ตอนที่ 21-14 ชุมนุมมหาเทพ

“ดิยาผู้นี้ระมัดระวังตัวจริงๆ”  ลินลี่ย์รำพึงในใจ

ขณะนั้นเบรุตและบลูไฟร์บินเข้ามาสมทบแต่ไกล  เบรุตส่งสำนึกเทพถาม  “ลินลี่ย์!  เจ้าเพิ่งรั้งพลังกลับมาอย่างนั้นหรือ?”  เท่าที่เบรุตและบลูไฟร์รู้ ด้วยพลังของลินลี่ย์การฆ่าดิยานั้นเป็นเรื่องง่าย  ที่สำคัญในบรรดาประมุขมหาเทพเจ็ดสายธาตุประมุขมหาเทพแห่งแสงแข็งแกร่งที่สุด

ถ้าเขาไม่สามารถฆ่าดิยาได้  แล้วเขาจะฆ่าออกุสตาได้อย่างไร?

“เมื่อครู่นี้ข้าไม่ได้ใช้พลังมหาเทพหลอมรวม”  ลินลี่ย์ตอบกลับ

“ใช่จริงๆ” บลูไฟร์และเบรุตถอนหายใจโล่งอก

“สำหรับตอนนี้เจ้าซ่อนงำพลังไว้ก่อนเป็นดีที่สุด ข้าคิดว่าหลังจากเจ้าฆ่าเทเรเซียประมุขมหาเทพสี่วิถีจะมาถึงในเวลาที่รวดเร็ว  ซ่อนพลังของเจ้าไว้ตอนนี้เสียก่อน  นั่นจะทำให้ลวงได้ง่ายในเวลาต่อมา”  เบรุตส่งสำนึกเทพบอก

ลินลี่ย์ตั้งใจจะทำอย่างนี้โดยตรง

“ข้าไม่ต้องการเผยพลังและขู่ขวัญจนออกุสตากลัวจนหนีไป”  ลินลี่ย์จ้องมองอยู่แต่ไกล  “ดิยากลับเข้าไปในพิภพลมศักดิ์สิทธิ์แล้ว  เราไปกันบ้างเถอะ

“ได้เวลาเผชิญหน้ากับประมุขมหาเทพทั้งหลาย”  เบรุตและบลูไฟร์เห็นด้วยเช่นกัน

เขาฆ่ามหาเทพคนหนึ่ง อย่างน้อยเขาต้องมีเหตุผลหรือข้ออ้างสำหรับการนั้น อย่างน้อยที่สุดเขาไม่ได้ฝ่าฝืนละเมิดข้อตกลงมหาเทพ

ถ้าเจ้ามีข้ออ้างแต่หนีไปหลังจากนั้นค่อยยอมรับว่าฆ่า ต่อให้เจ้าทำเพราะมีเหตุผลในสิ่งที่เจ้าทำเป็นไปได้ว่าประมุขมหาเทพสี่วิถีจะโกรธได้ เมื่อถูกกดดันและโจมตีโดยประมุขมหาเทพสี่วิถีนั่นเป็นเรื่องหนักหนาสาหัส แม้ลินลี่ย์ในปัจจุบันก็ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะประมุขมหาเทพทั้งสี่ได้

“ควั่บ”

ลินลี่ย์บินตรงไปที่เขตแดนของโลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์  จากนั้นฟันเปิดมิติ  ลินลี่ย์ เบรุตและบลูไฟร์บินทั้งสามมหาเทพบินผ่านเข้าไป

โลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล กลุ่มของลินลี่ย์ทั้งสามคนดึงอสูรโลหะออกมาและเปลี่ยนรูปเป็นเรือที่ลอยนิ่งอยู่เหนือทะเล  ทั้งสามคนพูดคุยกันอย่างสบายๆบนเรือรอคอยการมาถึงของประมุขมหาเทพอย่างสงบ

“ลินลี่ย์กล้ารออยู่ที่นี่จริงๆ”  สำนึกเทพของดิยาตรวจพบตำแหน่งลินลี่ย์และในใจของเขา  เขารู้สึกโกรธ  “ตามเวลาประมุขมหาเทพสี่วิถีควรจะได้รับข่าวนี้แล้ว เนื่องจากความเร็วที่พวกเขาสามารถใช้เดินทาง  ในเวลาราวๆ ครึ่งวันพวกเขาจะมาถึงพิภพลมศักดิ์สิทธิ์”

ดิยาในตอนนี้มีความโกรธเต็มที่

ความจริงนี่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้  ประการแรกเขาเป็นประมุขมหาเทพธาตุลม  ลินลี่ย์เป็นมหาเทพธาตุลมและยังฝ่าฝืนกฎ  ศักดิ์ศรีของประมุขมหาเทพธาตุลมถูกท้าทาย  เขาย่อมไม่พอใจเป็นธรรมดา  ประการที่สองเมื่ออยู่ต่อหน้าต่อตาของเขาและแม้ว่าเขาจะตะโกนบอกยังไงก็ตาม แต่ลินลี่ย์ก็ยังฆ่าเทเรเซีย ดิยาจะไม่พอใจได้ยังไง?  และประการที่สามเขาต้องการอาวุธจอมเทพ แต่ก็ไม่ได้มันมา ประการที่สี่ พลังของลินลี่ย์ทำให้เขารู้สึกว่าถูกคุกคาม

จุดที่สี่นี้เองเป็นเหตุให้เขารู้สึกเป็นปฏิปักษ์ต่อลินลี่ย์!

เพียงแต่...

แม้ว่าเขาจะรู้สึกเป็นปฏิปักษ์ต่อลินลี่ย์  แต่ลินลี่ย์ไม่ใส่ใจดิยาแม้แต่น้อย

แดนนรกในบรรดาสี่พิภพชั้นสูง ลึกลงไปในทะเลเชาติค

“ท่านประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างมหาเทพใหม่ที่ชื่อลินลี่ย์ เบรุตและมหาเทพแห่งไฟมาที่พิภพลมศักดิ์สิทธิ์ของเรา  ลินลี่ย์ไล่ล่าและโจมตีเทเรเซียตลอดพื้นที่มิติปั่นป่วน เขาฆ่าเทเรเซียและจากนั้นหลอมรวมประกายมหาเทพธาตุลม ลินลี่ย์ละเมิดข้อตกลงที่เราได้ร่างทำไว้ก่อนนั้น”

เสียงดังผ่านไปถึงหมื่นล้านกิโลเมตรและส่งลึกลงไปถึงทะเลเชาติค

“ลินลี่ย์ฆ่าเทเรเซียได้หรือนี่?  น่าทึ่ง, น่าทึ่งจริงๆ!” มีร่างที่สวมเกราะดำพุ่งออกมาจากส่วนลึกของทะเลทันที  “ข้าไม่ได้พบเจอทั้งสามคนนานแล้ว  ได้เวลาดีที่เราจะได้สนทนากันเสียที”

ร่างเลือนรางเหาะตรงไปที่ประตูเทเลพอร์ตที่ใกล้ที่สุด

พิภพแสงศักดิ์สิทธิ์  ในอากาศเหนือทะเลก็อดโกล

“ควั่บ!”  แสงรังสีขาวฉายผ่านท้องฟ้ารวดเร็วขนาดที่แม้แต่เทพชั้นสูงก็มองเห็นไม่ชัด

ผมสีทองเป็นประกายของออกุสตาพัดพลิ้วและมีแววร่าเริงอยู่ในดวงตาของเขา “ฮ่าฮ่า, ข้าไม่คาดเลยว่าเบรุต บลูไฟร์และลินลี่ย์จะกล้าออกมาจากพิภพยูลานและยังกล้าไล่ล่าโจมตีเทเรเซีย!นี่เป็นโอกาสที่สวรรค์ประทานมาให้ข้า”

ออกุสตาเมื่อได้ยินข่าวนี้ก็รีบตรงไปที่ประตูเทเลพอร์ตทันที

“อย่างไรก็ตาม ตามข่าวนี้เทเรเซียถูกฆ่า ลินลี่ย์ผู้นี้..แข็งแกร่งเพียงพอจะฆ่าเทเรเซียได้หรือ?”  ออกุสตาค่อนข้างสงสัย

ข่าวที่มาจากพิภพลมศักดิ์สิทธิ์ไม่ระบุว่าลินลี่ย์ครอบครองอาวุธจอมเทพ

“ควั่บ!”

ออกุสตาพุ่งผ่านเข้าประตูเทเลพอร์ต

“ลินลี่ย์กลายเป็นมหาเทพแล้วหรือ?”

“เขาฆ่ามหาเทพและหลอมรวมประกายเทพกับตัวด้วยหรือ?”

มหาเทพผู้ได้รับทราบข่าวนี้ตะลึงกันหมดทุกคนคนแล้วคนเล่า พวกเขาทุกคนรีบเดินทางเร่งความเร็วเต็มที่มุ่งสู่ประตูเทเลพอร์ตรีบไปยังโลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์

พวกที่ได้รับทราบข่าวเร็วที่สุดและผู้ที่เคลื่อนไหวได้เร็วที่สุดตามปกติย่อมเป็นประมุขมหาเทพสี่วิถีต่อมาก็เป็นประมุขมหาเทพอื่น สุดท้ายก็เป็นมหาเทพต่างๆ

มหาเทพโดยปกติแล้วจะค่อนข้างเบื่อ ชีวิตที่ยืนยาวนานของพวกเขาทำให้พวกเขามีเวลาไม่จำกัด  สำหรับมหาเทพคนหนึ่งสามารถฆ่ามหาเทพอีกคนหนึ่งได้และจากนั้นยังหลอมรวมประกายมหาเทพได้ด้วยหรือ?  ผลก็จะคล้ายๆกับการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในเมืองเล็กๆ ของมนุษย์  ใครจะคาดคิดได้ว่ากลับดึงดูดความสนใจได้มาก

มหาเทพทั้งหมดผู้ได้รับข้อมูลไม่มีการยกเว้นต่างรีบเร่งมุ่งสู่โลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์

พิภพลมศักดิ์สิทธิ์  หนึ่งในสามพื้นที่ประตูเทเลพอร์ตใหญ่บนยอดเขาวายุ

“ครืน...” รัศมีเลือนรางเปล่งประกาย

ร่างเลือนรางปรากฏออกมาจากวงเวทเทเลพอร์ต  พร้อมทั้งเปล่งรัศมีที่น่าหวาดหวั่น

“ใครกันนี่?”

ทหารที่รักษาการณ์อยู่โดยรอบต่างกลั้นหายใจรู้สึกถึงแรงกดดันจากรัศมีนี้  พวกเขาทุกคนจ้องมองร่างพร่าเลือนในวงเวทเทเลพอร์ตด้วยความประหลาดใจและหวาดกลัว  ทันทีที่แสงเทเลพอร์ตหายไป  ร่างนั้นก็ทะยานขึ้นท้องฟ้าทันทีและหายไปในทันที เขาเคลื่อนไหวได้เร็วจนแม้แต่ทหารเทพชั้นสูงที่อยู่ใกล้ๆไม่สามารถเห็นได้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น

“นี่..คือมหาเทพ!  มหาเทพแน่นอน!”

“ความเร็วที่แม้แต่ข้าก็ไม่สามารถเห็นได้ชัด..คงจะมีแต่มหาเทพเท่านั้น!”

พวกเขาทุกคนร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ

ขณะนี้เองในอากาศที่ห่างออกไป ยังมีหญิงสาวงดงาม ผมสีแดงเพลิงอยู่ในอาภรณ์สีม่วงยาว  นางจ้องมองไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ  นางหัวเราะ มีลักยิ้มน้อยๆปรากฏบนใบหน้าของนาง  “ช่วงเวลาสั้นๆไม่กี่พันปี.. นึกไม่ถึงเลยว่าลินลี่ย์ไม่เพียงแต่กลายเป็นมหาเทพเท่านั้น  เขายังฆ่าได้กระทั่งมหาเทพสหายน้อยผู้นี้น่าทึ่ง  น่าทึ่งจริงๆ!”

“จากวันที่เขาถือกำเนิดจนบัดนี้ เวลาผ่านไปยังไม่ถึงหมื่นปีความก้าวหน้าของสหายน้อยผู้นี้ต้องบอกว่าเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ”  สตรีงามผมแดงยิ้มขณะที่นางรำพึงกับตนเอง

ด้วยอายุของประมุขมหาเทพวิถีมรณะนางสามารถเรียกลินลี่ย์ได้ว่า ‘สหายน้อย’ นับว่าสมเหตุผลแล้ว

“เอ๊ะ?” สตรีงามผมแดงหันไปมอง “ช่างบังเอิญเสียจริง!  นางมาถึงประตูเทเลพอร์ตเดียวกันกับข้า”

“เร็วๆ หน่อย” สตรีงามผมแดงส่งสำนึกเทพบอก

“ไม่ต้องรีบร้อน  อีกสองคนยังมาไม่ถึง”  เสียงอ่อนโยนดังขึ้นและแสงสีเขียวปรากฏขึ้นที่ข้างๆ สตรีผมแดง นี่คือสตรีงามวัยกลางคนสวมชุดยาวสีเขียว คิ้วของนางโก่งดุจจันทร์เสี้ยวขณะที่ดวงตานางเป็นประกายดุจดวงดาว รอยยิ้มของนางเพียงพอทำให้ผู้คนลุ่มหลงมึนเมาได้

สิ่งที่แปลกก็คือนางมิได้เปล่งรัศมีวิญญาณออกมาแม้แต่น้อย รัศมีวิญญาณของนางถูกรั้งไว้ในตัวอย่างสิ้นเชิง ทุกคนคงจะคิดได้ว่าความสำเร็จในเคล็ดลึกลับของนางย่อมเกี่ยวข้องกับวิญญาณ

นางคือหนึ่งในสี่ประมุขมหาเทพของสี่วิถี  ประมุขมหาเทพวิถีชีวิต

“ท่านพี่” ประมุขมหาเทพวิถีชีวิตยิ้มและกล่าว “ไม่ได้พบกันนานเลยนะ”

“ใช่แล้ว, ไม่ได้พบกันนานเลยทีเดียว ครั้งสุดท้ายก็ระหว่างสงครามมหาพิภพครั้งก่อนเมื่อล้านล้านปีที่แล้ว  จริงสิ วาวาย่า,ข้าขอเตือนเจ้าล่วงหน้าเลย เรื่องนี้เกี่ยวพันกับลินลี่ย์.. ข้ามองดูสหายน้อยผู้นี้เติบมาด้วยตัวเอง  เว้นแต่จำเป็นจริงๆ อย่าได้ฆ่าเขา”  สตรีงามผมแดงกล่าว

“ไม่ต้องห่วง” รอยยิ้มของประมุขมหาเทพวิถีชีวิตเฉิดฉันท์อยู่เสมอ  “อย่างไรก็ตาม,ถ้าการกระทำของลินลี่ย์ล่วงละเมิดข้อตกลง อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรที่ข้าจะทำได้”

“ใช่แล้วข้าจะไม่ทำให้ท่านอยู่ในสถานะที่แย่อย่างนั้น เฮ้, อีกสองคนกำลังจะมาถึงทีละคน อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้มาทางวงเวทเทเลพอร์ตเดียวกันกับเรา”  สตรีงามผมแดงมองดูแต่ไกล  “มาเถอะ, เราไปกันก่อน

ทันใดนั้นสตรีทั้งสองประมุขมหาเทพสองวิถีบินไปยังที่กลุ่มลินลี่ย์อยู่ด้วยความเร็วสูง

เมื่อพบว่าสี่ประมุขมหาเทพสี่วิถีเข้ามาในโลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์แล้วประมุขมหาเทพแห่งลมดิยาย่อมออกมาต้อนรับพวกเขาเป็นธรรมดา ในแง่ของพลังสี่ประมุขมหาเทพสี่วิถีเหนือกว่าประมุขมหาเทพของเจ็ดสายธาตุมากนัก  แต่ในแง่สถานะ ประมุขมหาเทพของสี่วิถีก็ยังเหนือกว่าพวกเขามาก เมื่อประมุขมหาเทพเจ็ดสายธาตุอื่นมาอยู่ต่อหน้าประมุขมหาเทพสี่วิถี  พวกเขาจะต้องแสดงความเคารพกันทุกคน

จากตรงนี้ทุกคนคงสามารถระบุได้ว่าสถานะของพวกเขาสูงส่งเพียงไหน

ดิยาจ้องมองรังสีแสงสี่สายที่กำลังบินเข้ามา  เขาแสดงความเคารพพวกเขาทันที  “คารวะ ท่านประมุขมหาเทพ!”

ผู้มาใหม่ทั้งสี่เป็นสตรีสอง  ประมุขมหาเทพวิถีมรณะผู้ดูเหมือนหญิงสาวแรกรุ่นความจริงนางมีอายุพอๆกับอายุของยมโลก ที่สำคัญนางเป็นสิ่งมีชีวิตรุ่นแรกๆ ของยมโลก นี่คือเหตุผลที่ประมุขมหาเทพวิถีชีวิตเรียกนางว่า ‘ท่านพี่’เป็นไปได้ว่าบรรดาสี่ประมุขมหาเทพสี่วิถี มีแต่เพียงประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างที่พอจะเทียบได้กับประมุขมหาเทพวิถีมรณะ

“ดิยา, จงมาพร้อมกับเรา”  บุรุษผมขาวชุดขาวหัวเราะอย่างเยือกเย็น

บรรดาประมุขมหาเทพสี่วิถีประมุขมหาเทพวิถีชีวิตและวิถีชะตาสามารถเก็บรั้งรัศมีเทพของพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์  ต่อให้ใครปิดตาก็ตาม  เขาจะไม่สามารถรู้สึกได้ถึงความคงอยู่ของทั้งสองคนนี้ได้เลย

“ขอรับ” ดิยาติดตามสี่ประมุขมหาเทพสี่วิถีไปอย่างพินอบพิเทา

ที่เหนือทะเล  อสูรโลหะที่อยู่ในรูปเรือสั่นสะเทือนทันที

“สี่ประมุขมหาเทพของสี่วิถีกำลังมาถึง”  ลินลี่ย์ยืนขึ้นและทอดสายตามองในที่ไกล  เบรุตและบลูไฟร์ชะเง้อคอมองดูเช่นกัน

“ประมุขมหาเทพของสี่วิถี  พวกเขาสามารรถตรวจสอบสำนึกเทพของเจ้าได้หรือไม่,ลินลี่ย์?”  เบรุตส่งสำนึกเทพถาม

“พวกเขาไม่สามารถรู้สึกได้  ข้าเพิ่งใช้พลังมหาเทพหลอมรวมตรวจสอบดูประมุขมหาเทพของสี่วิถีไม่มีปฏิกิริยาเลยแม้แต่น้อย  และจากนั้นข้าใช้พลังมหาเทพธาตุดิน  ถึงตอนนั้นพวกเขาจึงสังเกตถึงข้าได้”  ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพตอบ  แม้ว่าเขาจะได้เปรียบที่สำนึกเทพ แต่ลินลี่ย์ยังคงระมัดระวังต่อประมุขมหาเทพของสี่วิถี

ในแง่พลังที่น่าห่วง  ไม่มีสี่ประมุขมหาเทพวิถีคนใดที่อ่อนแอเลย

“พวกเขากำลังมา!”  สายตาของลินลี่ย์เพ่งมองร่างทั้งห้าแต่ไกล

หญิงสาวงามผมแดงบุรุษชุดดำหม่น สตรีงามวัยกลางคนชุดเขียว และผู้อาวุโสผมขาวในชุดขาว

ทั้งสี่คนนี้..เป็นสี่ประมุขมหาเทพแห่งวิถีต่างๆ!

“ประมุขมหาเทพวิถีชีวิตและประมุขมหาเทพวิถีชะตา..รัศมีของพวกเขาถูกรั้งเก็บไว้ได้อย่างสิ้นเชิง และไม่มีร่องรอยรั่วออกมา ดูเหมือนกับว่าพวกเขาทั้งสองคนถึงแค่ระดับเทพพารากอนในแง่เคล็ดความรู้ลึกลับของกฎธรรมดา”  ลินลี่ย์รู้สึกระมัดระวังตัวมาก ตอนนี้มีแนวโน้มว่าเขายังไม่ใช่คู่ต่อกรสำหรับพวกเขา “ประมุขมหาเทพวิถีมรณะเป็นสิ่งมีชีวิตแรกๆในยมโลกทักษะเทพธรรมชาติของนางไม่อ่อนแอไปกว่าของเบรุต ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างมีแนวโน้มว่าไม่ใช่ผู้อ่อนแอที่สุดของประมุขมหาเทพสี่วิถี”

หัวใจของลินลี่ย์เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ประมุขมหาเทพสี่วิถีแต่ละคนนี้ไม่อาจหยั่งถึงได้

“คารวะท่านประมุขมหาเทพทั้งหลาย”  เบรุตแสดงความเคารพทันที

“คารวะประมุขมหาเทพ”  ลินลี่ย์และบลูไฟร์แสดงความเคารพเช่นกัน

เมื่อเผชิญหน้ากับประมุขมหาเทพสี่วิถี ต่อให้เป็นประมุขมหาเทพเจ็ดสายธาตุก็ยังจะต้องแสดงความเคารพ  ในเวลานี้ลินลี่ย์ไม่ได้แสดงอาการหยิ่งและพยายามตีเสมอกับประมุขมหาเทพสี่วิถี

“ลินลี่ย์!  เราพบกันอีกครั้งแล้วนะ”  หญิงงามผมแดงหัวเราะขณะมองดูลินลี่ย์  “ครั้งแรกที่เราพบกันที่ภูเขาสิ้นหวัง  เจ้าเพิ่งจะเข้าถึงระดับผู้บัญชาการ  ครั้งที่สองที่เราพบกันเจ้ากลายเป็นพารากอนแล้ว ครั้งที่สามนี้เจ้ากลับกลายเป็นมหาเทพเสียแล้ว”

“ลินลี่ย์น่าจะฝึกฝนมาไม่ถึงหมี่นปีจนบัดนี้แน่”  ผู้อาวุโสชุดขาวเคราขาวของทั้งสี่ประมุขมหาเทพยิ้มให้ขณะมองดูลินลี่ย์  เหมือนกับให้ความเอ็นดู  “เจ้ายอดเยี่ยมจริงๆ!”

ลินลี่ย์ไม่คาดเลยว่าทันทีที่เขาพบกับประมุขมหาเทพสี่วิถีมีอยู่สองคนชื่นชมเขา นี่ทำให้ประมุขมหาเทพแห่งลมดิยารู้สึกกังวลและโกรธในใจ

“ประมุขมหาเทพทั้งหลาย  ลินลี่ย์ผู้นี้ฆ่าเทเรเซีย...”  ดิยารีบกล่าว

สตรีงามผมแดงยิ้มเล็กน้อย  “มหาเทพกำลังมาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  เรารอให้พวกเขามาถึงกันหมดเสียก่อนแล้วจึงค่อยว่ากัน”

ขณะนั้นเอง...

มหาเทพอื่นๆก็เดินทางมาถึง

พวกแรกที่มาถึงคือมหาเทพธาตุลม  จากนั้นก็เป็นประมุขมหาเทพต่างๆของสายธาตุต่างๆ เช่นออกุสตา จากนั้นก็เป็นมหาเทพอื่น ไม่ถึงชั่วโมงนับแต่พวกเขาพบกันมหาเทพชุดสุดท้ายก็เดินทางมาถึง  มีมหาเทพมาถึงมากกว่าหกสิบคน  ต้องเข้าใจว่ามหาเทพมีเพียง 77 คนหรืออาจจะพูดตรงๆ ก็คือร่างแยกที่เป็นมหาเทพ ตัวอย่างเช่นลินลี่ย์มีร่างแยกที่เป็นมหาเทพถึงสามร่าง

นอกจากมหาเทพน้อยคนที่อยู่ในพิภพโลกธาตุหรือพิภพศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาเอง  มหาเทพทุกคนที่ได้ทราบข่าวล้วนมากันทั้งหมด

“มหาเทพมากมายนัก ในอดีตข้าไม่เคยเห็นมหาเทพมารวมตัวกันมากมายขนาดนี้”  เบรุตส่งสำนึกเทพพร้อมกับหัวเราะ  และลินลี่ย์ก็มองดูรอบๆ เช่นกัน

มหาเทพรวมตัวกันเป็นกลุ่มสองคนบ้างสามคนบ้างลอยตัวอยู่บนอากาศเหนือเรือ