บทที่ 40 - แขกผู้มาเยือนคนแรก

บทที่ 40 - แขกผู้มาเยือนคนแรก

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

พอได้ยินบิชอปแอนนาพูดแบบนี้ คุณนายแคทเธอรีนก็ขมวดคิ้วทันที เธอมองบิชอปแอนนาด้วยสายตาสงสัย

จะมีใครที่เหมาะสมไปกว่าพวกเธอ อดีตสมาชิกทีมปฏิบัติการพิเศษที่เคยเอาชนะองค์กรจันทร์โลหิตมาแล้ว ในการรับมือกับพวกจันทร์โลหิตที่คิดจะกลับมาผงาดอีกครั้ง

บิชอปแอนนายิ้มให้เธอ ส่งสายตาให้ความมั่นใจ แต่พอเห็นว่าคุณนายแคทเธอรีนยังไม่คลายปมคิ้ว เธอจึงจำต้องอธิบายให้คุณนายแคทเธอรีนฟังนิดหน่อยว่า

"คนที่ฉันคิดจะส่งไป คือยอดฝีมือที่เคยจัดการปีศาจระดับ 5 ได้ด้วยตัวคนเดียว แถมยังถอยออกมาได้โดยไร้รอยขีดข่วนเลยนะคะ"

พูดตามตรง การต้องมาเอ่ยปากชมผลงานของเย่เฮ่อ ทำให้บิชอปแอนนารู้สึกตะขิดตะขวงใจแปลกๆ แต่เธอเชื่อว่าพูดแบบนี้ไปแล้ว คุณนายแคทเธอรีนน่าจะวางใจ

เป็นไปตามคาด คุณนายแคทเธอรีนทำหน้าตกตะลึงทันที เธอมองบิชอปแอนนาแล้วเงียบไปพักหนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้ายอมรับ

"ถ้าเป็นยอดฝีมือระดับนั้น ดิฉันก็ไม่มีความเห็นอื่นแล้วค่ะ"

"หึๆ วางใจเถอะค่ะ เป้าหมายต่อไปของหน่วยขับขานก็คือเมืองนอร์ทเทนเหมือนกัน มีพวกเธออยู่ด้วย องค์กรจันทร์โลหิตต้องถูกจำกัดการเคลื่อนไหวอย่างหนักแน่นอน"

บิชอปแอนนาใช้ประโยคนี้ปลอบประโลมคุณนายแคทเธอรีนจนสงบลง และเดินไปส่งคุณนายแคทเธอรีนถึงหน้าประตูโบสถ์ มองส่งเธอจากไป

แม่ของเธอเสียชีวิตเพราะคลอดลูกยาก บิชอปแอนนาจึงได้รับการดูแลจากคุณนายแคทเธอรีนที่เป็นแม่ชีในตอนนั้นมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นถ้าเลือกได้ เธอก็ไม่อยากให้คุณนายแคทเธอรีนต้องไปเสี่ยงอันตราย

"ท่านบิชอปคะ"

ได้ยินเสียงเรียก บิชอปแอนนาหันกลับไป ก็เห็นเด็กสาวร่างสูงในชุดเกราะเงินกำลังเดินเข้ามาหา

"อ้อ หัวหน้าเนเฟิเลีย สวัสดีตอนค่ำค่ะ"

ผู้มาเยือนคือเนเฟิเลีย หัวหน้าทีมหน่วยขับขาน เธอกระพริบตามองบิชอปแอนนาอย่างจริงจัง แล้วถามบิชอปสาวผู้นี้ว่า

"เกิดปัญหาอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ ด้านหลังโบสถ์มีความวุ่นวายอยู่ตลอด ลูกทีมของฉันได้กลิ่นคาวเลือดด้วยค่ะ"

บิชอปแอนนาคิดดูแล้ว เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบังหน่วยขับขาน เธอเลยอธิบายสถานการณ์ที่คนขององค์กรจันทร์โลหิตมาแก้แค้นให้ฟังคร่าวๆ

"จันทร์โลหิต... องค์กรของพวก [สาวกโลหิต] องค์กรที่อันตรายขนาดนั้น พวกมันไม่ได้สร้างความเสียหายให้ชาวเมืองไซดาเวลใช่ไหมคะ"

เนเฟิเลียรู้จักดีว่า [สาวกโลหิต] คือตัวอะไร ผู้ร่วงหล่นชนิดนี้เป็นภัยต่อประชาชนอย่างร้ายแรง แถมยังแพร่กระจายความเสียหายได้ง่ายมาก

"ไม่ต้องกังวลค่ะ [สาวกโลหิต] พวกนี้มาเพื่อแก้แค้นลูกทีมคนหนึ่งในหน่วยลาดตระเวนของเรา แต่พวกมันดันโชคร้ายไปเจออดีตสมาชิกทีมปฏิบัติการพิเศษเข้าพอดี อ้อ จริงสิ ลูกทีมคนนั้นของเรา ก็เป็นอดีตหัวหน้าทีมปฏิบัติการพิเศษด้วยนะคะ"

บิชอปแอนนาอธิบายให้เนเฟิเลียฟังอย่างใจเย็น ทั้งสองเดินเข้าโบสถ์ไปด้วยกัน และหาที่นั่งคุยกันในโถงโบสถ์

"ทีมปฏิบัติการพิเศษเหรอคะ"

เนเฟิเลียได้ยินบิชอปแอนนาพูดคำนี้ ก็ทำหน้างงๆ

"หึๆ นี่เป็นชื่อเรียกเมื่อนานมาแล้วค่ะ อืม... ชื่อนี้คุณน่าจะเคยได้ยิน [ตุลาการแสงจันทร์]"

บิชอปแอนนานึกชื่อนี้ขึ้นมาได้ นี่เป็นชื่อทางการที่พ่อของเธอ ซึ่งตอนนั้นเป็นบิชอปประจำไซดาเวล เป็นคนตั้งให้ทีมปฏิบัติการพิเศษของไซดาเวล

"อะไรนะคะ"

พอได้ยินชื่อนี้ เนเฟิเลียก็ทำหน้าตกใจสุดขีด เห็นได้ชัดว่าเธอรู้ว่าชื่อนี้หมายถึงอะไร

ยี่สิบกว่าปีก่อน จักรวรรดิลอเรนต์อยู่ในช่วงผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน การแย่งชิงบัลลังก์รุนแรงถึงขั้นนองเลือด ส่งผลให้ทั่วจักรวรรดิเต็มไปด้วยปีศาจ แม้แต่ปีศาจระดับ 5 ก็โผล่ออกมาไม่น้อย

ในช่วงการคัดเลือกราชานี้ กองทัพจำนวนมากของจักรวรรดิไม่สามารถเคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้าได้ เพื่อป้องกันความเข้าใจผิด ดังนั้นโบสถ์ต่างๆ จึงต้องออกมาปกป้องผู้ศรัทธาและประชาชนของจักรวรรดิ

เพื่อคานอำนาจกับ [ผู้พิพากษาสุริยัน] ของ [โบสถ์สุริยัน] ทาง [โบสถ์ [แสงจันทร์]] จึงได้จัดตั้งทีมต่อสู้เพื่อรับมือกับปีศาจระดับ 5 โดยเฉพาะ นั่นคือ [ตุลาการแสงจันทร์]

ปีศาจระดับ 5 คือตัวตนที่แม้แต่หน่วยขับขานยังต้องระดมพลทั้งทีม และต้องเตรียมใจที่จะมีสมาชิกเสียชีวิต ถึงจะพอรับมือไหว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงปีศาจระดับ 5 ที่มากันหลายตัว

ต่อมา ทั้งสองทีมนี้ก็ถูกยุบไปด้วยเหตุผลต่างๆ นานา แต่ผลงานของพวกเขานั้นไม่ต้องพูดถึง แค่ดูความสงบสุขของจักรวรรดิลอเรนต์ในตอนนี้ก็รู้แล้ว

"เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้วค่ะ" พอนึกถึงวีรกรรมต่างๆ ของเหล่าตุลาการที่ตัวเองเคยรู้มา เนเฟิเลียก็พยักหน้าอย่างวางใจ

เพราะเรื่องที่เธอได้ยินบ่อยที่สุด ก็คือวีรกรรมที่เหล่าตุลาการพวกนี้ จัดการปีศาจที่เพิ่งวิวัฒนาการขึ้นเป็นระดับ 6 ได้สำเร็จ

"แต่ว่า ข้อมูลอื่นขององค์กรจันทร์โลหิต ท่านมีอีกไหมคะ ถ้าต้องการกำลังของพวกเรา ก็สั่งมาได้เลยนะคะ"

"โอเคค่ะโอเค ไม่ต้องห่วงนะคะ หัวหน้าองค์กรจันทร์โลหิตที่เคยปรากฏตัว ก็แค่มีความแข็งแกร่งระดับปีศาจระดับ 5 เท่านั้น ตอนนี้ต่อให้มีเศษเดนคิดจะฟื้นคืนชีพ ก็คงเก่งไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ ฉันได้ข่าวว่าตอนนี้พวกมันเคลื่อนไหวอยู่ที่เมืองนอร์ทเทน ฉันเตรียมจะส่งเย่เฮ่อไปที่นั่นแล้วค่ะ"

บิชอปแอนนาบอกข้อมูลทั้งหมด รวมถึงแผนการของเธอให้เนเฟิเลียรู้ เป้าหมายต่อไปของหน่วยขับขานคือนอร์ทเทน และเพราะความขัดแย้งระหว่างอลิซ ฟาฟน่ากับเย่เฮ่อ เธอเลยคิดว่าควรบอกเนเฟิเลียไว้ก่อน

"เขา... ฉันเข้าใจแล้วค่ะ"

เนเฟิเลียเองก็รู้กิตติศัพท์ของเย่เฮ่อดี บาทหลวงสุดแปลกคนนี้ ถ้าเทียบกับเหล่าตุลาการแล้วก็คงไม่ด้อยไปกว่ากัน เผลอๆ อาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ

จัดการปีศาจระดับ 5 ด้วยตัวคนเดียวแถมยังไร้รอยขีดข่วน นี่เป็นผลงานที่เนเฟิเลียไม่กล้าแม้แต่จะคิด

เพียงแต่ความขัดแย้งระหว่างท่านบาทหลวงเย่เฮ่อกับอลิซ...

เนเฟิเลียพยายามเกลี้ยกล่อมปรับความเข้าใจกับอลิซหลายครั้งแล้ว คุณหนูตระกูลฟาฟน่าคนนี้ ปกติก็ว่านอนสอนง่ายดี

แต่พอเธอเอ่ยชื่อเย่เฮ่อขึ้นมา อลิซจะหน้าตึงทันที แล้วก็ปฏิเสธที่จะเล่าให้เนเฟิเลียฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับเย่เฮ่อ

แสดงท่าทีชัดเจนว่ามีฉันต้องไม่มีมัน

ในเมื่อต่างฝ่ายต่างเป็นคนของศาสนจักร งั้นทั้งสองฝ่ายก็น่าจะไม่ได้ทำความผิดร้ายแรงอะไร

หวังว่าเวลาจะช่วยเยียวยาทุกอย่างนะ

มองดูแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาในโบสถ์ เนเฟิเลียสวดภาวนาในใจเงียบๆ

วันที่ 14 สิงหาคม

เช้าตรู่ บ้านของเย่เฮ่อต้อนรับแขกคนแรกหลังจากที่เขามาอยู่ที่นี่

"เชิญดื่มชาค่ะท่านบิชอป"

หลังจากเสิร์ฟชาแดงให้บิชอปแอนนา ยูเลียก็ไปยืนสงบเสงี่ยมอยู่ข้างๆ

จะบอกว่าไม่เกร็งก็คงโกหก เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้ดูแลโบสถ์เทพที่แท้จริงประจำไซดาเวลขนาดนี้

โชคดีที่หลังจากทำงานบ้านเย่เฮ่อ เธอเติบโตขึ้นมาก ถึงได้ไม่แสดงอาการผิดปกติอะไรออกมา

บิชอปแอนนาก็ไม่ได้มองสาวใช้ตัวน้อยคนนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะเย่เฮ่อนั่งอยู่ตรงหน้าเธอ

บาทหลวงที่ในนามเป็นลูกน้องของเธอคนนี้ ไม่มีความจริงจังหรือความเกรงใจเวลาเจ้านายมาเยี่ยมบ้านเลยสักนิด เขาไม่แม้แต่จะติดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้ครบ กระดุมสองเม็ดที่ปลดออกนั้น ทำให้บิชอปแอนนารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

เรื่องเสียมารยาทก็เรื่องหนึ่ง บิชอปแอนนาไม่ได้เป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ แต่แผลเป็นหลายรอยที่ดูเหมือนเพิ่งหายดีบนหน้าอกที่เปิดเผยของเย่เฮ่อ มันทำให้บิชอปแอนนาอดไม่ได้ที่จะใส่ใจ

"ตกลงว่า ท่านบิชอปมีธุระอะไรครับ ไหนบอกว่าจะให้หยุดงานไง"

เย่เฮ่อรู้ดีว่าถ้าไม่มีเรื่องคงไม่มา ไม่ใช่ว่าไม่เจอกันวันเดียว ท่านบิชอปจะคิดถึงเขาหรอกนะ

บิชอปแอนนาหรี่ตาลง หันไปมองยูเลียที่ยืนอยู่ข้างๆ

"เธอเป็นคนของผม มีอะไรก็พูดเถอะ ไม่เป็นไร"

คำพูดของเย่เฮ่อทำให้สาวใช้ตัวน้อยหน้าแดงด้วยความเขิน แต่บิชอปแอนนายังคงส่งสายตาให้เย่เฮ่อ สื่อว่าเรื่องที่จะพูดเป็นความลับของศาสนจักร ไม่ควรให้คนนอกอยู่ด้วย

"ชิ ก็ได้ ยูเลีย เธอขึ้นไปดูพี่สาวเธอหน่อยไป"

"ค่ะ"

รอกระทั่งสาวใช้ตัวน้อยขึ้นไปข้างบนแล้ว เย่เฮ่อถึงได้รับแจ้งจากบิชอปแอนนา "ทางนอร์ทเทนพบร่องรอยขององค์กร [สาวกโลหิต] หรือกลุ่มจันทร์โลหิต ฉันอยากให้คุณไปนอร์ทเทนเพื่อจัดการพวกมันค่ะ"

"ตอนนี้เลยเหรอ"

"ใช่ค่ะ ตอนนี้เลย"

พูดจบ บิชอปแอนนาก็หยิบตั๋วรถไฟไอน้ำจากไซดาเวลไปนอร์ทเทนออกมาวางตรงหน้าเย่เฮ่อ

มองดูตั๋วใบนั้น เย่เฮ่อหรี่ตาลงเล็กน้อย แต่เขาก็ผ่อนคลายลงอย่างรวดเร็ว พูดกับบิชอปแอนนาสบายๆ ว่า "ขอโทษด้วยครับ สองวันนี้ผมคงออกจากไซดาเวลไม่ได้"

บิชอปแอนนาได้ยินเย่เฮ่อพูดแบบนั้นก็ขมวดคิ้วทันที เธอถามเย่เฮ่อว่า "เหตุผลล่ะคะ ฉันเห็นคืนนั้น คุณดูอยากจะปะทะกับพวก [สาวกโลหิต] จำนวนมากไม่ใช่เหรอ"

"หึๆ ถึงผมจะเป็นพวกบ้าสงคราม แต่ผมก็มีเหตุผลเพียงพอ และแยกแยะความสำคัญก่อนหลังได้ อืม... คุณตามผมมาสิครับ"

พูดจบเย่เฮ่อก็ลุกขึ้น เดินนำไปที่ห้องห้องหนึ่งที่ชั้นล่างของบ้าน

บิชอปแอนนาลุกตามไปอย่างสงสัย เหตุผลที่เย่เฮ่อไปนอร์ทเทนไม่ได้ อยู่ในบ้านเขาเนี่ยนะ

ตอนที่ประตูห้องเปิดออก กลิ่นคาวเลือดก็พุ่งออกมาทันที กระแทกจมูกบิชอปแอนนาจนเธอรู้สึกคลื่นไส้ไปทั้งตัว

แล้วเธอก็เห็น ในห้องที่ว่างเปล่า มีผู้ชายคนหนึ่งถูกมัดห้อยหัวลงมาจากเพดาน ร่างกายโชกไปด้วยเลือด

บนพื้นมีเลือดหยดลงมาจากตัวผู้ชายคนนี้กองใหญ่ และเริ่มแห้งเกรังแล้ว

บิชอปแอนนาพยายามมองเย่เฮ่อในแง่ร้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว แต่เธอก็คิดไม่ถึงว่า เย่เฮ่อจะกล้าตั้งศาลเตี้ย ทรมานคนอย่างโหดเหี้ยมในห้องห้องหนึ่งในบ้านตัวเองแบบนี้

"คุณ..."

"คนนี้คือแอนดรูว์ นักบัญชีของโรงงานไอน้ำ และเป็น [ผู้เฝ้าประตู] ของ [หอคอยแห่งความฝัน] ครับ"

ในขณะที่บิชอปแอนนามองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึงและเตรียมจะต่อว่าเย่เฮ่อ เย่เฮ่อก็แนะนำด้วยประโยคเดียว ที่เปลี่ยนท่าทีของบิชอปแอนนาไปอย่างสิ้นเชิง

"[หอคอยแห่งความฝัน]! นักบัญชี... โรงงานไอน้ำ?"

บิชอปแอนนาไตร่ตรองข้อมูลที่เย่เฮ่อบอก แล้วหันไปมองแอนดรูว์ด้วยสายตาเย็นชา

เย่เฮ่อมองแอนดรูว์ที่ร่อแร่เต็มที แล้วถามบิชอปแอนนาด้วยน้ำเสียงจนปัญญาหน่อยๆ ว่า

"หึๆ ดูเหมือนคุณจะเข้าใจความอันตรายของ [หอคอยแห่งความฝัน] มากกว่าผมนะ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม เจ้านี่มีข้อจำกัดบางอย่าง ข้อมูลลึกกว่านี้มันพูดออกมาไม่ได้"

เมื่อคืนเขาใช้อุปกรณ์เก็บของมิติย่อยของ G13 เจ้าหนูจอมวินัย พาแอนดรูว์กลับมาบ้าน แล้วใช้ความพยายามไปไม่น้อย แต่ก็ได้ข้อมูลแค่สถานะของอีกฝ่ายเท่านั้น

"แหงล่ะ ฉันก็คงถามไม่ได้เหมือนกัน พวกผู้ร่วงหล่นของ [หอคอยแห่งความฝัน] มีลูกไม้แพรวพราวมาก พวกมันยึดถือแนวคิดที่ว่า [ความฝันคือความจริง ความจริงคือสิ่งลวง ทุกคนล้วนเป็นเทพเจ้าแห่งความฝัน] บางที ความทรงจำสำคัญของมัน อาจจะถูกระดับสูงในองค์กรปิดผนึกไว้ในความฝันแล้วก็ได้"

บิชอปแอนนาอธิบายหลักการของ [หอคอยแห่งความฝัน] ให้เย่เฮ่อฟังคร่าวๆ แล้วเธอก็ฉุกคิดขึ้นได้ หันขวับมามองเย่เฮ่อด้วยสายตาประหลาด "คุณไปรู้ตัวจริงของมันได้ยังไงคะ"

"ถ้าผมบอกว่า มันเปิดเผยตัวตนแล้ววิ่งมาชนผมเอง คุณคงไม่เชื่อแน่ หึๆๆ

แต่ความจริงก็คือแบบนั้น อย่าลืมสิครับ ผมมาไซดาเวลเพื่อสืบเรื่องสถาบันวิจัยจักรวรรดิ

โรงงานไอน้ำเป็นหน่วยงานลูกของสถาบันวิจัย และเป็นที่ที่ค่อนข้างเปิดกว้าง ผมก็ต้องเริ่มสืบจากที่นี่อยู่แล้ว"

พูดจบ เย่เฮ่อก็ชี้ไปที่แอนดรูว์ ยิ้มให้บิชอปแอนนาแล้วพูดว่า "ท่าน [ผู้เฝ้าประตู] คนนี้ คือผลงานในระยะนี้ของผมครับ ท่านบิชอป ตอนนี้ ท่านยินดีจะช่วยผมสืบเรื่องสถาบันวิจัยจักรวรรดิหรือยังครับ"

หน้าของบิชอปแอนนามืดครึ้มลงทันที

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เวสต์ คนขับรถม้าประจำตำแหน่งของโบสถ์ ก็เอาโลงศพบางๆ มาใบหนึ่ง เก็บแอนดรูว์ที่ปางตายเข้าไป แล้วบิชอปแอนนาก็นั่งรถม้าของเขา ออกจากบ้านเย่เฮ่อไปพร้อมกัน

บิชอปแอนนาเกลี้ยกล่อมเย่เฮ่อ ขอเอาเชลยคนนี้กลับไป เพราะที่โบสถ์มีคนเก่งเยอะ อาจจะมีวิธีง้างปากเชลยได้

เย่เฮ่อเองก็อยากรู้ว่าพวกมันวางแผนอะไรกันแน่ เลยยอมตกลงตามคำขอของบิชอปแอนนา

ตอนที่เขาเรียกยูเลียลงมา ให้ช่วยทำความสะอาดคราบเลือดในห้อง ยูเลียสังเกตเห็นว่าคนหายไปแล้ว ก็หันมามองเย่เฮ่อด้วยความประหลาดใจ

"มีอะไรเหรอ"

เย่เฮ่อรู้สึกว่าสายตาของสาวใช้ตัวน้อยน่าสนใจดี

"เปล่าค่ะ... คือว่า... ที่แท้เจ้านาย ก็ทำงานให้โบสถ์จริงๆ เหรอคะ"

เมื่อคืนตอนเย่เฮ่อเอาแอนดรูว์ที่ถูกมัดเป็นปูออกมาจากอุปกรณ์กลไกประหลาด เขายังให้ยูเลียช่วยใช้ผลของ "ความเงียบ" ใส่แอนดรูว์ด้วย

ตอนนั้นยูเลียตกใจแทบแย่ นึกว่าเย่เฮ่อจะทำพิธีกรรมชั่วร้ายอะไร

จนกระทั่งแอนดรูว์บอกที่มาของตัวเอง ยูเลียถึงเข้าใจว่า เย่เฮ่อจับผู้ใช้ปีศาจที่เป็นศัตรูกับเขามาได้

และวันนี้ผู้ดูแลโบสถ์มาถึงบ้าน แล้วยังเอาตัวผู้ใช้ปีศาจคนนี้ไป ยิ่งทำให้ยูเลียเข้าใจว่า เย่เฮ่อไม่ได้ทำเรื่องไม่ดีจริงๆ

"แน่นอนสิ ฉันเป็นบาทหลวงของเทพธิดานะ ไม่ใช่เหรอ"

เย่เฮ่อนั่งลงบนโซฟา กางหนังสือพิมพ์ภาคค่ำซิกวิกออกอ่านอย่างสบายใจ

บาทหลวงนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ชิลๆ ในห้องนั่งเล่น ส่วนในห้องข้างๆ สาวใช้ตัวน้อยกำลังเช็ดเลือดที่นองเต็มพื้น ฉากที่ดูขัดแย้งกันนี้กลับดูกลมกลืนอย่างน่าประหลาด

วันนี้คงไม่มีเรื่องอะไรแล้ว การหายตัวไปของแอนดรูว์ เป็นก้าวแรกที่จะกระตุ้นให้คนของ [หอคอยแห่งความฝัน] คนอื่นที่อาจแฝงตัวอยู่ในโรงงานไอน้ำ หรือสถาบันวิจัย "เคลื่อนไหว" เย่เฮ่อไม่สนหรอกว่าพวกมันจะทำอะไร เขาแค่กลัวว่าอีกฝ่ายจะปอดแหกจนไม่กล้าทำอะไรเลยมากกว่า

แน่นอน บิชอปแอนนาที่รู้ข้อมูลนี้แล้ว ก็คงจะใช้วิธีของเธอ ไปหาทางกระตุ้นพวกผู้ใช้ปีศาจพวกนี้เหมือนกัน

ต่างจากพวก [หอสมุดเงียบงัน] ที่ไม่ค่อยมีการเคลื่อนไหว ไม่ว่า [หอคอยแห่งความฝัน] จะมีแผนการอะไร โรงงานไอน้ำในฐานะศูนย์กลางพลังงานของไซดาเวล เป็นสถานที่สำคัญในสายตาของโบสถ์และผู้บริหารเมือง แทบจะเทียบเท่าศูนย์ราชการเมืองเลยทีเดียว

พวกเบื้องบนไม่มีทางยอมให้ผู้ใช้ปีศาจมาแทรกแซงสถานที่พวกนี้แน่ นี่เป็นเหตุผลที่เย่เฮ่อไตร่ตรองแล้วตัดสินใจส่งแอนดรูว์ให้บิชอปแอนนา

ตอนนี้ เขาแค่รอให้เมืองนี้วุ่นวายขึ้นมาก็พอ

[จบแล้ว]