Chapter 88 :คัมภีร์ - แหวน

หลังจากกลับมายังโรงแรมโจวเฉินและหญิงสาวร่างสูงก็ทานขนมปังและเนื้อย่างกันเล็กน้อยก่อนจะแยกย้ายกันกลับห้องไปนอน

ก่อนจะล้มตัวลงนอนโจวเฉินเปิดหน้าต่างทิ้งเอาไว้ก่อนเพื่อให้เขาสามารถหลบหนีออกไปได้อย่างรวดเร็วถ้าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นมาอย่างเช่นแผ่นดินไหวเป็นต้น

ส่วนเรื่องความเสี่ยงที่จะโดนปล้นนั้นตัวเขาไม่สนใจเลยซักนิดเนื่องจากค่าจิตวิญญาณของเขาสูงมากจนทำให้ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมยิ่ง เขาสามารถรู้สึกตัวได้ทันทีถ้ามีคนปรากฎตัวเข้ามาในรัศมีสิบเมตรรอบตัว

ยังไงก็ตามค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบสงบ ดูเหมือนคำกล่าวของเจ้าของโรงแรมจะเป็นเรื่องจริง ไม่มีใครเข้ามาสร้างปัญหาในโรงแรมเลยแม้แต่คนเดียว

โจวเฉินตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าวันถัดมา เขาสวมใส่ชุดเกราะหนังหมาป่าหิมะ ล้างตัว ทานขนมและแยมเป็นอาหารเช้าก่อนจะไปสำรวจร้านค้าที่เหลือพร้อมกับหญิงสาวร่างสูง

ที่แรกที่พวกเขาไปก็คือร้านของจอมเวทย์ชรา หลักๆเลยก็เพื่อดูว่ามีคัมภีร์หรือไอเทมอะไรที่พวกเขาสามารถใช้งานได้รึเปล่า

“ขอโทษนะครับคุณมีพวกคัมภีร์ค่าสถานะขายรึเปล่า? พวกที่สามารถเสริมพลังร่างกายได้น่ะ”

ทันทีที่เข้ามาในร้านโจวเฉินก็เอ่ยถามชายชราเคราขาวที่เป็นคนขายในทันที

“คัมภีร์ค่าสถานะ? ขอโทษด้วยคุณลูกค้าแต่ข้าไม่เคยได้ยินคัมภีร์เช่นนั้นมาก่อน”

ชายชราขมวดคิ้ว

“แต่จากคำอธิบายของเจ้าข้าขอแนะนำให้ไปที่ร้านปรุงยากระท่อมแห่งความฝันของพี่สาวข้าดูจะดีกว่า ที่นั่นพวกเจ้าน่าจะได้พบกับสิ่งที่ต้องการ”

“พวกเราไปมาแล้วครับ”

โจวเฉินประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าเจ้าของร้านแห่งนี้จะเป็นน้องชายของแม่มดชราผู้นั้น

“ถ้างั้น...คุณมีคัมภีร์สกิลบ้างรึเปล่า? พวกที่ใช้แล้วได้สกิลน่ะ”

“???”

ความสับสนงงงวยฉายชัดอยู่บนใบหน้าของชายชราขณะที่เขาปรายสายตามองมายังโจวเฉินด้วยแววตาเคลือบแคลง

“แค่กๆ...ถ้างั้นพวกเราขอดูคัมภีร์ที่ใช้สำหรับต่อสู้หน่อยแล้วกันครับ”

ในเมื่อที่นี่ไม่มีทั้งคัมภีร์ค่าสถานะและคัมภีร์สกิลโจวเฉินจึงตั้งใจจะดูพวกคัมภีร์เวทย์มนตร์แทน

“ถ้าเจ้าต้องการคัมภีร์ประเภทต่อสู้เจ้าก็มาถูกที่แล้ว”

สีหน้าเคลือบแคลงของชายชราแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม

“ข้ามีคัมภีร์เวทมนตร์สำหรับโจมตีอยู่ทุกชนิด บ้างก็ใช้สำหรับการต่อสู้แบบกลุ่มยกตัวอย่างเช่นคัมภีร์ฝนเพลิง คัมภีร์กระแสวายุ คัมภีร์พายุหิมะ คัมภีร์หมอกพิษ คัมภีร์พายุสายฟ้า คัมภีร์หินถล่ม...นอกจากนี้ยังมีคัมภีร์สำหรับจัดการกับเป้าหมายเดี่ยวเช่นคัมภีร์บอลเพลิง คัมภีร์เยือกแข็ง คัมภีร์ฟ้าฟาด...คัมภีร์ที่ส่งผลวงกว้างนั้นมีราคาเพียง20เหรียญทองต่อม้วนเท่านั้นและคัมภีร์เป้าหมายเดีย่วเองก็อยู่ที่ราคา5เหรียญทองต่อม้วน เจ้าอยากจะซื้ออันไหนดีล่ะ?”

เมื่อมองไปยังรอยยิ้มของชายชราเคราขาวและป้ายยี่ห้อที่ระบบแปะเอาไว้บนคัมภีร์ทั้งหลาย โจวเฉินก็รู้ทันทีเลยว่าของที่อีกฝ่ายขายนั้นเป็นของจริงแต่เขากลับรู้สึกว่ากระเป๋าตังค์ของเขาน่าจะสู้ไม่ไหว

“ผมขอดูอีกหน่อยแล้วค่อยตัดสินใจดีกว่า”

เขาตอบกลับ

“ได้สิ...ถ้างั้นข้าขอแนะนำคัมภีร์สนับสนุนที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ยกตัวอย่างเช่นคัมภีร์บินนี้ที่มีราคาแค่สิบเหรียญทองซึ่งจะทำให้เจ้าบินได้นานถึง10นาที  คัมภีร์ดำดินนี้ก็มีราคาเดียวกันซึ่งมันจำให้เจ้าสามารถทะลุผ่านหินและดินได้เป็นเวลา3นาที ส่วนคัมภีร์ดำน้ำนี้จะส่งผลยาวกว่าสองคัมภีร์แรก...”

คนทั้งสองฟังคำอธิบายและรู้สึกว่าชายชราผู้นี้มีของดีอยู่เยอะทีเดียวแต่ราคาของพวกมันก็แพงเกินไปหน่อยทำให้พวกเขาจำเป็นต้องชั่งใจเอาไว้ก่อน

‘ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทั้งที่นี่และร้านของพี่สาวเขาถึงไม่มีลูกค้าเลย’

โจวเฉินคิดกับตัวเอง

“ผมขอคัมภีร์ดำดินแล้วกัน”

เขาตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วและหยิบเงินออกมาสิบเหรียญทองเพื่อซื้อคัมภีร์ดำดิน เขารู้สึกว่าความสามารถในการดำดินนี้ค่อนข้างดีและเขาอาจจะมีโอกาสได้ใช้ในอนาคต

ในความเป็นจริงแล้วคัมภีร์บินเองก็ดึงดูดความสนใจของเขาไม่น้อยแต่สกิลย่างก้าวสายลมของเขาเองก็ให้ผลแบบเดียวกันดังนั้นถ้าซื้อมันมาก็มีแต่จะเปลืองเงินเสียเปล่า

“ได้สิหนุ่มน้อย ในเมื่อเจ้าเป็นลูกค้าใหม่ข้าจะแถมคัมภีร์บอลเพลิงให้เป็นของขวัญด้วยแล้วกัน”

ชายชราเคราขาวรับเงินสิบเหรียญทองมาและยื่นคัมภีร์ดำดินให้กับเขา จากนั้นอีกฝ่ายก็หมุนตัวไปหยิบคัมภีร์อีกม้วนที่อยากจะมอบให้

“ผมขอเปลี่ยนจากบอลเพลิงเป็นแช่แข็งหรือสายฟ้าฟาดแทนได้ไหม?”

โจวเฉินเอ่ยถามทันทีเนื่องจากตัวเขามีความสามารถในการพ่นไฟได้อยู่แล้วหลังจากได้สกิลติดตัวอย่าง ‘แหล่งกำเนิดเปลวเพลิง’ มา

คัมภีร์บอลเพลิงจึงเป็นอะไรที่ค่อนข้างจะไร้ค่าสำหรับเขา

“ไม่มีปัญหา ข้าจะมอบคัมภีร์สายฟ้าฟาดให้แก่เจ้าแล้วกัน”

ชายชราเคราขาวยื่นคัมภีร์หนังแกะที่ถูกระบบเขียนกำกับเอาไว้ว่าคัมภีร์สายฟ้าฟาดให้กับโจวเฉิน

“คุณผู้หญิงล่ะต้องการคัมภีร์อะไร?”

หลังจากโจวเฉินซื้อของเสร็จแล้วชายชราเคราขาวก็หันมามองที่หญิงสาวร่างสูงที่ยืนนิ่งไม่พูดไม่จา

“ตอนนี้ฉันไม่มีเงินหรอกค่ะ”

หญิงสาวร่างสูงรู้สึกอับอายเล็กน้อย เมื่อเทียบกับโจวเฉินผู้ร่ำรวยแล้วเธอค่อนข้างขาดแคลนเงินจริงๆ

“โอ้..สาวน้อยข้าเชื่อว่าอีกไม่นานเจ้าก็คงหาได้”

ชายชราเคราขาวยิ้มให้กับหญิงสาวร่างสูง

“รับคัมภีร์บอลเพลิงนี้เอาไว้แล้วกัน คิดซะว่าเป็นของขวัญสำหรับการมาเยือนเป็นครั้งแรก”

ชายชรายื่นคัมภีร์บอลเพลิงให้กับหญิงสาว

“ขอบคุณค่ะ”

หญิงสาวรู้สึกปลื้มปิติยิ่งนัก นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เจ้าหล่อนได้ของมาอย่างง่ายดายเช่นนี้

“ขายพวกเครื่องประดับด้วยหรอครับ?”

จู่ๆโจวเฉินที่สังเกตเห็นสร้อยคอและแหวนมากมายบนชั้นวางลึกเข้าไปด้านในของร้านก็เอ่ยถามออกมา ของพวกนี้เองก็ถูกทางระบบแปะป้ายเอาไว้เช่นกันดังนั้นย่อมเป็นไอเทมเหนือธรรมชาติแน่นอน

“ขอโทษด้วยนะแต่ของที่อยู่ด้านในทั้งหมดน่ะล้วนเป็นของสั่งทำของคนอื่นทั้งนั้น ถ้าเจ้าต้องการก็สามารถวางมัดจำเอาไว้ให้ข้าทำให้ก็ย่อมได้”

“ใช้เวลาในการทำแหวนนานเท่าไหร่ครับ?”

โจวเฉินถาม

“นั่นก็ขึ้นอยู่กับความต้องการของเจ้าด้วย ระยะเวลานั้นสั้นสุดก็คือรอรับได้เลยในหนึ่งวันไปจนถึงลากยาวหนึ่งเดือนนั่นแหละ”

ชายชราตอบกลับ

“ถ้างั้น...ถ้าผมอยากจะได้แหวนที่เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังจิตวิญญาณจะต้องใช้เงินกับเวลาเท่าไหร่?”

โจวเฉินมองไปที่แหวนที่มีความสามารถในการฟื้นฟูพลังกายภายในร้านและเอ่ยชิมลางออกมา

“อยากให้ตัวแหวนทำจากวัสดุใดล่ะ?”

“เงินก็ได้”

“หืม...ถ้าเจ้าอยากจะให้ค่าฟื้นฟูเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าก็คงต้องใช้เวลาซักสามวัน ถ้าสามเท่าก็น่าจะครึ่งเดือน ผลจากการเสริมพลังนั้นจะอยู่ได้ราวๆหนึ่งปีและใช้เงิน25กับ55เหรียญทองตามลำดับ”

‘ผลลัพธ์ไม่ได้อยู่ถาวรงั้นหรอ? แต่ปีหนึ่งก็ดีมากแล้ว’

“ตกลง ถ้างั้นผมขอสั่งทำแหวนเงินที่เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังจิตวิญญาณสองเท่าหนึ่งวง อีกสามวันผมจะมารับของ”

โจวเฉินยื่นเงิน25เหรียญทองให้กับอีกฝ่าย

‘โชคไม่ดีที่มีเวลาอยู่ที่โลกนี้ได้ไม่นานเท่าไหร่ ไม่อย่างนั้นคงจะสั่งแหวนวงที่ให้ผลฟื้นฟูเป็นสามเท่าไปแล้ว’

เขารู้สึกเสียดายเล็กน้อย

“โฮ่ ~ เป็นลูกค้าที่ดียิ่งนัก ข้าล่ะชอบชายหนุ่มที่เด็ดขาดแบบเจ้าจริงๆ”

ชายชราเคราขาวดูจะพอใจยิ่งนักที่เห็นโจวเฉินหยิบเหรียญทองกำใหญ่ออกมาและสั่งสินค้าอย่างง่ายดายเช่นนี้