Chapter 90 : แวมไพร์

โจวเฉินเดินสำรวจถ้ำมืดด้วยความเร็วคงที่

เขาไม่ได้พบเจออะไรเลยไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์หรือสมบัติ จนกระทั่งเดินมาได้เกือบหนึ่งชั่วโมงในที่สุดเขาก็พบเข้ากับรอยเลือดซึ่งพอจะอุปมานได้ว่าเกิดการต่อสู้ขึ้นที่นี่

“สรุปแล้วที่นี่มันไม่มีอะไรอยู่แล้วหรือว่าทุกอย่างถูกเก็บไปหมดแล้วกันแน่?”

ขณะที่เขากำลังคิดเช่นนั้นโจวเฉินก็เดินลอดเข้ามายังทางใหม่อีกสายหนึ่งและออกสำรวจต่อไป

เขาจำเป็นต้องสำรวจที่นี่ให้ทะลุปรุโปร่ง สกิลมองเห็นในที่มืดของเขาทำให้เขาสามารถมองเห็นท่ามกลางความมืดได้และสกิลกลั้นหายใจเองก็ทำให้เขาสามารถสำรวจในสถานที่ที่มีอ๊อกซิเจนไม่เพียงพอได้เป็นเวลานานโดยที่ตรรกะใดๆก็รองรับไม่ได้

หลังจากเดินอยู่ท่ามกลางเส้นทางที่ทั้งมืดสนิทและวกวนมากว่าสิบนาทีจู่ๆโจวเฉินพลันได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวบางอย่างและสังเกตเห็นแสงสว่างเลือนลาง

“นั่นคือกลุ่มทหารรับจ้างงั้นหรอ?”

โจวเฉินมองไปรอบๆและเห็นว่าในทางแคบๆนี้ไม่มีที่ให้หลบซ่อนตัว เขาจึงหยิบโพชั่นล่องหนออกมาและเตรียมจะดื่มมันเข้าไป

หลายนาทีหลังจากนั้นแสงสว่างที่ปรากฏขึ้นยิ่งมาก็ยิ่งเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆเผยให้เห็นเงาร่างของชายหนุ่มที่กำลังวิ่งตรงเข้ามาพร้อมกับตะเกียงในมือ

โจวเฉินรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายมีด้วยกันสามคนผ่านทางสกิลกระหายเลือดและทุกคนนั้นล้วนได้รับบาดเจ็บทั้งสิ้น

“เร็วเข้า! รีบวิ่งเข้า!”

ชายที่วิ่งอยู่ด้านหน้าตะโกนบอกขณะวิ่งราวกับกำลังหวาดหวั่นบางสิ่งบางอย่างที่กำลังไล่ตามพวกเขามา

“ด้านหลังคนทั้งสามไม่มีกระแสเลือดไหลเวียนให้ได้รับรู้เลยนะ...หรือจะมีพวกมอนสเตอร์จำพวกที่ไม่มีเลือดในร่างกายไล่ตามพวกเขามา?”

โจวเฉินดื่มโพชั่นลงหนเข้าไปหน่อยนึงและพิงตัวกับผนังกำแพงถ้ำเพื่อเร้นกาย

คนทั้งสามที่กำลังหลบหนีเห็นได้ชัดเลยว่าไม่ได้รับรู้เลยว่ามีคนอีกคนหนึ่งซ่อนอยู่ที่นี่ พวกเขาวิ่งผ่านโจวเฉินไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนักคนเหล่านั้นก็หายไปจากสายตาของเขาและโจวเฉินก็เดินต่อไป ความสามารถในการล่องหนเองก็หายไปหลังจากนั้นไม่นาน

ตอนนี้เขาได้ลดความเร็วในการสำรวจลงและเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้นเนื่องจากรู้แล้วว่าด้านหน้านั้นมีอันตรายรออยู่

ยังไงก็ตามเขาก็หาได้หวาดกลัวไม่ กระทั่งว่าตั้งหน้าตั้งตารอด้วยซ้ำเนื่องจากตัวเขาไม่ได้สกิลติดตัวใหม่ๆมาหลายวันแล้ว ตอนนี้เขาจึงค่อนข้างกระหายและปรารถนานิดหน่อย

หลังจากเดินอยู่ในทางเดินมืดๆมาครึ่งนาทีจู่ๆสกิลติดตัวอย่าง ‘กระหายเลือด’ ของเขาก็ทำงานขึ้นมา – ด้านหน้านี้มีคนอยู่

คนผู้นี้ให้ความรู้สึกแปลกมากเนื่องจากเลือดของอีกฝ่ายให้ความรู้สึกเย็นเยียบ ยิ่งไปกว่านั้นความเร็วของเขาก็ยังเร็วมาก เมื่อครู่ตอนที่สัมผัสได้อีกฝ่ายยังอยู่ห่างจากเขาราวร้อยเมตรอยู่เลยแต่มาตอนนี้กลับปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าเขาแล้ว

โจวเฉินสังเกตเห็นทันทีผ่านสกิล ‘มองในที่มืด’ ว่าคนผู้นี้คือชายหนุ่มร่างผอมบางที่มีใบหน้าขาวซีด เขาสวมใส่ชุดที่ดูหรูหราพร้อมกับดวงตาที่เปล่งประกายาสีแดงเลือด

โจวเฉินเดาได้ทันทีว่านี่คืออะไรและแทงหอกในมือออกไปในทันที

ยังไงก็ตามหอกของเขากลับพลาดเป้า ชายหนุ่มชุดหรูหราผู้นั้นเคลื่อนไหวผ่านหอกของเขาด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง จากนั้นเขาก็เหยียดเล็บอันแหลมคมจ้วงเข้าใส่หน้าอกของโจวเฉิน

ปฏิกิริยาตอบสนองของโจวเฉินไม่อาจตามทันความเร็วของอีกฝ่าย ก่อนที่เขาจะทันได้ยกมือขึ้นมากันเอาไว้เล็บยาวๆของอีกฝ่ายกลับจ้วงทะลุชุดเกราะหนังหมาป่าหิมะเข้ามาเสียก่อน

ร่างของโจวเฉินถูกส่งปลิวออกไป ชายหนุ่มร่างบางผู้นั้นยกนิ้วขึ้นมาดูและเห็นเพียงรอยเลือดจางๆจึงอดเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาไม่ได้

“แสงศักดิ์สิทธิ์!”

ขณะที่ชายหนุ่มร่างบางกำลังฉงนอยู่นั้นโจวเฉินก็ลุกขึ้นมาแล้ว บอลแสงสีขาวบาดตาปรากฏขึ้นมาเหนือฝ่ามือข้างซ้ายของโจวเฉิน

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาใช้สกิลนี้ในการต่อสู้ ที่จริงแล้วเมื่อหลายวันก่อนเขาก็เกือบมีโอกาสได้ใช้มันในตอนที่สู้กับเนโครแมนเซอร์หากแต่ตอนนั้นทุกอย่างสามารถแก้ไขได้ด้วยปลายหอก ตอนนี้เขาไม่อาจยั้งมือได้อีกต่อไปเพราะเขาสัมผัสได้ว่าสหายผู้นี้ที่เดาว่าน่าจะเป็นแวมไพร์นั้นทรงพลังมากและยังทำให้เขาสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาอย่างรุนแรงอีกด้วย

“อ๊า!”

พริบตาที่แสงศักดิ์สิทธิ์ถูกใช้ออกมาชายร่างบางที่อยู่ไม่ไกลจากโจวเฉินนักก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมาทันที ใบหน้าของอีกฝ่ายเริ่มมีควันพวยพุ่งและพร้อมกันนั้นร่างของเขาก็หมดแรงทรุดตัวลงกับพื้น ยังไงก็ตามก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้ล้มลงไปอย่างสมบูรณ์เขากลับพลิกร่างประหนึ่งผีสางและวิ่งหนีออกไปในสภาพน่าสังเวช

ยังไงก็ตามมีหรือโจวเฉินจะปล่อยอีกฝ่ายไป? เขาเปิดใช้งานสกิลย่างก้าวสายลมและไล่ตามมันไปในทันที ขณะเดียวกันแสงศักดิ์สิทธิ์ในมือเองก็ยังคงรั้งอยู่เช่นเดิม

เห็นได้ชัดเลยว่าความเร็วของแวมไพร์ลดลงหลังจากได้รับผลจากสกิลแสงศักดิ์สิทธิ์แต่มันก็ยังคงเร็วมากอยู่ดี โจวเฉินไล่ล่ามันอยู่ซักพักกว่าจะสามารถย่นระยะได้

เมื่อไล่ทันเขาก็เหยียดแขนออกไปและแปะลูกบอลแสงศักดิ์สิทธิ์ในมือซ้ายเข้าใส่แผ่นหลังของอีกฝ่ายจนทำให้ร่างกายของชายผู้นั้นเริ่มเสื่อมสลาย

ชายที่ถูกเดาว่าน่าจะเป็นแวมไพร์ไม่อาจวิ่งหรือทำอะไรได้อีกต่อไปเพราะมันกำลังจะสลายกลายเป็นฝุ่น มันกรีดร้องออกมาและดิ้นรนพยายามจะฟันแขนของโจวเฉินด้วยกงเล็บของมันอย่างต่อเนื่อง

หากแต่ด้วยสภาพอันน่าสังเวชตอนนี้การโจมตีของมันจึงอ่อนแอลงอย่างมาก กระทั่ง

กงเล็บส่วนใหญ่เองก็ยังถูกแสงศักดิ์สิทธิ์กรัดกร่อนจนหายไปแล้วจึงไม่อาจสร้างความเสียหายใดๆให้กับร่างกายของโจวเฉินที่ถูกเสริมแกร่งด้วยสกิลติดตัวประเภทป้องกันหลายสกิลได้เลย

โจวเฉินเองก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน หลังจากรู้แล้วว่าเจ้าสิ่งนี้ไม่อาจวิ่งหนีได้อีกต่อไปเขาก็ปิดการทำงานของสกิลย่างก้าวสายลมและเพ่งสมาธิไปกับการคงสภาพของแสงศักดิ์สิทธิ์แทนเพื่อสร้างความเสียหายให้กับอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง

หลังจากคงสภาพแสงศักดิ์สิทธิ์ได้ราวๆสิบวินาทีโจวเฉินก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ไม่ได้ยินมานานดังขึ้นมา

[พรสวรรค์ช่วงชิงสกิลติดตัวทำงาน : ท่านได้ทำการช่วงชิงสกิลติดตัวของแวมไพร์ระดับบารอน ‘เสริมแกร่งกายา(ระดับ2)’ ‘เสริมแกร่งความเร็ว(ระดับ2)’ ‘มองเห็นในที่มืด(ระดับ2)’ ‘กระหายเลือด(ระดับ2)’ ตรวจพบว่าสกิลติดตัวเหล่านี้ทรงพลังกว่าสกิลติดตัวเดิมที่ท่านครอบครองอยู่จึงทำการแทนที่โดยอัตโนมัติ]

[พรสวรรค์ช่วงชิงสกิลติดตัวทำงาน : ท่านได้ทำการช่วงชิงสกิลติดตัวของแวมไพร์ ‘มองเห็นสิ่งเคลื่อนไหว(ระดับ2)’ ‘ไม่รู้จักตาย(ระดับ2)’ ต้องการดูดซับหรือไม่?]

“ดูดซับเลย!”

พริบตานั้นโจวเฉินพลันสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลจำนวนมากที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ทำให้เขาสัมผัสได้ว่าร่างกายของเขาในตอนนี้แข็งแกร่งทรงพลังขึ้นมากนัก

เขารีบเปิดหน้าต่างตัวละครขึ้นมาเพื่อทำการตรวจสอบในทันที

[ชื่อ : โจวเฉิน]

[ฉายา : นักฆ่า]

[กายา : 2.5]

[ความเร็ว : 2.8]

[จิตวิญญาณ : 2.1]

[พรสวรรค์ : ช่วงชิงสกิลติดตัว]

[สกิลเรียกใช้งาน : ย่างก้าวสายลม (ระดับ2) , แสงศักดิ์สิทธิ์(ระดับ1)]

[สกิลติดตัว : หนังไวเวิร์น(ระดับ2) , แหล่งกำเนิดเพลิง(ระดับ2) , เสริมแกร่งความเร็ว(ระดับ2) , เสริมแกร่งกายา(ระดับ2) , มองเห็นในที่มืด(ระดับ2) , มองเห็นสิ่งเคลื่อนไหว(ระดับ2) , กระหายเลือด(ระดับ2) , ไม่รู้จักตาย(ระดับ2) , พิษซากศพ(ระดับ1) , พิษงู(ระดับ1) , พิษโลหิต(ระดับ1) , เสริมแกร่งจิตวิญญาณ(ระดับ1) , พลังช้างสาร(ระดับ1) , ศาสตร์การต่อสู้(ระดับ1) , ศาสตร์การใช้หอก(ระดับ1) , ศาสตร์การใช้มีด(ระดับ1) , มองเห็นในที่สลัว(ระดับ1) , หายใจใต้น้ำ(ระดับ1) , กลั้นหายใจ(ระดับ1) , ฟื้นฟูร่างกาย(ระดับ1) , ฟื้นฟูพลังชีวิต(ระดับ1) , แปลงพลังงานแสง(ระดับ1) , ผิวทองแดงกระดูกเหล็ก(ระดับ1) , โมโนลิธ(ระดับ1) , ทรหด(ระดับ1)

[พลังรบโดยรวม : ทองแดงขั้นกลาง]

“ค่าสถานะเราขึ้นมาเยอะขนาดนี้เชียว?”

โจวเฉินประหลาดใจยิ่งนัก...ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นหนนี้มากกว่าเมื่อตอนที่เขาทำภารกิจสำเร็จทั้งดันเจี้ยนเสียอีก