บทที่ 26 สลบเหมือดเพราะความเจ็บปวด

บทที่ 26 สลบเหมือดเพราะความเจ็บปวด

ซูหยูอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ดวงของเขาจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้เชียวหรือ?

เมื่อวานนี้ หลังจากปลุกอาชีพและพรสวรรค์ตื่นขึ้นมา ก็ถูกลอบสังหารโดยบุคคลลึกลับ

วันนี้ก็ถูกหมายหัวจาก 'โบสถ์แห่งแสง' และถูกหลินจางลอบสังหารอีก

เอาเถอะ ซูหยูคิดว่าเรื่องคงจบแล้ว และกำลังจะส่งตัวหลินจางให้กับแผนกผู้มีอาชีพ แต่ใครจะคิดว่าสถานการณ์กลับตาลปัตรอีกครั้ง

ซูหยูอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง

หลินเค่อ... หลินเค่อคือใครกันวะ?!

ทันใดนั้น ซูหยูก็ฉุกคิดขึ้นได้ หรือว่าจะเป็นคนเมื่อวาน?

ซูหยูจึงเปิดหน้าต่างระบบเพื่อตรวจสอบข้อมูลย้อนหลังเมื่อวานนี้ทันที และก็เป็นไปตามคาด เขาพบว่าคุณสมบัติอาชีพปรมาจารย์ตงกุยทำงาน ทำให้เขาสวนกลับและสังหารคนผู้นั้นได้ ซึ่งชื่อของคนคนนั้นคือ 'หลินเค่อ' แถมยังเป็นนักฆ่าเงาระดับ 6 เสียด้วย!

ตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจ... ที่แท้พวกพ้องมันก็มาตามหานี่เอง!

ในเวลานี้ ความมืดมิดได้เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง

ชายสวมหน้ากากในชุดเกราะสีดำทมิฬปรากฏตัวขึ้น

พร้อมกันนั้น เขายังเปิดเผยระดับของตนเอง ตัวเลขเลเวล 680 ส่องสว่างไสวอยู่เหนือศีรษะ

"ระ... ระดับ 6?!"

หลินจางตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ

เจ้าซูหยูคนนี้รู้จักกับยอดฝีมือระดับ 6 ด้วยงั้นรึ?!

ซูหยูเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา "แกกำลังพูดถึงนักฆ่าเงาระดับ 6 ที่พยายามฆ่าฉันเมื่อวานงั้นเหรอ?"

รูม่านตาของชายสวมหน้ากากหดเล็กลง เขากล่าวว่า "เขาพยายามฆ่าเจ้า แต่เจ้ากลับไม่ตาย? แถมยังรู้อาชีพของเขาอีก? น่าสนใจ ใครเป็นคนช่วยเจ้าเมื่อวาน และหลินเค่อถูกคนคนนั้นจับตัวไปที่ไหน?"

เห็นได้ชัดว่าชายสวมหน้ากากเชื่อว่าต้องมีใครบางคนปกป้องซูหยูเอาไว้ และจับตัวหลินเค่อไป โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าหลินเค่อได้ตายไปแล้วจริงๆ

สมองของซูหยูแล่นเร็วรี่ คิดหาวิธีที่จะดักฆ่าคนผู้นี้

ถ้าฆ่าเจ้านี่ ก็ต้องปิดปากหลินจางด้วย ไม่อย่างนั้นตัวตนของซูหยูจะไม่ปลอดภัย...

เมื่อเห็นซูหยูลังเล ชายสวมหน้ากากก็หัวเราะออกมา

ชายสวมหน้ากากยกมือขึ้น ห้วงมิติกระเพื่อมไหวเล็กน้อย ก่อนที่หนอนยักษ์รูปร่างน่าเกลียดน่ากลัวยาวกว่าหนึ่งเมตรจะปรากฏตัวขึ้น ฟันแหลมคมที่เรียงตัวเป็นวงกลมของมันดูน่าสะอิดสะเอียนและสยดสยองเพียงแค่แรกเห็น!

หนอนยักษ์ตัวนั้นคืบคลานตรงไปยังหลินจางและกัดฉีกเนื้อของเขาออกมาทีละคำๆ!

หลินจางกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้น พยายามใช้เท้าถีบหนอนตัวนั้นออกไป แต่จะถีบออกได้อย่างไร? กลับกัน หนอนยักษ์กลับกัดเข้าที่เป้ากางเกงของเขาจนเลือดสาดกระเซ็น

ช่างโหดร้ายยิ่งนัก

ชายสวมหน้ากากกล่าวว่า "ข้ารู้ว่าอาจจะมียอดฝีมือระดับ 6 หรือแม้แต่ระดับ 7 หนุนหลังเจ้าอยู่ ตราบใดที่เจ้าบอกข้ามาว่าหลินเค่ออยู่ที่ไหน ข้าจะไม่ทำเรื่องให้เจ้าลำบากใจ แถมข้าจะยอมขอโทษเจ้าด้วยซ้ำ เพราะยังไงซะหลินเค่อก็เป็นฝ่ายลงมือกับเจ้าก่อน เขาเป็นฝ่ายผิด"

ในมุมมองของชายสวมหน้ากาก เขาตรวจสอบพบว่าหลินเค่อได้ข่าวเมื่อวานว่าซูหยูเป็นผู้มีอาชีพระดับ 7 จึงรีบบึ่งมาเพื่อสังหารอัจฉริยะอย่างซูหยู แต่สิ่งที่หลินเค่อคาดไม่ถึงคือเบื้องหลังซูหยูกลับมีตัวตนระดับ 6 หรือ 7 คอยหนุนหลังอยู่ ไม่เพียงฆ่าซูหยูไม่สำเร็จ แต่ตัวเองกลับถูกจับไปเสียเอง! ดังนั้นชายสวมหน้ากากจึงไม่กล้าล่วงเกินซูหยูจนเกินไป

เขาโจมตีซูหยูไม่ได้ เพราะกลัวจะไปกระตุกหนวดเสือคนที่หนุนหลังซูหยู จึงทำได้เพียงระบายอารมณ์กับหลินจางที่อยู่บนพื้น

นี่คือการเชือดไก่ให้ลิงดู

แต่ทว่า

หากซูหยูไม่ยอมพูด และชายสวมหน้ากากหาตัวหลินเค่อไม่เจอ เขาก็คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องลงมือ

แต่ถ้าซูหยูยอมพูด ชายสวมหน้ากากย่อมไม่อยากมีเรื่องกับยอดฝีมือที่หนุนหลังซูหยู ก็ไม่จำเป็นต้องลงมือ เขาจะปล่อยซูหยูไปและยอมขอโทษด้วยซ้ำ

ซูหยูมองออกถึงแผนการตื้นๆ ของเขา

ซูหยูหัวเราะเบาๆ "พวกแกพยายามฆ่าฉันเมื่อวาน แค่คำขอโทษมันจะพอเหรอ? บอกความจริงให้ก็ได้ หลินเค่อถูกอาจารย์ของฉันฆ่าทิ้งไปแล้ว! ถ้าไม่อยากตาย ก็รีบไสหัวไปซะ ตอนอาจารย์ฉันกลับมา แกได้ตายไร้ที่กลบดานแน่!"

ซูหยูจงใจพูดแบบนี้เพื่อยั่วยุอีกฝ่าย

ยังไงซะอีกฝ่ายก็เป็นถึงระดับ 6 ส่วนเขาเป็นแค่ระดับ 1 การจะสู้กันตรงๆ ย่อมเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นเขาต้องพึ่งพาความสามารถของอาชีพปรมาจารย์ตงกุยเท่านั้น!

ขอแค่เจ้านั่นพยายามฆ่าเขา มันก็จบเห่!

ชายสวมหน้ากากโกรธจนหัวเราะออกมา

เขาสะบัดมือ

หนอนยักษ์บนพื้นกลืนกินหลินจางเข้าไปทั้งตัว เคี้ยวกร้วมๆ แล้วกลืนลงท้องไป

หลินจางถูกหนอนกินไปทั้งอย่างนั้น

ชายสวมหน้ากากเอ่ยเสียงเย็น "ข้าไม่เข้าใจเลยจริงๆ เจ้ากล้าดียังไงมาขู่ข้า? เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร? คิดว่ามีอาจารย์อยู่ แล้วข้าจะไม่กล้าแตะต้องเจ้าอย่างนั้นรึ? น่าขำ! ในเมื่อหลินเค่อถูกอาจารย์เจ้าฆ่าตาย งั้นเจ้าก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องมีชีวิตอยู่ต่อ! แต่ข้าจะไม่ให้เจ้าตายง่ายๆ หรอก ข้าจะทรมานเจ้า ข้าจะทำให้เจ้ารู้สึกว่าอยู่มิสู้ตาย! นี่คือราคาที่เจ้าบังอาจมาขู่ข้า!"

ชายสวมหน้ากากสะบัดมือ ความมืดเข้าปกคลุมซูหยู การโจมตีทางจิตอันรุนแรงพุ่งเข้าใส่สมองของซูหยูโดยตรง จากนั้นทั้งสองคนก็หายวับไปจากจุดเดิม

...

ณ โกดังร้างชานเมืองไป๋

ซูหยูถูกชายสวมหน้ากากเหวี่ยงลงกับพื้น

ในขณะนี้ ซูหยูกลับยิ้มออกมา เขาได้กดโทรศัพท์แจ้งตำรวจเรียบร้อยแล้ว

ชายสวมหน้ากากมองดูโทรศัพท์ในมือซูหยู แล้วหันมามองซูหยูที่ดูไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากการโจมตีทางจิต เขาถึงกับตกตะลึง!

เกิดอะไรขึ้น?!

เขาใช้วิชาโจมตีทางจิตใส่สมองของซูหยูก่อนจะพาตัวมา ซูหยูควรจะสลบเหมือดไปแล้วไม่ใช่รึ ไงถึงได้ปกติดี แถมยังโทรแจ้งตำรวจได้อีก?!

มันทำได้ยังไงกันวะ?!

ไร้สาระ! ซูหยูจะบอกแกเหรอว่า 'ฉันมีกระบี่เซียนทลายภาพมายา ที่กันสถานะโจมตีทางจิตระดับเทพและต่ำกว่าได้ทั้งหมด'? ต่อให้แกเก่งแค่ไหน ตราบใดที่การโจมตีทางจิตและการผนึกไม่ได้มาจากตัวตนระดับเหนือเทพ ฉันก็ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น! นี่แหละคือความเทพของกระบี่เซียนทลายภาพมายา!

"เจ้าไม่กลัวการโจมตีทางจิต?" ชายสวมหน้ากากถามเสียงเย็น

ซูหยูตอบอย่างใจเย็น "หึ อาจารย์ของฉันกำลังจะมาถึงแล้ว เดี๋ยวแกก็ตาย"

ชายสวมหน้ากากยิ้มเหี้ยม "หึหึ ฮ่าฮ่า! ข้าอยากรู้นักว่าอาจารย์ของเจ้าคือใคร! และอยากรู้จริงๆ ว่าความมั่นใจของเจ้ามันมาจากไหน?! ตอนนี้อาจารย์เจ้ายังไม่มา! ต่อให้มันเก่งกว่าข้า ข้าก็ไม่กลัว! ตอนนี้ห่วงตัวเองก่อนเถอะ! ข้าจะเลาะฟันเจ้าออกมาให้หมด แล้วตัดลิ้นเจ้าทิ้งซะ!"

ซูหยูยังคงสงบนิ่ง "งั้นก็ลองดูสิ"

ชายสวมหน้ากากไม่เคยเจอใครที่กวนประสาทขนาดนี้มาก่อน

ชายสวมหน้ากากคว้าหมับเข้าที่ปากของซูหยู และในวินาทีนั้นเอง เขาก็กระชากฟันซี่หนึ่งของซูหยูออกมาอย่างแรง

และในวินาทีเดียวกันนั้น ซูหยูก็เปิดใช้งานสกิล 'สังเวย' โดยใช้ฟันซี่นี้เป็นเครื่องสังเวย!

...

【คุณได้รับความเสียหายจากผู้ใช้อสูรเงาระดับ 6 'หลงอู่' คุณสมบัติอาชีพทำงาน ผู้ใช้อสูรเงาระดับ 6 'หลงอู่' ได้รับความเสียหายเท่ากัน!】

【คุณทำการสังเวยฟันหนึ่งซี่จากร่างกาย คุณได้รับบัฟ: เจตจำนงแห่งการต่อสู้!】

【เจตจำนงแห่งการต่อสู้: สูญเสียความรู้สึกเจ็บปวดทางกาย เพิ่มเจตจำนงในการต่อสู้ 100%!】

【คุณทำการสังเวยฟันหนึ่งซี่จากร่างกาย ผู้ใช้อสูรเงาระดับ 6 'หลงอู่' ได้รับดีบัฟ: ขยายความเจ็บปวด (พันล้านเท่า)!】

【ขยายความเจ็บปวด (พันล้านเท่า): ความเจ็บปวดที่ได้รับจะถูกขยายความรุนแรงขึ้นหนึ่งพันล้านเท่า!】

...

"อ๊ากกก!"

ชายสวมหน้ากาก หลงอู่ กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เขากุมปากตัวเอง ความเจ็บปวดที่รุนแรงมหาศาลเกินจะรับไหว ส่งผลให้เขาช็อกและสลบเหมือดไปในทันที

เขาไม่ใช่นักพรตชุดเทา

นักพรตชุดเทาคือยอดฝีมือระดับเทพ

เขาย่อมทนทานต่อความเจ็บปวดพันล้านเท่าได้

แต่แกไม่ใช่!

แกมันก็แค่ผู้มีอาชีพระดับ 6 ตัวเล็กๆ

จะไปทนความเจ็บปวดพันล้านเท่าไหวได้ยังไง?!

ไม่เจ็บจนตายคาที่ก็บุญหัวเท่าไหร่แล้ว!

ซูหยูแตะที่ปากซึ่งยังมีเลือดไหลซึม

"บัดซบ ไอ้หมาเวร ทีนี้ถึงตาฉันทรมานแกบ้างล่ะ!"

...