บทที่ 4 นิ้วทองบ้ากาม

ในอ่างอาบน้ำ ร่างของซูชิงเหม่ยจมอยู่ในน้ำเอนหลังพิงขอบอ่าง มีเพียงศีรษะของเธอเท่านั้นที่ยื่นออกมา

เวลานี้ ร่างของเธอเปลือยเปล่า แต่เธอกลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ แม้ว่าหลินโจวจะพังประตูเข้ามาก็ตาม

เป็นไปได้ไหมว่าเธอทนต่อข่าวลือบนโลกออนไลน์เหล่านั้นไม่ได้ จึงเลือกที่จะฆ่าตัวตาย?

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของหลินโจว แต่ในเวลานี้ เขาไม่มีเวลามาสนอะไรอีกแล้ว รีบรุดเข้าไปตรวจสอบอาการของซูชิงเหม่ยทันที

ตอนเรียนมหาวิทยาลัย หลินโจวเคยเข้าอบรมความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับปฐมพยาบาลเบื้องต้น

หลังจากการตรวจสอบคร่าวๆ เขาก็พบว่าชีพจรและอัตราการเต้นหัวใจของซูชิงเหม่ยยังคงสม่ำเสมอ

‘สถานการณ์นี้ไม่เหมือนกับการกินยาฆ่าตัวตายหรืออะไรทำนองนั้น’

หลินโจวถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรีบหาผ้าขนหนูผืนหนึ่งมาห่อตัวซูชิงเหม่ย จากนั้นก็อุ้มร่างของเธอออกจากห้องน้ำ

เมื่อมองไปรอบๆ เขาก็พบว่ามีห้องขนาดใหญ่อยู่ตรงข้ามกับห้องน้ำ น่าจะเป็นห้องซ้อมร้องเพลงของซูชิงเหม่ย ข้างๆยังมีห้องอีกห้องหนึ่ง ซึ่งควรจะเป็นห้องนอนของเธอ

หลินโจวอุ้มซูชิงเหม่ยเข้าไปในห้องนอนของเธอวางร่างของเธอลงบนเตียง แต่ไม่สะดวกที่จะเช็ดตัวที่ยังคงเปียกชุ่มให้เธอได้ ดังนั้น เขาจึงทำได้แค่ห่อร่างเธอไว้ด้วยผ้าขนหนู แล้วคลุมเธอไว้ด้วยผ้านวมอีกชั้น

สถานการณ์นี้น่าจะเกิดจากร่างกายที่อ่อนแอเกินไป ทั้งไม่ได้ทานมื้อเย็น ประกอบกับห้องน้ำที่ค่อนข้างปิดทึบ ด้วยอุณหภูมิของน้ำในอ่างที่สูงเกินไปจึงทำให้เธอหมดสติไป

เช่นเดียวกับการแช่น้ำพุร้อน ที่มักจะมีคนหน้ามืดบ่อยๆ

หลินโจวคาดเดาบางอย่างอยู่ในใจ จากนั้นก็ได้พยายามปลุกซูชิงเหม่ย: “คุณซู คุณซู!”

หลังจากตะโกนเรียกอยู่หลายครั้ง ในที่สุด ซูชิงเหม่ยก็ลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาที่เย็นชาของเธอในเวลานี้กลับเต็มไปด้วยความสับสน

ชั่วครู่ต่อมา ซูชิงเหม่ยก็ดูเหมือนจะตระหนักถึงสถานการณ์ปัจจุบันของตนเอง ใบหน้าที่ซีดเซียวเต็มไปด้วยความเย็นชา ก่อนจะกระชับผ้าห่มมาคลุมร่าง ขยับหนีออกห่างจากหลินโจวไปเล็กน้อย ขณะที่ทอดสายตามองเขาก่อนจะเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา: "คุณคิดจะทำอะไร? "

หลินโจวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ผู้หญิงทั่วไปที่เจอสถานการณ์แบบนี้คงจะกรีดร้องหรือไม่ก็ต้อง เขาไม่คิดเลยว่าซูชิงเหม่ยจะสงบมากถึงขนาดนี้

ผู้หญิงคนนี้เย็นชาถึงกระดูกอย่างแท้จริง

เมื่อเห็นดังนั้น หลินโจวจึงรีบอธิบายสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว

ซูชิงเหม่ยเงียบไปครู่หนึ่ง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเย็นชาเริ่มผ่อนคลายลงบ้าง แต่เธอก็ยังมีท่าทีหวาดระแวงอยู่ เห็นได้จากที่เธอใช้มือดึงผ้าห่มมาคลุมตัวและพันตัวเองไว้แน่น

“คุณหลิน ขอบคุณ”

จากนั้นเธอก็เอ่ยเสริมว่า: "ฉันอยากพักผ่อนแล้วค่ะ"

หลินโจวพยักหน้า เขารู้ว่าซูชิงเหม่ยกำลังเปลือยกายอยู่ในเวลานี้ ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจมากนัก เขาในฐานะชายหนุ่มไม่ควรที่จะอยู่ใกล้เธอมากเกินไป

จากนั้นเขาจึงลุกขึ้นยืน เดินไปที่ประตูห้องนอน ก่อนจะหันกลับมากล่าวว่า:

“คุณซู ยังไงก็ลองไปตรวจที่โรงพยาบาลดูหน่อยไหมครับ?”

เมื่อซูชิงเหม่ยได้ยินคำว่า "โรงพยาบาล" ร่างกายของเธอดูเหมือนจะสั่นสะท้านเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ส่ายหัวไปมา

หลินโจวมองดูใบหน้าที่ซีดเซียวของเธอ แล้วพูดว่า " งั้นคุณอยากจะทานอะไรหน่อยไหมครับ? ผมเพิ่งทำข้าวราดแกงเนื้ออยู่ในครัว"

ซูชิงเหม่ยอยู่ในสภาพนี้เห็นได้ชัดว่าร่างกายของเธอนั้นอ่อนแอเกินไป เธอควรที่จะกินอะไรดีๆ เพื่อบำรุงร่างกายของเธอบ้าง

“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่หิว”

ซูชิงเหม่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา แต่ทันทีที่เธอพูดจบ

โครกคราก~~

ท้องของเธอร้องประท้วงขึ้นมาสองครั้ง

ในทันใดนั้น แก้มสีซีดของหญิงสาวก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ราวกับว่าสีแดงถูกสาดลงเทบนผืนผ้าใบสีขาว แผ่ขยายไปอย่างรวดเร็ว และแม้แต่ใบหูเล็กๆ ของเธอก็ยังแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ

หลินโจวอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาน้อยๆ ก่อนจะถามขึ้นว่า: “จะให้ผมตักขึ้นมาให้ไหมครับ?”

“ฉัน……ฉันจะพักแล้ว คุณออกไปได้ไหมคะ”

ซูชิงเหม่ยฝังหัวของเธอมุดเข้าไปใต้หมอน น้ำเสียงที่เย็นชาของเธอแฝงไปด้วยความเขินอาย

หลินโจวพยักหน้าไม่ได้พูดอะไรอีก ก่อนจะผลักประตูออกไป

เมื่อประตูห้องนอนปิดลง ซูชิงเหม่ยก็พยายามเอียงหูฟังอย่างตั้งใจ หลังจากแน่ใจว่าหลินโจวลงไปชั้นล่างแล้ว เธอก็รีบเปิดผ้าห่มออก เผยให้เห็นร่างครึ่งหนึ่งที่ถูกห่อไว้ด้วยผ้าเช็ดตัว

ผิวสีขาวราวกับหยก สะท้อนแสงแวววาวภายใต้แสงไฟ

เธอจับผ้าเช็ดตัวรีบวิ่งไปล็อกประตูห้องนอนจากด้านใน หยิบชุดชั้นในและชุดนอนแขนยาวและกางเกงขายาวออกมาจากตู้เสื้อผ้าแล้วสวมใส่อย่างรวดเร็ว

เธอกลับมานั่งลงบนเตียง สายตาเหม่อลอยไปชั่วขณะ

เมื่อกี้ฉันถูกเห็นหมดเลยเหรอ?

จะทำยังไงดี?

ตลอดชีวิตยี่สิบสี่ปีของซูชิงเหม่ย ไม่มีชายใดเคยเห็นเรือนร่างของเธอเลยแม้แต่คนเดียว

เธอเป็นผู้หญิงที่มีแนวคิดไปทางอนุรักษนิยม กระทั่งตอนเรียนมหาลัย เพื่อนร่วมห้องของเธอต่างก็ออกไปเดทกับแฟนหนุ่ม โชว์ความรักกันต่างๆ นานา

แต่เธอกลับใช้เวลาส่วนใหญ่วนเวียนอยู่กับห้องเรียน ห้องสมุด หอพัก และบริษัทต้นสังกัดเท่านั้น

มีชายหนุ่มมากมายที่ตามจีบเธอ เรียกได้ว่าสามารถต่อแถวตั้งแต่หน้าหอพักหญิงของมหาวิทยาลัยไปจนถึงประตูหลังของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีที่อยู่ข้างๆ ได้เลย มีแม้กระทั่งผู้ชายที่หล่อเหลามีฐานะและเพียบพร้อม แต่เธอก็ไม่เคยสนใจใครเลยแม้แต่คนเดียว

ถึงแม้ว่าในเวลาต่อมาเธอจะมีชื่อเสียงในวงการเพลงแล้ว แต่ก็ยังมีผู้ชายในวงการมากมายที่ไล่ตามเธอ แต่สิ่งที่พวกเขาได้รับกลับไปก็มีเพียงการปฏิเสธอย่างเย็นชาเสียทุกครั้ง

อาจกล่าวได้ว่า ซูชิงเหม่ยไม่เพียงแต่ไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายเท่านั้น แม้แต่การพูดคุยก็ยังแทบจะนับครั้งได้

แต่วันนี้ เธอกลับเผยเรือนร่างทั้งหมดต่อหน้าชายคนหนึ่งที่เพิ่งรู้จักกันเพียงไม่กี่ชั่วโมง!

นอกจากนี้ เธอยังไม่สามารถพูดอะไรได้เลย เพราะท้ายที่สุดแล้ว คนคนนั้นก็ทำไปเพราะช่วยชีวิตเธอไว้

ในหัวของซูชิงเหม่ย พลันนึกภาพของตัวเองที่นอนเปลือยกายอยู่ในอ่างอาบน้ำอย่างไม่อาจควบคุม จากนั้นก็ถูกหลินโจวอุ้มร่างขึ้นมา

"อา……"

ซูชิงเหม่ยกัดริมฝีปากส่งเสียงครวญครางออกมาเบาๆ ด้วยความเขินอาย เธอนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง ซุกหัวไว้ในอ้อมแขนของเธอ

โครกคราก~~

แต่แล้วท้องของเธอกลับก่อกบฏขึ้นมาอีกครั้ง

ซูชิงเหม่ยอายจนหน้าแดง ตบท้องแบนราบของตัวเองด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะก่นด่ากับตัวเอง: "หยุดร้องได้แล้ว ไม่อายบ้างรึไง!"

ในขณะเดียวกัน ที่ชั้นล่าง

หลินโจวตกอยู่ในความงุนงง

กำลังคัดลอกความทรงจำของโลกคู่ขนาน เพลง [เสียดายที่ไม่ใช่เธอ] คืบหน้า 100%... กระบวนการคัดลอกเสร็จสิ้น 100% ได้รับผลงานเพลงที่สมบูรณ์แล้ว

กำลังคัดลอกความทรงจำของโลกคู่ขนาน เพลง [เส้นทางธรรมดา] คืบหน้า 80%...

กำลังคัดลอกความทรงจำของโลกคู่ขนาน เพลง [พบเจอ] คืบหน้า 70%...

กำลังคัดลอกความทรงจำของโลกคู่ขนาน เพลง [ผู้กล้าหาญที่โดดเดี่ยว] คืบหน้า 35%...

นี่….คัดลอกความทรงจำของโลกคู่ขนานเพลง "เสียดายที่ไม่ใช่เธอ" เสร็จสมบูรณ์แล้วจริงๆ!

ทุกรายละเอียดของเพลงนี้ ทั้งเนื้อร้อง ทำนอง การเรียบเรียง เครื่องดนตรี รายละเอียดของเพลงนี้ทั้งหมด ล้วนฝังแน่นอยู่ในสมองและร่างกายของหลินโจวแล้ว

เขาไม่จำเป็นต้องฝึกฝนเลยสักนิด เพียงแค่หยิบกีตาร์ขึ้นมา เขาก็สามารถร้องเพลงออกมาได้ในทันที!

ยิ่งไปกว่านั้น กระบวนการคัดลอกของเพลงอีกสามเพลงก็คืบหน้าเพิ่มขึ้นมากเช่นกัน!

กระบวนการคัดลอกทั้งหมดควรจะสำเร็จในไม่ช้า!

เดิมที กระบวนการคัดลอกทั้ง 4 เพลงนี้ยังอยู่ต่ำกว่า 50% แต่ทันทีที่หลินโจวอุ้มร่างที่หมดสติของซูชิงเหม่ยขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำ เมื่อผิวกายของทั้งสองสัมผัสกัน อัตราความสำเร็จของกระบวนการคัดลอกก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ตอนนี้หลินโจวมั่นใจแล้วว่าตราบใดที่เขามีความปฏิสัมพันธ์ใกล้ชิดกับซูชิงเหม่ย การคัดลอกความทรงจำเกี่ยวกับผลงานบันเทิงของโลกคู่ขนานก็จะคืบหน้าไปอย่างรวดเร็ว

ยิ่งสัมผัสใกล้ชิดมากเท่าไหร่ ความเร็วในการคัดลอกก็จะยิ่งรวดเร็วขึ้นเท่านั้น!

“นี่มันจะไม่ทำให้ฉันกลายเป็นไอ้บ้ากามเลยเหรอ?”

หลินโจวรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย เป็นไปได้ไหมว่าเพื่อที่จะให้ได้ผลงานเพลงคลาสสิคของโลกคู่ขนานของชีวิตที่แล้วเหล่านั้นเร็วขึ้น เขาจะต้องพยายามเข้าหาซูชิงเหม่ยโดยเจตนา?

แบบนี้มันจะไม่น่ารังเกียจไปหน่อยเหรอ?

หลินโจวคิดสักพัก ตัดจะสินใจว่า เอาเถอะ ยังไงก็ต้องทำตามแผนเดิมไปก่อน ค่อยๆ สร้างชื่อเสียงบน “เอสสเตชั่น”

ขั้นแรก แน่นอนว่าต้องเล่นและร้องเพลง "เสียดายที่ไม่ใช่เธอ" แล้วอัปโหลดวิดีโอไปยังเอสสเตชั่น

บนโลกเพลงนี้ถือว่าเป็นผลงานสุดคลาสสิกที่ยอดเยี่ยมมาก ยังคงเป็นเพลงฮิตที่บรรเลงอยู่ในร้านเหล้าเสมอ หลินโจวเชื่อว่าบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งนี้ เพลง "เสียดายที่ไม่ใช่เธอ" ก็จะกลายเป็นผลงานเพลงสุดคลาสสิกเช่นกัน

นี่จะเป็นก้าวแรกของเขาในการกลายเป็นซูเปอร์สตาร์หน้าใหม่ ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเป็นทางการ!