Chapter 51 : ย่างก้าวแห่งสายลม (ระดับ1)

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมอนสเตอร์ที่อยู่ไม่ไกลจากฝ่าเท้ามากนักโจวเฉินก็เหยียบลงไปตรงๆโดยหมายที่จะกระทืบมอนสเตอร์เงาที่กำลังแอบซ่อนและรอจังหวะจู่โจมอยู่

หากแต่มอนสเตอร์เงากลับเมินเท้าของเขาที่เหยียบลงมาโดยไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เงาร่างพร่ามัวของมันทะลุผ่านรองเท้าคอมแบทของเขาและพุ่งเข้าโจมตีใส่ลำคอของโจวเฉิน

ครั้งนี้โจวเฉินไม่ได้ยกโล่กลมขึ้นมาป้องกันแต่เลือกที่จะหลบแทนทำให้กงเล็บของมอนสเตอร์เงาเฉียนผ่านหน้าอกของเขาไป หลังจากนั้นพริบตาเดียวเขาก็แทงสวนไปที่ร่างของมันด้วยมีดมาเชเต้ในมือซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่การโจมตีของมันเข้าถึงตัวเขา

รอยตัดเฉือนสามรอยปรากฏบนชุดพรางกายในทะเลทรายของโจวเฉินขณะที่ร่างของมอนสเตอร์เงาเองก็พุ่งผ่านมีดมาเชเต้ของเขาไปและหายกลับลงไปในดินอีกครั้งในชั่วพริบตา

“ล้มเหลว...ไม่สิน่าจะผิดจังหวะไปหน่อย เมื่อกี้น่าจะดึงจังหวะเอาไว้นานเกินไป”

โจวเฉินคาดเดาภายในใจ

เขาลองใช้อาวุธรับการโจมตีของมันมาหนหนึ่งแล้วในการต่อสู้ที่ผ่านมาแต่ก็ไร้ผลโดยสิ้นเชิง เจ้ามอนสเตอร์เงานี่เลือกที่จะพุ่งผ่านอาวุธของเขาและเข้ามาโจมตีใส่ร่างกายของเขาแทน

เขาทำได้เพียงป้องกันเวลาที่มอนสเตอร์กำลังจะโจมตีเท่านั้น

เมื่อครู่เขาลองพยายามใช้อาวุธโจมตีมอนสเตอร์เงาดูแต่โชคไม่ดีเท่าไหร่ที่ดูเหมือนเขาจะกะจังหวะช้าไปเล็กน้อยจึงไม่สำเร็จ

โจวเฉินรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านมาจากบาดแผลสามรอยบนหน้าอกแต่เขาก็ยังไม่คิดจะถอดใจ เขาวางแผนว่าจะลองใช้วิธีการนี้ดูอีกซักหลายหน

ในความเป็นจริงแล้วเขาก็เคยลองพยายามหาจังหวะช่วงที่มอนสเตอร์เงาโจมตีใส่โล่ดูเหมือนกันแต่ถ้าใช้โล่ก็ยิ่งจะกะจังหวะยากไปอีกเพราะง่ายที่จะเกิดจุดบอด การรับรู้ของเขาเมื่อใช้โล่กลมยังไม่เร็วเท่าใช้ร่างกายของตัวเอง แม้จะลองใช้โล่กลมสวนกลับอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่เคยสำเร็จเลย

“ไม่แน่ว่าเจ้ามอนสเตอร์นี่อาจจะมีร่างเป็นนามธรรมโดยสมบูรณ์ก็ได้แต่จนกว่าจะยืนยันคำตอบนี้ได้ยังไงเราก็ไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด”

ขณะที่คิดอยู่นั้นเขาก็สัมผัสได้ว่ามอนสเตอร์เงาปรากฏตัวขึ้นข้างกาย โจวเฉินเพ่งสมาธิจับสัมผัสอักครั้งและเลือกที่จะไม่ป้องกันเหมือนเดิมเพื่อที่จะตอบโต้กลับทันทีที่ถูกมันโจมตีใส่

ยังไงก็ตามหนนี้ก็ยังคงพลาดเช่นเดิม รอบนี้เขาโจมตีเร็วเกินไปหน่อยและมันก็ผ่านร่างของมอนสเตอร์ไป ในเวลาเดียวกันบนร่างของเขาก็ปรากฏบาดแผลเล็กๆเพิ่มขึ้นมาอีกสามรอย

เรื่องนี้จะโทษว่าเขาไม่เร็วพอก็ไม่ได้ ยังไงซะก็ต้องบอกว่ามอนสเตอร์เงาตนนี้รวดเร็วจนเกินไป การโจมตีและล่าถอยของมันเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ถ้าเป็นคนธรรมดามาเจอเข้ากับมันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถูกโจมตีจากทิศทางไหน

โจวเฉินยังคงไม่ยอมแพ้แม้ว่าจะรู้สึกเจ็บก็ตาม เขายังคงพยายามโจมตีสวนกลับใส่มันในจังหวะที่มันเข้าโจมตีอยู่อีกหลายครั้ง

หลังจากที่บนร่างของเขาปรากฏบาดแผลเป็นจำนวนมากในที่สุดโชคก็เข้าข้างเขาบ้างแล้ว หนนี้เขาพบว่ามีดมาเชเต้ของเขาแทงลึกเข้าไปในร่างกายของมอนสเตอร์เงาในตอนที่กงเล็บขงมันกวาดผ่านเสื้อผ้าของเขาไปพอดี

ในหูของโจวเฉินราวกับได้ยินเสียงบางสิ่งบางอย่างแตกสลาย มอนสเตอร์เงาตนนี้ที่เดิมทีแทบจะเรียกได้ว่าต้านทานการโจมตีทางกายภาพได้อย่างสมบูรณ์ในตอนนี้กลับดิ้นรนอยู่บนปลายมีด ร่างของมันถูกมีดมาเชเต้แทงจนทะลุและแตกสลายหายไปราวกับดอกไม้ไฟภายในชั่วพริบตา

[พรสวรรค์ช่วงชิงสกิลติดตัวทำงาน : ท่านได้ทำการช่วงชิงสกิลติดตัวของอสูรกงเล็บเงา ‘เสริมแกร่งความเร็ว(ระดับ1)’ - ระบบตรวจพบว่าสกิลติดตัวนี้ทรงพลังกว่าสกิลติดตัวที่ท่านครอบครองจึงทำการแทนที่โดยอัตโนมัติ]

[ท่านได้สังหารอสูรกงเล็บเงา ได้รับ : คัมภีร์สกิล – ย่างก้าวสายลม(ระดับ1) (ทองแดงขั้นต่ำ)]

หลังจากโจวเฉินสังหารมอนสเตอร์เงาที่หลอกหลอนเขามาทั้งคืนได้สำเร็จเขาก็พลันได้ยินเสียงแจ้งเตือนทั้งสองสายที่ดังขึ้นมาจากทางระบบ

เสียงแจ้งเตือนแรกก็คือระบบแจ้งเตือว่าเขาได้รับสกิลเพิ่มความเร็วจากพรสวรรค์ของตัวเอง ซึ่งนี่ก็ทำให้เขาไม่พอใจเท่าไหร่นักเพราะเขาอยากจะได้สกิลติดตัวพิเศษๆจากมอนสเตอร์ตัวนี้มากกว่า อย่างเช่นสกิลร่างมายาอะไรพวกนี้แทนที่จะเป็นสกิลเสริมแกร่งความเร็วธรรมดาๆ

ยังไงก็ตามบางทีความสามารถในการเปลี่ยนร่างไปมาระหว่างร่างจริงกับร่างมายาอาจจะไม่ใช่สกิลติดตัวก็เป็นได้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถช่วงชิงได้

“งั้นมาดูดีกว่าว่าคัมภีร์สกิลย่างก้าวสายลมนี่คืออะไร...”

โจวเฉินจ้องมองคัมภีร์ในมือ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาได้คัมภีร์มาจากการสังหารมอนสเตอร์ ในอดีตที่ผ่านมาเขาจะได้คัมภีร์ก็ต่อเมื่อจบภารกิจเซอร์ไววัลแล้วเท่านั้น

[คัมภีร์สกิล – ย่างก้าวสายลม(ระดับ1)]

[ประเภท : คัมภีร์ระดับทองแดงขั้นต่ำ]

[คำอธิบาย : หลังจากใช้งานคัมภีร์นี้ท่านจะได้รับสกิลเรียกใช้งาน - ย่างก้าวสายลม(ระดับ1)]

[ย่างก้าวสายลม(ระดับ1) : ใช้พลังจิตส่วนหนึ่งเพื่อทำให้ร่างกายได้รับพรแห่งสายลมชั่วระยะเวลาหนึ่ง เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่15%และร่างกายจะเบากว่าปกติ สามารถกระโดดข้ามหลังขาหรือวิ่งบนกำแพงได้อย่างง่ายดาย]

[หมายเหตุ : ด้วยค่าสถานะจิตวิญญาณในปัจจุบันของท่านคือ1.8แต้ม ขอแนะนำให้ท่านใช้สกิลย่างก้าวแห่งสายลม(ระดับ1)ได้แค่สิบนาทีต่อวันเท่านั้น มิฉะนั้นแล้วจะส่งผลเสียจนอาจทำให้ร่างกายของท่านได้รับบาดเจ็บ]

“เป็นคัมภีร์เรียนรู้สกิลเรียกใช้งานจริงๆด้วยแถมสกิลนี้ยังดูมีประโยชน์ไม่เบา”

โจวเฉินคิดว่ารอบนี้เขาน่าจะได้ของดีมาแล้ว อาการบาดเจ็บบนร่างกายเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่เขาได้มา

“ไม่ถูกต้องสิ เจ้ามอนสเตอร์เงานี่เห็นได้ชัดเลยว่าไม่ได้เกี่ยวอะไรกับธาตุลมเลยแล้วทำไมถึงได้ดรอปคัมภีร์สกิลย่างก้าวแห่งสายลมได้ล่ะ? ถ้าเป็นคัมภีร์สกิลจำพวกต้านทานการโจมตีทางกายภาพก็ยังพอฟังขึ้นแต่เมล็ดพันธุ์ต้นไม้กินคนที่ผู้หญิงคนนั้นได้ก็ดูไม่ค่อยเกี่ยวอะไรกับปิศาจต้นไม้เหมือนกัน”

โจวเฉินรู้สึกว่าไอเทมที่ดรอปในภารกิจเซอร์ไววัลหนนี้ค่อนข้างประหลาดไม่น้อย ที่ผ่านมามีเพียงน้ำดื่ม อาวุธและไอเทมอื่นๆเท่านั้นที่จะดรอปจากการสังหารมอนสเตอร์แต่มาหนนี้กลับดรอปคัมภีร์สกิล บางทีนี่ล่ะมั้งไอเทมดรอปพิเศษที่ระบบกล่าวถึง

เขาเดินไปเอนหลังยังต้นไม้ที่อยู่ใกล้ที่สุดและเปิดใช้งานคัมภีร์สกิลย่างก้าวสายลม(ระดับ1) จากนั้นโจวเฉินก็เปิดหน้าต่างตัวละครขึ้นมาอีกครั้งเพื่อตรวจสอบ

[ชื่อ : โจวเฉิน]

[ร่างกาย : 1.8]

[ความเร็ว : 1.7]

[จิตวิญญาณ : 1.8]

[พรสวรรค์ : ช่วงชิงสกิลติดตัว]

[สกิลใช้งาน : ย่างก้าวสายลม(ระดับ1)]

[สกิลติดตัว : พิษซากศพ(ระดับ1) , พิษงู(ระดับ1) , เสริมแกร่งความเร็ว(ระดับ1) , เสริมแกร่งจิตวิญญาณ(ระดับ1) , เสริมแกร่งกายา(ระดับ1) , พลังช้างสาร(ระดับ1) , ศาสตร์การต่อสู้(ระดับ1) , ศาสตร์การใช้หอก(ระดับ1) , มองเห็นในที่มืด(ระดับ1) , ฟื้นฟูพลังชีวิต(ระดับ1) , หายใจใต้น้ำ(ระดับ1) , กลั้นหายใจ(ระดับ1) , ฟื้นฟูร่างกาย(ระดับ1) , แปลงพลังงานแสง(ระดับ1)]

[พลังรบโดยรวม : ทองแดงขั้นต่ำ]

“ความเร็วเพิ่มมา0.1...ย่างก้าวสายลม!”

หลังจากปรายตามองค่าสถานะโวเฉินก็ข่มความสงสัยในใจเอาไว้ไม่ได้จึงเรียกใช้งานสกิลย่างก้าวสายลมที่เพิ่งได้มาในทันที

เมื่อเขาใช้สกิลย่างก้าวสายลมออกมาเขาก็พลันรู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกกระแสลมที่มองไม่เห็นโอบล้อมเอาไว้ทำให้ร่างกายของเขารู้สึกเบาและปราดเปรียวยิ่งกว่าที่ผ่านมา

จากนั้นเขาก็ลองทดสอบความสามารถของสกิลย่างก้าวสายลมอยู่พักใหญ่และออกวิ่งตรงเข้าไปในส่วนลึกของป่า

หลังจากวิ่งมาจนห่างจากกองไฟได้ระยะหนึ่งเขาก็พึ่งเข้าใส่ลำต้นของต้นไม้ขนาดใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่เบื้องหน้าและทดสอบความสามารถที่บอกว่าสามารถกระโดดข้ามหลังคาและปีนกำแพงได้ของสกิลย่างก้าวสายลมนี้

แล้วก็พบว่าความสามารถนี้ช่างน่าอัศจรรย์โดยแท้ เพียงเสี้ยวลมหายใจเขาก็วิ่งขึ้นมาถึงยอดต้นไม้ที่สูงเกินกว่าสิบเมตรได้แล้ว กระทั่งวิ่งขึ้นมาสูงปานนี้เขากลับแทบจะไม่ได้ใช้แรงเลยแม้แต่น้อย

แต่เนื่องจากเขาไม่อยากจะยั่วยุปิศาจต้นไม้เขาจึงรีบวิ่งลงมา

“สกิลนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ ด้วยสกิลนี้ก็เท่ากับว่าเรามีสกิลเสริมความคล่องตัวเพิ่มาอีกหนึ่งสกิลแล้ว”

โจวเฉินที่วิ่งกลับลงมาถึงพื้นดินรู้สึกพึงพอใจกับสกิลที่ได้มาใหม่สกิลนี้มากๆ