บทที่ 16 - สำนักเบินเลย ปรมาจารย์ยุทธ์!

บทที่ 16 - สำนักเบินเลย ปรมาจารย์ยุทธ์!

สำนักงานบริหารยุทธ์ กองทัพ และกระทรวงศึกษาธิการ

สามหน่วยงานนี้ คือ "สามมหาอำนาจทางการทหาร" ของต้าเซี่ยในปัจจุบัน

เจียงเหอเคยเห็นกระทู้ในเน็ต ชาวเน็ตเถียงกันว่าหน่วยงานไหนเจ๋งที่สุด

บ้างก็ว่ากองทัพเจ๋งสุด

เพียงแต่ยอดฝีมือในกองทัพไม่ค่อยเปิดเผยตัว คนเลยไม่ค่อยรู้

บ้างก็ว่ากระทรวงศึกษาธิการเจ๋งสุด

เพราะตั้งแต่เริ่มสร้างฐานที่มั่น รัฐบาลก็บรรจุวิชาวรยุทธ์ลงใน "การศึกษาภาคบังคับเก้าปี" ตั้งแต่ประถมหนึ่งต้องเรียน [ทฤษฎีวรยุทธ์พื้นฐาน]

พอขึ้นมัธยมต้น

ร่างกายเริ่มยืดขยาย ก็จะเริ่มสัมผัสการฝึกยุทธ์ ฝึกวิชาพื้นฐาน

ดังนั้นครูสอน "วรยุทธ์" ในโรงเรียนมัธยมต้น โดยทั่วไปก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์กันทั้งนั้น

ระดับผู้บริหารโรงเรียนยิ่งไม่ต้องพูดถึง

แค่มัธยมต้นยังขนาดนี้ แล้วมัธยมปลายล่ะ?

โดยเฉพาะพวก "มหาวิทยาลัยวรยุทธ์" ยอดฝีมือในนั้นมีมากจนนับไม่ถ้วน!

แต่คนที่เชียร์สำนักงานบริหารยุทธ์มีมากที่สุด... อย่างน้อยถ้าดูจากภายนอก "กำลังรบ" ของสำนักงานบริหารยุทธ์ ถือว่าแข็งแกร่งที่สุดใน [สามมหาอำนาจ]!

"ถึงแล้วน้อง สำนักงานบริหารยุทธ์"

แท็กซี่จอดหน้าประตู

เจียงเหอสแกนจ่ายเงิน ลงรถ มองป้ายที่แขวนอยู่หน้าประตู เขียนว่า [ศูนย์บริหารจัดการกีฬาวรยุทธ์แห่งต้าเซี่ย] ข้างๆ มีตัวหนังสือเล็กๆ เขียนว่า "สาขาเมืองอู๋"

พอก้าวเข้าไปในสำนักงานบริหารยุทธ์ ก็เหมือนหลุดเข้าไปอยู่อีกโลกหนึ่ง

คนที่มาที่นี่ส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ พกดาบสะพายกระบี่ บางคนตัวเปื้อนเลือด เหมือนเพิ่งกลับมาจากการผจญภัยในเขตทุรกันดาร

ผู้ฝึกยุทธ์บางคน ถึงขั้นพกระเบิดมือที่เอว พาดสายกระสุนสีทองอร่ามบนไหล่ ในมือถือปืน AK

เจียงเหอยังเห็นรถกระบะคันหนึ่ง บรรทุกทั้งบาซูก้า ปืนกลแกตลิง และอาวุธหนักอื่นๆ!

อาวุธพวกนี้อาจจะทำอะไรสัตว์อสูรระดับสูงไม่ได้ แต่ถ้าเอามาจัดการพวกสัตว์อสูรระดับล่าง ประสิทธิภาพสูงมาก โดยเฉพาะในซากเมืองร้างที่มีสัตว์อสูรระดับต่ำอยู่กันเป็นฝูง หาชัยภูมิเหมาะๆ ตั้งปืนกลแกตลิงกราดยิง รับรองมันส์หยด!

"พวกทีมผู้ฝึกยุทธ์ที่ใช้อาวุธแบบนี้... ส่วนใหญ่ฝีมือจะอ่อน"

เจียงเหอวิจารณ์ในใจ "ยอดฝีมือตัวจริงเขาไม่ใช้อาวุธพวกนี้หรอก อีกอย่างอาวุธพวกนี้ใช้กับสัตว์อสูรระดับ 4 ขึ้นไปแทบไม่ได้ผลแล้ว"

สำนักงานบริหารยุทธ์แบ่งออกเป็นหลายแผนก

เช่น แผนกบังคับใช้กฎหมายและความสงบเรียบร้อย

แผนกรับซื้อชิ้นส่วนสัตว์อสูร

แผนกขายอาวุธและยารักษา ตึกภารกิจ ฯลฯ

ที่ที่เจียงเหอจะไปคือ ตึกทดสอบ

เข้ามาในโถงใหญ่

บนม้านั่งยาวมีคนนั่งรออยู่สิบกว่าคน ดูทรงแล้วน่าจะมารอสอบ "ผู้ฝึกยุทธ์"

"สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย"

เจียงเหอเพิ่งเดินเข้ามา ก็มีน้องสาวหน้าตาจิ้มลิ้มยื่นแบบฟอร์มมาให้ "ถ้าจะมาสอบผู้ฝึกยุทธ์ กรอกแบบฟอร์มก่อนนะคะ แล้วรอสักครู่ เดี๋ยวจะมีเจ้าหน้าที่เรียกเข้าไปห้องสอบค่ะ"

เจียงเหอตอบ "ผมไม่ได้มาสอบครับ ผมเป็นผู้ฝึกยุทธ์มาสองปีแล้ว"

พูดยังไม่ทันจบ น้องสาวคนนั้นตาก็ลุกวาว

ผู้ชายคนนี้...

หล่อขนาดนี้ แถมยังหนุ่มแน่น เป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้วเหรอ?

คนสิบกว่าคนที่นั่งรอสอบอยู่ในโถง ต่างพากันส่งสายตาอิจฉา โดยเฉพาะเจ้าอ้วนดำคนหนึ่ง สายตานี่แทบจะพ่นไฟด้วยความริษยา!

ท่าทีของน้องสาวดูจะกระตือรือร้นขึ้นทันตา

เจียงเหอบอก "คืออย่างงี้ครับ บัตรธนาคารที่ผมใช้รับเงินเบี้ยเลี้ยงผู้ฝึกยุทธ์มันหาย ผมอยากรู้ว่าจะทำใหม่ต้องทำยังไง?"

บัตรของเขาอยู่ที่โรงพยาบาล

"เบี้ยเลี้ยงผู้ฝึกยุทธ์" แต่ละเดือน โดนโรงพยาบาลฮุบไปหมด

เจียงเหอจะทนได้ไง?

"เชิญทางนี้ค่ะ เดี๋ยวฉันเช็กให้"

เจียงเหอถูกพาไปที่เคาน์เตอร์

น้องสาวเปิดคอมพิวเตอร์ ถามว่า "ขอทราบรหัสบัตรผู้ฝึกยุทธ์ด้วยค่ะ?"

"..."

เจียงเหอหยิบบัตรประชาชนออกมา "รหัสบัตรจำไม่ได้ครับ ใช้เลขบัตรประชาชนได้ไหม?"

น้องสาวรับบัตรประชาชนไป "ใช้เลขบัตรประชาชนตรวจสอบข้อมูลได้ค่ะ แต่ถ้าจะทำเรื่องเบี้ยเลี้ยงใหม่ ต้องใช้สำเนาบัตรผู้ฝึกยุทธ์ ถ้าไม่ได้พกมา ต้องรบกวนกลับไปเอาค่ะ"

เอาบ้าเอาบออะไรล่ะ!

ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าบัตรผู้ฝึกยุทธ์ฉันอยู่ที่ไหน?

เจียงเหอยิ้มแห้ง "พอดีผมเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ความจำเสื่อม จำไม่ได้ว่าเอาบัตรไปไว้ไหน... ขอทำใหม่ได้ไหมครับ?"

"ทำใหม่ได้ค่ะ แต่ต้องเสียค่าธรรมเนียม 3,000..."

"อะไรนะ?"

เจียงเหอพูดไม่ออก บ่นอุบ "สมัครสอบผู้ฝึกยุทธ์ค่าสมัครแค่ 500 ทำบัตรใหม่ใบเดียวล่อไป 3,000 พวกเธอปล้นกันรึไง?"

น้องสาวขมวดคิ้ว

กล้ามาทำซ่าในสำนักงานบริหารยุทธ์เชียวเหรอ?

เธอกำลังจะอ้าปากด่า แต่จู่ๆ สายตาก็ชะงัก หน้าค่อยๆ ยื่นเข้าไปใกล้หน้าจอคอมพิวเตอร์...

"เจียงเหอ"

"เกิดวันที่ 8 มิถุนายน ปี 2004"

"วันที่ 7 ตุลาคม ปี 2021 ผ่านการทดสอบจำลองสามรายการ วันที่ 17 ตุลาคม ปี 2021 เข้าร่วมการทดสอบภาคสนาม สังหารสัตว์อสูรระดับหนึ่ง 6 ตัว คะแนนยอดเยี่ยม และได้ปลุกพลังพิเศษธาตุดินในการทดสอบจริง!"

ข้อมูลส่วนตัวของเจียงเหอ ปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ

เป็น...

ผู้ฝึกยุทธ์ตั้งแต่อายุ 17!

แถมยังเป็นผู้ปลุกพลัง?

น่าเสียดาย... ที่ถูกพวกวิถีมารทำร้าย

เจียงเหอยังบ่นงุบงิบอยู่ข้างๆ "รังแกกันชัดๆ... บัตรประชาชนผมก็อยู่นี่ ตัวเป็นๆ ก็ยืนอยู่นี่ รหัสบัตรพวกคุณก็เช็กในระบบได้ จะมาเอาค่าธรรมเนียมบ้าบออะไร?"

"ผมไม่ทำใหม่แล้ว ผมขอสอบใหม่เลยได้ไหม?"

น้องสาวหน้าหวานกำลังจะบอกว่า "ไม่ได้" แต่คำพูดมาจุกอยู่ที่คอหอย พอนึกถึงคำว่า "โรงพยาบาลจิตเวชอันหนิง" ที่โชว์ในประวัติ เธอก็ตัวสั่น รีบพูดว่า "คุณเจียงคะ กรณีนี้เราไม่เคยเจอมาก่อน... เดี๋ยวขอไปถามหัวหน้าก่อนนะคะ"

น้องสาววิ่งขึ้นไปชั้นสาม

เข้าห้องทำงานไปรายงานหัวหน้า

"เจียงเหอ?"

หัวหน้าคนนั้นชะงัก แปลกใจว่า "ฉันจำเด็กคนนี้ได้ ตอนเขามาสอบภาคสนาม ฉันยังเป็นคนคุมสอบอยู่เลย ไม่ใช่ว่าเขาโดนพิษมาร เส้นชีพจรพังพินาศจนเป็นบ้าไปแล้วเหรอ? หายดีแล้วเหรอ?"

น้องสาวคิดๆ แล้วตอบ "ดูจากสภาพก็นิ่งๆ ดีนะคะ ดูท่าทางกระฉับกระเฉง ไม่เหมือนคนป่วย แต่เมื่อกี้เหมือนฉันจะเห็นเขาแอบกินยานะคะ"

หัวหน้ายิ้มขื่น

ยกหูโทรศัพท์บนโต๊ะ โทรออกไป

"สวัสดีครับ"

"ช่วยต่อสายโรงพยาบาลจิตเวชอันหนิงหน่อย..."

"สวัสดีครับ โรงพยาบาลอันหนิงใช่ไหม? ผมโทรจากแผนกทดสอบ สำนักงานบริหารยุทธ์เมืองอู๋ มีเรื่องอยากสอบถามหน่อยครับ..."

"ขอถามหน่อยครับ ที่โรงพยาบาลมีคนไข้ชื่อเจียงเหอไหม? อาการเขาเป็นยังไงบ้างครับ?"

"เจียงเหอ?"

หมอปลายสายพอได้ยินชื่อนี้ ก็เหมือนจะของขึ้น เสียงดังขึ้นมาหลายสิบเดซิเบล สาธยายวีรกรรมของเจียงเหอยาวเหยียด จนกลายเป็นคนไข้จิตเวชที่อันตรายสุดขีด

"ตีพยาบาล?"

"กระทืบคนไข้?"

"แถมยังเอามีดจี้ชิงทรัพย์โทรศัพท์หมอ?"

หัวหน้าคนนั้นฟังแล้วก็อึ้ง "ในเมื่ออันตรายขนาดนี้ ทางโรงพยาบาลปล่อยออกมาได้ยังไงครับ?"

วางสาย

หัวหน้าคนนั้นนวดขมับ พูดอย่างจนใจ "ไปเถอะ กรณีพิเศษ ถือว่าเป็นคนป่วย อนุโลมให้หน่อย..."

......................................................

30 นาทีต่อมา

เจียงเหอได้ "บัตรผู้ฝึกยุทธ์" มาโดยไม่เสียเงินสักแดง

ตามขั้นตอน

เขาไปที่เคาน์เตอร์ธนาคาร แจ้งอายัดบัตรใบเก่า แล้วทำบัตรใหม่ กลับมาที่สำนักงานบริหารยุทธ์กรอกเอกสาร ยื่นสำเนาบัตรธนาคาร บัตรประชาชน และบัตรผู้ฝึกยุทธ์

น้องสาวหน้าหวานบอก "เรียบร้อยค่ะคุณเจียง ข้อมูลของคุณจะได้รับการตรวจสอบภายในสองวันทำการ รอบหน้าเงินจะเข้าที่บัตรใบใหม่ใบนี้นะคะ!"

ทำเรื่องเสร็จสรรพ

ก็ปาเข้าไปสี่โมงเย็น

ตาม "คำสั่งแพทย์" ฉบับใหม่ของผอ.อัน ได้เวลากินยาแล้ว

เจียงเหอขอน้ำแก้วหนึ่งจากน้องสาวหน้าหวาน กินยาตรงเวลาเป๊ะ กล่าวขอบคุณ แล้วเดินออกจากสำนักงานบริหารยุทธ์

"น่าเสียดายจัง..."

น้องสาวหน้าหวานมองแผ่นหลังสุดเท่ของเจียงเหอ แล้วถอนหายใจ

ออกจากสำนักงานบริหารยุทธ์

ก็ได้เวลาของ "ยาบำรุงไตรสทิพย์ธารา"

"ติ๊ง!"

"ใช้ยาอย่างสมเหตุสมผล พละกำลัง +10 kg"

ดูขวดยาที่เหลือยาอยู่แค่ไม่กี่มื้อ เจียงเหอแวะร้านขายยาซื้อเพิ่มมาอีกสามขวด แล้วค่อยโทรหาอวิ๋นเยียนเฉิน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ทั้งสองคนมาเจอกันที่ร้านบะหมี่

พอนั่งลง อวิ๋นเยียนเฉินก็ถามขึ้น "เจียงเหอ... นายจำได้ไหมว่าก่อนนายจะเกิดเรื่อง คนสุดท้ายที่นายเจอคือใคร?"

เจียงเหอส่ายหน้า

อวิ๋นเยียนเฉินพูดต่อ "หลายวันมานี้ฉันลองสืบดู... สองวันก่อนนายจะเกิดเรื่อง นายเคยไปที่สำนักเบินเลย (สำนักสายฟ้า) เรื่องนี้นายไม่เคยบอกฉัน น่าสงสัยมาก!"

"..."

เจียงเหอขำ "ตรรกะอะไรเนี่ย? แค่ไม่ได้บอกเธอ ก็กลายเป็นเรื่องน่าสงสัยแล้วเหรอ?"

อวิ๋นเยียนเฉินไม่ตอบ แต่พูดต่อว่า "สำนักเบินเลยนี่แปลกๆ จริงๆ เจ้าสำนักก็พื้นเพธรรมดา แต่เมื่อสามเดือนก่อนจู่ๆ ก็ทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ได้ มันไม่สมเหตุสมผล!"

ปรมาจารย์ยุทธ์!

เจียงเหอรีบเตือน "พอเถอะ เรื่องนี้เธออย่าสืบต่อเลย... ไม่ว่าจะเป็นพรรคเทียนมั่ว หรือสำนักเบินเลย เธอก็รับมือไม่ไหวหรอก... สั่งอาหารกันเถอะ!"

แต่ในใจ กลับแอบครุ่นคิด

"สำนักเบินเลย..."

"ถ้าพวกแกสมรู้ร่วมคิดกับพรรคเทียนมั่ว ทำให้ฉันต้องกลายเป็นคนบ้าจริงๆ ล่ะก็... งานนี้มีเคลียร์กันยาวแน่!"

[จบแล้ว]