ตอนที่ 21-32 จุดรวม

ลินลี่ย์กวาดสายตามองคนทั้งสองเพื่อประเมินสถานะพวกเขา

ในสองคนนี้คนหนึ่งสวมชุดยาวสีแดงเพลิงและผมสีแดงเพลิงยาวใบหน้าของเขามีท่าทีเป็นกันเอง นี่คือมหาเทพน้อยธาตุไฟโบเทียร์ ขณะที่อีกคนหนึ่งเป็นบุรุษร่างค่อนข้างกำยำ และมีความสูงพอๆ กับลินลี่ย์  เขาสวมชุดยาวสีเทา และไว้ผมสั้นนี่คือมหาเทพน้อยธาตุดินมอนโร

“โบเทียร์, มอนโร” ลินลี่ย์หัวเราะใจเย็น  “บังเอิญจริงๆ ที่มาเจอท่านทั้งสองที่นี่  ทำไมท่านทั้งสองถึงมาที่นี่เล่า?”

มหาเทพน้อยโบเทียร์และมอนโรมองหน้ากันเองและจากนั้นโบเทียร์ยิ้มอย่างสุภาพและส่งสำนึกเทพบอก “ลอร์ดลินลี่ย์ขอบอกความจริงกับท่าน มอนโรกับข้ามาหาทูต บรีเซิลผู้นี้เป็นคนที่เราตัดสินใจเลือกไว้นานแล้ว  เรามาเพื่อรับให้เขาเป็นทูตของเรา  ลอร์ดลินลี่ย์ โปรดช่วยเราในเรื่องนี้ด้วยเถอะ”

ไม่ใช่ว่ามหาเทพทุกคนจะมีทูตเต็มพิกัดของพวกเขาตัวอย่างเช่นบลูไฟร์มีทูตเพียงคนเดียวก็คือฟูโซ่ ทูตคนที่สองของเขายังไม่ถูกเลือก

เนื่องจากสงครามมหาพิภพใกล้จะมาถึงมหาเทพสองสามคนที่มีตำแหน่งทูตว่างก็เริ่มรับสมัครทูตเพื่อให้เต็มอัตรา

“หืม” ลินลี่ย์อดทำหน้าเครียดไม่ได้

โบเทียร์และมอนโรรู้สึกสะท้านใจ ที่สำคัญลินลี่ย์คือคนที่เอาชนะประมุขมหาเทพแห่งสายฟ้าและประมุขมหาเทพแห่งแสงได้เขามีพลังที่น่ากลัว มีแต่เพียงประมุขมหาเทพสี่วิถีที่มีระดับเหนือกว่าลินลี่ย์  ทั้งสองคนเป็นมหาเทพน้อย..พวกเขาจะเทียบกับลินลี่ย์ได้อย่างไร?

“โบเทียร์, ข้าบอกให้เจ้าลืมซะ แต่เจ้าล่ะ?เจ้ากลับมาแทน” มอนโรอดส่งสำนึกเทพเตือนเขาไม่ได้

“ไม่ต้องห่วง ตราบเท่าที่เรายังให้ความเคารพลินลี่ย์คงไม่กล้าลงมือกับเรา  ถ้าเขาทำเขาก็ละเมิดข้อตกลงมหาเทพ” มหาเทพน้อยธาตุไฟโบเทียร์ส่งสำนึกเทพตอบ และจากนั้นเขายิ้มให้ลินลี่ย์และกล่าว “ลอร์ดลินลี่ย์ ในโลกธาตุดินศักดิ์สิทธิ์มีคนหลายคนนอกจากบรีเซิลที่มีพลังป้องกันตัวแข็งแกร่งท่านสามารถเลือกคนอื่นได้ง่ายๆ”

ลินลี่ย์กวาดสายตาเย็นชามองดูโบเทียร์และมอนโร

ก่อนที่ลินลี่ย์พูดอะไรบีบีที่อยู่ใกล้อดโมโหไม่ได้และกระชากเสียง “พี่ใหญ่ข้าเลือกทูตคนหนึ่งไว้แล้วพวกท่านคิดยังไงถึงจะดึงคนไปจากเขา?”

“หุบปากเจ้าซะ” มอนโรอดตะคอกใส่บีบีขณะมองด้วยความโกรธไม่ได้

ทั้งสองกลัวลินลี่ย์แต่พวกเขาจะไม่ทนต่อเทพชั้นสูงอย่างบีบี ในสายตาของมหาเทพ..เทพชั้นสูงอย่างบีบีเป็นแค่มด และตอนนี้เจ้ามดตัวนี้บังอาจสั่งสอนเขาทำให้พวกเขาโกรธ? เรื่องนี้จะยอมกันได้อย่างไร? ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าลินลี่ย์ที่อยู่ข้างหน้าในตอนนี้  ทั้งสองคนอาจจะฆ่าบีบีทันทีก็ได้”

“เท่าที่ข้าเห็นเป็นเจ้าสองคนนั่นแหละที่ควรหุบปาก” ลินลี่ย์แค่นเสียง

โบเทียร์และมอนโรสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย

“ลอร์ดลินลี่ย์ เอาอย่างนี้เป็นยังไง ให้บรีเซิลเลือกด้วยตนเอง  ท่านจะว่ายังไง?”  โบเทียร์พูดอย่างไม่ละอายและจากนั้นเขาไม่สนปฏิกิริยาของลินลี่ย์ เขาหันไปมองบรีเซิล เขายิ้มและกล่าว “บรีเซิล ถ้าเจ้ายินดีจะกลายเป็นเทพใต้บัญชาการของข้า  ข้าจะมอบสมบัติมหาเทพให้เจ้า”

บรีเซิลมึนงงไปหมด

“วันนี้เกิดอะไรขึ้น?”  ทำไมมหาเทพถึงได้ทะเลาะกันเพื่อให้ข้าเป็นทูตให้พวกเขา?”  บรีเซิลสับสน

ไม่ใช่แค่เขา  แม้แต่ลินลี่ย์ก็งงด้วย

“เกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้?”  ลินลี่ย์ไม่เข้าใจ  “เขาเป็นแค่ทูตคนหนึ่งมียอดฝีมือระดับเจ็ดดาวอยู่มากในพิภพดินศักดิ์สิทธิ์  พวกเขาสามารถไปหาคนอื่นได้  ทำไมจะต้องยั่วโมโหข้าเพื่อให้บรีเซิลผู้นี้?  อะไรคือสาเหตุให้พวกเขากล้าทำเช่นนี้?”

เพราะความมึนงงของเขาลินลี่ย์ไม่ได้ใล่มหาเทพทั้งสองทันที เขาต้องการค้นว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา

“ข้า...” บรีเซิลลังเลเล็กน้อย

การกลายเป็นทูตของลินลี่ย์จะเกี่ยวข้องกับการทดสอบที่อันตรายมาก

แต่มหาเทพที่เพิ่งปรากฏนี้ไม่ได้พูดถึงการทดสอบเป็นธรรมดาที่บรีเซิลต้องลังเล

“โบเทียร์เป็นไปได้หรือว่าเจ้าไม่ได้จงใจส่งเขาเข้าไปในสมรภูมิมหาพิภพ?”  ลินลี่ย์พูดเย็นชา

มหาเทพธาตุไฟโบเทียร์หัวเราะตามธรรมดา “ถ้าคนต้องการจะกลายเป็นทูต เขาก็ต้องได้รับการทดสอบเป็นธรรมดา”

บรีเซิลอดชำเลืองมองดูมหาเทพธาตุไฟโบเทียร์มิได้  เขารำพึงในใจ “มหาเทพธาตุไฟผู้นี้ไม่ได้พูดก่อนหน้านี้ เป็นไปได้ว่าเขาคงจะแจ้งข้าหลังจากข้าตอบตกลง  การกระทำของเขาไม่ค่อยซื่อสัตย์”บรีเซิลไม่ลังเลแม้แต่น้อยพูดด้วยความเคารพทันที “ขออภัย แต่ข้ารับข้อเสนอของมหาเทพท่านนี้ไปแล้ว”

ลินลี่ย์หัวเราะ

โบเทียร์และมอนโรมองหน้ากันเอง

“ข้าต้องการรู้ว่าทั้งสองคนนี้จะพูดให้ตัวเองอย่างไร”  ตอนนี้ลินลี่ย์สนใจอย่างแท้จริง อะไรทำให้สองคนนี้ถึงกับยอมทะเลาะกับลินลี่ย์เพื่อแย่งบรีเซิลถึงขนาดยอมล่วงเกินเขา?

แค่ทูตคนหนึ่ง?  ลินลี่ย์ไม่เชื่อ

พวกเขาไม่ยินดีจะเสนอต่อระดับประมุขมหาเทพผู้ทรงพลังแม้ว่าจะสูญเสียทูตไปคนหนึ่งก็ตาม

มหาเทพเหล่านี้โง่หรือ?  สมองของพวกเขาผิดปกติหรือเปล่า?  ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นไปได้

อย่างนั้น...อะไรคือเหตุผลที่แท้จริง?

“ลอร์ดลินลี่ย์”  โบเทียร์คำนับเล็กน้อยจากนั้นส่งสำนึกเทพบอก  “เป็นลอร์ดโอล็อฟประมุขมหาเทพวิถีชะตาสั่งให้เรามารับบรีเซิลผู้นี้ให้เป็นทูตของเรา  เราทั้งสองคนก็แค่ทำตามคำสั่งไม่มีอะไรที่เราสามารถทำได้  โปรดช่วยเราสักนิดเถิดลอร์ดลินลี่ย์”

ลินลี่ย์ตะลึง

ประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟ?

ลินลี่ย์รู้ว่าประมุขมหาเทพสี่วิถีแต่ละคนมีกลุ่มมหาเทพที่อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา  ตัวอย่างเช่นมหาเทพวิถีทำลายล้างก็มีมหาเทพสองสามคนที่เขาปกป้อง หลายคนฝึกฝนมาในกฎธาตุซึ่งเข้ามาในแดนนรกและยืนอยู่ฝ่ายเขา

มหาเทพทุกคนรู้ที่สำคัญประมุขมหาเทพสี่คนของสี่วิถีล้วนทรงพลังกันที่สุด ดังนั้นพวกเขาจึงต้องปฏิบัติตามหนึ่งในพวกเขาเป็นธรรมดา

ประมุขมหาเทพแห่งชะตาทรงพลังอำนาจหยั่งไม่ถึง  ดังนั้นจึงมีมหาเทพหลายคนที่เชื่อฟังคำสั่งของเขา สองมหาเทพที่อยู่ต่อหน้าลินลี่ย์ก็อยู่ในกลุ่มพวกเขา! ในความเป็นจริงแม้ประมุขมหาเทพแห่งแสงออกุสตาก็อาจนับได้ว่าเป็นคนในฝ่ายของประมุขมหาเทพวิถีชะตา แม้ว่าเขาไม่อาจพูดได้เต็มปากว่าเป็นบริวารเขาก็ตาม

“ฮ่าฮ่า, ลอร์ดโอล็อฟมีกองทัพเทวทูตสิบสองปีกแล้ว ทำไมเขาจะต้องใส่ใจเรื่องทูตคนหรือสองคนเล่า?” ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพตอบกลับและหัวเราะอย่างใจเย็น

“เราไม่สามารถเข้าใจแผนของท่านโอล็อฟได้”  โบเทียร์และมอนโรทั้งสองคนแสดงความเคารพ  โบเทียร์ส่งสำนึกเทพบอก “ลอร์ดโอล็อฟสั่งให้เรามาที่นี่และให้ตั้งคนชื่อบรีเซลเป็นทูตของเขา แม้ว่าลอร์ดโอล็อฟไม่ได้บอกเราว่าเราต้องทำภารกิจให้สำเร็จ  แต่เราไม่อาจทำให้เขาผิดหวังได้จริงไหม?...ดังนั้นเราจึงอยากจะขอลอร์ดลินลี่ย์ให้ช่วยเราด้วย”

ลินลี่ย์ในตอนนี้เริ่มจะเข้าใจ  อย่างไรก็ตามยังมีสิ่งหนึ่งที่เขาสงสัย  “โอล็อฟเป็นประมุขมหาเทพวิถีชะตา!  เขาสูงส่งขนาดนั้นมากศักดิ์ศรีขนาดนั้น แม้แต่มหาเทพวิถีทำลายล้างก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้อย่างนั้นทำไมเขาถึงจดจำเทพชั้นสูงอย่างบรีเซลได้?”

“ลอร์ดลินลี่ย์...”  โบเทียร์พูดอีกครั้ง

“ขออภัย, ข้ารับบรีเซิลผู้นี้เป็นทูตของข้าเรียบร้อยแล้ว  นี่ก็คล้ายกับการให้สัญญากับบรีเซล  ในฐานะเป็นมหาเทพ  เมื่อข้ารับปากไปแล้ว ข้าจะคืนคำได้อย่างไร?”  ลินลี่ย์มองดูทั้งสองคนอย่างเยือกเย็น  “ดีที่สุดแล้วท่านทั้งสองจากไปดีกว่า”

โบเทียร์และมอนโรอดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้

“ลอร์ดลินลี่ย์ นี่คือคนที่ประมุขมหาเทพวิถีชะตา ลอร์ดโอล็อฟเลือกเป็นการส่วนตัว  ถ้าท่านทำเช่นนี้เมื่อลอร์ดโอล็อฟรู้เรื่องนี้...” โบเทียร์พูดอย่างไม่กลัว

ลินลี่ย์หน้าเครียด

ขู่กันหรือ?

สายตาของเขาพลันเย็นชา  เขามองดูทั้งสองคน และสบถออกมาสองพยางค์  “บัดซบ!”

หน้าของโบเทียร์และมอนโรเปลี่ยนไปไม่กล้าพูดอะไรอีกต่อไป พวกเขาคำนับเล็กน้อยจากนั้นบินจากไปทันทีด้วยความเร็วสูง

“ใช้ประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟมาขู่ข้า?”  ลินลี่ย์ลอบส่ายศีรษะ สองมหาเทพนี้พยายามจะลวงเขาด้วยการขู่คุกคาม  ลินลี่ย์รู้ว่าโอล็อฟเป็นคนประเภทไหน  เขาไม่คนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นศัตรูทุกคน  บางครั้งผู้บังคับบัญชาอาจเป็นคนดีมากๆ  แต่เพราะการกระทำที่ไม่เหมาะสมของบริวารของเขาทำให้ชื่อเสียงของเขาต้องมัวหมอง

มีความแตกต่างมากมายระหว่างมหาเทพน้อยและประมุขมหาเทพ

เพียงแต่เพราะข้อตกลงมหาเทพเว้นแต่มีข้อขัดเคืองระหว่างพวกเขา ประมุขมหาเทพจะไม่โจมตีมหาเทพน้อย

โบเทียร์และมอนโรหนีไปไกลมากแล้ว

“เจ้าลินลี่ย์ชักจะหยิ่งเกินไปแล้ว”  โบเทียร์อดส่งสำนึกเทพคุยมิได้  “เราอุตส่าห์ลดตัวขอร้อง ขอความช่วยเหลือและแม้จะบอกเขาว่านี่ทำเพื่อประมุขมหาเทพวิถีชะตาแต่เขาก็ยังปฏิเสธไม่ยอมเห็นแก่หน้าใคร”

“โบเทียร์, วันนี้เจ้าก็ทำเกินไปจริงๆ ที่สำคัญลินลี่ย์อยู่ในระดับเดียวกับประมุขมหาเทพ”  มอนโรส่งสำนึกเทพตอบ

โบเทียร์แค่นเสียง  “ระดับประมุขมหาเทพ?  เขาก็แค่ไอ้เด็กวานซืนที่โชคดีเท่านั้นใช้เวลาไม่ถึงหมื่นปีก็มาถึงระดับนั้น นั่นเป็นเพราะเขาหลอมรวมประกายมหาเทพสามชิ้นและมีอาวุธจอมเทพ และมอนโรเจ้าไม่จำเป็นต้องกลัวเขา ตราบใดที่เราไม่กระทำผิดพลาด เขาจะกล้าลงมือกับเราหรือ?”

โบเทียร์ไม่มีความรู้สึกที่ดีต่อลินลี่ย์

ลินลี่ย์โดดเด่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน  ประการแรกในฐานะเป็นมหาเทพน้อยเขาสู้กับประมุขมหาเทพธาตุลมดิยาได้เสมอ และจากนั้นเขาสามารถทำลายร่างแยกมหาเทพของประมุขมหาเทพสายฟ้าจากนั้นทำร้ายประมุขมหาเทพแห่งแสงบาดเจ็บสาหัส

ลินลี่ย์รุ่งเรืองขึ้นมามีชื่อเสียงอย่างรวดเร็วมาก เป็นธรรมดาที่เรื่องนี้จะมีมหาเทพหลายคนที่อิจฉา โบเทียร์ก็เป็นหนึ่งในนั้น

“พอแค่นั้นเถอะ เจ้าก็แค่กล้าคิดล่วงเกินเขา แต่เจ้ากล้าลงมือทำหรือ?” มอนโรอดหัวเราะและถามคำถามนี้ไม่ได้

โบเทียร์เงียบ

เขากล้าไหม?  ไม่อยู่แล้ว!

“กลับไปแดนสวรรค์เถอะ  น่าเสียดายเราไม่สามารถทำตามคำสั่งลอร์ดโอล็อฟได้” มอนโรพูดอย่างจนใจ “อย่างไรก็ตามลอร์ดโอล็อฟไม่ได้สั่งการอย่างแข็งขัน ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่เราล้มเหลวทำตามคำสั่งไม่สำเร็จ”

หลังจากสองมหาเทพจากไปแล้ว  ลินลี่ย์มองดูบรีเซิลจากนั้นหัวเราะอย่างเยือกเย็น “ในเมื่อเจ้าขอจากข้า ข้าจะมอบสมบัติมหาเทพประเภทปกป้องวิญญาณให้เจ้าชิ้นหนึ่ง จากวันนี้เป็นต้นไปเจ้าจะกลายเป็นทูตคนที่หกภายใต้บังคับบัญชาของข้า”  ลินลี่ย์โบกมือและสมบัติมหาเทพประเภทปกป้องวิญญาณรูปแหวนปรากฏขึ้น

“ขอบคุณมหาเทพ!”  บรีเซิลคุกเข่าลงเขารับสมบัติมหาเทพด้วยอาการที่ตื่นเต้น

ลินลี่ย์ชำเลืองมองบรีเซิลจากนั้นมองทูตอีกห้าคน เขาหัวเราะและกล่าว “จากวันนี้เป็นต้นไปพวกเจ้าทั้งหกคนยังจะต้องอยู่ด้วยกัน ฝึกและให้ความร่วมมือกัน  ถ้าพวกเจ้าทั้งหกผนึกกำลังกันในสงครามมหาพิภพตราบใดที่พวกเจ้าให้ความระมัดระวัง พวกเจ้าจะมีโอกาสรอดชีวิตเป็นอย่างดี”

“ขอรับ มหาเทพ”

ทั้งหกคนคำนับ

“แม้ว่าพวกเจ้าจะมีหยดพลังมหาเทพคนละหยดหรือสองหยดแต่นั่นไม่เพียงพอใช้ในสงครามมหาพิภพ” ลินลี่ย์โบกมือและมีขวดหยกเข้มหกใบปรากฏขึ้นภายในขวดทั้งหกนี้มีพลังมหาเทพมากมายพลังมหาเทพธาตุน้ำสองขวด พลังมหาเทพธาตุดินหนึ่งขวด พลังมหาเทพธาตุลมหนึ่งขวดพลังมหาเทพธาตุแสงหนึ่งขวด ขณะที่ขวดสุดท้ายเป็นพลังมหาเทพธาตุมืด

ในฐานะมหาเทพเป็นเรื่องง่ายสำหรับลินลี่ย์กับการเลือกเก็บพลังมหาเทพนี้

“ขวดเหล่านี้แต่ละขวดบรรจุพลังมหาเทพร้อยหยดมากเพียงพอให้พวกเจ้าใช้ในสงครามมหาพิภพ” ลินลี่ย์ส่งขวดหยกเข้มลอยเข้าหาคนทั้งหก

ทั้งหกคนรับขวดพลังไว้ด้วยความยินดีเต็มเปี่ยม

“ขอบคุณมหาเทพ!”  ทั้งหกคนคุกเข่าขอบคุณ

“เอาล่ะ ทุกคน, ลุกขึ้นได้แล้ว”  ลินลี่ย์กวาดตามองดูทั้งหกคน เขารู้ว่าหลังจากทั้งหกคนเข้าสู่สงครามมหาพิภพแล้ว  พวกเขาจะไม่สามารถออกมาได้ จะมีผู้รอดชีวิตสักกี่คนในสงครามมหาพิภพที่จะมาถึงครั้งนี้?  “จำเอาไว้ ในสงครามมหาพิภพนี้ พวกเจ้าต้องไม่พยายามฝืนตัวเองจนเกินไป  จงรู้จักหลบเลี่ยง อดทน,การมีชีวิตรอดเป็นเรื่องสำคัญที่สุด การฆ่าศัตรูเป็นเรื่องรองลงมา!”

“ขอรับ, มหาเทพ”  ทูตทั้งหกอดรู้สึกขอบคุณมิได้

“เตรียมตัวเดินทาง”  ลินลี่ย์หันไปมองในที่ไกล

“ห้าร้อยปี อีกไม่ถึงร้อยปีสงครามมหาพิภพจะเริ่มต้น”  บีบีบิดขี้เกียจ  “ฮ้า..... ในที่สุดก็ได้กลับกันเสียที”

ลินลี่ย์ยิ้มเล็กน้อย

ใช่แล้วในเวลานี้เอง..

“มหาเทพ, ขอให้เรารออีกสักนิดได้ไหม?”บรีเซิลทูตคนที่หกคำนับอย่างเก้อเขิน

“มีอะไรหรือ?” ลินลี่ย์มองดูเขา

ลินลี่ย์ค่อนข้างสงสัยเกี่ยวกับบรีเซิลผู้นี้   ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นยอดฝีมือระดับอสูรเจ็ดดาวธรรมดาสิ่งที่ทำให้ประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟจดจำเขาได้คืออะไรกันแน่?

บรีเซิลรีบกล่าว  “ร่างแยกธาตุมืดข้าอยู่ในอีกที่หนึ่งท่านมหาเทพอยู่ในแดนนรก ถ้าข้าสามารถรอดในสงครามมหาพิภพได้ในอนาคต ข้าก็ต้องรั้งอยู่ในแดนนรก ร่างแยกธาตุมืดของข้าก็กำลังเตรียมตัวมุ่งสู่แดนนรกเหมือนกัน”

“ร่างแยกธาตุมืด?”  ลินลี่ย์ค่อนข้างสงสัย

เป็นเรื่องยากที่คนจะฝึกฝนในกฎธาตุแสงและธาตุมืดพร้อมกันได้  โอลิเวอร์เป็นหนึ่งในคนแบบนั้น  ขณะที่บรีเซิลเป็นอีกคนหนึ่ง