ตอนที่ 21-27 ความทรงจำ

ลินลี่ย์มองอย่างระมัดระวัง

เทวทูตผู้งดงามผมสีน้ำตาลนี้ดูจากลักษณะนางค่อนข้างคล้ายกับเขา

“ท่านแม่หรือเปล่า?”  ลินลี่ย์รู้สึกกระวนกระวายจาย

“นายท่าน”

แต่อาการสนองตอบแรกของเทวทูตสิบสองปีกนี้หลังจากบินลงมาก็คือคุกเข่า

“ฮึ่ม”  แค่เพียงคิดลินลี่ย์ส่งพลังมหาเทพไปหนุนกันเทวทูตผมน้ำตาลป้องกันไม่ให้นางคุกเข่า

ลินลี่ย์รู้สึกว้าวุ่นใจอย่างช่วยไม่ได้เขาชำเลืองมองมาทางออกุสตาและรำพึงในใจ “ออกุสตาต้องรู้ว่าเทวทูตจะต้องคุกเข่าเมื่อเห็นเขา  แต่เขาไม่พูดอะไรแม้แต่น้อย”  เพราะเทวทูตปกติจะคุกเข่าเป็นเรื่องธรรมดา  แต่สตรีที่อยู่หน้าของเขาอาจเป็นมารดาของลินลี่ย์!

ลินลี่ย์ไม่ยอมให้ภาพเช่นนั้นเกิดขึ้น

ประมุขมหาเทพแห่งแสงออกุสตาที่อยู่ใกล้เขาส่งเสียงหัวเราะ  “ฮ่าฮ่า เอาล่ะตอนนี้เจ้าสามารถยืนรอตรงนั้นไปก่อน”

“เจ้าค่ะ” เทวทูตสิบสองปีกว่าง่ายยิ่งนัก นางยืนอยู่ข้างหนึ่งไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว เพียงแต่มีบ่อยครั้งที่นางจะหันมามองลินลี่ย์ด้วยความสงสัย

“ใช่ท่านแม่ของข้าหรือเปล่า?”  ลินลี่ย์อดชำเลืองมองดูนางสองสามครั้งไม่ได้

เมื่อตอนมารดาของเขาตายลินลี่ย์อายุเพียงสี่หรือห้าปีเท่านั้น เขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับนางแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตามเท่าที่ลินลี่ย์มองดูสตรีงามผิวขาวซีดนี้เขามีความรู้สึกแน่ใจเหมือนกับว่าวิญญาณของเขาสั่นสะท้าน  “ข้ายังต้องอาศัยบิดาช่วยยืนยันให้แน่ใจ! ท่านพ่อและท่านแม่มีชีวิตร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกัน เขาจะต้องระบุได้ชัดเจนแน่นอน”ลินลี่ย์รำพึง

ในท้องฟ้าของพิภพแสงศักดิ์สิทธิ์  ร่างมหาเทพธาตุลมของลินลี่ย์รีบเร่งพาฮ็อกบิดาของเขามาตลอดทาง

“ท่านพ่อ ออกุสตาพาเทวทูตที่ดูเหมือนท่านแม่มาแล้ว” ลินลี่ย์พูดขึ้นทันที

“มาแล้วหรือ?” ฮ็อกหน้าแดงด้วยความตื่นเต้น

“อย่างไรก็ตาม ข้าไม่แน่ใจเสียทีเดียว”  ลินลี่ย์มองบิดาของเขา  “อีกไม่นาน ท่านพ่อจะได้ดูนางใกล้ๆและจะรู้ว่านางใช่ท่านแม่หรือไม่”

“ข้าแค่ชำเลืองมองก็สามารถบอกได้”  ฮ็อกแน่ใจเต็มที่

ถึงตอนนี้เกาะงดงามแพรวพราวปรากฏอยู่ในสายตาของลินลี่ย์และฮ็อก ประกายแสงสีเขียวฉายรอบตัวเขาลินลี่ย์ลี่ย์และฮ็อกเข้าไปในเกาะ

ภายในสวนน้ำ

“ควั่บ” ร่างสองคนบินลงมาจากท้องฟ้า  เป็นลินลี่ย์ผมสีเขียวและฮ็อก  ลินลี่ย์ผมสีเขียวเดินเข้ามาหาร่างหลักและจากนั้นทั้งสองผสานร่างเป็นหนึ่ง

เมื่อลงมายืนที่พื้น...

ฮ็อกดูเหมือนจะเห็นเพียงคนๆเดียว นั่นคือเทวทูตผมน้ำตาลผู้ยืนหันข้างให้เขา

ปากของฮ็อกอ้าค้าง  แต่พูดอะไรไม่ออก  ตาของเขากลายเป็นสีแดงทันที

“ลี...ลีน่า!”  ในที่สุดฮ็อกก็เรียกชื่อด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

เทวทูตสิบสองปีกชำเลืองมองฮ็อกนางมองฮ็อกด้วยความสงสัย ถึงอย่างนั้นนางก็ยังขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ลีน่า!เจ้าจำข้าได้ไหม?” ฮ็อกเข้ามาหาทันทีและคว้ามือของเทวทูตสิบสองปีก  เทวทูตไม่กล้าทำอะไรโดยไม่ได้รับอนุญาตดังนั้นในพริบตานางหลบไปอยู่อีกด้านหนึ่ง

“ท่านพ่อ!  อย่าเพิ่งใจร้อน”  ลินลี่ย์รีบตะโกนบอก

“เกิดอะไรขึ้น?”  ฮ็อกหันไปมองลินลี่ย์

“ท่านพ่อ, บอกข้ามาก่อน  นางใช่ท่านแม่ข้าหรือเปล่า?”  ลินลี่ย์ถามทันที

“ใช่!  ใช่แน่นอน!”ฮ็อกยืนยันมั่นใจ “พวกเขาดูเหมือนกันจริงๆ และกลิ่นของนาง...ข้าไม่เคยลืมเลย!” ฮ็อกสามารถจำได้กระทั่งกลิ่นของลีน่าภรรยาของเขา เพราะนอนกับเขาเมื่อเห็นเทวทูตผมน้ำตาล เขายิ่งมีความมั่นใจ

นี่คือภรรยาของเขา

“ฮ่าฮ่า, ลินลี่ย์,งั้นเจ้าก็กำลังตามหามารดาของเจ้านั่นเองสินะ” ออกุสตาเริ่มหัวเราะ “มิน่าเล่า เจ้าถึงใส่ใจเรื่องนี้มากขนาดนี้,ลินลี่ย์บอกเจ้าไว้นานแล้วว่านี่ก็คือนางนั่นเอง ไม่จำเป็นต้องกังวลเกินไป! นอกจากนี้ตามรายงานข่าวกรองที่บริวารของข้าแจ้งมาเมื่อหมื่นปีที่แล้วมีวิญญาณเทวทูตระดับเทพเพียงสามตน มาจากพิภพยูลานเป็นบุรุษสองสตรีหนึ่ง มีเพียงวิญญาณดวงเดียวที่กลายเป็นเทวทูตสิบสองปีก  ก็คือสตรี เป็นเรื่องที่แปลกมาก หมื่นปีที่แล้วศาสนจักรในพิภพยูลานได้บูชายัญด้วยวิญญาณนั้น  แต่ว่านับแต่นั้นพวกเขาไม่ทำการบูชายัญอีกเลย”

แต่ลินลี่ย์รู้เหตุผลดี

เป็นเพราะ...ศาสนจักรเจิดจรัสถูกกำจัด จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่สามารถใช้วิญญาณบูชายัญได้อีกต่อไป

“สำหรับพวกเจ้าสองคนแม่ลูกได้กลับมาพบกันนับเป็นเรื่องที่น่ายินดีนัก”  ออกุสตาหัวเราะขณะพูด

ประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟหัวเราะและพยักหน้าเล็กน้อยเช่นกัน

“ใช่แล้ว นี่คือท่านแม่ข้า”  ลินลี่ย์ไม่ปิดบังแต่อย่างใด  และเขามองดูออกุสตาและพูดอย่างจริงจัง  “ออกุสตา ในเมื่อข้าได้พบแล้ว ก็ลงมือกันเร็วๆเถอะ  คืนอิสรภาพให้มารดาข้าและข้าจะมอบเลือดบริสุทธิ์สี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ให้ท่าน ตอนนี้เลือดอสูรศักดิ์สิทธิ์ของพญาเต่ดำมียี่สิบแปดหยด ขาดไปสองหยดดังนั้นข้าเพิ่มเลือดบริสุทธิ์ของพญาหงส์เพลิงแทน พอจะใช้ได้ไหม?”

“นั่นไม่เป็นปัญหาอะไรมาก”

ออกุสตามองดูลินลี่ย์  จากนั้นพูดช้าๆ “ลินลี่ย์! ข้ามีเรื่องบางอย่างจะแจ้งให้เจ้าทราบ หลังจากเจ้าฟังสิ่งที่ข้าต้องพูดเจ้าต้องตัดสินใจเองว่าจะทำตามข้อตกลงต่อไปหรือไม่”

ลินลี่ย์ใจสั่นสะท้าน  เขารู้สึกว่ามีเหตุแปรเปลี่ยนใหม่เข้ามา

“พูดได้เลย” ลินลี่ย์กล่าว

ออกุสตาอธิบาย  “เทวทูตสร้างมาจากวิญญาณที่บูชายัญในพิภพโลกธาตุ  ผ่านสระกำเนิดเทวดา  พวกเขากำเนิดใหม่เป็นเทวทูต  มีคำพูดที่ได้ยินกันบ่อยๆว่าเทวทูตก็คืออาวุธร่างมนุษย์ และว่าพวกเขาไม่อาจนับได้ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตได้เลย  เจ้ารู้ความหมายที่แท้จริงของคำเหล่านี้ไหม?”

ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว

ไม่สามารถนับได้ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่แท้จริง?  หมายความว่ายังไง

ออกุสตายังคงพูดต่อ “เพื่อให้วิญญาณมนุษย์เปลี่ยนไปเป็นเทวทูตสิบสองปีก...เป็นไปได้ยังไงที่สิ่งมีชีวิตจะมีพลังเพิ่มขึ้นได้มากมายขนาดนั้น

“เมื่อพวกเขาถูกสระกำเนิดเทวดาเปลี่ยนแปลงไปแม้แต่วิญญาณของพวกเขาจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย วิญญาณของพวกเขาตอนนี้ไม่ได้สถิตอยู่ที่ใจพวกเขา  แต่อยู่ภายในแก่นเทวทูต อันแก่นเทวทูตนี้ก็คือแกนกลางที่เล็กที่สุดที่มีความคงอยู่!”  ออกุสตาอธิบาย  “นอกจากนี้ ระหว่างการเปลี่ยนแปลงวิญญาณของพวกเขาจะถูกเปลี่ยนไปเช่นกัน และความทรงจำเดิมของพวกเขาทั้งหมดจะถูกลบออกไป   สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในตัวพวกเขาก็คือความภักดีต่อมหาเทพแห่งแสง!!”

ลินลี่ย์ใจสั่นสะท้าน

“ออกุสตา!  ท่านกำลังจะบอกว่า...?”  ลินลี่ย์มีความรู้สึกแปลกๆ

“ถูกแล้ว สระกำเนิดเทวดาคือที่ซึ่งเทวทูตถูกสร้าง ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถสร้างได้ การเปลี่ยนแปลงวิญญาณที่พวกเขาปลดปล่อยนั้นไม่สามารถทำกลับคืนได้ แม่ของเจ้าในปัจจุบันนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของข้า  แต่ถ้าข้าคืนอิสรภาพแก่นาง มารดาของเจ้าจะไม่มีอะไรมากไปกว่าเทวทูตที่ถูกปลดปล่อย นางยังคงไม่มีความทรงจำจากแต่ก่อนที่นางจะเป็นเทวทูต!”  ออกุสตามองดูลินลี่ย์

ลินลี่ย์รู้สึกผิดหวังทันที

เขาคิดว่าเมื่อนางได้รับอิสรภาพมารดาของเขาจะมีความทรงจำกลับคืน

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเป็นไปไม่ได้สิ้นเชิง

คำพูดของออกุสตาเปี่ยมไปด้วยเหตุผล  เป็นสระกำเนิดเทวดาซึ่งเปลี่ยนแปลงนาง สิ่งเดียวที่ออกุสตาสามารถทำให้มารดาของลินลี่ย์ก็คืออิสระ  เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงวิญญาณของนางได้

“ท่านพ่อ” ลินลี่ย์หันไปมองฮ็อก

ฮ็อกที่อยู่ใกล้เมื่อได้ยินก็เข้าใจ เขารู้ว่าไม่มีทางที่ลีน่าภรรยาของเขาจะฟื้นคืนความทรงจำได้  หน้าของเขาซีด แต่เมื่อเห็นลินลี่ย์หันมาทางเขา  ฮ็อกยังคงฝืนยิ้ม เขาส่งสำนึกเทพบอก “ลินลี่ย์,ถ้าไม่มีทางฟื้นคืนความทรงจำนาง อย่างนั้นก็คงไม่มีทางก็คงเป็นเหมือนตอนที่แม่ของเจ้ากับพ่อเพิ่งพบกันอีกครั้ง”

“ก็ได้” ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย

“ลินลี่ย์ ถ้าเจ้าไม่ยอมรับเรื่องนี้ อย่างนั้นเราเราก็ไม่ต้องพูดถึงข้อตกลงของเราต่อไป” ประมุขมหาเทพแห่งแสงมองดูลินลี่ย์

“ไม่จำเป็น ท่านสามารถคืนอิสรภาพให้กับมารดาข้าได้” ลินลี่ย์มองดูประมุขมหาเทพแห่งแสง

ออกุสตาพยักหน้า  จากนั้นกัดฟันและหลับตา

“เอ๊ะ?” ลินลี่ย์รู้สึกผ่านสำนึกเทพหลอมรวมสามารถบอกได้ว่าออกุสตาส่งพลังเทพของเขาที่เชื่อมโยงกับใจของเทวทูต  หน้าของออกุสตาเริ่มซีดขาวขึ้นช้าๆ

“ฮึ่ม” ออกุสตาคำรามเบาๆ

ทันใดนั้นหน้าของออกุสตาเปลี่ยนเป็นกระดูกขาว  และตลอดทั้งร่างซวนเซอย่างไม่อาจควบคุมได้ โอล็อฟประมุขมหาเทพวิถีชะตาส่ายศีรษะและส่งพลังมหาเทพพยุงออกุสตาไม่ให้ร่างเขาล้ม

“รอสักเดี๋ยว ข้าจำเป็นต้องพักสักนิด” ออกุสตากล่าว จากนั้นหลับตาเพ่งความรู้สึกอยู่ภายใน

“ดูเหมือนว่าวิญญาณของออกุสตาจะได้รับความเสียหาย”  ลินลี่ย์มองดูเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ทั้งหมด เขาไม่รู้ว่ามูลค่าที่ออกุสตาต้องสละออกไปเพื่อให้มารดาลินลี่ย์เป็นอิสระมากขนาดไหน  อย่างไรก็ตามจากสิ่งที่ประมุขมหาเทพวิถีมรณะและคนอื่นบอก ลินลี่ย์รู้ว่ามีมูลค่าที่จะต้องจ่ายออกไปมากเพื่อให้เทวทูตฟื้นฟูความนึกคิดความรู้สึกเป็นของตนเอง

ออกุสตาไม่ขอเลือดบริสุทธิ์สี่อสูรศักดิ์สิทธิ์  เขาเริ่มต้นฟื้นฟูตนเองทันที

และตอนนี้เขามองดูลีน่ามารดาของเขา

ลีน่าขมวดคิ้วก่อนหน้านี้แต่ตอนนี้ลักษณะประหลาดใจ ดีใจปรากฏบนใบหน้านาง ลีน่ามองดูฮ็อก นางพูดด้วยความสงสัยเล็กน้อย “เรื่องที่เจ้าพูดนั้นที่เจ้า...บอกว่าเป็นสามีของข้าก่อนข้าถูกเปลี่ยนเป็นเทวทูตหรือ?”  เทวทูตทุกตนสามารถคิดหาเหตุผลได้

พวกเขาเป็นเทวทูตและไม่มีศักยภาพที่ก้าวหน้าในอนาคต  แต่พวกเขาทุ่มเทเต็มที่เพื่อมหาเทพ

“ลีน่า, ข้าชื่อฮ็อก  เจ้าจำอะไรบ้างได้ไหม?”  ฮ็อกเดินมาอยู่ข้างหน้านางทันที  ตาของเขาเป็นประกาย  “เจ้าจำพายุฝนหนักที่เราเผชิญพบเจอบนภูเขาอู่ซันได้ไหม?  เจ้ายังจำบ้านของเราในเมืองอู่ซันได้ไหม?  เจ้าจำคืนที่เจ้าถูกพรากไปจากข้าที่โรงแรมในเมืองเฟนไลได้ไหม?”

ลีน่าตกใจเล็กน้อย  แววผิดหวังปรากฏในดวงตานาง  และนางส่ายศีรษะเล็กน้อย  “ข้า..ข้าจำไม่ได้”

ตาของฮ็อกหม่นหมอง  แต่เขาพูดขึ้นทันที  “นั่นก็ดีแล้ว เจ้าจะได้รู้ในอนาคต ข้าจะพาเจ้ากลับไปยังพิภพยูลาน”

“ข้ารู้ว่าข้าเป็นเทวทูตสิบสองปีกเมื่อหมื่นปีที่แล้ว”  จากนั้นลีน่ายิ้มงดงาม “และข้ายังมีความรู้สึกว่า...กลิ่นอายของเจ้าคุ้นเคยมาก  แม้ว่าในความทรงจำของข้า ข้าไม่สามารถหาเหตุผลได้ก็ตาม”

แม้ว่านางจะถูกเปลี่ยนแปลงวิญญาณไป  แต่ก็ยังมีร่องรอยความยินดีในจิตสำนึกของนางเกี่ยวกับคนที่นางรักในอดีตชาติ

“จริงหรือ?” ฮ็อกรู้สึกตื่นเต้นดีใจ

“ถูกแล้ว” ลีน่าพยักหน้าเล็กน้อย

ลินลี่ย์มองดูทางด้านนี้ก็อดรู้สึกพอใจมิได้ แม้ว่ามารดาของเขาจะสูญเสียความทรงจำก่อนนี้หลังจากกลายเป็นเทวทูตแล้ว  บางทีเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในชาติก่อนของนางนางจึงมีความรู้สึกที่พิเศษต่อฮ็อก

“น่ากลัวจริงๆ” ออกุสตาหน้าซีดลืมตาขึ้นประกายแสงในดวงตาหมองลงกว่าแต่ก่อน  เขาชำเลืองมองดูลินลี่ย์  “แม้ว่าข้าเข้าใจว่าคุณค่าที่ต้องจ่ายออกไปกับการยอมให้เทวทูตได้รับอิสรภาพจะสูงมาก..แต่ข้าไม่เคยทำเรื่องนี้มาในอดีต คุณค่าที่จ่ายออกไปนั้นมากกว่าที่ข้าคาดไว้เสียอีก”

ประมุขมหาเทพวิถีชะตาที่อยู่ใกล้หัวเราะ  “ออกุสตา, ในเมื่อเจ้าทำลงไปแล้วยังมีอะไรต้องเสียใจอีกหรือ?”

“เอาเลือดบริสุทธิ์ของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์มาให้ข้าได้แล้ว”  ออกุสตามองดูลินลี่ย์

ลินลี่ย์ไม่ได้เล่นลูกไม้อะไร  เขาโบกมือก็มีขวดน้อยสี่ใบปรากฏขึ้น  “เลือดพญามังกรฟ้าสิบเอ็ดหยดเลือดพญาเต่าดำยี่สิบแปดหยด เลือดพญาพยัคฆ์ขาวสามสิบหยด และเลือดพญาหงส์เพลิงสามสิบสองหยด”

ออกุสตาตรวจดูขวดด้วยสำนึกเทพ  และใบหน้าเขามีรอยยิ้มทันที

“ข้าหวังว่านี่จะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง”  ออกุสตาพึมพำ และเก็บขวดทั้งสี่ไว้  ประมุขมหาเทพวิถีชะตาโอล็อฟอดมองขวดทั้งสี่มิได้  ตาของเขาเป็นประกาย  เขาต้องการได้ขวดทั้งสี่มาก และด้วยพลังของเขาไม่มีทางที่ลินลี่ย์และออกุสตาจะต้านทานเขาได้

อย่างไรก็ตามเนื่องจากความหยิ่งในศักดิ์ศรีฐานะของเขา โอล็อฟประมุขมหาเทพวิถีชะตาได้แต่มองดูเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่เงียบๆ

“ออกุสตา เรื่องนี้ได้บทสรุปแล้วข้าจะจากไปเดี๋ยวนี้เลย”  ลินลี่ย์กล่าว

ออกุสตาไม่พยายามรั้งเขาไว้อีกต่อไป  หลังจากนั้นลินลี่ย์พาฮ็อกบิดาของเขาลีน่ามารดาของเขาและกลายสภาพเป็นแสงสีเขียวหายลับไปในขอบฟ้า

ในขณะบิน

ลินลี่ย์ลอบถอนหายใจโล่งอกขณะที่เขาเห็นมารดาและบิดาของเขาคุยกัน “เป็นเรื่องโชคดีที่ดูเหมือนมารดาของเขาจะดีและมีร่องรอยประทับใจที่ดีต่อบิดาของเขา  มิฉะนั้นนางคงไม่ยอมจากไปพร้อมกับเรา  ความทรงจำของนาง  อนิจจา..สระกำเนิดเทวดาจริงๆ แล้ว..เฮ้อ”

ไม่มีอะไรที่ลินลี่ย์จะทำได้

เมื่อมนุษย์ธรรมดาตาย  พวกเขาจะเหลือแต่วิญญาณแยกออกมาพวกที่อ่อนแอจะกลายเป็นภูตผีอ่อนแอ ขณะที่พวกแข็งแกร่งจะเปลี่ยนไปเป็นภูตผีที่แข็งแกร่ง  วิญญาณเองไม่มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อกลายเป็นเทพ  ภูตผีจะได้รับความทรงจำคืนมา

แต่เทวทูตแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง  มารดาของเขา เป็นมนุษย์ธรรมดา แต่หลังจากนางเปลี่ยนแปลงไปแล้ว นางกลายเป็นเทวทูตสิบสองปีกเทียบได้กับอสูรเจ็ดดาว  สำหรับนางการได้เพิ่มพลังมากมายอย่างนี้จะไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยหรือ?  ไม่ แม้แต่ลินลี่ย์ก็ยังไม่เชื่อเรื่องนั้น

“ตอนนี้ ตอนนี้ทางเลือกเดียวก็คืออาศัยเวลา  ให้มารดาค่อยๆเพิ่มความคุ้นเคยและยอมรับเรา” แม้ว่าลินลี่ย์จะผิดหวังเล็กน้อย แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของบิดาของเขาทำให้เขามีแววพอใจ