บทที่ 19: ภารกิจที่มาหาถึงที่

บทที่ 19: ภารกิจที่มาหาถึงที่

ซูหยูเดินออกมาด้านนอก ในขณะที่คนอื่นๆ ซึ่งรับภารกิจเสร็จแล้วก็ทยอยเดินออกมาเช่นกัน

ทันใดนั้น มีคนสามคนเข้ามาขวางทางซูหยูเอาไว้

"พี่ชาย ท่านดูหน้าตาไม่คุ้นเลย เพิ่งมาใหม่หรือเปล่า? พวกเราอยู่ที่หมู่บ้านไท่ผิงมาหลายเดือนแล้วยังไม่เคยเห็นหน้าท่านเลย"

"ใช่ๆ เรื่องระหว่างท่านกับหัวหน้าหมู่บ้านมันยังไงกันแน่? ทำไมหัวหน้าหมู่บ้านถึงดีกับท่านนัก? เขาบอกว่าท่านช่วยเขาไว้ มันเรื่องอะไรเหรอ? เล่าให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม?"

"แอดเพื่อนกันหน่อยดีไหม?"

คนกลุ่มนี้รั้งตัวซูหยูไว้ เพราะอยากรู้ว่าเขาไปช่วยหัวหน้าหมู่บ้านอีท่าไหน หัวหน้าหมู่บ้านถึงได้ปฏิบัติกับเขาดีขนาดนี้

ทว่าซูหยูไม่อยากเสียเวลา เขาจึงกล่าวกับทั้งสามคนว่า "ขอโทษที ตอนนี้ผมแค่อยากรีบทำภารกิจ ต่างคนต่างอยู่เถอะครับ หวังว่าจะเข้าใจนะ"

เมื่อมองแผ่นหลังของซูหยูที่เดินจากไป ทั้งสามคนก็แค่นเสียงฮึดฮัดและบ่นตามหลัง:

"เหอะๆ คิดว่าตัวเองเป็นซูหยูรึไง? บ้าเอ๊ย หยิ่งชะมัด!"

"ไอ้หมอนี่ไร้มารยาทชะมัด พวกเราอุตส่าห์ยิ้มให้แท้ๆ กล้าดียังไงถึงไม่ไว้หน้ากันบ้าง?"

"คอยดูเถอะ สักวันไอ้หมอนี่ต้องเจอดีแน่!"

หลังจากเหตุการณ์แทรกเล็กน้อย ซูหยูก็เดินมาถึงนอกหมู่บ้านแล้ว

เขามุ่งหน้าเดินตรงไปเรื่อยๆ

การจะสำรวจพื้นที่โดยรอบ แน่นอนว่าต้องหาจุดที่เป็นขอบเขตให้เจอก่อน

หลายคนมีความคิดเหมือนซูหยูและมุ่งหน้าไปยังจุดที่เป็นขอบเขตเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ทุกคนต่างเกาะกลุ่มกันไว้ ไม่กล้าแยกตัวออกไปคนเดียว

ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อมาอยู่ในดินแดนดวงดาวอันลึกลับแห่งนี้ พวกเขาไม่รู้ว่ามีอันตรายใดรออยู่ จึงไม่มีใครกล้าเดินคนเดียว การรวมกลุ่มกันย่อมปลอดภัยกว่า

ไม่นานนัก

ทุกคนก็มาถึงบริเวณขอบเขต

กำแพงแสงสีม่วงตั้งตระหง่านขวางทางอยู่เบื้องหน้า กำแพงแสงนี้ทอดยาวไปตามแนวขอบเขต ครอบคลุมหมู่บ้านไท่ผิงและอาณาบริเวณร้อยลี้เอาไว้

ทุกคนมองไปที่กำแพงแสง เบื้องหลังกำแพงนั้น มีดวงตาสีแดงฉานจำนวนมากส่องประกายวูบวาบอยู่ในความมืด ทั้งที่ตอนนี้เป็นเวลาเช้าชัดๆ แต่พื้นที่นอกกำแพงแสงกลับเป็นเวลากลางคืน! และในความมืดมิดนั้นก็เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด!

ซูหยูยื่นมือออกไปสัมผัสกำแพงแสง ข้อความแจ้งเตือนพลันปรากฏขึ้น

【คุณต้องการออกจากเขตปลอดภัยหรือไม่?】

เขตปลอดภัย?

หรือว่านักพรตชุดเทาจะเป็นคนสร้างสิ่งนี้ขึ้นมา? นอกเขตปลอดภัย ก็สมชื่อว่าเป็นพื้นที่ที่ไม่ปลอดภัย!

มีคนเห็นซูหยูแตะกำแพงแสง จึงลองทำตามบ้าง จากนั้นผู้คนรอบข้างต่างก็แตะกำแพงแสงและได้รับข้อมูลชุดเดียวกัน: ภายในกำแพงแสงนี้คือเขตปลอดภัย! ส่วนนอกกำแพงแสงคือพื้นที่อันตราย! มีภัยคุกคามรออยู่!

ซูหยูหันหลังกลับทันทีและเดินสำรวจรอบๆ พบว่าทุกทิศทางล้วนเป็นเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจกลับไปส่งภารกิจ

ในเวลานี้ ผู้คนเริ่มทยอยวิ่งกลับไปส่งภารกิจกันแล้ว

ไม่นาน

ซูหยูก็พบกับหัวหน้าหมู่บ้าน

เขาแจ้งเรื่องที่ค้นพบให้หัวหน้าหมู่บ้านทราบ

หัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้าและมอบรางวัลภารกิจให้กับซูหยู

......

【ภารกิจเสร็จสิ้น】

【คุณได้รับรางวัล: ผลไม้เพิ่มประสบการณ์ (ขั้นที่ 1) 10 ผล, เหรียญสมบัติ 2,000 เหรียญ】

......

ซูหยูได้รับรางวัลเป็นผลไม้เพิ่มประสบการณ์ (ขั้นที่ 1) จำนวน 10 ผล และเหรียญสมบัติ 2,000 เหรียญ

แต่ฉากนี้กลับตกอยู่ในสายตาของทุกคน

ทุกคนก้มมองผลไม้เพิ่มประสบการณ์ (ขั้นที่ 1) เพียง 2 ผลในมือตนเอง แล้วเงยหน้ามองผลไม้ 10 ผลและเงินอีก 2,000 เหรียญที่หัวหน้าหมู่บ้านมอบให้ซูหยู ความรู้สึกไม่เท่าเทียมพลันปะทุขึ้นในใจ

"บ้าเอ๊ย ไม่ใช่มั้งหัวหน้าหมู่บ้าน! ทำไมท่านถึงให้ผลไม้เขาตั้งสิบผล? แถมยังให้เหรียญสมบัติอีกตั้งสองพัน?"

"ใช่! ท่านจะเลือกปฏิบัติแบบนี้ไม่ได้นะ! ภารกิจเดียวกันแท้ๆ ทำไมถึงเป็นแบบนี้?!"

"ไม่มีความยุติธรรมเลย! มันไม่แฟร์!"

หัวหน้าหมู่บ้านตวาดกลับเสียงเย็น "เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า? พวกเจ้ารู้ได้ยังไงว่าภารกิจที่ข้ามอบให้เขาเหมือนกับพวกเจ้า? ข้าจะบอกให้นะ ภารกิจของพวกเจ้าไม่เหมือนกัน!"

หนึ่งในสามคนที่เคยขวางทางซูหยู ก้าวออกมาโต้เถียง "จะเป็นไปได้ยังไง!? พวกเราเดินออกไปพร้อมกับเขา สิ่งที่เขาทำก็เหมือนกับที่คนอื่นๆ ทำเป๊ะๆ แล้วเขาก็กลับมาส่งภารกิจ! ภารกิจจะต่างกันได้ยังไง! หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านจะลำเอียงแบบนี้ไม่ได้นะ!"

"ใช่แล้ว! หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านทำกับพวกเราแบบนี้ไม่ได้!"

"นั่นสิ แบบนี้วันหลังใครจะอยากมารับภารกิจกับท่านอีก?"

หัวหน้าหมู่บ้านโกรธจนหัวเราะออกมา แล้วกล่าวว่า "พวกเจ้าคิดว่าไม่ยุติธรรมรึ? เหอะๆ งั้นก็ไม่ต้องมารับภารกิจกับข้า! ไสหัวไปให้พ้น!"

หัวหน้าหมู่บ้านสะบัดหน้าด้วยความโมโห เดินกลับเข้าไปในบ้านและปิดประตูไม่ต้อนรับใครอีก

ทุกคนหันมามองซูหยูด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรอย่างยิ่ง

คนเราไม่ได้กลัวความขาดแคลน แต่กลัวความไม่เท่าเทียมต่างหาก!

ในเวลานี้ คำกล่าวนี้ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน!

คนเหล่านี้เห็นซูหยูได้ผลไม้เพิ่มประสบการณ์ไปถึง 10 ผล ในขณะที่พวกเขาได้แค่ 2 ผล แถมภารกิจก็ดูเหมือนกันทุกประการ แต่รางวัลกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว พวกเขาจึงรู้สึกว่าไม่ยุติธรรม ครั้นจะไปลงที่หัวหน้าหมู่บ้านก็ไม่ได้ พวกเขาจึงพาลใส่ซูหยูแทน!

แต่ซูหยูสนใจไหม?

เขาไม่สนเลยสักนิด!

พูดตามตรง เขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับคนพวกนี้

เขากับพวกคนเหล่านี้ถูกกำหนดให้เป็นคนละโลกกันอยู่แล้ว

ถ้าคนพวกนี้ไม่มาหาเรื่องซูหยู ก็แล้วไป แต่ถ้ากล้ามาลองดี ก็ต้องเตรียมใจที่จะไม่ได้เข้าสู่โลกแห่งตำนานในอนาคตเอาไว้ด้วย!

ซูหยูเมินเฉยต่อพวกเขา แล้วหยิบผลไม้เพิ่มประสบการณ์ (ขั้นที่ 1) ทั้ง 10 ผลขึ้นมากินทีละลูกต่อหน้าต่อตาพวกเขานั่นแหละ

......

【คุณบริโภคผลไม้เพิ่มประสบการณ์ (ขั้นที่ 1) 10 ผล คุณได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาล เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!】

【เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น: เลเวล 145】

【คุณได้รับแต้มสถานะอิสระ 900 แต้ม】

......

เขาเลเวลอัปทีเดียว 45 เลเวลเลยงั้นหรือ?

แถมแต้มสถานะอิสระที่ได้จาก 45 เลเวลยังมากถึง 900 แต้ม!

ในปัจจุบัน การอัปเลเวล 1 ครั้งในระดับขั้นที่ 1 จะได้รับแต้มสถานะอิสระ 20 แต้ม!

ด้วยแต้มสถานะอิสระ 900 แต้ม ซูหยูสามารถเททั้งหมดลงไปที่ค่าสถานะเดียว และเมื่อรวมกับความสามารถของ 'แหวนไป๋หวง' เขาก็จะสามารถเพิ่มค่าสถานะทุกด้านได้ถึง 900 แต้ม!

นี่เท่ากับเป็นการเพิ่มค่าสถานะโดยรวมถึง 3,600 แต้มโดยตรง

คนอื่นอัปเลเวล 45 ครั้ง ได้แต้มแค่ 900 แต่เขาได้ค่าสถานะรวมเพิ่มถึง 3,600!

นี่มันน่าทึ่งจริงๆ!

ทันใดนั้น

ซูหยูเทแต้มสถานะอิสระทั้ง 900 แต้มลงไปที่ค่า 'พละกำลัง' ทันที

......

【ซูหยู】

ฉายา: ซูหยู

เลเวล: 145 (5%) (ขั้นที่ 1)

พรสวรรค์: ฟื้นคืนชีพไร้ขีดจำกัด

อาชีพ: ปรมาจารย์ตงกุย

พละกำลัง: 2900

จิตวิญญาณ: 2900

ร่างกาย: 2900

ความว่องไว: 2900

แต้มสถานะอิสระ:

สกิลอาชีพ: สังเวย (เลเวล 2)

สกิลทั่วไป: ไม่มี

......

ในเวลานี้ ค่าสถานะของซูหยูพุ่งสูงถึง 2,900 แต้ม!

ในระดับเลเวลเดียวกัน นี่คือค่าสถานะระดับท็อปสุดยอด!

ยิ่งไปกว่านั้น ค่าสถานะทุกด้านของซูหยูตอนนี้อยู่ที่ 2,900 เท่ากันหมด

เพียงพอที่จะบดขยี้ทุกอาชีพในระดับเดียวกันได้สบายๆ!

สุดยอดไปเลย!

แต่ข้างกายเขา มีคนบางกลุ่มทนดูความพึงพอใจของซูหยูไม่ได้

ยังคงเป็นคนสามคนกลุ่มเดิม

พวกเขาจ้องมองซูหยูกินผลไม้เพิ่มประสบการณ์ทั้ง 10 ผลไปคนเดียว ความอิจฉาริษยาและความเกลียดชังกัดกินหัวใจจนแทบคลั่ง!

ต้องรู้ก่อนว่า พวกเขาสามคนรวมกัน หลังจากทำภารกิจเสร็จ ได้ผลไม้เพิ่มประสบการณ์รวมกันแค่ 6 ผลเท่านั้น!

ผลไม้ 6 ผลนี้หารแล้วได้แค่คนละ 2 ผล แต่ซูหยูกลับกินคนเดียว 10 ผล! จะไม่ให้พวกเขาอิจฉาตาร้อนและเกลียดชังได้อย่างไร?!

หลังจากอัปเลเวลเสร็จ ซูหยูกำลังจะออกไปสำรวจด้านนอก

ในตอนนั้นเอง หัวหน้าองครักษ์ 'หลินเว่ย' ก็เดินเข้ามา

เขาทักทายซูหยูว่า "ข้าหาตัวเจ้าเจอสักที ข้ามีภารกิจหนึ่ง ไม่ทราบว่าเจ้าสนใจจะรับหรือไม่?"

ผู้คนรอบข้างต่างอ้าปากค้าง มองหน้ากันเลิ่กลั่ก พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

เชรดเข้?!

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ทำไมหัวหน้าองครักษ์หลินเว่ยถึงเจาะจงมาตามหาไอ้หมอนี่?!

มันมีอะไรพิเศษนักหนา?!

ตอนที่พวกเราออฟไลน์หนีภัยพิบัติปีศาจ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?!

......