ว่าผมปลุกอาชีพขั้นที่ 7 ได้ เลยมาชวนเข้าลัทธิ พอผมปฏิเสธ เขาก็เลยพยายามจะฆ่าผม"

"แล้วทำไมผู้ก่อความไม่สงบพวกนี้ถึงมาหาคุณ? พวกเขาบอกว่าเพื่อจะเข้าร่วมสมาคมเทียนเหริน พวกเขาต้องทำตามแผนบางอย่าง! แต่ในจังหวะสำคัญ มีคนหนึ่งหายตัวไป คนคนนั้นเคยไปหาคุณก่อนจะหายตัวไป วันนี้พวกผู้ก่อความไม่สงบเลยมาหาคุณและลักพาตัวคุณไป คนที่หายตัวไปนั้นอยู่ที่ไหน? และมีความสัมพันธ์อะไรกับคุณ?"

ซูหยูถูกสอบสวนอย่างหนัก

ซูหยูคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็จำต้องแต่งเรื่องขึ้นมา

"จริงๆ แล้ว หลังจากที่ผมปลุกอาชีพได้ มีจอมยุทธ์คนหนึ่งเห็นแววในอาชีพของผม แล้วรับผมเป็นศิษย์ ผมเดาว่าอาจารย์ของผมน่าจะเป็นคนจัดการพวกที่คิดร้ายกับผม"

เจ้าหน้าที่ตำรวจจ้องมองซูหยู

เขาถามต่อ "อาจารย์ของคุณคือใคร?"

ซูหยูตอบ "ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันครับ"

เจ้าหน้าที่ตำรวจ: "...เอาล่ะ คุณกลับไปได้แล้ว รางวัลพลเมืองดีและของรางวัลอื่นๆ จะถูกส่งไปที่บ้านคุณในอีกไม่กี่วัน เปิดโทรศัพท์ไว้ด้วยนะ เดี๋ยวเราจะติดต่อไป แล้วต้องรับสายด้วยล่ะ แล้วถ้ามีเหตุการณ์พิเศษอะไรเกิดขึ้น ให้รีบติดต่อเราทันที"

ซูหยูพยักหน้า "ตกลงครับ"

ทำไมซูหยูถึงกล้าใช้อาจารย์ลึกลับมาเป็นเกราะกำบัง?

นั่นเป็นเพราะในโลกนี้ กฎปลาใหญ่กินปลาเล็กยังคงเป็นความจริง

ผู้แข็งแกร่งย่อมมีอภิสิทธิ์

สำหรับกองกำลังทางการต่างๆ ของรัฐฉู่ ตราบใดที่ผู้แข็งแกร่งไม่ได้มาจากองค์กรอย่าง 'สี่ลัทธิมาร' และไม่เป็นภัยคุกคามต่อรัฐฉู่ ก็ถือว่าไม่มีปัญหา และยังได้รับอภิสิทธิ์มากมาย

สำหรับอาจารย์ที่ซูหยูอุปโลกน์ขึ้นมา ซึ่งสามารถกำจัดมืออาชีพขั้นที่ 6 ได้อย่างง่ายดาย ความแข็งแกร่งต้องอยู่ในระดับจุดสูงสุดของขั้นที่ 6 หรือไม่ก็เป็นมืออาชีพขั้นที่ 7

ยอดฝีมือระดับนี้ ตราบใดที่ไม่ใช่สมาชิกของสี่ลัทธิมาร ก็ถือว่าผ่าน ถ้าพวกเขาต้องการปิดบังตัวตน ก็ย่อมทำได้

ดูจากการกระทำของซูหยู ลัทธิแห่งแสงบุกมาถึงหน้าประตูเพื่อจะฆ่าเขา

ผู้ก่อความไม่สงบที่ต้องการเข้าร่วมสมาคมเทียนเหริน และต้องการทำลายเมืองไป๋ทั้งเมือง ก็บุกมาหาเขาเพื่อจะฆ่าเขาก่อนเริ่มแผนการ

สิ่งนี้ผลักดันให้ซูหยูไปอยู่ฝ่ายธรรมะโดยสิ้นเชิง

ดังนั้น สมาคมมืออาชีพจึงปล่อยซูหยูกลับบ้านได้ง่ายๆ

ยิ่งไปกว่านั้น อาชีพของซูหยูอย่าง 'ปรมาจารย์สะท้อนกลับ' ขั้นที่ 7 ก็ถือว่าพิเศษมาก

ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ได้รับจดหมายเชิญ

ปัจจัยทั้งหมดนี้รวมกันเป็นเหตุผลที่ซูหยูสามารถกลับบ้านได้

ถ้าเป็นคนอื่น คงโดนสอบสวนยาวเหยียด... หรือกระทั่งมืออาชีพบางคนที่ขีดจำกัดอาชีพต่ำและไม่มีภูมิหลัง อาจจะโดนตรวจค้นความทรงจำโดยตรงเลยก็ได้! แต่วิธีนี้ส่งผลเสียต่อร่างกาย และในฐานะกองกำลังทางการ พวกเขาจะไม่ใช้วิธีนี้เว้นแต่จำเป็นจริงๆ

ซูหยูกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว

เขาเปิดคอมพิวเตอร์ เล่นเกม และรอเวลาเที่ยงคืนเพื่อเข้าสู่โลกแห่งตำนานอย่างเงียบๆ

…

ภายในสมาคมมืออาชีพเมืองไป๋

เจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่ม หลี่เทียนอี้ กำลังดูแฟ้มประวัติของซูหยู

เขายังดูแฟ้มของหลินจางและผู้ก่อความไม่สงบคนอื่นๆ ด้วย

เขาไม่พบความเชื่อมโยงใดๆ

แต่เขารู้สึกตะหงิดใจว่ามีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากล

เขารู้สึกว่าซูหยูมีความลับซ่อนอยู่

แต่ทว่า ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาตรวจสอบหรือเฝ้าจับตาดูซูหยู

แค่ลัทธิแห่งแสงที่สืบสาวมาจากหลินจาง ก็ต้องใช้เวลาตรวจสอบอีกนานโข

ส่วนพวกผู้ก่อความไม่สงบเหล่านั้น... พวกมันมีหัวหน้าที่มอบค่ายกลสังหารระดับ 7 ให้ ถ้าพวกมันวางค่ายกลสำเร็จ เมืองไป๋คงจบสิ้นไปแล้ว

เขายังต้องสืบหาตัวหัวหน้าที่ว่านั่นอีก!

ในขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ในสำนักงานก็ดังขึ้น

หลี่เทียนอี้รับสาย

"สวัสดีครับ คุณตำรวจ!"

"พ่อแม่ของหลินจางถูกฆ่าตายหมดแล้วครับ"

"ที่โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองไป๋ ในสภานักเรียน มีนักเรียนเจ็ดคนที่เข้าร่วมลัทธิแห่งแสง แต่ตอนนี้พวกเขาและครอบครัวถูกฆ่าตายหมดแล้วครับ!"

"เบาะแสทั้งหมดถูกตัดขาด!"

…