บทที่ 19: ความเป็นไปได้!

บทที่ 19: ความเป็นไปได้!

"เจ้าเด็กโคโนฮะบัดซบ..."

ชายวัยกลางคนกัดฟันกรอด

ชิตะ เก็นอิจิส่งเสียงหึเบาๆ ก่อนจะกระโดดลอยตัวขึ้นพร้อมเตะเข้าที่ก้านคอชายคนนั้นจนสลบเหมือดไป

เมื่อหันกลับไปมอง การต่อสู้ระหว่างฮาตาเกะ ซาคุโมะกับอีกสองคนก็จบลงแล้วเช่นกัน

ข้างกายอุจิวะ นามิอิจิมีร่างไร้วิญญาณสองศพ เก็นอิจิสังเกตเห็นเนตรวงแหวนสองโทโมเอะในดวงตาของเขาได้อย่างชัดเจน

ข้างกายยามานากะ เอ็น ก็มีศพนอนอยู่หนึ่งร่าง

ส่วนข้างกายฮาตาเกะ ซาคุโมะ มีสองศพ

ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น เก็นอิจิหันไปมอง จากทิศทางทางเข้าหมู่บ้าน ฮาตาเกะ ซาคุโมะอีกคนเดินเข้ามาพร้อมกับหิ้วร่างคนสองคนมาด้วย

ศัตรูแปดคน ครบถ้วน ไม่ขาดไม่เกิน

เห็นได้ชัดว่ายามานากะ เอ็น ซึ่งเป็นนินจาสายตรวจจับ ได้รู้ตัวแต่แรกแล้วว่าศัตรูแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม

ซาคุโมะจึงแยกตัวไปดักรอที่ทางเข้าหมู่บ้าน

ตุ้บ!

ศัตรูสองคนถูกซาคุโมะโยนลงกับพื้น จากนั้นร่างของซาคุโมะคนที่หิ้วมาก็ระเบิดเป็นควันหายไป

ที่แท้ร่างแยกเงาก็ไปซุ่มรออยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้านนั่นเอง

เก็นอิจิเคยคิดว่าคนที่อยู่ตรงนี้คือร่างแยกเงาเสียอีก

แต่เมื่อความคิดหนึ่งแล่นเข้ามา เขาก็เข้าใจทันที

เพื่อความปลอดภัย การให้ร่างต้นของซาคุโมะอยู่ที่นี่จะช่วยรับประกันการช่วยเหลือได้ทันท่วงทีหากลูกทีมเกิดเพลี่ยงพล้ำ

โดยเฉพาะกับเขาที่เป็นเด็กใหม่

"เก็นอิจิ ทำได้ดีมาก!"

ซาคุโมะเอ่ยชมพร้อมรอยยิ้ม

เก็นอิจิจัดการคนเดียวไปได้ถึงสองคน

คนหนึ่งใช้วิชาดาบ อีกคนใช้คาถาน้ำ

แถมเขายังเลือกใช้ร่างแยกน้ำตั้งแต่เริ่ม โดยซ่อนร่างต้นไว้ในเงามืด ซึ่งเป็นการตอบโต้ที่ยอดเยี่ยมมาก

เพราะเห็นฉากนี้นี่เอง ซาคุโมะถึงยอมปล่อยให้ศัตรูหลุดไปสู้กับเก็นอิจิหนึ่งคน

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเห็นว่าวิชาดาบของเก็นอิจิดีเยี่ยม

จังหวะการชักดาบนั้นใช้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบจนทำให้ดวงตาของเขาเป็นประกาย

"ความเร็วของผมยังช้าไปหน่อยครับ หลบคาถาลมนั้นไม่พ้น"

เก็นอิจิกล่าวอย่างถ่อมตัว

อุจิวะ นามิอิจิพูดแทรกขึ้น "ร่างแยกมีไว้เพื่อล่อศัตรูไม่ใช่หรือไง?"

ผลงานของเก็นอิจิทำให้เขามองเด็กคนนี้ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

เด็กคนนี้ดูไม่เหมือนเด็กใหม่ที่เพิ่งจบจากโรงเรียนนินจาเลยสักนิด ทักษะความเชี่ยวชาญราวกับทหารผ่านศึก เหมือนกับวิชานินจาที่เขาใช้นั่นแหละ

"นามิอิจิ, เอ็น พวกนายสองคนรับหน้าที่สอบสวนหาข้อมูล"

"พวกนี้เป็นนินจาจากหมู่บ้านโซระ (หมู่บ้านท้องฟ้า)"

ซาคุโมะกล่าว

หมู่บ้านโซระ

เก็นอิจิเข้าใจทันที

เขาจำได้ว่าหมู่บ้านนี้ดูเหมือนจะถูกแคว้นฮิโนะคุนิทำลายในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่สอง

ต่อมาพวกเขายังพยายามลอบสังหารดันโซที่กำลังจะไปร่วมการประชุมห้าคาเงะ

ในเวอร์ชันเดอะมูฟวี่ พวกมันยังบุกโจมตีโคโนฮะอีกด้วย

และหางศูนย์... เรบิ (หางศูนย์)!

เปลือกตาของเก็นอิจิกระตุก

ตอนนี้หมู่บ้านโซระมีหางศูนย์อยู่ในครอบครองแล้วหรือ?

เขาจะแย่งชิงมันมาแล้วลองเป็นสถิตร่างหางศูนย์ได้ไหมนะ?

ถึงหางศูนย์จะเป็นสัตว์หางขยะ แต่ปริมาณจักระของมันก็คงไม่น้อย

และในฐานะที่เป็นกลุ่มก้อนของจักระมืด ตราบใดที่ยังมีความมืดมิด จักระก็จะไม่มีวันหมดสิ้น

แล้วโลกนินจาจะขาดแคลนความมืดมิดหรือ?

ขณะที่ความคิดแล่นผ่านสมอง เก็นอิจิก็มีแผนการเพิ่มเติมผุดขึ้นมาในใจ

ในขณะเดียวกัน อุจิวะ นามิอิจิและยามานากะ เอ็น ก็เริ่มทำการสอบสวนเชลยแล้ว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา การสอบสวนสิ้นสุดลง และเชลยทั้งสามคนก็ถูกอุจิวะ นามิอิจิสังหารทิ้งทันที

เก็นอิจิมองดูเหตุการณ์โดยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

ถ้าไม่ฆ่าทิ้ง จะเก็บไว้เลี้ยงข้าวหรือไง?

กองไฟถูกจุดขึ้นอีกครั้ง อุจิวะ นามิอิจิและยามานากะ เอ็น สลับกันรายงานข้อมูลที่ได้มาให้ซาคุโมะและเก็นอิจิฟัง

"พวกมันยังมีฐานที่มั่นอีกแห่งในหุบเขา มีนินจาเหลืออยู่ 13 คน แต่มีระดับโจนินแค่คนเดียว"

"นี่เป็นเพียงฐานหนึ่งของพวกเศษเดนโซระ พวกมันน่าจะมีฐานอื่นๆ อีก แต่สามคนนี้ไม่รู้เรื่อง"

"นี่เป็นกับดักที่จงใจวางไว้เพื่อล่อหน่วยนินจาโคโนฮะมาติดกับ"

ในสถานการณ์ปกติ ภารกิจแบบนี้มักจะไม่มีคนระดับฮาตาเกะ ซาคุโมะมาร่วมด้วย

ปกติจะเป็นเพียงหน่วยระดับจูนินเท่านั้น

เพราะโคโนฮะประเมินภารกิจนี้ไว้แค่ระดับ C

แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าภารกิจต้องได้รับการยกระดับความสำคัญ

หลังจากฟังข้อมูลจบ ซาคุโมะก็ตัดสินใจทันที "เราจะพักกันคืนนี้ พรุ่งนี้ค่อยบุกเข้าหุบเขา"

เก็นอิจิและอีกสองคนพยักหน้าพร้อมกัน "รับทราบ!"

ค่ำคืนผ่านไปโดยไร้เหตุร้าย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลังอาหารเช้า ทั้งสี่คนรวมถึงเก็นอิจิก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่หุบเขา

ฐานที่มั่นของพวกเศษเดนโซระหาได้ไม่ยาก เมื่อตามรอยที่คนแปดคนเมื่อวานทิ้งไว้ ไม่นานพวกเขาก็พบหุบเขา

ที่นั่นมีบ้านไม้เรียงรายสร้างอยู่ริมลำธาร

ด้านหนึ่งของหุบเขา ยามานากะ เอ็นซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้และใช้วิชาตรวจจับ ครู่ต่อมาเขาก็ส่งสัญญาณมือ

สิบสามคน ถูกต้อง

ซาคุโมะพยักหน้า แล้วส่งสัญญาณมือให้เก็นอิจิ

ยังคงมีลำธาร ใช้น้ำโจมตี!

เก็นอิจิพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหายตัวไปโดยใช้วิชาเคลื่อนย้ายร่างชั่วพริบตา

ภายในหุบเขา

เก็นอิจิลงสู่ผิวน้ำของลำธาร กางมือออกทำท่าประทับอิน 'เซ็น' (สู้) แล้วประกบมือเข้าหากันทันที

น้ำใต้เท้าของเขาหมุนวนขึ้นมา ล้อมรอบร่างกายของเก็นอิจิ

น้ำจากลำธารดึงดูดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และมวลน้ำก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

เงาร่างหลายสายพุ่งออกมาจากบ้านไม้ทีละคน แล้วลงสู่บนหลังคา

"คนของโคโนฮะ!"

พวกเศษเดนโซระเห็นกระบังหน้าผากที่เก็นอิจิสวมใส่อยู่ทันที

เก็นอิจิวาดมือไปข้างหน้า กระแสน้ำที่หมุนวนพุ่งทะยานออกไปพร้อมเสียงกัมปนาท

คาถาน้ำ: คลื่นกระแทกวารี!

แต่อนุภาพของมันราวกับ 'คลื่นน้ำระเบิดจู่โจม' ของคิซาเมะ

ภายใต้แรงกระแทกของกระแสน้ำ บ้านไม้ระเบิดออกและพังทลายลง

พวกนินจาโซระกระโดดหนีทีละคน แล้วลงมายืนบนผิวน้ำ

ทันใดนั้น ลูกบอลไฟก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศทีละลูก แล้วพุ่งตกลงมา

"ระวัง!"

นินจาโซระตะโกนเตือนภัย ต่างพากันหลบหลีกอีกครั้ง

ตู้ม!

ลูกบอลไฟกระแทกผิวน้ำ ไอน้ำพวยพุ่งขึ้นมา

เก็นอิจิประสานอินอีกครั้ง

เซ็น - มะเส็ง - ขาล!

น้ำพุ่งขึ้นรวมตัวเป็นมังกรวารี พร้อมเสียงคำราม มันกัดเข้างับนินจาโซระคนหนึ่งที่กระโดดขึ้นไป แล้วหัวมังกรก็โฉบลงมากวาดนินจาโซระอีกคนกระเด็นตามไปด้วย

และอาศัยจังหวะที่ไอน้ำบดบังทัศนวิสัย เงาร่างสองสายพุ่งเข้าใส่ฝูงศัตรูทีละคน

นำโดยฮาตาเกะ ซาคุโมะ ที่ไหนมีแสงดาบสีขาวสว่างวาบ ที่นั่นนินจาโซระก็ล้มลงทีละคน

หลังจากสังหารไปสามคนติดต่อกัน ซาคุโมะก็เข้าถึงตัวโจนินของโซระ เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว

เก็นอิจิไม่มีเวลาไปสนการต่อสู้ของคนอื่น นินจาโซระสองคนพุ่งเข้ามาหาเขา

ในสายตาพวกมัน เด็กคนนี้เป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่เป็นพิเศษ

เก็นอิจิยืนนิ่ง มือประสานอินเร็วเสียจนเกิดภาพติดตา

คาถาลวงตา: วิชามืดมิด!

การมองเห็นถูกปิดกั้น เก็นอิจิยกมือขึ้นขว้างดาวกระจายออกไปหลายเล่ม แต่พวกมันปัดป้องได้ทั้งหมด

นินจาโซระทั้งสองหยุดชะงัก ยืนหันหลังชนกันเพื่อระวังภัย

แปะ แปะ แปะ!

เก็นอิจิวิ่งบนผิวน้ำ หลอกล่อจังหวะ แล้วจัดการสังหารคนหนึ่งก่อนด้วยวิชาชักดาบ

อีกคนรู้สึกได้ว่าเพื่อนร่วงลงไป ก็เกิดความหวาดกลัวทันที ตะโกนลั่น "ไอ้เด็กโคโนฮะ แก ไอ้สารเลว ออกมานะเว้ย!"

"ฉันจะฆ่าแกให้ได้!"

ขณะตะโกน มันก็ประสานอิน พ่นลูกบอลไฟออกมาจากปาก

แต่มันพลาดเป้าอย่างชัดเจน

เก็นอิจิรุกคืบ โจมตีจากทิศทางต่างๆ เพื่อหลอกล่อ

สิ่งนี้ทำให้นินจาโซระยิ่งตื่นตระหนก กวัดแกว่งดาบไปมาอย่างบ้าคลั่ง เปิดช่องโหว่ให้เก็นอิจิหาโอกาสปลิดชีพมันได้ง่ายๆ ด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว

เขาสังหารไปสี่คนอย่างง่ายดาย

และ ณ จุดนี้ การต่อสู้ก็จบลงเช่นกัน

บนพื้นเปียกแฉะมีศพนอนเกลื่อน

ยามานากะ เอ็นเดินออกมาจากป่า ยกนิ้วโป้งให้เก็นอิจิ

เก็นอิจิยิ้มรับ แล้วสะบัดดาบเก็บเข้าฝัก

ในสภาพแวดล้อมที่มีน้ำ เขาสามารถแสดงพลังการต่อสู้ที่แตกต่างออกไปได้อย่างแท้จริง

หากเป็นสภาพแวดล้อมที่ไร้น้ำ ด้วยปริมาณจักระของเขา ไม่มีทางใช้วิชาคาถาน้ำขนาดใหญ่แบบนี้ได้แน่ๆ

เอ่อ จริงๆ ก็ใช้ได้แหละ แต่ใช้เสร็จคงหมดแรงข้าวต้มพอดี