ตอนที่ 45 หมัดพิฆาตน้อยปะทะหมัดปืนใหญ่

ถังเทียนจำฝ่ายตรงข้ามที่เพิ่งจะเดินออกมาได้แทบจะในทันที “หวังเจิ้น!”

หวังเจิ้นแห่งสถาบันเหมิ่งโซ่ว!

แสงประกายวาบปรากฏในดวงตาของหวังเจิ้น “ถังเทียน ข้ารอคอยที่จะพบเจ้าอยู่”

เมื่อหวังเจิ้นเดินออกมาจากแสง แสงทั้งสี่ที่ห้อมล้อมถ้ำอยู่ก็สลายหายไปเหนือศีรษะของพวกเขาปรากฏลำแสงสีขาว ภายในเปิดเผยให้เห็นถ้ำ

เมื่อเห็นถังเทียนงุนงง หวังเจิ้นก็กล่าวอย่างสงบ “เจ้าไม่ต้องมองไปรอบๆอีกแล้วนี่คือชั้นใต้ดินของวงกตวิญญาณ ถ้ำที่อยู่เหนือหัวเจ้าจะนำไปยังชั้นต่อไป ดูนั่น มีกุญแจจิตวิญญาณอยู่ดอกหนึ่งคนที่ได้กุญแจจิตวิญญาณไปจะสามารถเข้าไปสู่ชั้นที่สองได้ มันเป็นโชคชะตาระหว่างสองเราแล้วมีเพียงคนเดียวที่จะไปยังชั้นที่สองได้”

“เป็นสถานที่แปลกประหลาดดี!” ถังเทียนเกาหัวของเขา “นายรู้ได้อย่างไร?”

“วงกตวิญญาณแต่ละแห่งแตกต่างกันไป เพียงแต่ศิลาภาษาดวงดาวชื่นชอบผู้แข็งแกร่งที่สุด”หวังเจิ้นกล่าว “มาเถอะ ให้ฉันดูหน่อยว่านายมีฝีมือเพียงไหน”

“พวกเราจะต้องสู้กันจริงๆหรือ?” ถังเทียนรู้สึกประทับใจในตัวของหวังเจิ้น

“มีเพียงชัยชนะเท่าทั้นที่จะทำให้นายได้รับกุญแจจิตวิญญาณ ผู้ล้มเหลวจะถูกส่งออกไปจากวงกต”หวังเจิ้นกล่าว

“เอาอย่างนั้นก็ได้” ถังเทียนรู้สึกรำคาญเล็กน้อย “งั้นก็มาสู้กัน!”

เมื่อพูดประโยคสุดท้ายจบ ถังเทียนคล้ายแปรเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งรัศมีของเขาแปรเปลี่ยนเป็นดุร้ายขณะที่เขาจ้องมองไปยังหวังเจิ้น

หวังเจิ้นพยักหน้า “ไม่เลวเลย นายก้าวหน้าขึ้นอีกแล้ว”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ หวังเจิ้นก็ก้าวไปข้างหน้าถังเทียนเพียงรู้สึกว่าการมองเห็นของเขาเลือนลางและเขาก็มองไม่เห็นร่างของหวังเจิ้นทันใดนั้น หมัดก็พลันปรากฏเบื้องหน้าเขา

หมัดประกายไฟ!

ม่านตาของถังเทียนหดลง เขามองเห็นหมัดของหวังเจิ้นซึ่งรอบๆกระเพื่อมไปด้วยคลื่นอากาศ ถังเทียนรู้ได้ทันทีว่าหมัดของหวังเจิ้นแข็งแกร่งมากเพียงไหนเพียงเมื่อหมัดสั่นสะเทือนก็สามารถสร้างแรงสั่นกระเพื่อมอย่างน่าตกตะลึงในกลางอากาศได้

ถังเทียนสูดลมหายใจลึกพลางถอยหลังไปสามก้าว ตึง! เขากระแทกเท้าขวาของเขาอย่างแรงเพื่อหยุดยั้งร่างของเขารวบรวมกำลัง เขาก็โน้มตัวไปข้างหน้าและใช้ออกหมัดของเขา

หมัดประกายไฟ!

ปัง!

หมัดทั้งสองปะทะกันและกันรุนแรง และถังเทียนก็รู้สึกว่ามือขวาของเขาชาด้าน

เป็นพลังที่แข็งแกร่งนัก!

ไม่ใช่เพียงแค่พลังของกล้ามเนื้อเท่านั้น แต่ยังมีพลังระเบิดแฝงจากหมัดอีกด้วยด้วยการระเบิดพลังของปราณเที่ยงแท้ในการสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อย นับเป็นการสั่นสะเทือนที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง

“เป็นปราณเที่ยงแท้ที่มีพลังยิ่งนัก” ดวงตาของหวังเจิ้นคล้ายกับลุกโชนเขาก้าวไปข้างอีกคราอย่างเหี้ยมหาญแล้วพุ่งไปข้างหน้าราวกับสายฟ้า ใช้หมัดประกายไฟอีกครา!

ถังเทียนคำราม เขามิได้ถอยหนี และก็ใช้หมัดประกายไฟของเขาเช่นเดียวกัน

หมัดทั้งสองปะทะกันอีกครา

ปัง! ปัง!

ทั้งสองใช้หมัดของพวกเขาราวกับสายฝนโปรยปราย หมัดปะทะกันอย่างต่อเนื่องกลางอากาศและในทันที ถังเทียนรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ หลังจากที่ปะทะกันหมัดของเขาด้านชา หลังจากปะทะกันสิบรอบ หมัดของเขาก็ด้านชาสิ้นเชิง

ดังนั้นการสั่นสะเทือนสามารถที่จะใช้งานได้ในลักษณะนี้อย่างแท้จริง!

ถังเทียนตกตะลึง แรงสั่นทะเสือนของหมัดประกายไฟของหวังเจิ้นถือได้ว่าเกือบจะเป็นหมัดพิฆาตน้อย  ดังนั้น พวกมันจึงใช้ปราณน้อยกว่าและยังใช้เวลาในการระเบิดน้อยลงเช่นเดียวกัน หวังเจิ้นหลอมรวมมันเข้าด้วยกันกับหมัดประกายไฟและสร้างหมัดประกายไฟที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขาเอง

“ถังเทียน นั่นเป็นพลังทั้งหมดของหมัดประกายไฟของนายใช่ไหม?” หวังเจิ้นเริ่มถอยออกมาจากถังเทียนก่อนที่จู่ๆเขาจะกล่าวถาม

เมื่อถังเทียนได้ยิน เขาก็กำหมัดของเขาแน่นพลางกล่าว “ตอนนี้นายก็ได้เห็นหมดแล้วฉันจะแสดงให้นายดูถึงท่าสังหารของหมัดประกายไฟ!”

“ท่าสังหาร…” หวังเจิ้นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ดวงตาของเขาสว่างวาบ

ถังเทียนกระโจนออกด้วยเท้าซ้ายของเขาเขาพลันใช้ออกหมัดขวาของเขาที่ตั้งตารอยคอยมานาน

อัสนีบาตสีเงินก็ฉีกกระชากการมองเห็นของเขา

หวังเจิ้นแค่รู้สึกถึงความสว่างอย่างฉับพลัน หัวใจของเขาก็หล่นวูบเขาป้องกันตัวของเขาโดยการไขว้แขนทั้งสองของเขาไว้เบื้องหน้าเขา เพียงแค่นั้นหมัดอันหนักหน่วงของถังเทียนก็ปรากฏมาแล้วพลังอันน่าทึ่งกระแทกบนแขนของเขา

ปัง!

แขนของเขาที่เพิ่งจะยกขึ้นมาก็แยกออกจากกันหวังเจิ้นถอยหลังไปห้าก้าวก่อนที่เขาจะสามารถหยุดตัวเองลงได้

ถังเทียนจับจ้องไปยังหวังเจิ้นอย่างจดจ่อ นี่คือสายฟ้าสังหารของเขา และเป็นครั้งแรกที่มีคนป้องกันได้สายฟ้าสังหารสามารถกล่าวได้ว่าเป็นการโจมตีที่รวดเร็วที่สุดของเขาแล้ว แม้กระทั่งถังเทียนยังพบว่ายากนักที่จะต้านรับทันด้วยดวงตาของเขาเองเขาไม่อาจเชื่อได้เลยว่าหวังเจิ้นสามารถป้องกันได้

หวังเจิ้นสูดหายใจเข้าลึก

“เป็นท่าสังหารที่รุนแรงนัก นี่เรียกว่าอะไรงั้นหรือ?” ดวงตาของหวังเจิ้นเต็มไปด้วยความชื่นชม

“สายฟ้าสังหาร!” ถังเทียนก็มองหวังเจิ้นอย่างชื่นชมที่เขามีความสามารถที่แข็งแกร่งเช่นเดียวกัน

“หมัดประกายไฟของนายอยู่ในจุดสูงสุด แต่ของฉันยังไม่มีแม้กระทั่งท่าสังหาร”หวังเจิ้นเป็นคนที่ซื่อสัตย์อย่างแท้จริง“ช่างเสียดายนักที่มิใช่การแข่งขันอย่างยุติธรรมในครานี้ นายเตรียมรับมือให้ดีตอนนี้ฉันจะใช้วิชาทุกอย่างที่ฉันมี”

รังสีต่อสู้ของหวังเจิ้นกระจายออกมาทันที

พลังที่น่ากลัวราวกับพายุก็มาถึงถังเทียน

ช่างรุนแรงนัก

ถังเทียนรู้สึกหนาวสั่นภายในหัวใจ เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไมเขาจึงไม่รู้สึกกลัวเลยแต่กลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ต้องการต่อสู้ ลึกลงภายในดวงตาของเขา ราวกับมีเปลวเพลิงกำลังลุกโชน“แม้ว่าฉันมิได้คาดคิดจะได้ประลองกับรุ่นพี่ก็ตาม แต่ได้ได้เจอรุ่นพี่ที่ทรงพลังเช่นนี้ฉันรู้สึกมีความสมใจนัก!”

ปราณเที่ยงแท้ของถังเทียนก็ถูกกระตุ้นภายในร่างของเขา เขามองหวังเจิ้นโดยปราศจากความกลัว

หวังเจิ้นมองอย่างชื่นชมพลางกล่าว “ฉันมีความสัมพันธ์กับธาตุไฟวิชาหมัดของฉันเรียกว่า หมัดปืนใหญ่ระดับสาม เป็นหมัดที่ทรงพลังรุนแรงระวังตัวด้วย”

ถังเทียนกล่าวเสียงต่ำ “ฉันก็มีความสัมพันธ์ธาตุที่สมดุล วิชาหมัดของฉันรู้จักกันดีในนามหมัดพิฆาตน้อยระดับสาม โปรดระวังตัวเช่นเดียวกัน!”

ถังเทียนสูดหายใจเข้าลึก ร่างกระเรียนก็เคร่งครียดและผ่อนคลายในเวลาเดียวกันภายในหัวใจของเขา รู้สึกสงบอย่างที่มิเคยเป็นมาก่อนเขาย่อร่างของเขาพลางตั้งท่าหมัดของเขา

มองเห็นการตั้งท่าหมัดอันน่ากลัวของถังเทียน หวังเจิ้นก็รู้สึกยินดีภายในทุกผู้คนต่างประเมินบุรุษหนุ่มผู้นี้ต่ำไปแล้ว!ดวงตาของหวังเจิ้นก็เปล่งประกายมุ่งมั่นที่จะต่อสู้สามารถที่จะได้ต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังและมีความสามารถเช่นนี้ช่างเป็นเรื่องที่สาแก่ใจนัก

ความเร็วปราณเที่แท้ธาตุไฟของเขารวดเร็วอย่างยิ่งการตั้งท่าของหวังเจิ้นดูพิเศษมากแขนทั้งสองข้างของเขาชี้ตรงลงข้างล่างปราศจากการโค้งงอของข้อต่อ

เปลวเพลิงหมุนวนเป็นเกลียวจากหัวไหล่ของเขาลงมาที่หมัดของเขาราวกับว่าไหล่ของหวังเจิ้นเป็นดั่งปืนใหญ่ ลุกโชนไปด้วยลำแสงสีแดงที่รุนแรง

เป็นวิชาหมัดที่พิเศษนัก!

ถังเทียนมีแรงกระตุ้นมากยิ่งขึ้น นับว่าเป็นคราวแรกที่เขาพบเห็นวิชาหมัดเช่นนี้เขาสูดลมหายใจเข้าลึกพลางใช้ปราณเที่ยงแท้ทั้งหมดภายในร่างของเขา ร่างกระเรียนรอคอยการกระทำนี้หลังจากที่โคจรพลังรอไว้อยู่

ลำแสงสีแดงสว่างวาบผ่านดวงตาของหวังเจิ้น แขนขวาสีแดงของเขาเล็งไปที่ถังเทียนราวกับปืนใหญ่และด้วยไหล่ของเขาราวกับเป็นศูนย์กลาง เขาก็ดึงถอยหลังกระทันหัน

ปง!

เสียงหวีดหวิวราวกับกลองดังทุ้มลึกกังวาน

กลุ่มก้อนหมัดสีแดงอันน่าทึ่งก็เหินมายังถังเทียนอย่างเกรี้ยวกราด ราวกับเป็นปืนใหญ่ที่เพิ่งถูกยิงออกมา

ระดับความตื่นเต้นภายในใจของถังเทียนบรรลุถึงจุดสูงสุด พร้อมกับเสียงคำรามยาวเขาก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยเท้าซ้ายของเขา ร่างของเขาก็คล้ายงู ราวกับว่าเขาเลื้อยอยู่บนพื้นหมัดขวาที่ซึ่งกำลังรอการโจมตีอย่างยินดีกับเสียงหวีดหวิวของหมัดสีแดงก็โจมตีออกไป

หมัดพิฆาตน้อยร่างกระเรียน!

ร่างกระเรียนแหลมคมราวกับดาบ ขณะที่หมัดพิฆาตน้อยสามารถบดขยี้สิ่งต่างได้เป็นชิ้น!

ปัง!

หมัดเปลวเพลิงสีแดงถูกขยี้เป็นชิ้นๆส่งประกายสีแดงแพรวพราว ราวกับเป็นดอกไม้ไฟ

ร่างของถังเทียนสั่นสะท้านพลังของหมัดเปลวเพลิงสีแดงรุนแรงอย่างยิ่งเหนือกว่าที่เขาจินตนาการมากนักถังเทียนรู้สึกราวกับเขากำลังถูกทุบด้วยค้อนที่บินได้

ปง!

ถังเทียนไม่แม้แต่จะมีเวลาหายใจ ก็เกิดเสียงระเบิดดังก้องผ่านมาลำแสงสีแดงของหมัดปืนใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมาอีกครา

ไม่ต้องขบคิด ถังเทียนก็หวดหมัดซ้ายของเขาออกไป!

การกระทำนับล้านครั้งของการฝึกของถังเทียน เขาฝึกฝนหมัดพิฆาตน้อยเป็นส่วนใหญ่แต่ละครั้งที่เขาใช้ออกหมัด ล้วนเป็นไปตามสัญชาตญาณ และเขาไม่จำเป็นต้องคิด

ปัง

หมัดเปลวเพลิงสีแดงก็ถูกบดขยี้อีกคราแยกออกครั้งที่สองดอกไม้ไฟกระจายไปทั่วทิศทาง

ปง ปง!

เสียงระเบิดน่ากลัวผ่านเข้ามาในหูของพวกเขาหมัดปืนใหญ่ของหวังเจิ้นช่างน่าทึ่งมาก ทุกคราวที่ระเบิดช่างรุนแรงและน่ากลัว

ถังเทียนไม่มีแม้แต่เวลาจะขบคิด เขาสามารถใช้ได้เพียงหมัดพิฆาตน้อยอย่างต่อเนื่องเพื่อทำลายหมัดเปลวเพลิงสีแดง

หลังจากใช้ไปยี่สิบหมัด ถังเทียนก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรง เกิดความชาด้านที่หมัดของเขาอีกครา

รุ่นพี่หวังเจิ้นหลอมรวมการสั่นสะเทือนของหมัดประกายไฟเข้ากับหมัดปืนใหญ่ได้!

น่ากลัวจริงๆ!

การโจมตีของหวังเจิ้นมั่นคงอย่างน่าทึ่ง ตัวเขาราวกับเป็นป้อมปืนที่ฝังแน่นอยู่ในพื้นเขาสลับแขนของเขาอย่างต่อเนื่องเพื่อใช้ออกสลับกัน ดวงตาของรุ่นพี่หวังเจิ้นดูสงบนิ่งปราศจากการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ตั้งแต่เริ่มเขาก็ยังรักษาการโจมตีได้อย่างมั่นคง

หมัดปืนใหญ่ของหวังเจิ้นไม่ได้เรียนจากสถาบันเหมิ่งโซ่ว แต่เป็นของตระกูลของเขามีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าตระกูลหวังเคยเป็นนักสู้สมัยโบราณของตระกูลขุนนางแม้ว่าพวกเขาจะตกต่ำมาเป็นเวลานานแล้ว แต่พวกเขายังคงมีรากฐานที่แข็งแกร่ง แค่เพียงวิชาหมัดปืนใหญ่ระดับสามภายในมือหวังเจิ้นก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว หวังเจิ้นประยุกต์วิชาหมัดดั้งเดิมซึ่งไม่เคยสมบูรณ์ในตอนแรกและหลอมหลวมวิชาต่างๆที่เขาได้เรียนรู้ภายในสถาบัน ทำให้หมัดปืนใหญ่สมบูรณ์แบบ

บิดาของหวังเจิ้นคาดหวังกับหวังเจิ้นเป็นอย่างมาก เนื่องจากด้วยน้ำมือของเขาเขาสามารถที่จะเพิ่มระดับของหมัดปืนใหญ่เป็นระดับสี่ได้!

ในตอนนี้ ถือว่าเพียงพอแล้วที่จะเห็นได้ว่าหมัดปืนใหญ่บรรลุไปถึงเงาของวิชาการต่อสู้ระดับสี่

ถังเทียนค่อยๆถูกกดดัน การโจมตีของหวังเจิ้นไม่ใช่แค่เพียงน่ายกย่องเท่านั้น  แต่ยังมิสามารถป้องกันได้อีกด้วยพายุหมัดอันหนาแน่นปกคลุมในอากาศราวกับฝนกับเทกระหน่ำ แม้ว่าวิชานี้จะไม่เทียบกับหมัดของถังเทียนที่ใช้ออกยี่สิบหมัดเพียงชั่วพริบตาแต่ก็ยังคงมีอำนาจพอที่จะหักล้างพลังของถังเทียน ถังเทียนสามารถเพียงใช้ออกท่าเท้าปักหลักกลางหาวและหมัดพิฆาตน้อยอย่างต่อเนื่องเพื่อหลบหลีกและยืนหยัดไว้

หมัดเปลวเพลิงสีแดงรุนแรงอย่างน่าทึ่ง กำแพงรอบๆแข็งแกร่งราวกับเหล็กแต่เมื่อยามพบกับหมัดของหวังเจิ้นรูขนาดใหญ่ก็เกิดขึ้นในเศษซากก็กระจายไปทั่วทุกที ถังเทียนสามารถที่รับมือกับเศษหินนี้ได้แต่พวกมันก็ปลิวมาหาเขาอย่างรวดเร็ว ถ้าหากเขาสูญเสียสมาธิเพียงนิดเดียวมันจะกระทบเข้ากับใบหน้าเขาและทำให้เขาเกิดบาดแผล

ไม่มีทาง!

จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้!

มีเพียงเมื่อเขาจดจ่อเท่านั้นเขาจึงจะสามารถมีโอกาสได้

ถังเทียนกัดฟัน เขาก้าวอย่างยากลำบากบนพื้นงอตัวและกลิ้งร่างของเขาไปที่กำแพงหน้าผา หลังของเขาชิดกับกำแพงถังเทียนก็เริ่มวิ่งขนานไปกับกำแพง

ปง ปง!

หมัดเปลวเพลิงสีแดงไล่ตามหลังเขาราวกับสายฝนกระหน่ำ ที่ที่ถังเทียนวิ่งผ่านไปปรากฏร่องรอยของหลุมที่ใหญ่เท่าใบหน้า

หวังเจิ้นตอบสนองอย่างรวดเร็ว

สองสามหมัดก็ปรากฏอยู่ที่เบื้องหน้าของถังเทียนแทน

ถังเทียนหลบหลีกด้วยความว่องไวของเขาและไปตามกำแพงของหน้าผาก็ไม่มีเหลือทางแล้ว

ท่าทางของหวังเจิ้นเยือกเย็นราวกับเหล็ก ลำแสงสีแดงก็ปรากฏผาดผ่านดวงตาของเขา

การโจมตีทั้งหมดจู่ๆก็หยุดลง ถังเทียนรู้สึกดีใจนัก เป็นไปได้ว่าปราณเที่ยงแท้ของหวังเจิ้นหมดแล้วหรือ? อย่างไรก็ตาม ยามเมื่อเขามองไป เขาก็สูดลมเข้าอย่างหนาวเย็นและท่าทางของเขาก็แปรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

แขนเปลวเพลิงสีแดงทั้งสองต่างยกขึ้นพลางชี้ไปยังถังเทียน

ราวกับพวกมันเป็นปืนใหญ่สีแดงสองกระบอก ชี้ไปยังถังเทียนด้วยเจตนาสังหาร

ไม่นะ!

หัวใจของถังเทียนสั่นสะท้าน

ปง

เสียงหวีดหวิวอันมืดมนน่ากลัวมากขึ้นกว่าก่อน ทำให้หูของถังเทียนอื้อไปหมด

หมัดทั้งสองนี้แข็งแกร่งและขนาดใหญ่กว่าก่อนหน้าระเบิดออกมาจากปืนใหญ่ราวกับเป็นกระสุนปืนและตรงมายังถังเทียน

ถังเทียนตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายอย่างยิ่ง เขาหลั่งเหงื่อออกไปทั่วและผมเผ้าของเขาก็ลุกชัน เขาสูดหายใจเข้าลึกอากาศที่เข้าไปสู่ในปอดของเขาราวกับมีด รู้สึกเจ็บเล็กน้อย!

ถังเถียนผ่อนคลายคิ้วของเขาและโค้งขึ้น กระตุ้นใช้ออกปราณเที่ยงแท้ของเขาและรวบรวมไปยังหมัดของเขาร่างกระเรียนภายในของเขาดูคล้ายร้อนรน