ตอนที่ 21-22 หงายไพ่เด็ด

ลินลี่ย์ได้รับเลือดบริสุทธิ์ของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถพัฒนาหลอมรวมสุดยอดไม้ตายของบรรพบุรุษทั้งสี่ได้ แต่เขาสามารถใช้บางส่วนของเลือดบริสุทธิ์ของมังกรฟ้าเสริมพลังของเขามากขึ้น  ลินลี่ย์พบว่า..ร่างของเขาทรงพลังขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด แม้หลังจากที่เขาใช้เลือดบริสุทธิ์ของพญามังกรฟ้า  ร่างของเขาก็ถึงขีดจำกัดก็ตามแต่บางส่วนที่เสริมพลังไม่ได้ก็แข็งแกร่งมากมายอย่างเห็นได้ชัด

ร่างของเขาไม่ได้อ่อนแอกว่าสมบัติมหาเทพ  และปลายหางของเขาความจริงยังเหนือกว่านั้น

และเสียงหางแทงแหวกอากาศนั้นแฝงไว้ด้วยกฎธาตุดินเป็นสิ่งที่แม้แต่สมบัติมหาเทพไม่สามารถทนได้แน่นอน

“น่ากลัวจริงๆ” หน้าของออกุสตาเปลี่ยนไป เขาจำเป็นต้องใช้อาวุธจอมเทพของตนมาป้องกันอาวุธจอมเทพของลินลี่ย์  และในทันทีนั้นปฏิกิริยาโต้ตอบของเขาก็คือ...

ใช้แขนบังเอาไว้!

แขนของออกกุสตาหวดฟาดง่ายๆเหมือนกับแส้

“ควั่บ!”  เขาเหยียดแขนออกอย่างรวดเร็ว และในขณะสุดท้ายออกุสตาปาดฝ่ามือใส่ด้านข้างของปลายหางมังกรลินลี่ย์  แต่ภายใต้การควบคุมของลินลี่ย์  หางมังกรบิดตัวและแทงใส่ฝ่ามือออกุสตา!

“ปัง!”

เกราะขาวเหมือนชั้นเยื่อพลังคลุมเป็นชั้นอยู่บนฝ่ามือของออกุสตา  เห็นได้ชัดว่าเป็นสมบัติมหาเทพสำหรับป้องกัน แต่แรงแทงที่ทรงพลังเต็มที่จากหางของลินลี่ย์ทำให้เลือดฉีดพุ่งขณะที่หางแหลมคมของลินลี่ย์แทงทะลุฝ่ามือของออกุสตา

“วูบบบ!”  ร่างของออกุสตาถอยฉากหลบห่างออกไปสิบกิโลเมตร

“ฝ่ามือนั่นของเขา..?”  ลินลี่ย์ตกใจ “ความแข็งแรงทางร่างกายของออกุสตาก็ทรงพลังขนาดนี้เชียวหรือ

หลังจากหางมังกรแทงใส่สมบัติมหาเทพสำหรับป้องกัน ลินลี่ย์ตั้งใจจะแทงใส่ฝ่ามือให้ทะลุและชอนไชเข้าไปที่ศีรษะของออกุสตา  แต่ใครจะคาดคิดกันเล่าว่า...ฝ่ามือของออกุสตากลับแข็งมาก  หลังจากแทบทะลุสมบัติมหาเทพและฝ่ามือของเขาพลังที่ปลายหางมังกรของลินลี่ย์ก็ถูกสลายไปหมด

“ออกุสตา!  ข้ารู้ว่าวิญญาณของเจ้าทรงพลัง  แต่ร่างของเจ้าไม่ควรจะทรงพลังมากขนาดนี้จริงไหม?  น่าชื่นชมจริงๆ”  เสียงของลินลี่ย์ก้องอยู่ในใจของออกุสตาและจากนั้นลินลี่ย์ไม่ลังเลใจแม้แต่น้อยบุกเข้าหาออกุสตาอีกครั้ง

“ลินลี่ย์,เราสองคนจะต้องจบเรื่องกันที่นี่” ออกุสตาบินหนีด้วยความเร็วสูง

ตอนนี้ออกุสตาทุ่มเทพลังเขาเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่าแต่ก่อน

แม้แต่ลินลี่ย์ก็ไม่สามารถไล่ตามเขาได้ทันที

“ข้าไล่ตามเขาไม่ทันเลยจริงๆทั้งที่อยู่ในร่างมังกรแปลงแล้วก็ตามอย่างนั้นหรือ?”  ลินลี่ย์ตกใจ

พลังที่แท้จริงของออกุสตามากกว่าที่ลินลี่ย์คาดเอาไว้หลายเท่านัก

นี่ทำให้ลินลี่ย์และออกุสตามีพลังมากพอๆกัน

แม้ว่าลินลี่ย์จะอยู่ในร่างมังกรแปลงเนื่องจากออกุสตาฝึกฝนมาในกฎธาตุแสง เขาจึงเชี่ยวชาญในเรื่องความเร็ว   เมื่อทุ่มเทพลังทั้งหมดแม้แต่ลินลี่ย์ก็ยังไล่เขาไม่ทัน

“เดี๋ยวก่อน” สำนึกเทพที่ทรงพลังของลินลี่ย์รู้สึกได้ชัดเจนว่าออกุสตาเคลื่อนที่ได้เร็วแค่ไหน  ปัจจุบันนี้ระยะห่างระหว่างเขากับออกุสตาค่อยๆลดระยะลงเล็กน้อย “แม้ว่าความเร็วของเราจะเสมอกัน แต่ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว ข้าค่อนข้างจะไวกว่าเขาเล็กน้อย”

ความแตกต่างในเรื่องความเร็วนี้ถ้าคนที่ไม่สังเกตดูให้ดี เขาจะสังเกตไม่พบอะไร

แต่ระยะห่างระหว่างลินลี่ย์และออกุสตาค่อยๆลดระยะลงอย่างต่อเนื่อง ในไม่ช้าลินลี่ย์ก็จะไล่ทัน

“ลินลี่ย์,ทำไมเจ้าต้องยืนยืนจะสู้ตายกับข้าด้วย?” ออกุสตารีบส่งสำนึกเทพบอก  “ข้าได้ฆ่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ก็จริง แต่เจ้าเป็นคนรุ่นหลังพวกเขาไม่รู้ต่อกี่รุ่นแล้ว  ข้าคิดว่าเจ้าไม่เคยพบเห็นพวกเขาด้วยซ้ำ  ไม่เคยรู้สึกสนิทกับพวกเขา  ทำไมเจ้าถึงต้องทำอย่างนี้? นอกจากนี้เหตุผลที่เบรุตกับข้าเป็นศัตรูกัน ก็เพราะเบรุตขโมยประกายมหาเทพทั้งสี่ของข้า  เจ้าจะว่ายังไง?  ถ้าเจ้ามีข้อขอร้องเราจะคุยกันด้วยความจริงใจก็ได้”

ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเย็นชา

“เมื่อครู่นี้เจ้ายังต้องการจะฆ่าข้าอยู่เลย แต่หลังจากข้าแปลงร่างเป็นมังกรแล้วและเจ้าพบว่าเจ้าไม่สามารถจะฆ่าข้าได้  เจ้าก็เลยต้องการเจรจาอย่างนั้นหรือ?”  ลินลี่ย์ไม่ให้ความสนใจกับเขา

“ลินลี่ย์!  เจ้ายืนยันจะทำอย่างนี้ใช่ไหม?”  ออกุสตายิ่งโมโหขึ้นทุกที  “ถ้าดึงดันจะทำเช่นนี้ข้าจะบุกเข้าไปในแดนนรกและสังหารตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า! ข้าคิดว่าข้ามีเวลาพอจะทำเช่นนั้น”

แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ห่างกันไม่กี่สิบกิโลเมตรซึ่งนับว่าใกล้กันมากสำหรับมหาเทพ ความแตกต่างในเรื่องความเร็วระหว่างทั้งสองเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ลินลี่ย์ยังต้องการเวลาอีกหลายนาทีก็จะไล่ทันออกุสตา

“ตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์หรือ?  ออกุสตาในแดนนรกมีประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้าง ข้าคิดว่าท่านก็รู้ว่าประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างมีความสัมพันธ์กับเบรุตและข้าเป็นพิเศษ  และในอดีตเขายืมเลือดบริสุทธิ์ของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์จากเรานอกจากนี้เขายังยืมสมาชิกของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ของข้า  ตราบใดที่ข้าบอกเขาผ่านสำนึกเทพ  ข้าเชื่อว่าเขาจะหยุดเจ้าได้แน่นอน”  ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพบอก

ออกุสตาแทบเป็นบ้าเพราะถูกลินลี่ย์ไล่กวด

ระยะห่างระหว่างเขากับลินลี่ย์ยังคงลดลงเรื่อง  แต่ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้

“ลินลี่ย์!พลังของเจ้าไม่ได้แข็งแกร่งมากกว่าข้าเท่าใด แค่ความได้เปรียบที่เจ้ามีก็เพราะร่างมังกรแปลงของเจ้าแข็งแกร่งเท่ากับสมบัติมหาเทพและสามารถใช้อาวุธมหาเทพได้  แต่ถ้าข้าทุ่มพลังสู้สุดตัว ก็ยังยากจะพูดได้ว่าใครอยู่ใครตาย”  ออกุสตาส่งสำนึกเทพบอก  “เจ้ายินดีจะสู้แบบนั้นจริงๆ หรือ?”

หลังจากพวกเขาปะทะกันไปแล้วลินลี่ย์ก็รู้เรื่องนี้ดี

เขาไม่ได้แข็งแกร่งกว่าศัตรูของเขามากนัก  ในการต่อสู้ตัดสินเป็นตายอย่างนี้คงยากจะพูดได้ว่าใครจะชนะใครจะแพ้  อย่างไรก็ตาม ในแง่โอกาสลินลี่ย์ควรจะมีถึง 80% ขณะที่ออกุสตามีโอกาส 20%

“ข้ายินดี!”ลินลี่ย์พูดอย่างสงบ

“ก็ได้ เจ้ามันบ้าไปแล้ว!”  หน้าของออกุสตาดุร้าย  “อย่างนั้นอย่ามาตำหนิข้าในเรื่องนี้ก็แล้วกัน”

ขณะที่เขาพูดทันใดนั้นออกุสตาเปลี่ยนตำแหน่งบินไปอีกพื้นที่หนึ่งด้วยความเร็วสูง

“เอ๊ะ?” ลินลี่ย์สีหน้าเปลี่ยน

ออกุสตาในตอนนี้กำลังบินหนีไปที่แดนสวรรค์ แม้ว่าทั้งสองจะห่างกันสิบกิโลเมตรในตอนนี้  แต่จำเป็นต้องใช้เวลา กว่าลินลี่ย์จะไล่ตามทันออกุสตาก็คงไปถึงแดนสวรรค์

ลินลี่ย์อดรู้สึกสงสัยไม่ได้ว่าทำไมออกุสตาถึงหนีไปทางแดนสวรรค์

“ตามประวัติศาสตร์โลกธาตุมืดศักดิ์สิทธิ์จะเข้ากันกับแดนนรก ขณะที่โลกธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์จะเข้ากันกับแดนสวรรค์ เป็นไปได้หรือว่าออกุสตาจะไปขอร้องประมุขมหาเทพแห่งชะตาให้ช่วย?”  ลินลี่ย์นึกถึงความเป็นไปได้อย่างช่วยไม่ได้  เป็นปกติที่ประมุขมหาเทพจะมีความสัมพันธ์กับประมุขมหาเทพอื่น

“อะไรกัน,เจ้าจะไปหาประมุขมหาเทพวิถีชะตาหรือ?” ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพถาม

ขณะที่หนีออกุสตาพูดขู่  “ถูกแล้ว,ข้ากำลังจะไปหาท่านโอล็อฟ!  ท่านโอล็อฟเป็นหนี้บุญคุณข้าอย่างหนึ่ง แม้ว่าเขาจะไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับกิจการทางโลกก็ตาม  แต่ถ้าข้าทวงบุญคุณและขอให้เขาฆ่าเจ้า  นั่นจะไม่เป็นปัญหาแต่อย่างใด นี่คือไพ่ตาย..ที่ข้าไม่ยินดีจะใช้เลยจริงๆ  อย่าบังคับให้ข้าทำเช่นนั้น!”

ลินลี่ย์ลังเล

“สิ่งที่ออกุสตาพูดเป็นจริงหรือไม่?”  ลินลี่ย์รำพึงกับตนเอง

ถ้าเป็นความจริง..เนื่องจากพลังของประมุขมหาเทพวิถีชะตาการที่เขาจะฆ่าลินลี่ย์ได้คงจะไม่เป็นปัญหา ลินลี่ย์ไม่สามารถสู้ตอบโต้ได้

“บุญคุณ? ทำไมท่านโอล็อฟเป็นหนี้บุญคุณคนอย่างเจ้า?”  ลินลี่ย์แค่นเสียง

“ลินลี่ย์, ไม่ต้องมาทำสงสัย  เจ้าสามารถไปถามประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างหรือใครๆอื่นในเรื่องที่ท่านโอล็อฟเป็นหนี้บุญคุณข้าได้ พวกเขาทุกคนรู้เรื่องนี้ดี!  ไปถามได้เลย และเจ้าจะรู้ว่าข้าโกหกเจ้าหรือไม่” ออกุสตาไม่ยินดีจะใช้ไพ่ตายในลักษณะนั้นเลย

ประมุขมหาเทพวิถีชะตาปกติจะไม่ขอความช่วยเหลือจากใคร

บุญคุณจากเขา ในการแลกเปลี่ยนความช่วยเหลือเขาด้วยบางสิ่งบางอย่าง... นั่นสามารถใช้ช่วยชีวิตได้

ถ้าบุญคุณนั้นถูกชดใช้ไปก็จะหักล้างกัน เว้นแต่ออกุสตาจะตกอยู่ในสภาพเสี่ยงตายแท้จริง  เขาจะยอมใช้ออกไปได้ยัไง?

ลินลี่ย์ไตร่ตรองอย่างรวดเร็วจากนั้นแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา  “โอว,ท่านโอล็อฟเป็นหนี้บุญคุณเจ้าใช่ไหม? ก็ได้ เห็นแก่ท่านโอล็อฟ ข้าจะปล่อยให้เรื่องนี้จบลงแค่นี้ แต่ข้าขอเตือนเจ้า ในอนาคต อย่าได้รบกวนสมาชิกของตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ของข้าอีก  มิฉะนั้น... ต่อให้ข้าต้องทุ่มเทชีวิต  ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้”

หลังจากพูดแล้วลินลี่ย์หันหลังและบินกลับแดนนรกทันที

“เฮ้อ” ถึงตอนนี้ออกุสตาค่อยระบายลมหายใจโล่งอก

ออกุสตามองดูขณะที่ลินลี่ย์บินห่างออกไปยังแดนนรกที่ห่างไกล  และเขาอดสบถในใจเบาๆ ไม่ได้  “เจ้าลินลี่ย์นี่จู่ๆ ก็มีพลังเพิ่มขึ้นมาขนาดนี้ได้ยังไง?  โชคดีที่ความเร็วของเขาพอๆ กับข้า  ถ้าข้าต้องการกำจัดเจ้าลินลี่ย์  ข้าจะต้องฝึกจนอยู่ในระดับพารากอน  หรือใช้วิธีการที่สอง”

วิธีการที่สองก็คือขอให้โอล็อฟกำจัดลินลี่ย์

“อย่างไรก็ตาม ไม่มีความจำเป็นที่ข้าจะต้องกลัวลินลี่ย์เลย” ออกุสตาจ้องมองในที่ไกลและหัวเราะอย่างใจเย็น  “ลินลี่ย์เป็นพารากอน!  เขาผสานทักษะศักยภาพของเขาได้แล้ว ส่วนข้าแค่เพียงหลอมรวมเคล็ดลึกลับได้ห้าเคล็ด  และอีกก้าวเดียวก็จะกลายเป็นพารากอน  เมื่อวันนั้นมาถึง ข้าจะกลายเป็นพารากอนเช่นกัน  ข้าจะสามารถจัดการกับเขาได้ง่าย”

“ครั้งนี้ เมื่อข้ากลับไปข้าจำเป็นต้องสงบจิตใจและมีสมาธิกับการฝึกฝน”

ดังนั้นออกุสตาหันหลังและบินกลับไปที่โลกธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์

สี่พิภพชั้นสูงล้วนเป็นเพื่อนบ้านกันทั้งหมด  ขณะที่เจ็ดโลกธาตุศักดิ์สิทธิ์ก็อยู่ใกล้กัน

ดินแดนทั้งสิบเอ็ดนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกันและใจกลางก็คือสมรภูมิมหาพิภพ

“คาดไม่ถึงเลยว่าออกุสตาจะทรงพลังมากขนาดนั้น”  ขณะที่บินผ่านมิติว่างลินลี่ย์หงุดหงิด  ถ้าออกุสตาอ่อนแอเพียงเล็กน้อย  ลินลี่ย์คงฆ่าเขาไปได้นานแล้ว  แต่พลังของออกุสตาแทบจะเท่าเทียมกับเขา  เมื่อออกุสตาหนีไปหาประมุขมหาเทพวิถีชะตา  อย่างนั้นก็ไม่มีหวัง

ลินลี่ย์ไม่ยอมตายง่ายๆ  ถ้าเขาตาย เบรุตและบลูไฟร์จะตกอยู่ในความยุ่งยากเช่นกัน

สาขาพิภพยูลานจะถูกออกุสตาข่มจนโงหัวไม่ขึ้นอีกครั้ง

ดังนั้นลินลี่ย์เลือกถอยชั่วคราว

“ประมุขมหาเทพวิถีชะตาเป็นหนี้บุญคุณเขาจริงๆหรือ?  ฮึ่ม..อย่างนั้นข้าจะยอมปล่อยให้ออกุสตามีชีวิตยืนยาวอีกนิดไปก่อน”  ลินลี่ย์รำพึงในใจ  “ข้าจะกลับไปเพ่งถึงการหลอมรวมกฎธาตุก่อน  ถ้าข้ากลายเป็นพารากอน  อย่างนั้นโอล็อฟจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า  ออกุสตาก็เช่นกัน”  ลินลี่ย์ถึงชายขอบแดนนรก

ด้วยการตวัดมือครั้งเดียวเขาตัดเปิดรอยแยกมิติสายหนึ่ง

จากนั้นลินลี่ย์กลับเข้าไปใจในแดนนรก!

ในแง่การหลอมรวมกฎธรรมชาติที่ต่างสายธาตุกันลินลี่ย์ในตอนนี้หลอมรวมได้เพียงสามกฎ ต้องเข้าใจว่าเมื่อเพิ่มจำนวนกฎธรรมชาติที่แตกต่างกัน  พลังของการหลอมรวมจะเพิ่มมากขึ้นถึงร้อยเท่า! นอกจากนี้บนพื้นฐานที่ลินลี่ย์เชื่อเมื่อเขาหลอมรวมกฎธาตุทั้งสี่สายได้สวรรค์จะประทานพลังปณิธานให้เขาอีกส่วนหนึ่ง

ดังนั้นลินลี่ย์ยังจะต้องกลัวใคร

ในอากาศเหนือทวีปบลัดลิจแดนนรก

ร่างของลินลี่ย์ทะยานผ่านท้องฟ้าเทียบกับลินลี่ย์อสูรโลหะที่อยู่ใกล้ดูเหมือนจะช้าลงไปในทันทีราวกับมดคลาน  พวกเขามีระดับความเร็วที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“ควั่บ!”  สำนึกเทพของเขาครอบคลุมไปทั่วทวีปบลัดริจ

ลินลี่ย์พบเจอเบรุตทันที  เบรุตอยู่ภายในเทือกเขาสกายไรท์  นี่เป็นร่างแยกของเบรุต

“ปู่เบรุต” ลินลี่ย์สำนึกเทพเรียก

ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ของเบรุตยังคงรั้งอยู่ภายในแคว้นอินดิโกทวีปบลัดริจตลอด

แคว้นอินดิโก  เทือกเขาสกายไรท์  เบรุตพักอาศัยอยู่ชั่วคราวในคฤหาสน์ที่จัดสร้างให้ลินลี่ย์

“หืม?” เบรุตเงยหน้ามีร่างหนึ่งลอยลงมาจากท้องฟ้าและเข้ามาหาเขาราวกับเทเลพอร์ต  เป็นลินลี่ย์

“ลินลี่ย์” เบรุตดีใจ  “เป็นยังไงบ้าง?  เจ้าฆ่าออกุสตาได้หรือเปล่า?”  ตาของเบรุตเป็นประกายเต็มไปด้วยความหวัง เมื่อเห็นสีหน้าเบรุตลินลี่ย์อดฝืนหัวเราะไม่ได้

“ข้าล้มเหลว” ลินลี่ย์ส่ายศีรษะและถอนหายใจ

“เป็นยังไง?” เบรุตตกใจ “เนื่องด้วยพลังที่แท้จริงของเจ้า เจ้าควรจะฆ่าเขาได้ง่าย”

ลินลี่ย์ส่ายศีรษะ  “ปู่เบรุต ทุกคนถูกออกุสตาหลอก พลังที่แท้จริงของเขาไม่ได้ใกล้เคียงกับที่เราเคยคาดไว้  พลังของเขามากกว่าที่ข้าคิดไว้ถึงสิบเท่า! เขาไม่ได้อ่อนแอมากกว่าข้าแต่อย่างใด แม้ว่าข้าจะสู้เสี่ยงตายกับเขา  ก็ยังไม่แน่ใจว่าใครจะพินาศ  ที่สำคัญยิ่งกว่า  ประมุขมหาเทพวิถีชะตาเป็นหนี้บุญคุณของเขา  ท่านเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้างไหม?”

“ประมุขมหาเทพวิถีชะตาเป็นหนี้บุญคุณออกุสตา?”  เบรุตส่ายหน้า “ข้าไม่แน่ใจเรื่องนั้น ข้าเป็นมหาเทพมาเพียงสองหมื่นปีเท่านั้น”

“ข้ารู้สึกว่าออกุสตาไม่ได้โกหก”  ลินลี่ย์หัวเราะจนใจ  “ตกลงว่าเราจะรอและอดทนอีกสักหลายปี  เราจะรอต่ออีกนิด  ตอนนี้ข้าหลอมรวมกับประกายมหาเทพธาตุลม ข้าจะสร้างโลกธาตุศักดิ์สิทธิ์ของธาตุลมและจะรู้แจ้งเกี่ยวกับธาตุลมให้มากขึ้นบางทีอาจช่วยให้ข้าก้าวหน้าในระดับความเข้าใจเกี่ยวการหลอมรวมกฎธาตุต่างหากก็ได้”

เบรุตพยักหน้า

ดูเหมือนว่านี่เป็นทางเลือกเดียว

อย่างไรก็ตามเบรุตไม่กังวลเนื่องจากศักยภาพของลินลี่ย์ เขามีโอกาสจะเอาชนะได้แม้กระทั่งประมุขมหาเทพสี่วิถีไม่ต่างจากออกุสตา  เพียงแต่เขาต้องการเวลา!