ตอนที่ 21-12 แสดงฝีมือครั้งแรก

แม้ว่าเขาจะตกใจแต่แล้วเทเรเซียก็หัวเราะอย่างเยือกเย็น เขาส่งสำนึกเทพมาหา  “ฮ่าฮ่า,เบรุต, ลินลี่ย์และสหายคิ้วแดง  อะไรกันพวกเจ้าทั้งสามกล้าออกจากพิภพยูลานแล้วหรือ? ตอนนี้พวกเจ้ามีอะไรซ่อนอยู่ในแขนเสื้อถึงได้กล้าออกมาสู้กับประมุขมหาเทพแห่งแสง?”  เทเรเซียไม่กลัวแม้แต่น้อย

เขารู้ว่าเบรุตมีประกายมหาเทพรวมทั้งหมดสี่ชิ้น!

ทั้งสามที่อยู่ต่อหน้าเขาเป็นมหาเทพน้อย

เขาเทเรเซียเป็นมหาเทพน้อยธาตุลม มหาเทพธาตุลมที่เชี่ยวชาญในแง่ความเร็วมาตั้งแต่ต้น  และเขายังเป็นพารากอน!  ในบรรดามหาเทพน้อย,อาจกล่าวได้ว่าไม่มีใครไวกว่าเขา

“มีเพียงหนึ่งในสามคนนี้ที่มีความเร็วเทียบกับข้าได้นั่นคือมหาเทพแห่งไฟ”  เทเรเซียมั่นใจ  “ถ้าพวกเขารวมกำลังกัน  พวกเขาย่อมแข็งแกร่งมากกว่าข้า  น่าเสียดาย ถ้าข้าต้องการหนีพวกเขาไม่มีทางไล่ทันข้า” ด้วยความมั่นใจในตนเองนี้ เขาไม่รีบร้อนหนีในทันที

“ประมุขมหาเทพแห่งแสง?เราย่อมกลัวเขาเป็นธรรมดา”  เบรุตยิ้มจากนั้นส่งสำนึกเทพตอบและหัวเราะ “อย่างไรก็ตาม เจ้าไม่ใช่ประมุขมหาเทพแห่งแสง”

“เฮอะ” เทเรเซียหัวเราะเย็นชา

ขณะเดียวกันเทเรเซียส่งสำนึกเทพไปที่ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของพิภพลมศักดิ์สิทธิ์ประมุขมหาเทพธาตุลม  “ท่านประมุขมหาเทพ!  เบรุตกำลังพามหาเทพน้อยสองคนบุกเข้ามาหาข้า  เท่าที่ดูพวกเขาคงไม่มีเจตนาดี”

มหาเทพบินด้วยความเร็วที่มากกว่าเทพพารากอนถึงร้อยเท่า

แม้แต่ในสถานที่กว้างใหญ่ไพศาลอย่างในแดนนรกมหาเทพก็สามารถเดินทางได้ทั่วพิภพได้ในครึ่งวัน จากตรงนี้คงพอจะคาดคิดได้ว่าพวกเขารวดเร็วเพียงใด  ร้อยล้านกิโลเมตร?  สำหรับกลุ่มของลินลี่ย์สามมหาเทพ ใช้เวลาไม่ถึงห้านาที!

“ลินลี่ย์!  เทเรเซียดูเหมือนจะมั่นใจมาก”  บลูไฟร์หัวเราะเบาๆ  ขณะที่เขาพูดทางสำนึกเทพ  “เขาไม่ยอมหนีจริงๆ”

“ไม่มีใครในบรรดามหาเทพน้อยที่มีความเร็วเหนือกว่าเขา”  ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพกลับ  “อย่างไรก็ตาม...นั่นคือในอดีต!”

“ตอนนี้เจ้ามหาเทพหลอมรวมพลังปรากฏขึ้นแล้ว  เจ้าถือได้ว่าแหกกฎเกณฑ์โดยประการทั้งปวง  ถ้าเทเรเซียหนีทันที ก็อาจจะมีความหวังอยู่บ้าง  แต่บัดนี้ ไม่มีเวลาพอให้เขาหนีแล้ว”  เบรุตหัวเราะเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าทุกคนคิดว่าพวกเขาสามารถเห็นจุดจบของเทเรเซียแล้ว

ขณะนี้เอง...

“เบรุต!  ทำไมพวกเจ้าทั้งสามถึงมาที่นี่!” เสียงเย็นชาดังขึ้นในใจของเบรุตและอีกสองคน

“ท่านดิยา” เบรุตส่งสำนึกเทพตอบทันที

ลินลี่ย์แปลกใจ  คนพูดควรจะเป็นประมุขมหาเทพธาตุลมดิยา  ตามตำนานดิยาประมุขมหาเทพธาตุลมเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์เหยี่ยวแสงทองปีกหยก! เหยี่ยวแสงทองปีกหยกเป็นอสูรวิเศษธาตุลมที่ถือกำเนิดมาพร้อมกับทักษะเทพธรรมชาติในด้านความเร็ว  หลังจากกลายเป็นประมุขมหาเทพธาตุลม  ความเร็วของเขาถึงระดับสูงล้ำ

พวกที่สามารถได้รับประกายมหาเทพระดับสูงทั้งสิบเอ็ดในอดีตล้วนแต่มีพลังมากมายมหาศาลกันทั้งนั้น  เหมือนอย่างประมุขมหาเทพวิถีมรณะและวิถีทำลายล้างก็มีพลังมากมายมหาศาลมาตั้งแต่กำเนิด  คนอื่นๆ มีพลังเทียบได้กับพารากอนทันทีที่พวกเขากลายเป็นเทพชั้นสูง ประมุขมหาเทพทั้งหมดมีพลังความแข็งแกร่งที่ไม่เหมือนใคร

“เบรุต,เจ้ายังคงเป็นหนึ่งในมหาเทพธาตุลมของข้า” เสียงเยือกเย็นดังขึ้น “ข้าไม่ต้องการให้เกิดความขัดแย้งภายในหมู่มหาเทพธาตุลมของข้า”

“ท่านดิยา” ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพบอก  “เทเรเซียลงมือต่อข้ามาหลายครั้งคราแล้ว  ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะปู่เบรุตและท่านบลูไฟร์ ข้าคงจะตายไปแล้ว ครั้งนี้ข้ามาเพื่อล้างแค้น ข้าเองเป็นเพียงมหาเทพน้อยเหมือนกัน ข้าเชื่อว่านี่ไม่ใช่เป็นการละเมิดข้อตกลงระหว่างมหาเทพ”

ประมุขมหาเทพธาตุลมดิยาลังเลเล็กน้อย แต่จากนั้นเขาส่งสำนึกเทพกลับมาด้วยความโกรธ  “ลินลี่ย์!  เจ้าเพิ่งจะกลายเป็นมหาเทพได้ไม่นาน  เจ้าทำตามกฎเป็นดีที่สุด!  ที่นี่คือพิภพลมศักดิ์สิทธิ์  ข้าเป็นใหญ่ที่นี่!”

“ขออภัย...”

ลินลี่ย์ส่งสำนึกเทพกลับและยิ้มจากนั้นไม่ให้ความสนใจต่อความโกรธแค้นที่ประมุขมหาเทพธาตุลมดิยาแสดงออก

เบรุตส่งสำนึกเทพบอกลินลี่ย์  “เรายังคงห่างจากเทเรเซียสองล้านกิโลเมตร  เราน่าจะไปถึงที่นั่นในอีกไม่นาน”

“เทเรเซียช่างกล้าจริงๆ!”  ลินลี่ย์ทอดสายตามองดูข้างหน้า

บนยอดเขาบนเกาะ  เทเรเซียหรี่ตาแคบเย็นชา  และเขาสบถเบาๆ “กลุ่มของเบรุตทั้งสามคนบ้าไปแล้วจริงๆ แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถไล่ตามข้าได้ทันข้าคงไม่รออยู่ที่นี่ให้พวกเขาโจมตีแน่ ฮึ, ข้าจะปล่อยให้พวกเขาหลงระเริงในช่วงนี้ก่อน อีกไม่นานข่าวที่พวกเขาปรากฏตัวในพิภพลมศักดิ์สิทธิ์จะต้องทราบไปถึงประมุขมหาเทพแห่งแสงแน่นอน  ถึงตอนนั้นถ้าออกุสตาไม่มาคงเป็นเรื่องแปลก!”

เมื่อทั้งสองฝ่ายห่างกันสองล้านกิโลเมตรเทเรเซียก็หนีในที่สุด!

“ควั่บ!”

รัศมีแสงพุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ด้วยความเร็วสูง ความเร็วที่เคลื่อนไหวนั้นเหนือกว่าความเร็วของกลุ่มลินลี่ย์มากมาย ที่สำคัญลินลี่ย์และบลูไฟร์ต้องไปพร้อมกับเบรุตผู้ช้าที่สุดในกลุ่มทั้งสาม

“ฮ่าฮ่า, เทเรเซียอย่างนั้นเจ้าก็ไม่โง่เลย” เบรุตส่งสำนึกเทพหัวเราะเยาะเย้ย

“ฮึ, เบรุต เจ้าหลงระเริงดีใจไปก่อน  อีกไม่นานเจ้าจะไม่มีโอกาสแม้แต่จะร้องไห้”  เทเรเซียตอบเยาะเย้ย

ลินลี่ย์และอีกสองคนไล่ตามอย่างเร่งร้อนมองหน้ากันเอง  เบรุตส่งสำนึกเทพทันที  “ได้เวลาแล้ว ลินลี่ย์, ได้เวลาเคลื่อนไหวลงมือแล้ว”

“ลินลี่ย์ , เราจะมองเจ้าจากตรงนี้”  บลูไฟร์ส่งสำนึกเทพและหัวเราะเช่นกัน

“ไม่ต้องห่วง” ลินลี่ย์มั่นใจอย่างเต็มที่ และความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นทันที

ขณะนั้นเอง...

“เป็นไปได้อย่างไร?”  เทเรเซียสีหน้าเปลี่ยนไป  “ลินลี่ย์เร็วกว่าข้าอีกหรือ?  แต่ข้าเป็นพารากอน เขา..ล่ะเขาเป็นพารากอนเช่นกัน.. แต่เขาไวมากได้ยังไง?”  เทเรเซียไตร่ตรองในใจ  แต่จากนั้นเขาคาดเดาถึงความเป็นไปได้...

“หรือว่า? เบรุต เจ้าบ้าไปแล้ว... เจ้าให้ลินลี่ย์หลอมรวมประกายมหาเทพสองชิ้นเชียวหรือ?”  ตอนนี้เทเรเซียแตกตื่นอย่างแท้จริง

กล่าวโดยทั่วไปถ้ามหาเทพคนหนึ่งหลอมรวมกับประกายมหาเทพสองชิ้น แม้ว่ามหาเทพจะไม่สามารถหลอมใช้พลังมหาเทพหลอมรวมได้ แต่วิญญาณของมหาเทพจะได้รับพลังปณิธานเพิ่มขึ้นอีกส่วนหนึ่ง

“เขาเป็นพารากอนตั้งแต่แรกเริ่ม  เนื่องจากว่าเขาหลอมรวมประกายมหาเทพเพิ่ม  เขาย่อมจะแข็งแกร่งมากกว่าข้าบ้างแน่นอน”  ตอนนี้เทเรเซียแตกตื่นตกใจ  เขาหนีไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ด้วยความเร็วสูง มีประตูเทเลพอร์ตประจำทวีปอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้  และเมื่อผ่านไปทางนั้น  เขาจะสามารถหนีไปด้วยความเร็วสูง อย่างไรก็ตามพวกเขายังห่างจากประตูเทเลพอร์ตถึงพันล้านกิโลเมตร

อย่างไรก็ตามลินลี่ย์อยู่ห่างจากเขาเพียงล้านกิโลเมตร

นอกจากนี้ระยะล้านกิโลเมตรย่นระยะลงอย่างรวดเร็ว

พอเวลาผ่านไปเทเรเซียบินหนีเพิ่มระยะเป็นสิบล้านกิโลเมตร  ลินลี่ย์ก็ปรากฏอยู่ในสายตาของเขา

“ประมุขมหาเทพ!”  เทเรเซียส่งสำนึกเทพอย่างแตกตื่น

“ลินลี่ย์,เจ้าต้องการฆ่ามหาเทพในพิภพลมศักดิ์สิทธิ์ของข้าหรือ?”  ดิยาประมุขมหาเทพธาตุลมพูดด้วยความโมโห

ลินลี่ย์เพียงแต่ตอบกลับสองคำ“ขอโทษ!” และจากนั้นเขายังคงไล่ตามต่อไม่ลดความเร็วลงแม้แต่น้อย

ความจริงลินลี่ย์ยังคงซ่อนพลังที่แท้จริงส่วนใหญ่ของเขาไว้  ถ้าเขาใช้พลังมหาเทพหลอมรวมความเร็วของเขาจะเพิ่มขึ้นอีกมาก

“เบรุตบ้าไปแล้ว  และลินลี่ย์นี่ก็บ้าไปด้วยเหมือนกัน!”

เทเรเซียสามารถบอกได้ว่าเขาไม่สามารถหนีได้ทัน  เขาสบถเบาๆ และจากนั้นฟันมือกลับหลัง...

“แครก...” รอยฉีกขาดในมิติเกิดขึ้นและเทเรเซียพุ่งเข้าไปในรอยฉีกมิติทันที

“ฮึ่ม” ลินลี่ย์ก็พุ่งตรงเข้าไปในรอยฉีกมิติเดียวกันนั้น

จากตรงนี้คงพอจะคาดได้ว่าทั้งคนนั้นไล่ตามกระชั้นชิดกันมากเพียงไหน!

เบรุตและบลูไฟร์เมื่อเห็นเช่นนี้ผ่านสำนึกเทพของเขาก็ผลัดกันหัวเราะ

“ตามไปดูกันเถอะ”  เบรุตหัวเราะเบาๆ  ขณะที่เขาฟันเปิดรอยแยกมิติ จากนั้นเข้าไปในมิติปั่นป่วนพร้อมกับบลูไฟร์  ภายในมิติที่ว่างเปล่า  พวกเขาสามารถพบลินลี่ย์และเทเรเซียผ่านสำนึกเทพโดยไม่ต้องใช้ความสามารถอะไร

ภายในมิติว่าง  กระแสพลังงานหลากสีสันมีความผันผวนไม่แน่นอน

ขณะนั้นเองมหาเทพคนหนึ่งกำลังไล่ตาม  ขณะที่อีกหนึ่งกำลังเผ่นหนี!

“ลินลี่ย์!  อย่าเหิมเกริมเกินไปนักนะ”  เทเรเซียตะโกนผ่านสำนึกเทพด้วยความโกรธ

“อะไรกัน,เจ้าลืมแล้วหรือว่าในอดีตเจ้าเหิมเกริมมากมายเพียงไหน?”  ลินลี่ย์แค่นเสียง  ถ้าไม่ใช่เพราะมหาเทพบลัดริจและคนอื่นๆ ช่วยลินลี่ย์คงจะตายไปนานแล้ว แม้แต่ตอนนี้ลินลี่ย์แค่หยอกเล่นกับเทเรเซียเท่านั้น  เขาแค่เผยพลังบางส่วน แต่แม้จะเป็นเช่นนั้นเขาก็ยังสามารถไล่ตามเทเรเซียตามต้องการ

และในขณะนั้นลินลี่ย์ไล่ทันเทเรเซียทันที!

ความรู้สึกว่ามีร่างหนึ่งใกล้เข้ามาจากด้านหลังทำให้เทเรเซียแตกตื่น!

“แล้วไงเล่าถ้าเจ้าหลอมรวมกับประกายมหาเทพสองชิ้น? ข้าปฏิเสธจะเชื่อว่าเจ้าแข็งแกร่งมากกว่าข้า”  เทเรเซียตะโกนและปรากฏเคียวยักษ์ในมือของเขา  เขาตวัดเคียวย้อนกลับไปหาลินลี่ย์คมเคียวที่ไร้เสียงฉีกมิติโดยรอบขาดทันที

มหาเทพน้อยผู้เป็นพารากอนย่อมมีพลังน่ากลัวแน่นอน

เมื่อเผชิญหน้ากับคมมีดทลายฟ้าลินลี่ย์เริ่มฟันโต้ตอบ

“ทลาย...โลก!”

ลินลี่ย์หลอมรวมเคล็ดห้าเคล็ดของกฎธาตุดินและพัฒนาไม้ตายสองสามอย่าง เนื่องจากเขาต้องการซ่อนพลังที่แท้จริงเอาไว้  ตอนนี้เขาย่อมใช้ไม้ตายเหล่านี้เป็นธรรมดา

“แคล้ง!”

“ครืน...” เคียวยักษ์ในมือของเทเรเซียสั่นสะท้านและเริ่มแตกหักทีละนิ้วๆ  เทเรเซียเองกระเด็นกลับหลังจากแรงระเบิดในขณะนั้น

ฟาดฟันครั้งเดียวจากกระบี่ทำให้อาวุธมหาเทพแตกสลายได้หรือ?

“อึ้ก!”  เทเรเซียสั่นสะท้านรุนแรงจนกระอักโลหิตเต็มปาก

“นี่..เป็นไปไม่ได้!” เทเรเซียจ้องมองลินลี่ย์อย่างเหลือเชื่อ..และจากนั้นจับจ้องมองดูกระบี่หยกยาวในมือของลินลี่ย์ รัศมีที่น่ากลัวและศักดิ์สิทธิ์แผ่ออกมาจากกระบี่ทำให้หัวใจสั่นสะท้าน  เทเรเซียระบุชนิดของอาวุธนี้ได้ทันทีเขาถึงเปล่งร้องสุดเสียง “อาวุธจอมเทพ!!!”

และจากนั้นเขาจ้องมองลินลี่ย์อย่างหวาดผวา

“ใช่แล้ว นี่คืออาวุธจอมเทพ” ลินลี่ย์ยิ้มขณะมองดูเทเรเซีย

เทเรเซียจ้องมองลินลี่ย์อย่างหวาดผวา  เขาพูดขึ้นทันที  “ข้าเข้าใจแล้ว เป็นเจ้า! เจ้าได้รับเครื่องรางจอมเทพทั้งสามไว้ เจ้าทำภารกิจจอมเทพวิถีชีวิตได้สำเร็จนั่นเป็นเหตุให้เจ้าได้รับสมบัติจอมเทพ” เทเรเซียก่อนนั้นต้องการต่อสู้โต้ตอบ แต่เมื่อเห็นอาวุธจอมเทพ เขารู้สึกสิ้นหวังทันที

ต่อให้พวกเขามีพลังเสมอกัน  ฝ่ายที่มีอาวุธจอมเทพย่อมได้เปรียบแน่นอน

ในกรณีของเขาเขาอ่อนแอมากกว่าลินลี่ย์ตั้งแต่ต้น

“ลินลี่ย์! ในอดีตข้าเป็นคนผิดเอง  บัดนี้เจ้าได้รับสมบัติจอมเทพไปแล้ว  ข้าไม่คุกคามเจ้าอีกต่อไปแล้ว..” ตอนนี้เทเรเซียต้องร้องขอความเมตตาให้ลินลี่ย์ยกโทษในที่สุด

“ลินลี่ย์!  ไม่ต้องเสียเวลากับคำพูดของเขา  รีบกำจัดเขา” เสียงของเบรุตดังก้องอยู่ในใจ

ลินลี่ย์ไม่ลังเลแม้แต่น้อย  หน้าของเขาบึ้งเล็กน้อยและกระบี่จอมเทพวิถีชีวิตในมือของเขากลายเป็นภาพพร่าเลือนและแทงใส่เทเรเซีย  “ปัง!” ในตำแหน่งที่กระบี่จอมเทพชีวิตชี้ปรากฏรอยฉีกมิติเท่ากำปั้นทันที  แต่เป็นยาวลึกลงไป

ศีรษะของเทเรเซียปรากฏรูเล็กเท่ากำปั้น

กฎธาตุดิน- ทลายโลก!

ตาของเทเรเซียเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อตกใจ และโกรธแค้นและจากนั้นเขาร่วงลงจากท้องฟ้าอย่างไร้กำลังและอาวุธมหาเทพของเขาร่วงลงด้วยเช่นกัน ไม่มีการปกป้องจากพลังปณิธานของเขาและเกราะมหาเทพของเขา ศพของเขาสลายกลายเป็นธุลีเพราะพลังกระแสปั่นป่วนของมิติ อัญมณีกึ่งโปร่งใสลอยออกมาเปล่งแสงสีเขียวเลือนรางไปทุกตำแหน่ง

ประกายมหาเทพน้อยธาตุลม!

“ข้าหลอมรวมในตอนนี้เป็นดีที่สุด ถ้าข้ามัวชักช้าอาจมีตัวแปรอื่นเข้ามาร่วม” สำนึกเทพของลินลี่ย์แผ่ขยายและพบว่าประมุขมหาเทพธาตุลมดิยาพร้อมกับมหาเทพธาตุลมอื่นเข้ามาในมิติปั่นป่วน อย่างไรก็ตามมหาเทพธาตุลมเหล่านั้นยังค่อนข้างอยู่ห่างไกลจากลินลี่ย์

เห็นได้ชัดว่ามหาเทพเหล่านั้นพบว่าลินลี่ย์เพิ่งฆ่าเทเรเซียเช่นกัน

“ลินลี่ย์!”ดิยาประมุขมหาเทพธาตุลมโกรธมาก

ลินลี่ย์ไม่สนใจดิยา  เขายังคงหยดเลือดออกจากนิ้วของเขา  จากนั้นหยดใส่ประกายมหาเทพธาตุลม

“ลินลี่ย์! เจ้า...”  ประมุขมหาเทพเหล่านี้พากันโกรธทั้งหมด เขาฆ่ามหาเทพและตอนนี้หลอมรวมกับประกายมหาเทพของเขาด้วยหรือ?  พฤติกรรมแบบนี้เกินไปจริงๆ!

ขณะนั้นเองพลังงานปั่นป่วนที่ไหลเวียนรอบตัวลินลี่ย์เริ่มเปลี่ยนไปแก่นธาตุลมรวมตัวหนาแน่นไม่มีขีดจำกัดเริ่มรวมตัวหนาแน่น  และมวลของเหลวสีเขียวปริมาณมหาศาลเริ่มชัดเจนและหมุนรอบตัวลินลี่ย์ ในขณะนั้นลินลี่ย์ได้เปลี่ยนสลับกับร่างแยกธาตุลมของเขา และประกายมหาเทพธาตุลมค่อยจมลึกเข้าไปในหน้าผากของลินลี่ย์

การหลอมรวมกับประกายมหาเทพทำได้อย่างรวดเร็วมาก

มหาเทพเหล่านั้นไม่สามารถหยุดได้ทันที

“ฮ่าฮ่า...” เบรุตและบลูไฟร์บินเข้ามาหาพร้อมกับหัวเราะ

“ก่อนนี้ลินลี่ย์เทียบได้กับประมุขมหาเทพอยู่แล้วต้องขอบคุณอาวุธมหาเทพของเขา แต่ตอนนี้หลังจากหลอมรวมประกายมหาเทพเพิ่มอีกหนึ่ง พลังของลินลี่ย์ควรจะเหนือกว่าประมุขมหาเทพแห่งแสงแล้ว”  เบรุตและบลูไฟร์มีความสุขพอใจกันทั้งคู่ ตอนนี้พวกเขาไม่กลัวประมุขมหาเทพแห่งแสงอีกต่อไปแล้ว  ยังมีอะไรที่พวกเขาต้องกังวลอีก?

ในที่สุดสามมหาเทพแห่งพิภพยูลานไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวอยู่ในพิภพยูลานอีกต่อไป

ภายในมิติว่างเปล่าขณะต่อมาลินลี่ย์ที่เพิ่งหลอมรวมกับประกายมหาเทพธาตุลมยิ้มและลืมตา  “สำเร็จ พลังปณิธานของข้าเพิ่มแกร่งกล้ามากขึ้นอีกครั้ง และพลังมหาเทพหลอมรวมของข้า...ตอนนี้ทรงพลังเต็มที่!

ตอนนี้ลินลี่ย์หลอมรวมประกายเทพถึงสามรูปแบบแล้ว!