ตอนที่ 21-40 การต่อสู้ระดับประมุขมหาเทพ

หน้าของออกุสตาดุร้าย  เขาคำรามเสียงทุ้มและตวัดดาบแสงในมือวาดฟันเป็นแนวโค้ง  “แคล้ง!”  อาวุธจอมเทพทั้งสองปะทะกัน

จุดกลางของแรงปะทะสร้างระลอกพลังที่น่ากลัวอย่างต่อเนื่องขยายออกไปทุกตำแหน่ง  ระลอกริ้วมิติฉีกขาดปรากฏ  ขณะที่มิติใกล้ๆแตกออกเหมือนกับกระดองเต่า  ออกุสตาถูกแรงปะทะกระแทกถอยหลัง  ร่างของเขาเซอยู่ในกลางอากาศ จากนั้นเขาพบอีกครั้งหนึ่งว่าลินลี่ย์จ้องมองมาด้วยสายตาค่อนข้างประหลาดใจ

“ลินลี่ย์!  มิน่าเล่าเจ้าถึงกล้าหาข้ออ้างจะฆ่าข้า  อย่างนั้นพลังของเจ้าก็คงเพิ่มทวีคูณสินะ”  ออกุสตาจ้องมองลินลี่ย์

“ข้ามีพลังเพิ่มมากขึ้น  แต่เจ้าไม่มี” ลินลี่ย์พูดเฉื่อยชา

“ฮ่าฮ่า..ใครจะรู้กันว่าใครจะรอดและใครจะตาย”  ออกุสตาเริ่มหัวเราะเสียงแครกดังขึ้น  ทั่วร่างของลินลี่ย์คลุมไปได้เกล็ดมังกรเขียวเข้มหนามแหลมที่น่ากลัวเหล่านั้นผุดขึ้นขณะที่ลินลี่ย์แปลงร่างมังกร

“จริงหรือ?” ลินลี่ย์หัวเราะเย็นชา

ตลอดทั้งร่างของลินลี่ย์กลายเป็นเส้นแสงที่พุ่งเข้าหาออกุสตาที่อยู่ในท้องฟ้าห่างออกไปหลายกิโลเมตรด้วยความเร็วสูง  สำหรับประมุขมหาเทพการผ่านระยะห่างไม่กี่กิโลเมตรในการสู้รบที่น่าตื่นตะลึงนี้ใช้เวลาไม่ถึงเศษล้านของวินาทีจากตรงนี้คงจะรู้ได้ว่าทั้งสองนี้สู้กันรวดเร็วเพียงไหน

“แคล้ง!”  “แคล้ง!” อาวุธจอมเทพทั้งสองปะทะกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าและพื้นที่มิติโดยรอบเริ่มร้าวและแตกกระจาย แต่ละครั้งออกุสตาจะถูกแรงปะทะกระเด็นถอยหลัง ปรากฏเหมือนกับว่าออกุสตาเป็นฝ่ายเสียเปรียบ  แต่เห็นได้ชัดว่าในแต่ละครั้งนั้นออกุสตาสามารถทนได้

“เจ้าต้องการข้าฆ่าหรือ?  ไม่ง่ายอย่างนั้นแน่”  ออกุสตาหัวเราะเบาๆ  แต่ไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของลินลี่ย์

“จะได้เวลาแล้ว”  ลินลี่ย์พึมพำกับตัวเอง  ตั้งแต่แรกของการต่อสู้จนบัดนี้  ลินลี่ย์แค่เผยบางส่วนของพลังที่แท้จริง เพราะลินลี่ย์กังวลว่าถ้าเขาเผยไม้ตายกระบี่ที่ทรงพลังที่สุดของเขา  ถ้าเขาทำไม่สำเร็จในการโจมตีครั้งแรก  ศัตรูคงตกใจจนหนีไปทันที  นั่นจะเป็นเรื่องที่ยุ่งยาก  ที่สำคัญพลังโจมตีของลินลี่ย์อาจเพิ่มขึ้น  แต่ความเร็วของเขาไม่เพิ่มขึ้น

การหลอมรวมเคล็ดลึกลับต่างๆมีผลต่อวิชา ‘กระบี่เจตจำนง’ แต่ในแง่ความเร็วลินลี่ย์ไม่ได้ก้าวหน้าแต่อย่างใด

“ตาย!”  ลินลี่ย์คำรามในใจ  หลังจากทั้งสองต่างปะทะกันต่อเนื่อง  กระบี่จอมเทพชีวิตของลินลี่ย์ฉีกมิติในท้องฟ้าขาดเหมือนกับครั้งก่อนและมุ่งโจมตีใส่ออกุสตา พลังงานของกระบี่หยกเขียวเข้มทะยานเด่นออกมาในลักษณะค่อนข้างปั่นป่วน  ขณะที่ออกุสตาป้องกันกระบี่โจมตีของลินลี่ย์เหมือนที่ทำได้แต่ก่อน  แต่ขณะที่ทั้งสองเข้าใกล้กัน...

พลังงานของกระบี่หยกจอมเทพชีวิตที่ปั่นป่วนไม่เป็นระเบียบเหมือนกับจะกลายเป็นระเบียบเหมือนกับทหารที่จัดกระบวนทัพและกลายเป็นกระบี่พลังงานแสงที่มีขนาดหนาเท่ากับเอวของคน

พลังโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเขายิงออกไปทันที!

“ปัง!” พลังกระบี่กระพริบวาบโจมตีใส่ดาบแสงอย่างหนักหน่วง  หน้าของออกุสตาซีดขาวทันที เขาสามารถรู้สึกได้ถึงพลังไร้ต่อต้านอัดกระแทกใส่ดาบแสงของเขาและสะท้อนกลับมากระแทกใส่ร่างของเขา...

แสงสีทองกระพริบวาบทันที  พื้นที่รอบๆ สลายจนไม่เหลืออะไรและร่างออกุสตาหายไป

ออกุสตาสลายกลายเป็นผุยผง?

“เอ๊ะ? เขาเพียงแต่บาดเจ็บหนักหรือ?”  ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว สำนึกเทพหลอมรวมของเขาทำให้เขาเห็นว่าออกุสตามีรูขนาดใหญ่ที่หน้าอกและหน้าของเขาซีด  เขายืมพลังจากแรงปะทะหนีเข้าไปในมิติปั่นป่วนด้วยความเร็วสูง “ข้านึกไม่ถึงเลยว่าออกุสตาจะสามารถรับพลังโจมตีเต็มกำลังของข้าโดยไม่ตาย”  ลินลี่ย์ไม่ลังเลแม้แต่น้อยเร่งความเร็วถึงขีดสุดพุ่งเข้าไปในมิติปั่นป่วนด้วยเช่นกัน

การต่อสู้ระหว่างมหาเทพดึงดูดความสนใจได้มากมายเสมอ  ภายในโลกธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์มหาเทพสี่คนรู้สึกได้ถึงการต่อสู้ พวกเขาแผ่สำนึกเทพไปทั่วพิภพศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นพวกเขาจึงพบเห็นการสู้รบนี้

“ประมุขมหาเทพเกือบถูกฆ่าหรือนี่?  โชคดีที่รังสีกระบี่เพียงแต่ทะลุอกเขาหลังจากที่ใช้ดาบแสงป้องกันบางส่วนไว้ได้นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เขาสามารถรอดชีวิตอยู่ได้”

“กระบี่ที่โจมตีออกมานั้นทรงพลังมาก ลอร์ดลินลี่ย์ในอดีตที่ผ่านมายังซ่อนงำพลังที่แท้จริงของเขาไว้  พลังโจมตีนั้นเหลือเชื่อจริง”  มหาเทพแห่งแสงทั้งสี่ตะลึงไปหมด

“ด้วยความสามารถในการหนีของท่านประมุข ข้าคิดว่าอาจต้องใช้เวลาก่อนที่เขาจะสามารถกำหนดได้ว่าใครจะอยู่ใครจะตาย  ข้าคิดว่าในการรบครั้งนี้จะต้องมีผู้ใดผู้หนึ่งตาย  ถ้าท่านประมุขตายนั่นจะกลายเป็นเหตุการณ์ใหญ่!” สี่มหาเทพแห่งแสงขณะที่พูดคุยกันในหมู่พวกเขาผ่านสำนึกเทพทุกคนเริ่มเคลื่อนไหวด้วยเช่นกัน

พวกเขาบางคนฉีกมิติผ่านเข้าไปในพื้นที่มิติปั่นป่วนเพื่อใช้สำนึกเทพดูการต่อสู้ของลินลี่ย์และออกุสตา  คนอื่นๆใช้วงเวทเทเลพอร์ตและไปยังพิภพอื่นทันทีเพื่อแจ้งให้ประมุขมหาเทพที่เป็นพันธมิตรกับพวกเขา  เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะต้องรายงานเรื่องดังกล่าว

ลึกลงไปในทะเลเชาติคมีเมืองใต้บาดาลอยู่ก้นมหาสมุทรซึ่งมีอาณาเขตหมื่นกิโลเมตร  เมืองนี้คือเมืองเลเวียธานเป็นหนึ่งในบ้านของประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างวอร์เรด

“ท่านประมุข,ลินลี่ย์กับออกุสตาเริ่มต่อสู้กันแล้ว ทั้งสองสู้รบกันจนกระทั่งเข้าไปในมิติปั่นป่วน  เท่าที่เห็นออกุสตาอาจจะตายได้” มหาเทพแห่งแสงคนหนึ่งเดินทางไปที่แดนนรกผ่านวงเวทเทเลพอร์ต จากนั้นใช้สำนึกเทพแจ้งบอกประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างให้ทราบเรื่องนี้

ความตายของประมุขมหาเทพคนหนึ่งเป็นการประกันว่าอีกหนึ่งจะต้องได้เกิด  ถ้าออกุสตาตายจริงๆ  อย่างนั้นประกายมหาเทพจะถูกสร้างขึ้นอีกชิ้นหนึ่งจะถูกสร้างขึ้นอย่างอิสระ

ภายในที่พำนักที่เยือกเย็นในพื้นที่ด้านเหนือของเมืองเลเวียธาน

“ลินลี่ย์กับออกุสตา?” ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างวอร์เรดถอนหายใจดวงตาเป็นประกาย ข้าคาดไม่ถึงเลยว่าหลังจากข้าแจ้งให้ลินลี่ย์ทราบเขาจะออกไปฆ่าออกุสตาทันที  เขาบ้าระห่ำจริงๆ”  ขณะเดียวกันโบกมือแหวกม่านและฉีกเปิดมิติ  ร่างของเขากระพริบวาบและเข้าไปในมิติปั่นป่วน

วอร์เรดในชุดดำยืนนิ่งกับที่ในท่ามกลางพื้นที่ปั่นป่วน  เขาส่งผ่านสำนึกเทพออกและพบลินลี่ย์กับออกุสตาที่กำลังต่อสู้กันได้อย่างง่ายดาย  “เท่าที่เห็นลินลี่ย์ได้เปรียบอย่างแน่นอน  ดูเหมือนออกุสตาอยู่ในสภาพย่ำแย่”  วอร์เรดหัวเราะ  “โอว...ออกุสตาตัดสินใจหนีไปแดนสวรรค์จริงๆ  อย่างไรก็ตามความเร็วของลินลี่ย์ไวกว่าเขาเล็กน้อย  ออกุสตาอาจจะไม่รอดจนไปถึงแดนสวรรค์ได้”

ภายในแรงระเบิดหลากสีสันของพลังงานปั่นป่วน  ลินลี่ย์และออกุสตาฝ่ายหนึ่งบินหนีอีกฝ่ายหนึ่งบินไล่ตามจากด้านหลัง ลินลี่ย์ถือกระบี่จอมเทพชีวิตไว้ในมือ ตาสีทองเข้มเย็นชาของเขาจ้องมองข้างหน้า

“ทักษะการรักษาชีวิตรอดของออกุสตาน่ากลัวมาก เขาสามารถรับพลังโจมตีจากกระบี่สองครั้งได้โดยไม่ตาย”  ลินลี่ย์อดทึ่งในใจมิได้  พลังโจมตีของเขาเหนือกว่าศัตรูมาก  กล่าวโดยทั่วไปเขาควรจะฆ่าออกุสตาในท่าเดียวได้  อย่างไรก็ตามเมื่อใดก็ตามที่พลังงานกระบี่ของเขากระแทกใส่ศัตรู ออกุสตาจะใช้ดาบแสงของเขาและวิชาช่วยชิวิตแบบพิเศษสละร่างกายส่วนหนึ่งของเขาขณะป้องกันอวัยวะสำคัญของชีวิตเขา

“นอกจากนี้ เมื่อครู่นี้ เมื่อข้าใช้ไม้ตายที่เป็นทักษะเทพธรรมชาติ‘มังกรคำราม’ กลับส่งผลต่อเขาเพียงเล็กน้อย” ลินลี่ย์ในตอนนี้ต้องยอมรับว่าในแง่พลังป้องกันวิญญาณ  ออกุสตาทรงพลังจริงๆ  ไม้ตาย ‘กระบี่เจตจำนง’ ของเขาแฝงไปด้วยพลังโจมตีวัตถุและพลังโจมตีวิญญาณและองค์ประกอบของพลังโจมตีวิญญาณกลับไม่ปรากฏผลแต่อย่างใด

เพียงแต่ตอนนี้ออกุสตาอยู่ในสภาพทุลักทุเลอย่างมาก

“ลินลี่ย์!”ออกุสตาโกรธจัดตวาดลั่น “อย่าให้มากเกินไปนักนะ  ประมุขมหาเทพแห่งชะตาโอล็อฟเป็นหนี้น้ำใจข้า  เจ้าควรจะรู้เรื่องนี้  ถ้าเจ้าบังคับให้ข้าต้องใช้ข้ออ้างนี้...อย่างนั้นเมื่อข้าไปถึงแดนสวรรค์  เจ้าจะต้องตายแน่นอน”

“ข้าไม่สามารถเอาชนะประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟได้ แต่นั่นก็เพียงว่าถ้าเขาอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเจ้า    อย่างน้อยเจ้าต้องหลบหนีไปแดนสวรรค์ให้ได้เสียก่อน  แต่เจ้า,ออกุสตา..เจ้าต้องการจะหนีจากข้าไปแดนสวรรค์? ฝันไปเถอะ!”  ลินลี่ย์แค่นเสียง ระยะห่างระหว่างเขากับออกุสตาหดสั้นลงทุกที  ในไม่ช้าลินลี่ย์ก็โจมตีด้วยพลังกระบี่อีกครั้ง

ออกุสตาตวาดลั่น  “ข้าทนรับพลังโจมตีของเจ้าได้สองครั้ง และข้าก็สามารถทนรับครั้งที่สามและครั้งที่สี่ด้วยเช่นกัน!  เจ้าไม่มีทางฆ่าข้าได้”

“อย่างนั้นหรือ?”  ลินลี่ย์หัวเราะเยือกเย็น  “ออกุสตาข้ายอมรับว่ากระบี่ช่วยชีวิตของเจ้าน่าทึ่งจริงๆ เจ้าสามารถเบี่ยงเบนและสลายพลังงานกระบี่ของข้าไปได้มากมาย  อย่างไรก็ตามความแตกต่างในแง่พลังงานมีมากไป  ไม่ว่าวิชาของเจ้าจะน่าทึ่งปานใด  ล้วนเปล่าประโยชน์  พอได้แล้ว ข้าบอกเจ้าไปแล้ว  เจ้าจะไม่สามารถหลบหนีไปได้!” ลินลี่ย์ในตอนนี้เข้าใกล้ออกุสตามาก

แต่สิ่งที่แปลกก็คือลินลี่ย์ไม่ได้โจมตี!

“เอ๋?” ออกุสตารู้สึกสงสัยและสับสนเช่นกัน แต่ลินลี่ย์เพียงแต่หัวเราะเยือกเย็น และยังคงเข้าใกล้ออกุสตา  เมื่อทั้งอยู่ห่างกันแค่สิบเมตร...

“ฮ่าฮ่า...” ทันใดนั้นเสียงหัวเราะดังขึ้นว่ากันตามตรงเป็นเสียงหัวเราะสามเสียงดังขึ้น ร่างของลินลี่ย์แยกเป็นสามทันที หนึ่งเป็นลินลี่ย์ร่างมังกรแปลงร่างที่สองเป็นลินลี่ย์ผมสีฟ้า ขณะที่ร่างที่สามเป็นลินลี่ย์ผมสีเขียว เห็นได้ชัดว่าลินลี่ย์ในตอนนี้ปลดปล่อยพลังของร่างแยกมหาเทพทั้งสามจนหมด

“ควั่บ!”  “ควั่บ!”

ร่างแยกมหาเทพธาตุลมของเขาและร่างแยกมหาเทพธาตุน้ำของเขารุกกระหนาบออกุสตาจากด้านข้าง  พวกเขาไม่ได้ช้ากว่าออกุสตาเลย

ทันใดนั้นรังสีกระบี่ฉายวาบออกมาจากกระบี่จอมเทพชีวิตในมือของลินลี่ย์ร่างมังกรแปลง  ลำแสงหนาแฝงไปด้วยพลังที่ดุดัน  และออกุสตาถูกบังคับให้ชลอความเร็วลงเพื่อเกร็งพลังรับมือกับการโจมตี  ดาบแสงในมือของเขาฟันใส่เป็นแนวโค้ง...

“ปัง!”  แสงพลังงานกระบี่ทะลวงผ่านที่อกด้านขวาของเขาอีกครั้งและแม้แต่ไหล่ของเขาก็ถูกทำลาย

“แย่แล้ว” ออกุสตามองดูรอบๆ ตัวเองความจริงร่างแยกมหาเทพธาตุลมและร่างแยกมหาเทพธาตุน้ำของลินลี่ย์รวมทั้งร่างหลักมังกรแปลงตั้งแนวสามเหลี่ยมกักเขาไว้ภายใน

เพราะเขาช้าลงเล็กน้อยเมื่อตอนป้องกันกระบี่โจมตีของลินลี่ย์  ลินลี่ย์จึงมีเวลาพอล้อมเขาไว้ได้

“ออกุสตา, ตอนนี้เจ้าจะหนีไปไหนอีก?”  ลินลี่ย์หัวเราะเย็นชา  ออกุสตามองดูรอบตนเอง,ทันใดนั้นเขาแทบกระบี่ของเขาใส่ร่างแยกมหาเทพธาตุลมของลิลี่ย์   การโจมตีรวดเร็วมากจนเหมือนกับประกายไฟในยามมืด

“แคล้ง!”

ในมือของร่างแยกมหาเทพธาตุลมปรากฏอาวุธมหาเทพชิ้นหนึ่ง  กระบี่เลือดม่วงกระแทกกับดาบแสงอย่างรุนแรง

ร่างของออกุสตาสั่นและหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างช่วยไม่ได้

“ยังคิดจะหนีอีกหรือ?”  ลินลี่ย์หัวเราะเย็นชา  ครั้งสุดท้ายที่เขาสู้กับออกุสตาลินลี่ย์ถูกบังคับให้ใช้กระบี่จอมเทพชีวิตของเขาต่อสู้กับออกุสตาได้คู่คี่กัน ตอนนั้นลินลี่ย์ไม่กล้าใช้ร่างแยกมหาเทพอื่นของเขาป้องกันออกุสตา  ร่างแยกอื่นเหล่านั้นไม่มีสมบัติจอมเทพ ดังนั้นพวกเขาอาจจะถูกออกุสตาทำลายในการโจมตีแต่ละครั้ง

แต่บัดนี้...

แม้ไม่ต้องใช้สมบัติจอมเทพร่างแยกมหาเทพของลินลี่ย์ก็ยังใช้อาวุธรับมือพลังโจมตีของออกุสตาได้

ลักษณะดุร้ายบ้าคลั่งคุกคามของออกุสตาเปลี่ยนไปทันที  เขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา

“ลินลี่ย์” ออกุสตากวาดสายตามองดูร่างแยกทั้งสามของลินลี่ย์อย่างเย็นชา “ทำไมเจ้าต้องลงมือเกินไปและบังคับให้ข้าอยู่ในสภาพอย่างนี้?  ครั้งก่อน,เจ้ามาขอให้ข้าปล่อยมารดาเจ้าให้เป็นอิสระ และข้าก็ปล่อยนางไปแล้ว  แม้แต่วิญญาณของข้าเองก็ยังได้รับบาดเจ็บและข้าก็คืนนางไปแล้ว ข้าไม่คิดเลยว่าไม่ถึงพันปีต่อมา เจ้าถึงกับคิดจะฆ่าข้าจริงๆ”

ลินลี่ย์หัวเราะ  หัวเราะด้วยความโกรธ  “วิญญาณของเจ้าบาดเจ็บหนัก?  เจ้าให้อิสรภาพคืนแก่มารดาของข้าหรือ?  ออกุสตาในเวลาอย่างนี้เจ้ายังไร้ยางอายหาข้ออ้างอีกหรือ?”  ลินลี่ย์แค่นเสียง

ออกุสตาเลิกคิ้ว...จากนั้นหัวเราะเช่นกัน  “โอว, งั้นเจ้าก็รู้แล้วจริงๆ”  เสียงหัวเราะของออกุสตาดังชัด “เจ้ายังสามารถหัวเราะได้ในเวลาอย่างนี้อีกหรือ?”  ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพหลอมรวมขยายออกไปให้ไกลที่สุด เขาเห็นว่ามีมหาเทพอย่างน้อยหกคนอยู่ในมิติปั่นป่วนคอยดูก่อนสู้รบผ่านสำนึกมหาเทพของพวกเขา

“ลินลี่ย์,เจ้าไม่สงสัยหรือว่าทำไมข้าสามารถทนพลังกระบี่โจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเจ้าได้?”  ออกุสตาหัวเราะ  ขณะเดียวกันแสงสีทองเปล่งออกมาจากร่างของเขาและผิวของเขาค่อยๆ กลายเป็นสีทอง

“เลือด?” หัวใจของลินลี่ย์สั่นสะท้าน เขาอดนึกย้อนไปถึงการต่อสู้ระหว่างประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างและวิถีชะตา ประมุขมหาเทพวิถีชะตาอาศัยมือขวาที่คลุมไปด้วยแสงสีทองป้องกันอาวุธมหาเทพโจมตีจากประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้าง  แต่แน่นอน...นั่นเป็นเพราะประมุขมหาเทพวิถีชะตามีพลังปณิธานมากมายและเข้าใจเคล็ดลึกลับอย่างลึกซึ้งเช่นกัน

“ครั้งสุดท้ายเมื่อข้ารวบรวมเลือดบริสุทธิ์ของสี่อสูรศักดิ์สิทิ์จากเจ้า ข้ารู้ว่าคงจะมีสักวันที่เจ้าจะกลับมาแก้แค้น”  ออกุสตาหัวเราะเบาๆ “ข้ายังรู้ว่าคงเป็นเรื่องยากอีกเหมือนกันที่ข้าจะกลายเป็นพารากอนได้  ดังนั้น..ข้าทำการตกลงกับประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟ  เขาใช้หนี้น้ำใจของข้าและเลือดบริสุทิ์ธแลกกับวิชาร่างสังสารวัฏทอง สุดยอดพลังป้องกันที่เขาใช้เวลาค้นคว้ามานานนับปีไม่ถ้วน  ท่านโอล็อฟที่ตอนนี้ครอบครองสุดยอดวิชา ‘กาลมิติบิดเบือน’ จะไม่สนใจวิชาร่างสังสารวัฏทองอีกต่อไป”

“เดิมทีข้าไม่ต้องการจะเปิดเผยวิชานี้”  ออกุสตาหัวเราะขณะมองดูลินลี่ย์  “แต่ลินลี่ย์, เจ้ามีพลังเพิ่มขึ้นมากเกินไป”

“แค่เพราะร่างของเจ้าทนทาน เจ้าก็คิดว่าเจ้าสามารถทนกระบี่จอมเทพข้าได้หรือ?”  ลินลี่ย์หัวเราะเหยียดหยาม “แม้แต่ประมุขมหาเทพวิถีชะตาก็ยังไม่กล้าใช้อวัยวะร่างกายทนรับการโจมตีจากอาวุธจอมเทพได้”