บทที่ 36 - การขอความช่วยเหลือที่ไม่คาดคิด

บทที่ 36 - การขอความช่วยเหลือที่ไม่คาดคิด

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

สองวันต่อมาเมืองทางตะวันออกก็ถูกขนย้ายจนเกลี้ยง การป้องกันของฐานที่ 21 ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นไปอีก เหตุผลง่ายมาก เพราะช่วงเวลาลงโทษจากการรวมฐานได้ผ่านพ้นไปแล้ว ก่อนหน้านี้ฐานที่ 21 ได้รวมหินอาณาเขตไปทั้งหมดสี่ก้อน ดังนั้นทรัพยากรที่ผลิตออกมาในแต่ละวันจึงเพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่า ชิ้นส่วนปืนและเครื่องมือต่างๆ ก็มีโอกาสสุ่มเจอมากขึ้นด้วย

วัสดุก่อสร้างจำนวนมหาศาล โดยเฉพาะปูนซีเมนต์ถูกนำมาใช้ประโยชน์ในเวลานี้ แต่ก็ยังทำได้แค่ใช้เสริมความแข็งแกร่งให้ตัวฐานหลักเท่านั้น

ส่วนกำแพงไม้รอบนอกยังไม่มีเวลาไปเสริมความแข็งแกร่ง เพราะในคลื่นซอมบี้รอบที่แล้ว หลุมกับดักข้างนอกนั่นแสดงประสิทธิภาพได้ดีมาก ดังนั้นรอบนี้พวกเขาเลยขุดหลุมเพิ่มขึ้นอีกเพียบ

นอกจากนี้พวกเขายังเร่งสำรองลูกธนูและลูกดอกหน้าไม้ที่ทำกันเองอีกด้วย

แต่ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ทุกคนในฐานที่ 21 ต่างก็มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะตอนที่ไปค้นเมืองทางตะวันออก พวกเขาเจอ ปืนไรเฟิลล่าสัตว์เพิ่มอีกสามกระบอก หน้าไม้กลอีกสองคัน กระสุนอีกเพียบ บวกกับทรัพยากรที่ระบบผลิตออกมาทุกวัน ทำให้ตอนนี้มีกระสุนปืนไรเฟิลสะสมถึง 2000 นัดแล้ว

สรุปคือตอนนี้ฐานที่ 21 มีปืนไรเฟิลล่าสัตว์ 10 กระบอก ปืนลูกซอง 3 กระบอก ปืนพก 5 กระบอก หน้าไม้กล 6 คัน หน้าไม้ทำมือ 7 คัน เรียกว่าแทบจะมีอาวุธดีๆ ใช้กันทุกคน ถ้าเจอคลื่นซอมบี้ระดับวันที่เจ็ดอีกรอบ พวกเขาชนะใสๆ แน่นอน

และในคืนวันที่ฐานที่ 21 ขนของจากเมืองตะวันออกจนหมด พอทานมื้อค่ำเสร็จ จู่ๆ หินอาณาเขตก็ส่งเสียงแจ้งเตือนการขอความช่วยเหลือจากฐานอื่นดังขึ้น

"ที่นี่ฐานที่ 21 ฉันคือหัวหน้าฐานรหัส 11990 มีอะไรให้เราช่วยไหม" 11990 ตอบกลับเสียงดังฟังชัด ชัยชนะที่ต่อเนื่อง ทรัพยากรที่อู้ฟู่ และกำลังรบที่แข็งแกร่ง ทำให้เธอมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ

"สวัสดี ที่นี่ฐานที่ 32 พิกัด 162.45 พวกเราเกิดจากการรวมตัวของสองฐาน ตอนนี้พวกเราจะต้านไม่ไหวแล้ว ได้โปรดช่วยพวกเราด้วย พวกเรายินดีจะรวมฐานกับพวกคุณ ตอนนี้เราเหลือคนแค่ 8 คน ได้โปรดเถอะ..."

"พวกคุณยังต้านได้อีกนานแค่ไหน มีอันตรายอะไรบ้าง แล้วเสบียงกับอาวุธเหลือเท่าไหร่" 11990 ถามกลับอย่างรวดเร็ว เธอมีประสบการณ์ด้านนี้พอตัว

"ขอบคุณ ขอบคุณมากจริงๆ พวกเราแทบจะไม่ไหวแล้ว ตอนนี้พวกเราติดอยู่บนหลังคาปั๊มน้ำมัน รอบๆ ฐานมีผู้ติดเชื้ออย่างน้อยร้อยกว่าตัว แถมยังมีเจ้ายักษ์ตัวหนึ่ง ตัวใหญ่มาก ใหญ่แบบไม่เคยเห็นมาก่อน มันทำลายแนวป้องกันรอบนอกของเราจนพังยับเยิน ผมคิดว่ามันสามารถชนกำแพงคอนกรีตให้พังได้เลยด้วยซ้ำ"

พอได้ยินแบบนี้ พลทหารโปรแกรมในห้องก็ตกใจกันยกใหญ่ แล้วพร้อมใจกันหันไปมองมู่เส้าอันที่นั่งอยู่มุมห้อง หรือว่าผู้ติดเชื้อระดับบอสที่เขาเคยพูดถึงจะโผล่มาแล้ว

"คุณมู่คะ คุณมีคำแนะนำไหมคะ"

11990 ไม่สนใจว่ายังคุยสายค้างอยู่ รีบหันมาถามมู่เส้าอันทันที

"บอกให้พวกเขากดรวมหินอาณาเขตเดี๋ยวนี้ การทำแบบนั้นจะช่วยลดความดุร้ายในการโจมตีของฝูงซอมบี้ลงได้มาก อาจจะพอช่วยยื้อให้รอดไปถึงเช้าพรุ่งนี้ได้ ผมจะออกเดินทางคืนนี้เลย ถ้าพวกเขาโชคดีพอนะ"

มู่เส้าอันพูดเสียงเข้ม คนทางฝั่งฐาน 32 ก็ได้ยินชัดเจน

"คุณครับ คุณพูดจริงใช่ไหม คุณคงไม่ได้หลอกเรานะ" ฝ่ายนั้นถามด้วยความสิ้นหวังและระแวง เพราะถ้าพวกเขากดรวมหินอาณาเขตไปแล้ว แต่ฐาน 21 ไม่มาช่วย พวกเขาก็ซวยหนักกว่าเดิมสิ

"พวกคุณไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ทำไมไม่ลองเสี่ยงดูล่ะ ยังไงก็ต้องตายอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ" มู่เส้าอันตะโกนตอบ พลางรีบเก็บอาวุธและอุปกรณ์ เขาพูดความจริง หินอาณาเขตมีแรงดึงดูดโดยธรรมชาติที่ทำให้ผู้ติดเชื้ออยากจะทำลายมัน เหมือนโดนสะกดจิตนั่นแหละ จริงๆ แล้วพลทหารโปรแกรมอย่างพวกเขาก็เหมือนกัน พอเจอไวรัสก็อยากจะพุ่งเข้าไปฆ่าให้ตาย ในจุดนี้ทั้งสองฝ่ายไม่ต่างกันหรอก

"คุณมู่คะ มันอันตรายเกินไปนะ รอออกเดินทางพรุ่งนี้เช้าไม่ได้เหรอ" 11990 พูดด้วยความตกใจ ในสายตาเธอ ต่อให้ได้ฐาน 32 มาทั้งฐาน ก็ยังมีค่าไม่เท่ามู่เส้าอันคนเดียว ถ้าวันหน้าเจอบอสจริงๆ ก็ต้องพึ่งมู่เส้าอันจัดการอยู่ดี

"ผมบอกแล้วไง ว่าผมมีสิทธิ์ตัดสินใจและเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ"

มู่เส้าอันตอบเสียงเรียบ แล้วหันไปมอง 11984 เจ้าทึ่มร่างยักษ์รีบลุกขึ้นเก็บของทันที

11990 อ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็วิ่งตามมาแล้วกระซิบว่า "คุณมู่คะ ให้ฉันส่งคนไปช่วยเพิ่มไหม"

"ไม่จำเป็น พวกเราจะกลับมาก่อนเย็นวันที่หก อย่างช้าก็วันที่เจ็ด แทนที่จะมาห่วงผม คุณเอาเวลาสองวันที่เหลือไปเสริมการป้องกันเถอะ ผมกล้าพนันเลยว่าคลื่นซอมบี้รอบหน้า ต้องมีระดับบอสโผล่มาแน่" มู่เส้าอันพูดทิ้งท้าย แล้วสอบถามตำแหน่งและลักษณะภูมิประเทศรอบๆ ฐาน 32 ก่อนจะวิ่งหายไปในความมืดพร้อมกับ 11984 ท่ามกลางสายตาของทุกคน

แน่นอนว่ามู่เส้าอันไม่ได้มีจิตใจเป็นพ่อพระอยากไปช่วยคนอะไรขนาดนั้น เขาแค่อยากรีบไปดูหน้าค่าตาเจ้าบอสระดับ 4 ที่โผล่มานั่นต่างหาก ส่วนเรื่องการเดินทางตอนกลางคืน เมื่อก่อนเขาอาจจะกังวล แต่ตอนนี้เขาไม่กลัวแล้ว

ไม่ใช่ว่ามู่เส้าอันบ้าบิ่นคิดจะไปลุยเดี่ยวกับซอมบี้ทั้งกองทัพ แต่ในตอนกลางคืน ถึงผู้ติดเชื้อจะดุร้ายขึ้นมาก แต่พวกที่จับกลุ่มกันเยอะๆ มักจะอยู่ตามอาคารหรือหมู่บ้าน ดังนั้นถ้าเจอแค่พวกเดินเพ่นพ่านสิบยี่สิบตัว เขาก็จัดการได้สบาย

ยิ่งไปกว่านั้น ฐานที่ 21 ได้สำรวจพื้นที่รอบๆ และทำแผนที่คร่าวๆ ไว้แล้ว นี่คือความได้เปรียบ

"ค่าพื้นฐานอาวุธปืนของนายเท่าไหร่แล้ว"

ระหว่างเดินเท้า มู่เส้าอันถามขึ้นมาลอยๆ ห้าวันที่ผ่านมาเขาไม่ได้เข้าร่วมภารกิจใดๆ ของฐาน 21 เลย ขลุกอยู่แต่ในฐาน ไม่เหลาหอกไม้ ก็ซ้อมดาบโล่ แต่เขารู้ว่าตอนนี้ 11984 ฮอตมากในฐาน 21 ดังพอๆ กับตัวเขาเองเลย สาเหตุเพราะหมอนี่ยิงแม่นราวจับวาง พลทหารคนอื่นถึงกับยกย่องว่าแม่นระดับเทพ

"ผมอัปถึง 100 แล้วครับ ผู้ติดเชื้อระดับ 2 ผมยิงนัดเดียวร่วง ต่อให้เป็นซอมบี้หมา สองนัดก็จอด แต่น่าเสียดาย พอสกิลพื้นฐานอาวุธปืนถึง 100 แล้ว มันก็อัปต่อไม่ได้แล้วครับ" 11984 ตอบอย่างภูมิใจนิดๆ หลายวันมานี้กระสุนไม่อั้น เขาเลยยิงสนุกมือไปเลย

"แล้วคนอื่นล่ะ" มู่เส้าอันไม่แปลกใจ ถ้าใช้ค่าประสบการณ์อัปเกรดได้เรื่อยๆ แบบไร้ขีดจำกัด นั่นมันบั๊กแล้ว

ขนาดเขาเองยังดูออกว่าค่าประสบการณ์มีข้อเสีย ฐานทัพแห่งความโกลาหลจะไม่รู้เชียวเหรอ

สกิลพื้นฐานอาวุธปืนเป็นแบบนี้ สกิลพื้นฐานการขว้างปาของเขาก็น่าจะเป็นเหมือนกัน

"คนอื่นแย่กว่าเยอะครับ ดูเหมือนมันจะขึ้นอยู่กับการฝึกฝนพื้นฐานของแต่ละคนด้วย ของผมตันที่ 100 แต่ของ 11990 ตันที่ 85 คนอื่นที่เก่งๆ หน่อยก็ได้แค่ 70 บางคนได้แค่ 60 ก็ตันแล้ว บางคนหนักกว่านั้นคือปลดล็อกสกิลไม่ได้ด้วยซ้ำ ผมเลยคุยกับ 11990 ว่าหลังจากผ่านคลื่นซอมบี้รอบหน้าไป ผมจะตั้งทีมแม่นปืนขึ้นมา แล้วผมจะเป็นคนฝึกให้เอง ไม่งั้นเสียของแย่ ผมยิงนัดเดียวได้ผลเท่ากับพวกเขายิงสองสามนัด แถมต้องยิงให้โดนด้วยนะ ไม่งั้นต่อให้พวกเขายิงสิบนัดก็เทียบผมยิงนัดเดียวไม่ได้"

11984 บ่นแกมคุยโว

มู่เส้าอันยิ้มแต่ไม่พูดอะไร เจ้าทึ่มนี่มีสิทธิ์จะคุยโวได้จริงๆ นั่นแหละ ดูทรงแล้วหมอนี่น่าจะเล่นปืนมาอย่างน้อยยี่สิบปี คงเป็นทหารอาชีพที่ผ่านการฝึกมาอย่างหนัก

ขีดจำกัดของเขาถึงไปแตะที่ 100 ได้

ถ้าให้พลทหารโปรแกรมธรรมดาๆ ที่ไม่เคยจับปืนมาก่อน ใช้ค่าประสบการณ์อัดสกิลตูมเดียวขึ้นไป 100 มันจะเป็นไปได้ยังไง จะให้ยิงแม่นเท่า 11984 เหรอ คนโง่ยังรู้เลยว่าเป็นไปไม่ได้ นี่ไม่ใช่เกมนะ ต่อให้แก้ข้อมูลหลังบ้านได้ก็เถอะ

เพราะเข้าใจจุดนี้ มู่เส้าอันถึงไม่ออกไปล่าช่วงสองสามวันนี้ การฆ่าผู้ติดเชื้อธรรมดาๆ ไม่ช่วยให้เขาเก่งขึ้นแล้ว ขนาดสกิลพื้นฐานการขว้างปาที่อยู่ที่ 80 เขาก็ไม่คิดจะใช้ค่าประสบการณ์อัปเกรดมัน เขาต้องการเรียนรู้และเติบโตจากการต่อสู้จริง จากความเป็นความตายเท่านั้น

[จบแล้ว]