ตอนที่ 21-21 เกินคาดหมาย

“ออกุสตา!  เจ้ายังต้องการหนีอีกหรือ?”  ลินลี่ย์เก็บประกายมหาเทพไว้จากนั้นกวาดสายตาเย็นชามองประมุขมหาเทพทั้งหลายก่อนจะพุ่งเข้าไปในช่องว่างมิติที่เกิดจากมิติพังทลายและไล่ติดตามออกุสตา

ช่องว่างมิติอวกาศหดตัวลงตลอดเวลาเหมือนกับน้ำทะเลที่หดตัวต่อเนื่อง

ในพื้นที่ห่างออกไปประมุขมหาเทพธาตุลมดิยาและประมุขมหาเทพอื่นจ้องมองอย่างหวาดหวั่น

“นั่น...นั่นลินลี่ย์หรือ?”  บุรุษชุดดำตกตะลึงพูด

“แค่เพียงฟันครั้งเดียวเขาก็ทำลายอาวุธมหาเทพได้หรือ?  น่ากลัวเกินไป ฮาร์เลย์เป็นประมุขมหาเทพแห่งสายฟ้า และเขายังมีร่างแยกมหาเทพธาตุดิน  แต่ตอนนี้..ถ้าเขาช้าแม้แต่เพียงเล็กน้อย..เขาคงจะเสียชีวิตไปแล้ว” ประมุขมหาเทพธาตุน้ำผู้มีใบหน้างดงามตอนนี้หน้าซีดเผือด  ประมุขมหาเทพเหล่านี้ตกใจกลัวกันทุกคน ถ้าพวกเขาออกไปต่อสู้กับลินลี่ย์เพื่อชิงสมบัติจอมเทพ  ก็เป็นไปได้ว่า...

คงยากจะกล่าวว่าในห้าคนจะรอดชีวิตอยู่ได้

“ดิยา!   เจ้ากล้าโกหกเราหรือ?” ประมุขมหาเทพอีกสี่คนอดถลึงตามองประมุขมหาเทพธาตุลมมิได้

ตาของดิยาเต็มไปด้วยอาการตกใจเหมือนกัน  เขารีบกล่าว “ทุกท่าน!  พวกท่านเอาแต่กลัวเกินไปหรือเปล่า? เมื่อลินลี่ย์สู้กับข้าพลังที่เขาแสดงออกมาเทียบเท่ากับข้าจริงๆ  ถ้าเขาใช้พลังนี้ในตอนนั้น ข้ายังจะรอดได้อีกหรือ?  เห็นได้ชัดเจนว่า ก่อนหน้านี้ลินลี่ย์ซ่อนงำพลังที่แท้จริงเอาไว้!”

ประมุขมหาเทพอีกสี่คนเมื่อได้ยินเช่นนี้ต่างฝืนหัวเราะ

แรงฟันของกระบี่นั่นของลินลี่ย์ทำให้พวกเขาหวาดกลัวจนคิดอะไรไม่ออก  แม้แต่ประมุขมหาเทพแห่งสายฟ้าก็ยังไม่สามารถป้องกันกระบี่เดียวของลินลี่ย์ได้ แล้วประมุขมหาเทพธาตุลมดิยาจะทำเช่นนั้นได้หรือ?  นี่ไม่ใช่ความผิดของดิยา  ถ้าพวกเขาต้องตำหนิใครบางคน  พวกเขาคงต้องโทษลินลี่ย์ที่ซ่อนงำพลังของเขาไว้เป็นอย่างดี

“ครืนนน...”

ลมทะเลยังคงพัดโหยหวนต่อเนื่อง

ไม่มีสิ่งมีชีวิตภายในระยะแสนกิโลเมตร  การต่อสู้ระยะสั้นๆระหว่างยอดฝีมือระดับประมุขมหาเทพทั้งสามเหล่านั้นทำให้พื้นที่ตรงนี้กลายเป็นรกร้างว่างเปล่า

ประมุขมหาเทพแห่งสายฟ้าฮาร์เลย์หนีกลับไปพิภพสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์นานแล้ว ขณะที่ดิยาและประมุขมหาเทพที่เหลือเมื่อเห็นแผ่นดินรกร้างที่เหลือจากการสู้รบ พวกเขารู้สึกเหมือนกับมีหินถ่วงอยู่ในใจพวกเขา  ลินลี่ย์เปิดเผยพลังที่น่ากลัวของตนเองขึ้นมาอย่างกะทันหัน...เขาทรงพลังมากจนทำให้พวกเขาแตกตื่นตกใจ

ในขณะนั้นเองพวกเขามีความคิดอย่างหนึ่งในใจพวกเขา

“ลินลี่ย์ทรงพลังขนาดนี้ได้ยังไง?”

ภายในมิติปั่นป่วนว่างเปล่า  กระแสพลังปั่นป่วนไหลวนอย่างไม่มีทิศทาง

ลินลี่ย์ทรงพลังขนาดนี้ได้ยังไง?

ไม่ใช่แค่ประมุขมหาเทพทั้งห้าที่คิดเรื่องนี้ แม้แต่ประมุขมหาเทพแห่งแสงออกุสตาก็คิดเรื่องนี้เช่นกัน!

“เมื่อครู่นี้ข้าประมาทและไม่ทันได้ใช้พลังเต็มที่  แต่..เขาไม่ควรจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้” ออกุสตาหวาดกลัวกระบี่ของลินลี่ย์อย่างสิ้นเชิง  เหมือนกับภูเขาถล่มทลายอยู่ตรงหน้าเขาทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

ออกุสตาอดชำเลืองมองดูลินลี่ย์ที่กำลังไล่ตามหลังเขามามิได้

ผมยาวของเขาโบกสะบัด ลินลี่ย์ในตอนนี้กำลังจ้องออกุสตาอย่างเย็นชาแต่ไกล  สายตาของเขาคมกริบเหมือนกับดาบ เขากำลังควงกระบี่จอมเทพชีวิตในมือของเขาและกำลังพุ่งหาออกุสตาด้วยความเร็วน่าตกใจ

ลินลี่ย์เหมือนกับยักษ์ไตตันที่ถือกำเนิดหลังจากจักรวาลก่อกำเนิดขณะนั้นเองดูเหมือนไม่มีใครจะหยุดลินลี่ย์ได้!

“หลังจากเอาชนะในศึกนี้ได้แล้ว  ข้าคงไม่มีความเสียใจชีวิตอีกต่อไปแล้ว”  ความต้องการสู้ของลินลี่ย์มีมากตลอดเวลา

ตั้งแต่วันที่เขายังเป็นเด็กอยู่ที่ภูเขาอู่ซัน  เขาเติบโตขึ้นก้าวหน้าทีละก้าวๆจนกระทั่งวันนี้  เขายืนอยู่จุดสูงสุดของมหาเทพ ในการเดินทางนี้ความเสียใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาก็คือเขาไม่สามารถชุบชีวิตปู่เดลินได้เห็นได้ชัดเจนว่าการทำให้ปู่เดลินกลับมามีชีวิตเป็นฝันเดียวที่เขาไม่เคยรู้ตัว! ตอนนี้ลินลี่ย์มีเป้าหมายเพียงอย่างเดียว...

ฆ่าออกุสตาและปลดปล่อยมารดาของเขาให้เป็นอิสระ นี่ยังทำเพื่อปู่เบรุตและเพื่อตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์

“ออกุสตา...ต้องตาย!”

ความตั้งใจต่อสู้ของลินลี่ย์เพิ่มสูงขึ้นพลังมหาเทพสีหยกเข้มภายในร่างของเขาเดือดพล่าน

“บึ้ม!” เหมือนกับสายฟ้าฟาดเขาพุ่งผ่านกระแสพลังปั่นป่วนตรงเข้าหาออกุสตา!

ความเร็วในการหลบหนีของออกุสตารวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ เขาหันไปเห็นสายตาของลินลี่ย์เต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน  เขาอดรู้สึกตกใจไม่ได้  เขารีบส่งสำนึกเทพบอกทันที  “ลินลี่ย์!  พลังของเจ้าเหนือล้ำกว่าข้ามากอยู่แล้ว  ถ้ามีปัญหาอะไร เราสามารถคุยกันได้ ทำไมต้องสู้เอาเป็นเอาตายด้วยเล่า?”

ลินลี่ย์ยังคงนิ่งและไล่ต่อเต็มกำลัง

“ลินลี่ย์....” ออกุสตากำลังจะพูดบางอย่างแต่ความเร็วของลินลี่ย์ทำให้เขามาถึงข้างออกุสตาแล้ว

“ฮึ่ม..”

ลินลี่ย์แทงกระบี่จอมเทพชีวิตในมือออกและพุ่งเข้าหาออกุสตาราวกับดาวตก ออกุสตาไม่มีโอกาสได้พูดต่อไป เขาได้คำรามต่ำกระบี่แสงในมือของเขาฟันใส่เป็นแนวโค้งกระแทกใส่กระบี่จอมเทพแห่งชีวิตของลินลี่ย์

“แคล้ง!”

เสียงทุ้มดังสะท้อน

มิติปั่นป่วนรอบตัวพวกเขาแตกกระจายและริ้วขาดมิตินับไม่ถ้วนปรากฏ ออกุสตาถูกกระแทกปลิวกระเด็นกราวกับกระสอบทราย เขากระอักโลหิตอีกครั้ง

กฎธาตุดิน- ทลายโลก!

“เอ๊ะ? เขาไม่ตายหรือ?”  ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว

ไม้ตายทลายโลกคือพลังโจมตีกฎธาตุดินที่ทรงพลังที่สุดของลินลี่ย์  ในแง่ของพลัง เทียบได้กับกระบี่เจตจำนงสุดยอดไม้ตายหลอมรวมพลังที่ลินลี่ย์ฝึกได้สำเร็จ

“ตามหลักแล้วหลังจากข้าหลอมรวมพลังมหาเทพ  พลังของข้าเพิ่มขึ้นร้อยเท่า  เขาไม่น่าจะต้านรับได้”  ลินลี่ย์ประหลาดใจกับพลังของออกุสตาเล็กน้อย  และจากนั้นเขาหัวเราะเย็นชา  “ฮึ่ม..เขาสามารถเอาชนะประมุขมหาเทพอีกหกคนในแง่พลัง ออกุสตานี้นับว่าน่ากลัวอย่างแท้จริง”

ขณะที่เขาคิดเรื่องนี้ลินลี่ย์บุกเข้าโจมตีออกุสตาอีกครั้ง

ภายในมิติว่างมีเพียงพวกเขาสองคนปรากฏ

“ฮึ่ม” ออกุสตาเช็ดเลือดจากมุมปาก จากนั้นหันมามองลินลี่ย์ที่กำลังบุกเข้ามาอีกครั้ง  เขากัดฟันและส่งสำนึกเทพบอก “ลินลี่ย์ พูดมา,เจ้าต้องการอะไรถึงจะให้การต่อสู้ของเราจบลงได้? เจ้าต้องการให้ข้าตกลงอะไรก็บอกมา!”

“โอว”

ลินลี่ย์มองออกุสตาจากนั้นพูดอย่างเยือกเย็น “ท่านต้องการให้ข้ายื่นเงื่อนไขให้ท่านหรือ?  เงื่อนไขของข้าง่ายมาก..ท่านต้องให้ข้าฆ่าร่างประมุขมหาเทพของท่าน สำหรับร่างอื่นของท่านจะปล่อยให้รอด” ลินลี่ย์จ้องมองออกุสตาและรอคำตอบจากเขา

เป็นไปตามที่เขาคาด..

ออกุสตาหน้าบึ้ง  “ลินลี่ย์, ข้าต้องการเจรจากับเจ้าอย่างจริงใจ  แต่เพราะเจ้าพูดอย่างนี้...”

ทันทีที่คำพูดเขาจบออกุสตากลายเป็นประกายแสงและกระบี่จอมเทพชะตาในมือของเขากระบี่แสงแทงใส่ศีรษะลินลี่ย์ด้วยความเร็วน่าทึ่ง “แครก..”  ที่ซึ่งกระบี่แสงกรีดผ่านจะมีริ้วรอยขาดที่น่ากลัวอยู่รอบพื้นที่

“ไวจริงๆ” ลินลี่ย์ตกใจอย่างหนัก

ลินลี่ย์ตวัดกระบี่ฟันกลับหลังด้วยไม้ตายโลกระเบิด!

ลินลี่ย์เพียงแต่รู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่ส่งผ่านไปตามกระบี่จอมเทพแห่งชีวิตในมือของเขาพลังปะทะรุนแรงจนลินลี่ย์รู้สึกมือชาเล็กน้อย พลังปะทะผ่านไปตามตัวของเขา ทำให้ทั้งร่างของเขาสั่นสะท้าน และเขารู้สึกได้ว่าโลหิตทะลักมาถึงลำคอของเขา

“อึ้ก!”

ลินลี่ย์กระเด็นถอยหลังและกระอักโลหิตเต็มคำ

“เป็นไปได้ยังไง? พลังโจมตีของเขาเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันแบบนี้ได้ยังไง?”  ลินลี่ย์ตะลึงงงงัน

“ควั่บ!” ออกุสตามีสีหน้าเย็นชาเริ่มแทงกระบี่โจมตีใส่ลินลี่ย์

ลินลี่ย์ไม่มีเวลาตะลึงพลังมหาเทพสีเขียวเข้มในร่างของเขาถูกเร่งเร้าทันทีและร่างของเขาพุ่งหลบไปทางซ้ายเคลื่อนห่างออกไปพันกิโลเมตร  จากนั้นลินลี่ย์จึงตั้งหลักได้

ลินลี่ย์จ้องมองออกุสตาอยู่ไกลๆ  เขาพูดเสียงทุ้ม  “ออกุสตา,ดูเหมือนว่า...ข้ารู้สึกเหมือนกับว่าข้าเพิ่งจะรู้จักเจ้า!”

ออกุสตาควงกระบี่แสงในมือและตายของเขาเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน เขาหัวเราะเบาๆ “เพิ่งรู้จักข้าหรือ? ทำนองเดียวกันนั่นแหละ ข้าก็เพิ่งจะรู้จักเจ้าเช่นกัน เจ้าที่เพิ่งสู้กับดิยา ความจริงแข็งแกร่งมากกว่าดิยาเกือบร้อยเท่า  มหาเทพน้อยผู้ทรงพลังขนาดนี้ได้..”

“ออกุสตา ประมุขมหาเทพอื่นทุกคนล้วนเชื่อว่าเจ้าได้เปรียบเหนือพวกเขาก็เพราะมีสมบัติจอมเทพ และไม่มีใครเทียบกับเจ้าไป  อย่างมากพลังของเจ้าก็เพิ่มมากขึ้นสิบเท่า  แต่จากที่เห็นนี้ เจ้ามีพลังมากกว่าพวกเขามาก”  ลินลี่ย์จ้องมองออกุสตาอย่างชั่งใจ

ถึงตอนนี้ลินลี่ย์เข้าใจว่าไม่ต้องสงสัยเลยว่าออกุสตาเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในหมู่ประมุขมหาเทพเจ็ดสายธาตุ

ในอดีตลินลี่ย์คิดว่าออกุสตามมีฝีมือเทียบเท่ากับประมุขมหาเทพแห่งสายฟ้า  แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าแตกต่างห่างไกล

“ดังนั้นก็มีเหตุผลที่เขาห้าวหาญมาเป็นเวลาหลายปี”  ลินลี่ย์รำพึงในใจตนเอง

ออกุสตา..ลืมเรื่องมหาเทพ แม้ว่าสหายทั้งหลายจะมองเขาว่าเป็นมหาเทพที่เหี้ยมหาญหยิ่งยโสและป่าเถื่อนก็ตาม  แต่ลึกๆแล้วออกุสตาห่วงหน้าตาตนเองและเขามีสตรีมากมายหลายคน ใครจะคิดกันเล่าว่าเขามีสตรีมากน้อยเพียงไหน  แค่ดูจากจำนวนลูกที่เขามี และจากนั้น ดูจากการปกครองและแสดงอำนาจผ่านศาสนจักรเจิดจรัสอย่างเด็ดขาดในพิภพโลกธาตุอื่น

ที่สำคัญคำสอนของศาสนจักรถูกกำหนดโดยออกุสตาเอง

สำหรับคนที่มีตำแหน่งเป็นถึงประมุขมหาเทพแห่งแสงโดยไม่มีการเคลื่อนไหวมานานนับปีไม่ถ้วนและยังทำภารกิจจอมเทพได้สำเร็จจนได้รับสมบัติจอมเทพ..เป็นธรรมดาว่าเขาจะต้องมีฝีมือให้พึ่งพาอาศัยด้วยเช่นกัน

“เป็นเวลานานนับปีไม่ถ้วนนอกจากช่วงเวลาที่ข้าเผชิญหน้ากับสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์  เมื่อข้าถูกบังคับให้แสดงพลังที่แท้จริง ไม่เคยมีใครที่สามารถบังคับข้าให้ทุ่มเทพลังทั้งหมดได้”  ประมุขมหาเทพแห่งแสงออกุสตาควงกระบี่แสงขณะที่เขาหัวเราะเยาะลินลี่ย์ “พลังของเจ้ายอดเยี่ยมและศักยภาพของเจ้ายิ่งใหญ่ อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับข้าแล้วก็ยังแตกต่างเล็กน้อย”

ลินลี่ย์ตอนนี้ค่อนข้างตกตะลึง  “ใช่แล้ว, ในอดีตเราสงสัยกันว่าออกุสตาสามารถต้านทานสุดยอดไม้ตายที่ผนึกกำลังกันของบรรพบุรุษทั้งสี่ได้อย่างไร ดังนั้นความจริงก็คือพลังที่แท้จริงของออกุสตาสูงมากกว่าที่ข้าคาดไว้”

“วันนี้ ถ้าข้าไม่ตายก็เป็นเจ้าสิ้น”  ลินลี่ย์พูดเย็นชา

“ฮ่าฮา,ดูเหมือนว่าหนึ่งในเราจะต้องตายเสียแล้ว” ออกกุสตาจับกระบี่แสงแน่น รังสีอำมหิตเพิ่มขึ้นทันที

ลินลี่ย์กระชับกระบี่จอมเทพชีวิตแน่นขณะจ้องมองเขาอย่างเย็นชา

มีมหาเทพผู้ทรงพลังสองคนในมิติว่างทั้งสองประจันหน้ากันในท่ามกลางกระแสพลังงานมิติปั่นป่วน

“แครก..” เสียงกระดูกลั่นถี่ยิบดังมาจากร่างลินลี่ย์ และความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเริ่มมีทั่วร่างลินลี่ย์  เกล็ดมังกรสีเขียวเข้มคลุมไปทั้งร่างของเขาบนเกล็ดมังกรมีกล้ามเนื้อที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น

หนามแหลมเขียวเข้มที่น่ากลัวงอกออกมาจากหน้าผากลินลี่ย์ศอก เข่า และสันหลัง หางมังกรงอกออกมาจากด้านหลังและสะบัดอยู่สองสามครา

ออกุสตาเมื่อเห็นเช่นนี้อดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้

“ข้ามีความรู้สึกอย่างหนึ่ง!” ลินลี่ย์จ้องมองคู่ต่อสู้ข้างหน้าด้วยดวงตาสีทองเข้มเย็นชา  “ออกุสตา... วันนี้จะต้องเป็นเจ้าที่ตาย!”

ทันทีที่เขาพูดจบกระบี่จอมเทพชีวิตในมือของเขาดูเหมือนจะเทเลพอร์ตได้  เขาพุ่งผ่านระยะห่างหมื่นกิโลเมตรระหว่างพวกเขาและกระบี่จอมเทพชีวิตพุ่งวาบเหมือนกับเทพมังกรเขียวกำลังจะกลืนกินออกุสตา รังสีกระบี่เขียวนับไม่ถ้วนถูกยิงออกมาเหมือนกับอสรพิษวนรอบและฉกเข้าหาออกุสตา

เงากระบี่ใสเล่มหนึ่งผสานแฝงอยู่ในนั้นพุ่งเข้าหาออกุสตา

สุดยอดพลังโจมตีของลินลี่ย์จากการหลอมรวมกฎธาตุ...กระบี่เจตจำนง

มิติว่างถูกพลังกระบี่เขียวเข้มทำลายแตกกระจายเหมือนแก้วบางที่แตกกระจายเป็นชิ้นๆ

“บัดนี้เขาสมควรตายได้แล้ว”  ลินลี่ย์จ้องมองศัตรูของเขา

ทันใดนั้นภายในพลังกระบี่เขียวมีรังสีแสงสีขาวพุ่งขึ้นไปบนฟ้า

“เขายังไม่ตายจริงๆ อีกหรือ?”  ลินลี่ย์ลอบตกใจ

วิชาของเขานี้หลอมรวมพลังโจมตีวัตถุและวิญญาณประกอบเข้าด้วยกัน  แต่ก็มีเหตุผล เนื่องจากออกุสตาสามารถทนได้แม้แต่สุดยอดไม้ตายผสานกำลังกันของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ พลังป้องกันวิญญาณของเขาทรงพลังมากอย่างเห็นได้ชัด

“ในเมื่อเจ้าไม่ตาย... ข้าจะโจมตีเจ้าอีกครั้ง”

แสงสีหยกเข้มหายไปและร่างของออกุสตาเริ่มฟื้นคืนสภาพ ร่างของออกุสตาตอนนี้เต็มไปด้วยเลือดชุดเสื้อผ้าของเขาสร้างขึ้นจากพลังงานแตกกระจายไปอย่างสิ้นเชิง  เห็นได้ชัดว่าในสถานการณ์ก่อนหน้านี้เขาไม่สามารถรักษาความเสถียรของเสื้อผ้าของเขาได้ อย่างไรก็ตามทันทีหลังจากนั้นแสงสีขาวเข้ามารายล้อมตัวเขาและร่างที่โชกเลือดและบาดแผลของเขากลับเป็นปกติและเสื้อผ้าของเขากลับคืนดังเดิม

“พลังโจมตีที่น่ากลัวจริงๆ  แฝงไปด้วยองค์ประกอบของพลังโจมตีวิญญาณ”  ออกุสตากำลังจะฟื้นสภาพร่างกายเสร็จ

แต่เมื่อเขาจะส่งสำนึกเทพทันใดนั้นเขาพบว่าร่างที่น่ากลัวดุร้ายราวเทพอสูรมาปรากฏต่อหน้าของเขา  และกระบี่เขียวมรกตแทงใส่ศีรษะของเขา

พลังงานกระบี่ยิงใส่ครอบคลุมเขาทันที

“แย่แล้ว” ออกุสตาตวัดมือส่งกระบี่แสงของเขาแทงไปข้างหน้าปะทะกับกระบี่จอมเทพชีวิตโดยตรง

แต่ขณะนั้นเอง

“ควั่บ!” หางมังกรที่แหลมคมมีพลังโจมตีหนักหน่วงดุจค้อนตวัดอ้อมมาจากด้านหลังและเตรียมจะแทงเข้าที่ศีรษะของออกุสตา