ตอนที่ 21-11 ไล่ล่าตามฆ่า ก่อมรสุม!

ไล่ล่าตามฆ่ามหาเทพจากนั้นหลอมรวมประกายเทพ

สำหรับลินลี่ย์เทพวิญญาณกลายสภาพสี่สายธาตุ  นี่มีทางเป็นไปได้สำหรับการเพิ่มพลังของเขา

“ดึงดูดความสนใจของมหาเทพอื่นแล้วใครจะหยุดเรา?” เบรุตชะงักเล็กน้อย จากนั้นพยักหน้าและกล่าว “ปกติจะมีการจับกลุ่มกันระหว่างมหาเทพด้วยกัน  ถ้าประมุขมหาเทพสู้กับมหาเทพน้อยนั่นคงจะเป็นการฆ่าแน่นอน ดังนั้นถ้ามหาเทพคนใดฝ่าฝืนข้อตกลงประมุขมหาเทพของสี่วิถีจะผนึกกำลังกันสำเร็จโทษพวกเขา!”

หัวใจของลินลี่ย์ตึงเครียด

ประมุขมหาเทพของสี่วิถีจะผนึกกำลังกันสำเร็จโทษพวกเขาหรือ?

“ดูเหมือนกับว่าจอมเทพจะไม่สนใจการเข่นฆ่ากันภายในของมหาเทพ”  ลินลี่ย์พูดทันที

บลูไฟร์ที่อยู่ใกล้ๆหัวเราะอย่างเยือกเย็น “จอมเทพเป็นเพียงวิถีธรรมชาติพวกเขารับผิดชอบตรวจสอบให้แน่ใจว่าพิภพนับไม่ถ้วนในจักรวาลดำเนินไปตามธรรมชาติ  พวกเขาไม่ใส่ใจความตายของมหาเทพ  ถ้ามหาเทพตายก็จะมีมหาเทพอื่นเกิดขึ้นมาแน่นอน  ประเด็นหลักก็คือมหาเทพเองกังวลว่าจะเกิดการเข่นฆ่าภายในกันเองจักรวาลก็จะวุ่นวายเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงร่วมกันสร้างข้อตกลง”

“ข้อตกลงนี้จะมีผลอะไรตามมา?”  ลินลี่ย์ถามขึ้นทันที

เบรุตหัวเราะอย่างเยือกเย็น  “ข้อตกลงง่าย มีมหาเทพสามระดับ ถ้ามหาเทพระดับต่ำกว่าไม่ได้เป็นปฏิปักษ์ต่อมหาเทพระดับสูงกว่า มหาเทพระดับสูงกว่าไม่ได้รับอนุญาตให้ฆ่ามหาเทพระดับต่ำกว่า  เพียงแต่มหาเทพระดับเดียวกันสามารถต่อสู้กันได้  เมื่อถึงจุดนี้จะเป็นการตัดสินร่วมกันของประมุขมหาเทพของวิถีทั้งสี่!”

“ดังนั้นมหาเทพที่มีพลังระดับเดียวกันอนุญาตให้สู้กันได้หรือ?”  ลินลี่ย์พยักหน้ากับตนเอง

“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็หมายความว่าประมุขมหาเทพแห่งสี่วิถีได้รับอนุญาตให้ฆ่ามหาเทพอื่นได้ใช่ไหม?”

“ฮ่าฮ่า..” เบรุตอดหัวเราะไม่ได้  “ลินลี่ย์.. เจ้าโง่ไปแล้วหรือ?  ประมุขมหาเทพสามารถสู้กันเองได้  ใช่แล้ว และประมุขมหาเทพของสี่วิถีมีสมบัติจอมเทพที่เหมาะกับธรรมชาติที่แท้จริงของพวกเขา แต่แค่เพราะพวกเขามีอาวุธที่ทรงพลังไม่ได้หมายความว่าความเร็วของพวกเขาจะมากกว่าประมุขมหาเทพอื่น  ถ้าประมุขมหาเทพอื่นไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้พวกเขาไม่สามารถหนีได้หรือ?”

“โอว, ใช่แล้ว ใช่แล้ว”  ลินลี่ย์เก้อเขิน

มหาเทพในระดับเดียวกันโดยทั่วไปจะไม่แตกต่างกันมากนักในแง่ของความเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมื่อพวกเขาสามารถพบศัตรูจากที่ไกลผ่านสำนึกมหาเทพของพวกเขา

“แต่ในอดีต ออกุสตาฆ่าสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์  นี่ไม่ใช่เป็นละเมิดข้อตกลงด้วยหรือ?”  ลินลี่ย์อดพูดผ่านสำนึกเทพด้วยความสงสัยไม่ได้

“ข้าบอกเจ้าแล้วว่าเพียงแต่มหาเทพที่มีพลังระดับเดียวกันอนุญาตให้สู้กันได้   นี่บ่งชี้ถึงคนที่มีพลังระดับเดียวกันสิ่งที่สำคัญก็คือพลังที่แท้จริง!”  เบรุตกล่าว “สี่อสูรศักดิ์สิทธิ์แม้ว่าทั้งหมดจะเป็นแค่มหาเทพน้อย แต่เมื่อร่วมมือกันก็เทียบได้กับประมุขมหาเทพพวกเขาจะนับได้ว่าเป็นมหาเทพน้อยได้ยังไง? จะไม่อนุญาตให้เขาฆ่ามหาเทพน้อยทั้งหมดได้ยังไง?”

ตอนนี้ลินลี่ย์เพิ่งเข้าใจ

สี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ถูกวางตัวไว้ในระดับของประมุขมหาเทพในแง่พลัง

“ลินลี่ย์ ในแง่พลังเจ้าอยู่ในระดับประมุขมหาเทพเช่นกัน” เบรุตหัวเราะเป็นนัย  “อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้เราสามารถล่าและฆ่ามหาเทพได้สักคนและเจ้าสามารถหลอมรวมกับประกายมหาเทพได้ตอนนั้นถ้าแม้ว่ามหาเทพอื่นจะพบเจ้า เจ้าก็หาข้อแก้ตัวในสิ่งที่เจ้าทำก็ได้นั่นไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินไป”

ลินลี่ย์ตื่นเต้นและหัวเราะ  “ข้าเข้าใจแล้ว!”

มหาเทพอื่นไม่รู้ความลับว่าเขาเป็นเทพวิญญาณกลายสภาพดังนั้นจึงไม่ยากที่เขาจะสร้างเรื่องขึ้นมาได้

“นอกจากนี้ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างก็มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดเรา  เขาจะช่วยพูดแก้ต่างให้เรา”  เบรุตหัวเราะอย่างเยือกเย็น  “เท่าที่ข้าจำได้ ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างมีสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าด้วยเช่นกันลินลี่ย์”

ข้อตกลงได้รับการตัดสินร่วมกันโดยสี่ประมุขมหาเทพของสี่วิถี  เนื่องจากว่าประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างและวิถีมรณะก็มีสัมพันธ์ที่ดีกับลินลี่ย์เรื่องนี้จะไม่เป็นปัญหา

“ล่าและฆ่ามหาเทพใครคือคนที่ข้าควรตามล่าและฆ่า?” ลินลี่ย์ถามทันที

“ลินลี่ย์เจ้าควรจะได้รับประกายมหาเทพธาตุลมและประกายมหาเทพธาตุไฟใช่ไหม?  ยิ่งเป็นประกายมหาเทพน้อยหรือมหาเทพกลางหรือแม้แต่ประกายมหาเทพชั้นสูงก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือ?”  เบรุตถาม เห็นได้ชัดว่าเบรุตเข้าใจหลักการของสมดุลซึ่งทำให้เขาต้องถาม

ลินลี่ย์พยักหน้าและกล่าว  “ประกายมหาเทพน้อย!”

เมื่อเขาหลอมรวมพลังเทพสี่รูปแบบแม้ว่าพลังเทพจะอ่อนกว่าพลังมหาเทพมากก็ตาม เพราะสมดุลของการหลอมรวมพลังเทพหลอมรวมสี่สายธาตุจะมากกว่าพลังมหาเทพสิบเท่า  นอกจากนี้ยังช่วยเสริมพลังร่างกายเสริมพลังของสมบัติเทพ และส่งผลที่น่าอัศจรรย์อย่างอื่น

ไม่จำเป็นที่ว่าประกายมหาเทพที่แข็งแกร่งกว่าจะต้องดีกว่า  สิ่งที่สำคัญมากกว่าก็คือสมดุล!

“ดีมากตอนนี้เราจะไปฆ่ามหาเทพน้อยธาตุลมหรือมหาเทพน้อยธาตุไฟอื่นกัน”  เบรุตชะงักเล็กน้อย จากนั้นกล่าว  “ในบรรดามหาเทพ คนที่ทำเลวร้ายกับเรามากที่สุดก็คือมหาเทพธาตุลมเทเรเซีย! เดิมทีข้าได้รับประกายมหาเทพทั้งสี่ หลังจากข้าไปแดนนรกเทเรเซียพยายามคุกคามข้า”

“เทเรเซีย..”

ลินลี่ย์พยักหน้า

ในแดนนรกถ้าไม่ใช่เพราะมหาเทพบลัดริจปรากฏตัว เทเรเซียอาจจะฆ่าลินลี่ย์เพื่อชิงมุกวิญญาณทั้งเก้าแล้ว

นอกจากนี้ในมิติปั่นป่วนถ้าไม่ใช่เพราะเบรุตและบลูไฟร์ขัดขวางเทเรเซียได้สำเร็จ  ในโอกาสนั้นลินลี่ย์คงไม่สามารถนำเครื่องรางจอมเทพกลับไปพิภพยูลานได้

“เทเรเซียลงมือกับข้าและต้องการจะฆ่าข้าหลายครั้ง  นอกจากนี้ ยังมีความแค้นเก่าระหว่างเทเรเซียและปู่เบรุตด้วย”  ลินลี่ย์พยักหน้า  “อย่างนั้น...เราใช้เขาเป็นเป้าหมาย!”

“ฮึ่ม, เทเรเซียเป็นมหาเทพน้อยแต่ก็ยังมีความทะเยอทะยานมาก” บลูไฟร์พยักหน้าเช่นกัน “เขาสมควรตาย”

มหาเทพทั้งสามแห่งพิภพยูลานใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีกำหนดชะตาของมหาเทพที่ต่างกัน

สามวันต่อมา

ลินลี่ย์อำลาครอบครัวและสหาย  สำหรับเป้าหมายของภารกิจนี้ล่าและสังหารมหาเทพ? ลินลี่ย์เพียงแต่บอกเดเลีย บีบีและคนอื่นอีกไม่กี่คน  เดเลียและคนอื่นตะลึงกันหมดกับการตัดสินใจของลินลี่ย์และมหาเทพอีกสองคน  แต่เดเลียและบีบีเต็มไปด้วยความมั่นใจต่อลินลี่ย์เบรุตและบลูไฟร์

“พี่ใหญ่,การกระทำของท่านจะเป็นตัวกำหนดว่าข้าจะสามารถเที่ยวผจญภัยในพิภพต่างๆ ในอนาคตได้แน่”  บีบีเม้มฝีปากและหัวเราะ

“คอยดูต่อไป” ลินลี่ย์หัวเราะลั่น

“ลินลี่ย์!ระวังตัวด้วย”  เดเลียเตือน

“แน่นอน” ลินลี่ย์บีบมือเดเลียเบาๆ จากนั้นหันกายจากไป

ภารกิจนี้ตามแผนของพวกเขาจะใช้เวลาไม่นาน ลินลี่ย์พูดกับครอบครัวและสหายของเขาอีกเล็กน้อยจากนั้นออกไปพร้อมกับเบรุตและบลูไฟร์

พิภพยูลาน  พื้นที่ทะเลเหนือที่กว้างใหญ่

ลินลี่ย์เบรุตและบลูไฟร์ในตอนนี้กำลังบินขึ้นเหนืออย่างสบายๆ ทั้งสามไม่เร่งรีบแม้แต่น้อย

“ลินลี่ย์! เจ้าได้รับอะไรบ้างจากการใช้เวลาห้าพันปีวิเคราะห์เลือดบริสุทธิ์ของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์?”  เบรุตถาม

“ไม่มากนัก” ลินลี่ย์ส่ายศีรษะและหัวเราะ “เพราะเกทส์และพี่ทั้งสี่ของเขาอยู่ที่ปราสาทเลือดมังกรมีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดของพญาเต่าดำในพวกเขา ข้าได้ความเข้าใจเล็กน้อยถึงวิธีที่เขาปลดปล่อยพลังของเลือดบริสุทธิ์ของพญาเต่าดำ  ตอนนี้ข้ายังวิเคราะห์กลไกที่พญามังกรฟ้าบรรพบุรุษของเผ่ามังกรฟ้าสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างเขาได้”

กลไกเสริมสร้างร่างของพญามังกรฟ้ายืมพลังมาจากการแปลงร่างของพญาเต่าดำ

“อย่างไรก็ตาม ร่างของข้าทรงพลังมากพอแล้ว  หลังจากดูดซับเลือดบริสุทธิ์บางส่วนของสี่บรรพบุรุษแล้ว  พลังเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อยเพียงระดับเดียว”  ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเยือกเย็น ในที่ระดับนี้การเสริมสร้างพลังของเขาเป็นเรื่องยากเกินไป

“ขณะที่สุดยอดทักษะเทพธรรมชาติของสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์  ข้าไม่สามารถพัฒนาความรู้อะไรได้เลย”  ลินลี่ย์ถอนหายใจ “ที่สำคัญข้าไม่เคยเห็นสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ปลดปล่อยทักษะเทพธรรมชาติของพวกเขา  นอกจากนี้ความรู้และความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับวิญญาณยังตื้นเขินยังเป็นระดับเริ่มต้น”

“ฮ่าฮ่า, ไม่ต้องท้อแท้ไป  ข้าค้นคว้ามาเป็นเวลายาวนานกว่าเจ้า และข้ายังได้เห็นสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ปล่อยพลังไม้ตายโจมตีของพวกเขา  ข้ามีความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับพลังวิญญาณ  แต่ข้าก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้”  เบรุตหัวเราะอย่างเยือกเย็น  “สำหรับการสามารถเสริมพลังร่างกายของเจ้าให้แข็งแกร่งขึ้นเป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก แต่น่าเสียดายที่เลือดบริสุทธิ์เหล่านั้นไม่สามารถเสริมพลังให้กับข้า”

เหตุผลที่เลือดเหล่านั้นมีประโยชน์ต่อลินลี่ย์เป็นเพราะลินลี่ย์เป็นสมาชิกของเผ่ามังกรฟ้ามาตั้งแต่เริ่ม

“ปู่เบรุต, บลูไฟร์”  ลินลี่ย์ยิ้มลี้ลับในทันที

“เอ๋?” ทั้งสองคนมองลินลี่ย์อย่างงุนงง

“เมื่อครู่นี้ข้าใช้สำนึกเทพของข้าตรวจสอบพวกท่านสิบสองครั้ง  พวกท่านสังเกตออกบ้างไหม?”  ลินลี่ย์หัวเราะขณะมองดูพวกเขา ตอนนั้นลินลี่ย์ตั้งใจตรวจสอบเบรุตและบลูไฟร์ด้วยสำนึกเทพ  แต่เบรุตและบลูไฟร์ไม่ทันสังเกตอะไรพวกเขายังคงพูดคุยกับเขาอย่างธรรมดา

“อะไรนะ? เจ้าใช้สำนึกเทพตรวจสอบเรา?” เบรุตและบลูไฟร์มองหน้ากันเอง และตกใจ

“ใช่แล้ว” ลินลี่ย์พยักหน้า

“นี่...” เบรุตและบลูไฟร์ตะลึงจริงๆ

ต้องเข้าใจว่ามหาเทพสามารถรู้สึกได้เมื่อมหาเทพอื่นตรวจสอบพวกเขา  แม้ว่าประมุขมหาเทพจะตรวจสอบมหาเทพน้อย  มหาเทพน้อยก็ยังจะรู้สึกได้ นี่เป็นเพราะมหาเทพทั้งหมดว่ากันในเรื่องของระดับพวกเขาใช้พลังมหาเทพเป็นแหล่งของพลังวิญญาณของพวกเขา!  พลังมหาเทพล้วนอยู่ในระดับเดียวกันทั้งหมด

ความต่างกันในพลังปณิธานของพวกเขาทำให้มีความแตกต่างกันในเรื่องพลังเล็กน้อย ซึ่งเป็นผลให้ระดับความกว้างไกลของสำนึกเทพมีความแตกต่างกัน

แต่เมื่อพูดถึงระดับที่เสมอกันมหาเทพรู้สึกได้เหมือนกันหมด

“อาจเป็นเพราะข้าใช้พลังมหาเทพหลอมรวมปลดปล่อยสำนึกเทพข้าก็ได้”  ลินลี่ย์หัวเราะ

พลังมหาเทพหลอมรวมเป็นระดับพลังเต็มที่แข็งแกร่งมากกว่าพลังมหาเทพ

สำหรับเขาสามารถตรวจสอบมหาเทพอื่นได้โดยพวกเขาไม่ทันสังเกตเป็นสิ่งที่เขาคาดไว้

คล้ายกับเหตุการณ์ในสมรภูมิมหาพิภพมากเมื่อลินลี่ย์ยังเป็นเทพ ลินลี่ย์เป็นเทพเพียงคนเดียวที่สามารถส่งสำนึกเทพออกไปโดยพารากอนอื่นไม่สามารถสังเกตได้

“ฮ่าฮ่า, นี่, นี่มันยอดเยี่ยมมาก”  เบรุตดีใจ “ลินลี่ย์!  ในเมื่อเป็นเช่นนี้  แม้ว่าเจ้าจะพบเจอมหาเทพอื่นผ่านสำนึกเทพ มหาเทพอื่นก็คงไม่ทันตระหนักว่าพวกเขาถูกตรวจสอบ!  ตอนนี้,แม้ว่าเราจะต้องการลงมือกับเทเรเซีย เทเรเซียก็คงไม่รู้ว่าเรากำลังตรวจสอบเขา”

“ใช่แล้ว” ลินลี่ย์มีความสุขเช่นกัน

พลังของสำนึกเทพของเขานี่เป็นหนึ่งในพลังสุดยอดของพลังเทพหลอมรวมของเขา!

เบรุตพูดอย่างดีใจ  “เดิมทีข้ากังวลว่าเทเรเซียจะหนีไปเมื่อเห็นเรา  ดังนั้นข้าวางแผนแยกย้ายกันรายล้อมเขา แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่มีจำเป็นต้องทำแม้แต่น้อย”

“ฮ่าฮ่า, ไปกันเถอะ”  บลูไฟร์หัวเราะลั่น  “เตรียมตัวไปพิภพลมศักดิ์สิทธิ์กัน!”

“ไปกันได้แล้ว” เบรุตและลินลี่ย์หัวเราะทั้งคู่ขณะที่พวกเขาบินตรงสู่ประตูเทเลพอร์ต

สามมหาเทพแห่งพิภพยูลาน! นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาออกจากพิภพยูลานในฐานะมหาเทพ!

เนื่องจากพวกเขากำลังจะไปลงมือต่อเทเรเซียเบรุตเริ่มติดตามความเคลื่อนไหวของเทเรเซียก่อนหน้านี้  เบรุตทราบจากมหาเทพบลัดริจว่าเทเรเซียกลับไปที่พิภพลมศักดิ์สิทธิ์เมื่อห้าพันปีที่แล้ว

พิภพลมศักดิ์สิทธิ์ถูกสร้างขึ้นโดยเจ็ดมหาเทพเมื่อนานมาแล้วมีความกว้างใหญ่ไม่สิ้นสุด

ในแง่จำนวนหล่าเทพที่มีพิภพโลกธาตุศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดไม่ห่างจากดินแดนชั้นสูงมาก  มีจำนวนที่น่าทึ่ง เทพนับไม่ถ้วนอยู่มีเต็มทั้งเก้าทวีปของพิภพลมศักดิ์สิทธิ์ และแต่ละวันเทพทั้งหลายมีการตายและมีอัจฉริยะได้รับการรู้แจ้งบรรลุระดับใหม่มากมาย

เพื่อความอยู่รอดต้องสู้!

เพื่อความรุ่งเรืองต้องสู้!

เทพนับไม่ถ้วนดิ้นรนต่อสู้กันตลอดทั้งเก้าทวีปของโลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์

สำหรับมหาเทพเล่า?  พวกเขาอยู่เหนือใครทั้งหมด

เหมือนกับการมองดูมดดิ้นรนต่อสู้กัน  มหาเทพหัวเราะขณะที่พวกเขามองดูการต่อสู้ต่างๆขณะที่พวกเขามองดู นี่เป็นเหมือนการละเล่นอย่างหนึ่ง! บางครั้งพวกเขาอาจเลือกทูตและเข้ามาแทรกแซงในการละเล่นนั้น

เกาะชิงยาโลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์

เทเรเซียบุรุษจมูกเหยี่ยวผมเงินกำลังยืนอยู่หน้าริมหาดจ้องมองดูทะเลที่กว้างไกล

เทเรเซียเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานมาก  เพื่อให้มีพลังเพิ่มขึ้น  เขายินดีทำทุกอย่าง

แต่เดิมเขาเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมของพิภพดีแลน เขาคืออัจฉริยะที่แท้จริงที่กลายเป็นเทพอย่างง่ายดาย  และจากนั้นเขามาที่ยมโลกหนึ่งในพิภพชั้นสูงและเข้าร่วมสู้รบต่อเนื่องจนกระทั่งเขากลายเป็นเทพชั้นสูงที่ทรงพลัง!  ตอนนั้นประกายมหาเทพ 77ชิ้นกระจายอยู่ทั่วสี่พิภพชั้นสูง เพื่อให้ได้ประกายมหาเทพยอดฝีมือนับไม่ถ้วนประสบหายนะและตายไปในการต่อสู้

เขาได้ประกายมหาเทพและกลายเป็นมหาเทพธาตุลม!

หลังจากกลายเป็นมหาเทพโดยอาศัยพลังงานศรัทธาเขาบรรลุอุปสรรคขั้นสุดท้ายและก้าวเข้าสู่ขอบเขตพารากอน!

เขาไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน  เขามักจะมีความมั่นใจในตนเองสูง!

แม้ว่าหลังจากกลายเป็นมหาเทพแล้วเทเรเซียไม่เคยยอมรามือในการเพิ่มพลังของเขาให้มากยิ่งขึ้น  ที่ระดับพลังปัจจุบันของเขา  มีเพียงสามวิธีซึ่งเขาสามารถเพิ่มพลังได้  วิธีแรกคือได้รับสมบัติจอมเทพ  วิธีที่สองหลอมรวมกับประกายมหาเทพอื่นเพื่อที่ว่าจะได้มีร่างแยกมหาเทพอื่น วิธีที่สามทำให้โลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์ได้ชัยชนะติดต่อกันในสงครามมหาพิภพ

“เอ๊ะ? วันนี้เกิดอะไรขึ้น  จู่ๆข้าก็เกิดความรู้สึกกระตือรือร้นขึ้นในใจข้า” เทเรเซียขมวดคิ้ว นัยน์ตาของเขาหรี่แคบ สายตาของเขาเหมือนกับมีดสองเล่ม

โดยไม่รู้ตัวเทเรเซียตัดสินใจแผ่สำนึกเทพออกไปทันทีจนครอบคลุมโลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์ในทันที

และสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ....

ห่างเขาออกไปไม่ถึงล้านกิโลเมตร  มีร่างสามร่างกำลังบินด้วยความเร็วสูง

คนชุดดำคือเบรุต  คนชุดขาวเป็นบุรุษคิ้วแดงบลูไฟร์และลินลี่ย์ในชุดสีฟ้า!

สามมหาเทพบินเคยงไหล่พร้อมกัน

“เบรุต, ลินลี่ย์และมหาเทพแห่งไฟ!”  หน้าของเทเรเซียเปลี่ยนไปทันที