บทที่ 20 ความสามารถใหม่

บทที่ 20 ความสามารถใหม่

เฮือก! มีภารกิจวิ่งเข้ามาหาถึงที่แบบนี้ด้วยเหรอ? ซูหยูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ซูหยูถามกลับทันที "หัวหน้าหลิน มันเป็นภารกิจแบบไหนครับ?"

หัวหน้าหลินกล่าวว่า "ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่ใช่ทวีปตะวันออกอีกต่อไปแล้ว ข้าลองค้นดูในตำราโบราณของหมู่บ้าน และที่นี่น่าจะเป็นดินแดนนอกสวรรค์"

ซูหยูเอ่ยชื่อ "เขตเทียนซิง"

ชื่อนี้ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างภารกิจตอนที่เขากดรับ ภารกิจระบุว่าสถานที่แห่งนี้คือ 'เขตเทียนซิง'

หลินเหว่ยตกใจจนตาเบิกกว้าง "เขตเทียนซิง? ที่นี่คือเขตแดนต้องห้ามที่เก้าในตำนาน เขตเทียนซิงจริงๆ หรือนี่?"

ท่ามกลางความตกตะลึง หลินเหว่ยกล่าวต่อ "ดูท่าสถานการณ์ของพวกเราจะเลวร้ายแล้วล่ะ! เรายังไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่หลังกำแพงแสงนั่น ข้าถึงได้เจาะจงมาหาเจ้า ข้าอยากให้เจ้าออกไปสำรวจดูหน่อยว่าข้างนอกนั่นมันมีอะไรกันแน่?"

ทว่าจู่ๆ หนึ่งในสามคนนั้นก็โพล่งขึ้นมา "หัวหน้าหลินเหว่ย ทำไมท่านไม่ถามพวกเราบ้างล่ะ? ถามแค่เขาคนเดียวเนี่ยนะ? มันไม่ยุติธรรมเลย!"

กลุ่ม 'ผู้ถูกเลือก' คนอื่นๆ ก็ส่งเสียงสนับสนุน

หลินเหว่ยยิ้มมุมปากขณะฟังคำครหาเรื่องความไม่ยุติธรรม

หลินเหว่ยกล่าวเสียงเย็น "ตอนที่เกิดภัยพิบัติปีศาจในเมืองมังกรพยัคฆ์และเหล่า 'อสูรมายา' อาละวาดไปทั่ว ทำไมข้าถึงไม่เห็นหัวพวกเจ้าออกมารับภารกิจกำจัดอสูรมายาข้างนอกนั่นบ้างเลยล่ะ? ทำไมพวกเจ้าถึงหายหัวไปกันหมด? ในตอนที่พวกเจ้าขี้ขลาดตาขาว ก็มีแต่เขานี่แหละที่ลุกขึ้นสู้และเต็มใจรับภารกิจช่วยเหลือพวกเรา! เจ้ากล้าพูดว่าข้าไม่ยุติธรรมงั้นรึ? หึ ที่นี่ข้ามีภารกิจอีกเพียบ พวกเจ้าจะรับทำอันไหนก็ได้ ตราบใดที่ไม่กลัวตาย!"

ทั้งสามคนถึงกับพูดไม่ออก

คนอื่นๆ ก็เงียบกริบไปเช่นกัน

พวกเขาเพิ่งจะเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่าทำไมผู้ใหญ่บ้านและหลินเหว่ยถึงได้ลำเอียงเข้าข้างชายคนนี้เป็นพิเศษ

ที่แท้มันก็เป็นแบบนี้... ในตอนที่พวกเขากลัวอสูรมายาจนไม่กล้าออนไลน์ ในตอนที่พวกเขาคิดจะรอให้กองทัพทหารกวาดล้างอสูรมายาให้หมดก่อนแล้วค่อยเข้ามา ในตอนที่พวกเขากังวลว่าจะเสียชีวิตเพราะพวกอสูรมายา ก็เป็นชายคนนี้นี่แหละที่ยืดอกรับภารกิจ นี่คือสาเหตุที่ผู้ใหญ่บ้านและหัวหน้าหลินเหว่ยให้ความสำคัญกับเขา!

พอคิดได้เช่นนี้ ส่วนใหญ่ก็เริ่มรู้สึกละอายใจ

ความไม่พอใจที่มีต่อซูหยูก็พลันมลายหายไป

ทุกคนฉลาดพอ ไม่ใช่คนโง่เง่า พวกเขารู้ดีว่านี่คือการแลกมาด้วยชีวิต

คราวนี้หลินเหว่ยบอกว่าพวกเขาสามารถรับภารกิจสำรวจนี้ได้เช่นกัน แต่พวกเขากลับลังเลอีกครั้ง

นี่ไม่ใช่เกม!

ทุกคนมีเพียงสามชีวิตเท่านั้น!

แม้ว่าอาชีพของพวกเขาจะไม่ดีเด่นอะไร แต่ตราบใดที่ยังสามารถเข้าสู่โลกแห่งตำนานได้ บางทีในอนาคตพวกเขาอาจจะมีโอกาสทะลวงขีดจำกัดอาชีพก็ได้! แต่ถ้าผลาญสามชีวิตไปจนหมด พวกเขาก็จะหมดสิทธิ์เข้าสู่โลกแห่งตำนานทันที!

ในยุคสมัยนี้ หากใครไม่สามารถเข้าสู่โลกแห่งตำนานได้ ก็เท่ากับถูกสังคมคัดทิ้งอย่างแน่นอน!

ในอนาคต พวกเขาทุกคนจะต้องไปที่ 'สนามรบแห่งอารยธรรม' และคนกลุ่มที่ไม่สามารถเข้าสู่โลกแห่งตำนานได้ อาจจะต้องถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารแนวหน้าเพื่อเป็นหน่วยกล้าตาย!

ดังนั้นทุกคนจึงหวงแหนทุกชีวิตที่มีอยู่อย่างมาก!

เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าในความมืดมิดภายนอกนั่นเต็มไปด้วยมอนสเตอร์นับไม่ถ้วน แล้วพวกเขาจะออกไปตายทำไม? แถมเมื่อกี้ยังได้ยินหลินเหว่ยบอกว่าที่นี่คือเขตเทียนซิง หนึ่งในเก้าเขตแดนต้องห้าม!

ออกไปก็เท่ากับตายสถานเดียว!

จึงไม่มีใครกล้าตอบรับคำพูดของหลินเหว่ย

ทีละคน ทีละคน พวกเขากลับไปหดหัวอยู่ในกระดองเหมือนเต่าอีกครั้ง!

ความกลัว!

พวกเขาหวาดกลัวจริงๆ!

สามคนนั้นกระซิบกระซาบกัน "ใครจะไปกล้ารับภารกิจนี้? ออกไปก็เท่ากับรนหาที่ตายชัดๆ"

อย่างไรก็ตาม ซูหยูกล่าวขึ้นท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคน "ผมรับภารกิจครับ"

เขากล้ารับจริงๆ เหรอ?! รูม่านตาของทั้งสามคนหดเล็กลงด้วยความตกตะลึง

คนหนึ่งถามขึ้น "นายไม่กลัวตายเหรอ?"

ซูหยูปรายตามองเขาแล้วตอบว่า "กลัวตายแล้วมันแก้ปัญหาได้ไหม? ปัญหามันต้องได้รับการแก้ไขไม่ใช่เหรอ? งั้นเดี๋ยวผมจัดการเอง"

วูบ!

ทั้งสามคนที่เคยไม่พอใจซูหยูต่างตกตะลึง พวกเขาเริ่มรู้สึกนับถือในตัวซูหยูขึ้นมา

บางครั้ง เมื่อเผชิญกับปัญหาที่ยากลำบากเหมือนกัน มันกลับเผยให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างตัวเรากับคนอื่น!

"ผมนับถือเลย!"

"เมื่อกี้พวกเราหน้ามืดตามัวเพราะความโลภ! นายมันลูกผู้ชายตัวจริง ผมนับถือใจนายว่ะ!"

"พี่ชาย เจ๋งมาก (ยกนิ้วโป้งให้)!"

ผู้ถูกเลือกคนอื่นๆ ต่างก็ยอมรับและชื่นชมในสิ่งที่ซูหยูพูดเป็นอย่างมาก

หลินเหว่ยยิ่งรู้สึกชื่นชมซูหยูมากขึ้นไปอีก และมอบภารกิจให้ทันที

......

【ภารกิจถูกกระตุ้น】

เป้าหมายภารกิจ: ข้อมูลเบื้องหลังกำแพงแสง

รายละเอียดภารกิจ: ออกไปนอกกำแพงแสงและสืบหาข้อมูลภายนอก!

รางวัลภารกิจ: ผลไม้ประสบการณ์ (ระดับ 1) 30 ผล, เหรียญสมบัติ 6000 เหรียญ

......

หลังจากซูหยูรับภารกิจ เขาก็มุ่งตรงไปยังกำแพงแสงทันที

เบื้องหลังซูหยู มีเหล่าผู้ถูกเลือกจำนวนมากเดินตามมา

แม้พวกเขาจะไม่กล้าออกไป แต่พวกเขาก็กล้าพอที่จะยืนดูอยู่ภายในกำแพงแสง เพื่อรอดูว่าซูหยูจะเจอกับอะไรบ้าง

ซูหยูมองไปรอบๆ มันมืดสนิท มีเพียงดวงตาสีแดงฉานของเหล่ามอนสเตอร์ที่วูบวาบอยู่ในความมืด

ซูหยูไม่หวั่นเกรง ก้าวเท้าพุ่งทะลุกำแพงแสงออกไปทันที

โฮก—

เสียงคำรามกึกก้องนับไม่ถ้วนดังระงม

สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งฟ้าดิน!

ทำให้เหล่าผู้ถูกเลือกภายในกำแพงแสงต่างพากันถอยกรูดด้วยความหวาดผวา

เมื่อพวกเขาเพ่งมองออกไป ร่างของซูหยูก็ได้กลืนหายไปกับความมืดจนมองไม่เห็นอีกแล้ว

และในวินาทีนั้นเอง

ซูหยูถูกมอนสเตอร์ตัวหนึ่งพุ่งชนจนล้มกลิ้งลงกับพื้น

ซูหยูชัก 'กริชพยัคฆ์ขาว' ออกมาแทงสวนกลับไป

เคร้ง!

เสียงโลหะปะทะกัน!

ซูหยูรู้สึกราวกับว่ากริชพยัคฆ์ขาวแทงถูกแผ่นเหล็กกล้า มันแทงไม่เข้าเลยแม้แต่น้อย

แต่สิ่งที่ทำให้ซูหยูประหลาดใจคือ มีตัวเลขความเสียหายเด้งขึ้นมาตรงหน้า

-1

หืม? ฉันทำดาเมจมันได้ด้วยเหรอ?

ทว่ามอนสเตอร์ในความมืดไม่เปิดโอกาสให้ซูหยูได้คิดต่อ แรงกระแทกมหาศาลพุ่งเข้ามา ซูหยูรู้สึกราวกับถูกรถบรรทุกชนจนตัวลอยกระเด็นไปไกลเหมือนว่าวขาดป่าน กว่าจะตกลงสู่พื้นก็ผ่านไปหลายวินาที

การโจมตีครั้งนี้ทำให้ซูหยูบาดเจ็บสาหัสทันที

"โฮก—"

มอนสเตอร์ตัวนั้นร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด

นี่คือการสะท้อนดาเมจ!

แต่ตอนนี้ซูหยูมองไม่เห็น ในความมืดมิดนี้เขาไม่เห็นอะไรเลย นอกจากดวงตาสีแดงฉานที่น่าสยดสยองของพวกมัน

ยิ่งไปกว่านั้น มอนสเตอร์พวกนี้ดูเหมือนจะมีสติปัญญา พวกมันไม่ได้รุมทึ้งเขา แต่กลับปล่อยให้ตัวที่โจมตีซูหยูเล่นงานเขาต่อไปเพียงตัวเดียว

"พวกมันมีสติปัญญาด้วยเหรอ?"

ก่อนที่ซูหยูจะทันได้คิดอะไรต่อ ลมกรรโชกแรงก็พัดวูบมาที่หน้าผาก พร้อมกับเท้าขนาดมหึมาที่กระทืบลงมาบดขยี้ศีรษะของซูหยูจนแหลกเหลว!

ผัวะ!

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นเป็นชุด

......

【คุณถูกสังหารโดยอสูรมายาระดับ 2 ช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำ!】

【คุณสมบัติอาชีพปรมาจารย์ตงกุยทำงาน! อสูรมายาระดับ 2 ช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำ เสียชีวิตทันที!】

【พรสวรรค์ฟื้นคืนชีพไร้ขีดจำกัดทำงาน คุณได้รับการชุบชีวิตทันที!】

【คุณสังหารอสูรมายาระดับ 2 ช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำ เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น!】

【คุณสังหารอสูรมายาระดับ 2 ช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำเป็นครั้งแรก กระตุ้นคุณสมบัติเผ่าพันธุ์ของอสูรมายาชนิดนี้ คุณได้รับความสามารถ: เนตรวิญญาณทมิฬ】

......

ทันใดนั้น

ซูหยูลืมตาขึ้นและสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ในความมืดได้อย่างชัดเจน!

เขาได้รับความสามารถใหม่

เนตรวิญญาณทมิฬ!

นี่คือคุณสมบัติเผ่าพันธุ์ของช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำ!

เมื่อมีผู้สังหารอสูรมายาชนิดนี้เป็นครั้งแรก จะได้รับความสามารถนี้!

ด้วยความสามารถนี้ จะทำให้สามารถมองเห็นตำแหน่งของช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำได้อย่างชัดเจน!

เพราะเมื่อฝูงช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำปรากฏตัว จะเกิดการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม และความมืดจะเข้าปกคลุมฝูงและพื้นที่โดยรอบ!

หากไม่มีเนตรวิญญาณทมิฬ จะไม่สามารถมองเห็นพื้นที่ที่ถูกเปลี่ยนแปลงโดยช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำได้ชัดเจน!

นั่นก็คือ ความมืดที่พวกมันนำพามาด้วย!

ซูหยูมองไปรอบๆ มีช้างแมมมอธโลหิตแดงคล้ำอยู่อย่างน้อยหนึ่งร้อยตัว!

อย่างไรก็ตาม ซูหยูไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลย

กลับกัน เขารู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

"ถ้าจัดการพวกอสูรมายาพวกนี้ได้หมด ฉันน่าจะไปถึงจุดสูงสุดของระดับ 1 ได้เลยสินะ? เลเวล 200 ฉันมาแล้ว!"

......