ตอนที่ 20-46 มหาเทพเบรุต?

กระแสปั่นป่วนของพลังงานยิงออกมาทุกทิศทางด้วยความเร็วสูง ลินลี่ย์อยู่ภายใต้การนำทางของเบรุตมุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง

ในตอนนี้ลินลี่ย์ตกตะลึง“เป็นไปได้ยังไง? สามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยความเร็วน่ากลัวขนาดนั้นแม้แต่ในมิติปั่นป่วน อาจกล่าวได้ว่าเขาไม่ต้องสนใจกระแสคลื่นพลังงาน  เบรุต..พลังของเขา..?”  ลินลี่ย์หันหน้าไปมองดูเบรุตที่อยู่ด้านข้างเขา  ตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

ไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้

เบรุตมีพลังเหนือกว่าระดับเทพทั้งมวลแน่เกินกว่าระดับเทพไปมาก มีอย่างเดียวก็คือระดับมหาเทพ!

“ลอร์ดเบรุต!  ท่าน.. ท่านเป็นมหาเทพหรือ?”  ลินลี่ย์ถาม

“ฮ่าฮ่า...” เบรุตหัวเราะเสียงดังชัด และเขาอดลูบเคราดำไม่ได้  “ลินลี่ย์! ข้าสามารถบินด้วยความเร็วสูงในมิติปั่นป่วนได้ตามปกติ ด้วยความเร็วที่มากกว่าเจ้าร้อยเท่าตอนที่บินในพิภพโลกธาตุ  เจ้าบอกข้าที ถ้าข้าไม่ใช่มหาเทพแล้วจะเป็นอะไรได้?”

ลินลี่ย์ตกตะลึง

เห็นได้ชัดเจนว่าเบรุตยอมรับว่าเขาเป็นมหาเทพ!

“มหาเทพ!แต่นี่เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?” ลินลี่ย์มึนงงและสับสนไปชั่วขณะหนึ่ง “ลอร์ดเบรุต, ไม่มีทางที่มหาเทพจะเข้ามาในพิภพโลกธาตุได้  พิภพโลกธาตุไม่สามารถทนรับพลังที่น่ากลัวจากกระแสงพลังของมหาเทพได้เลย”

ในพิภพโอคาลุนด์  ประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างและแสงแค่ส่งภาพฉายร่างพลังงานเท่านั้น

“ฮ่าฮ่า..ในบรรดาเทพมีการพูดว่ามหาเทพไม่สามารถเข้าพิภพโลกธาตุได้จริงๆ”  เบรุตลูบเคราและยิ้ม “อย่างไรก็ตามพูดให้ถูกยิ่งขึ้นก็คือมหาเทพต่างถิ่นไม่สามารถเข้าพิภพโลกธาตุได้!”

“มหาเทพต่างถิ่น?”  ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว

“ลินลี่ย์,เจ้ารู้หลักการที่เป็นเหตุให้มหาเทพไม่สามารถเข้าพิภพโลกธาตุไม่ใช่หรือ?”  เบรุตเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

“หลักการ? นั่นเป็นเพราะมหาเทพมีพลังมากมายและพิภพโลกธาตุไม่สามารถทนรับพลังพวกเขาได้ไม่ใช่หรือ?”  ลินลี่ย์กล่าว

“ลินลี่ย์!  ถ้าเป็นจริง มหาเทพนั้นก็ครอบครองพลังงานมากเกินไปและพิภพโลกธาตุไม่สามารถทนรับพลังของพวกเขาได้.. คิดให้ดี ถ้ามหาเทพรั้งพลังของพวกเขาไม่ให้รั่วไหลออก  พิภพจะล่มสลายได้อย่างไร?”  เบรุตหัวเราะ

“นั่นก็จริง” ลินลี่ย์ไม่เข้าใจ

ถ้ามหาเทพเก็บงำพลังและรัศมีของเขา  แม้ว่าลินลี่ย์จะยืนอยู่ต่อหน้าเขาลินลี่ย์ก็ไม่รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย

เนื่องจากความสามารถในการรั้งรัศมีพลังมากขนาดไหนแล้วทำไมพวกเขาจึงเป็นเหตุให้โลกธาตุล่มสลายได้

“ดังนั้นคำพูดก่อนนั้นของเจ้าก็ไม่ถูกต้อง”  เบรุตพูดพลางหัวเราะอย่างใจเย็น

เบรุตพูดพร้อมกับถอนหายใจ  “ข้าคิดว่าต่อให้เจ้าคิดจนปวดหัวเจ้าก็ยังไม่เข้าใจ อย่างนั้นข้าบอกเจ้าเองก็ได้!  นี่ต้องเกี่ยวกับกำเนิดวิญญาณของคนผู้นั้น!  แต่ละวัน พิภพโลกธาตุจะให้กำเนิดชีวิตใหม่และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะมีพลังวิญญาณ! ตัวอย่างเช่นสิ่งมีชีวิตของพิภพยูลานจะมีวิญญาณที่เข้ากันได้กับพิภพยูลาน  พิภพยูลานคือบ้านของพวกเขา!”

ลินลี่ย์อดพยักหน้าไม่ได้

เขารู้สึกได้เช่นกัน..เมื่อเขากลับมาพิภพยูลานแม้ว่าแก่นธาตุในพิภพยูลานจะมีความหนาแน่นน้อยกว่าของแดนนรก  แต่ลินลี่ย์ก็ยังรู้สึกได้ถึงความสบาย  เป็นแค่ความรู้สึกแตกต่าง  ลินลี่ย์มักจะมีความคิดว่านี่เป็นผลกระทบทางจิตวิทยา แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเป็นเพราะวิญญาณของเขากำเนิดในพิภพยูลาน

นี่ค่อยสมเหตุผล

เมื่อมนุษย์ตายวิญญาณของพวกเขาจะเข้าสู่ยมโลก และพวกเขาจะถูกเปลี่ยนไปเป็นภูตผี หลังจากภูตผีตาย วิญญาณของมันจะแตกและสลายไป!

เมื่อเทพตายวิญญาณของพวกเขาจะแตกและสลายไป!

ในเมื่อวิญญาณสามารถแตกสลายไป  วิญญาณก็สามารถกำเนิดได้เช่นกัน

เมื่อทารกแต่ละคนถือกำเนิดในพิภพโลกธาตุ  เมื่ออสูรเวทถือกำเนิด  พวกเขาจะได้รับวิญญาณทั้งหมด! วิญญาณเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องพิเศษกับพิภพที่พวกเขาจากมา

“มหาเทพต่างถิ่นไม่สามรถเข้าพิภพโลกธาตุได้  นี่เป็นเพราะวิญญาณของพวกเขา  วิญญาณของพวกเขาไม่ได้เกิดจากพิภพโลกธาตุนี้  และเมื่อพวกเขาเข้าพิภพโลกธาตุ  พวกเขาอาจถูกพิภพโลกธาตุปฏิเสธเป็นเรื่องธรรมดา!  พลังงานของพิภพโลกธาตุและมหาเทพจะปฏิเสธกันและกัน  และเพราะพลังของมหาเทพแข็งแกร่งมากเกินไป  พวกเขาจะทำให้ทั่วทั้งพิภพเกิดการพังพินาศ!”  เบรุตอธิบายรายละเอียด

ลินลี่ย์ตอนนี้เข้าใจแล้ว

เป็นการปฏิเสธกันและกันที่ทำให้พิภพล่มสลาย

“อย่างไรก็ตาม ถ้าวิญญาณของมหาเทพถือกำเนิดภายในพิภพโลกธาตุนั้นโดยเฉพาะและพิภพโลกธาตุนั้นจะเป็นเหมือนกับบ้าน!  แม้หลังจากเขากลายเป็นมหาเทพพิภพโลกธาตุก็จะไม่ปฏิเสธพวกเขา ในเมื่อไม่มีการปฏิเสธ มหาเทพก็สามารเข้าพิภพโลกธาตุนี้ได้เป็นธรรมดา”  เบรุตหัวเราะ

“ลอร์ดเบรุต ท่านกำลังจะบอกว่า..ถ้าบ้านเกิดของมหาเทพเป็นพิภพโลกธาตุโดยเฉพาะอย่างนั้นเขาจะสามารถกลับเข้าพิภพโลกธาตุได้  ขณะที่มหาเทพคนอื่นไม่สามารถเข้าได้?”  ลินลี่ย์กล่าว

“ถูกแล้ว” เบรุตหัวเราะอย่างใจเย็น “บรรดาพิภพโลกธาตุนับไม่ถ้วนในจักรวาล  ร่างมหาเทพของข้าเข้าได้แต่พิภพยูลาน  ขณะที่พิภพโลกธาตุอื่น  ข้าไม่สามารถเข้าไปได้”

ทุกอย่างชัดเจนแล้ว

“พิภพยูลาน บ้านของเรา!”  ลินลี่ย์ถอนหายใจ

เขาเกิดในพิภพยูลานและวิญญาณของเขาก็เกิดจากที่นั่นเช่นกัน  พิภพยูลานคือบ้านเกิด! ไม่ว่าเขาจะยกระดับพลังสูงมากขนาดไหน พิภพยูลาน มาตุภูมิของเขาจะไม่ปฏิเสธเขาเลย

“ลอร์ดเบรุต!  ในเมื่อท่านเป็นมหาเทพแล้ว  อย่างนั้น อย่างนั้นทำไมร่างมหาเทพของท่านจึงไม่ไปพิภพชั้นสูง  แต่กลับรั้งอยู่ในพิภพยูลานนี่แทนเล่า?”  ลินลี่ย์พูดด้วยความสงสัย  “นอกจากนี้ทำไมร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ของท่านจึงกลายเป็นทูตของมหาเทพบลัดริจ?”

“ข้ามีร่างแยกศักดิ์สิทธิ์เป็นทูตมหาเทพเพราะข้าต้องการช่วยตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์” เบรุตหัวเราะอย่างเยือกเย็น “สำหรับเหตุผลที่ร่างแยกมหาเทพของข้าไม่ได้เข้าแดนนรก หรือพิภพชั้นสูงอื่นแต่กลับรั้งอยู่และซ่อนตัวอยู่ในบ้านเกิดแทน นั่นเป็นเพราะ...ถ้าร่างแยกมหาเทพของข้าออกจากแผ่นดินเกิด  ประมุขมหาเทพแห่งแสงจะไล่ล่าและโจมตีข้า!”

“ประมุขมหาเทพแห่งแสงจะไล่ล่าและโจมตี?”  ลินลี่ย์ตกใจ

อย่างนั้นดูเหมือนว่าเบรุตกำลังซ่อนตัวจากศัตรูซึ่งเป็นเหตุให้เขาไม่ออกไปไหน

วิธีการของเบรุตส่งผลมาก  พิภพยูลานเป็นบ้านเกิดของเบรุต แต่ไม่ใช่บ้านของประมุขมหาเทพแห่งแสง  เบรุตสามารถซ่อนที่นั่นได้โดยไม่ต้องออกมา  แต่มหาเทพคนอื่นไม่สามารถเข้าไปได้

“ทำไมประมุขมหาเทพแห่งแสงถึงต้องการฆ่าท่าน?”  ลินลี่ย์สงสัยมาก

“ฮ่าฮ่า..แน่นอนว่าเขาต้องการฆ่าข้า  เขาเกลียดข้าเข้ากระดูก  เหตุผลที่ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ของข้าได้รับอนุญาตให้คงอยู่ในแดนนรกอย่างปลอดภัยเป็นเพราะข้าโน้มน้าวประมุขมหาเทพวิถีทำลายล้างให้ช่วยข้า หลังจากข้าต้องจ่ายคุณค่าออกไปอย่างมหาศาล”  เบรุตหัวเราะลั่น  “ช่างเถอะ พอแค่นั้นก่อน เรื่องสำคัญตอนนี้ก็คือรับร่างหลักของเจ้าและกลับไปทวีปยูลานให้เร็วเท่าที่เป็นไปได้”

ลินลี่ย์พยักหน้า

เบรุตนำเขาผ่านมิติปั่นป่วนไปนั้นอันตรายมาก ที่สำคัญตั้งแต่เบรุตสามารถเข้ามิติปั่นป่วนได้  ประมุขมหาเทพแห่งแสงก็สามารถทำได้เช่นกัน!

“มิน่าเล่าลอร์ดเบรุตขอให้ข้ารอราวๆ สิบวัน  บางทีเขาต้องการถ่วงเวลาให้นานขึ้นเพื่อที่ว่าประมุขมหาเทพแห่งแสงจะได้กลับไปยังโลกธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์” ตอนนี้ลินลี่ย์เข้าใจเหตุผลที่เบรุตขอให้เขารอสิบวัน

ร่างหลักของลินลี่ย์อยู่ภายในพิภพโอคาลุนด์  ขณะที่ร่างแยกของเขาอยู่กับเบรุต  โดยผ่านการเชื่อมโยงผ่านร่างของเขา  เขาสามารถกำหนดตำแหน่งได้ถูกต้องเพื่อที่ว่าเบรุตจะได้ไม่เลี้ยวไปผิดทางขณะเดินทางในมิติกระแสพลังปั่นป่วนนี้

“ลอร์ดเบรุต!  ประมุขมหาเทพแห่งแสงจะไล่ล่าโจมตีเราไหม?”  ลินลี่ย์ค่อนข้างกังวล  กังวลห่วงใยเบรุต

“ไม่ต้องห่วงเขาจะรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ในมิติปั่นป่วน?” เบรุตพูดอย่างมั่นใจ  “นอกจากนี้เมื่อข้าเข้ามาในมิติปั่นป่วน ข้าแผ่สำนึกเทพของข้าออกไปแล้ว  ระยะการแผ่สำนึกเทพของมหาเทพนั้นไกลกว่าที่เจ้าจะคิดได้  ทันทีที่เขาเข้ามาในระยะการแผ่สำนึกเทพของข้า  ข้ายังมีเวลาเตรียมตัวเหลือเฟือ”

ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย

สำนึกเทพของมหาเทพสามารถแผ่ขยายข้ามไปทั้งแดนนรกได้หรือตลอดยมโลกได้ นอกจากนี้เห็นได้ชัดว่ายังไม่ใช่ขีดจำกัดของพวกเขา จากตรงนี้คงพอจะรู้ได้ว่าระยะนั้นกว้างไกลขนาดไหน ดังนั้นใครยังจะคิดได้เล่าว่าปณิธานของมหาเทพทรงพลังเพียงไหน  เป็นปณิธานที่ทรงพลังมากกว่าเทพพารากอนหลายเท่าอย่างนับกันไม่ได้

ทวีปโอคาลุนด์

“ครืน...”

คลื่นทะเลม้วนเกลียวไปข้างหน้า ลินลี่ย์นั่งนิ่งกับที่ในท่าขัดสมาธิอยู่เหนือทะเลมีบีบียืนคุ้มกันอยู่ข้างเขา

ทันใดนั้น...

ลินลี่ย์ลืมตาเผยให้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้า  เขาส่งสำนึกเทพทางใจ  “บีบี!  เตรียมเข้ามิติปั่นป่วนกันเถอะ”

“มิติปั่นป่วน?”  บีบีตกใจ “พี่ใหญ่! ท่านเตรียมจะกลับพิภพยูลานผ่านมิติปั่นป่วนหรือ?”

“ใช่แล้ว อย่างไรก็ตามไม่ใช่ไปด้วยพลังของข้าเอง” ลินลี่ย์ยิ้ม

“ถ้าไม่ใช่ท่านแล้วเป็นใคร?  มหาเทพหรือ? มหาเทพคนไหนยินดีจะช่วยเรา?” บีบีสงสัยมาก

“เจ้าจะได้รู้ในไม่ช้า”  ลินลี่ย์จงใจทำให้ลึกลับ

โดยผ่านการเชื่อมโยงระหว่างร่างลินลี่ย์สามารถรู้สึกได้ว่าร่างแยกศักดิ์สิทธิ์และเบรุตเข้ามาในปริมณฑลรอบนอกของพิภพโอคาลุนด์

“ไปกันเถอะ!”  ลินลี่ย์คว้าตัวบีบีด้วยมือข้างหนึ่งขณะเดียวกันใช้มือข้างหนึ่งฟันอากาศ เกิดรอยแยกมิติขนาดใหญ่ขึ้น รอยแยกนั้นมีพลังดึงดูดที่น่าทึ่ง

“เข้าไปเลย” ลินลี่ย์ก้าวเข้าไปและฉุดดึงบีบีเข้าไปในมิติปั่นป่วน  ทันทีหลังจากนั้นรอยฉีกก็เริ่มฟื้นตัวอย่างช้าๆ

อากาศเหนือทะเลสู่สภาพสงบอีกครั้ง

“ลินลี่ย์เข้ารอยแยกมิติไปแล้วใช่ไหม?” เทพชั้นสูงทั้งสองกลุ่มที่จับตามองลินลี่ย์ตกใจอย่างหนัก

ไม่ใช่แค่กองกำลังของโลกธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์ซึ่งกำลังจับตาดูลินลี่ย์ แต่ยังคงมีกองกำลังจากแดนนรก, โลกธาตุดินศักดิ์สิทธิ์โลกธาตุลมศักดิ์สิทธิ์..และแต่ละดินแดนจะทิ้งเทพชั้นสูงหลายคนให้คอยจับตาความเคลื่อนไหวของลินลี่ย์และบีบี แต่ความจริงที่ว่าพวกเขาเลือกเข้ามิติปั่นป่วนทำให้อีกฝ่ายตะลึงไปหมด

“เขาเข้าไปในมิติปั่นป่วนหรือ?เนรเทศตนเอง?” เทพชั้นสูงเหล่านั้นพูดไม่ออก

“บางทีเขาคงจะมีมหาเทพที่มาคอยรับเขาก็ได้”  เทพชั้นสูงสามารถคาดการณ์ในทางนี้เช่นกัน  “เร็วเข้า รีบรายงานกลับไปที่มหาเทพ”

กองกำลังต่างๆใช้ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ส่งรายงานกลับไปที่มหาเทพของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง!

โลกธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์  ลึกเข้าไปในทะเลก็อดโกล

“ว่าไงนะ? เขาเลือกเข้าไปในกระแสมิติปั่นป่วนหรือ?” ตาของประมุขมหาเทพแห่งแสงเต็มไปด้วยอาการตกใจเช่นกัน  แต่ขณะต่อมาเขารู้สึกตัว  จากนั้นหัวเราะเย็นชา “มหาเทพที่อยู่เบื้องหลังลินลี่ย์ได้เข้าไปในมิติปั่นป่วนเพื่อไปรับเขา!  จะเป็นใครไปได้?  เรดบุด? หรือว่าจะเป็น...” ทันใดนั้นมีชื่อหนึ่งปรากฏขึ้นในใจของประมุขมหาเทพแห่งแสง

“เบรุต?” แววอำมหิตปรากฏขึ้นในดวงตาของประมุขมหาเทพแห่งแสง

“มีโอกาสเป็นเบรุตได้มาก!” ประมุขมหาเทพแห่งแสงไม่ลังเลแม้แต่น้อย พลังงานสั่นสะเทือนจากร่างของเขาทำให้มิติแยกปรากฏอยู่ต่อหน้าเขาทันที เพียงแต่เดินเข้าไปก้าวเดียวเขาก็เข้าไปในมิติปั่นป่วนและจากนั้นรอยแยกมิติก็หายไป

มิติปั่นป่วนประมุขมหาเทพแห่งแสงเคลื่อนเหมือนลำแสงด้วยความเร็วสูงอย่างน่าประหลาด

“เบรุต,ข้าหวังว่าเจ้าจะเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว ถ้าข้าไล่เจ้าทัน..ฮึ่ม!”  ประมุขมหาเทพแห่งแสง แม้จะไม่แน่ใจว่าเป็นเบรุตแต่ก็ยังรู้สึกว่ามีเหตุผล เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างลินลี่ย์กับเขา  เบรุตเตรียมซ่อนตัวในพิภพยูลาน นี่ทำให้ประมุขมหาเทพแห่งแสงรู้สึกโกรธเขามานานแล้ว

เขาจะไม่ยอมละทิ้งโอกาสฆ่าเบรุตแม้จะน้อยนิดก็ตาม!

กระแสไหลวนที่งดงามพุ่งผ่านพวกเขา  ร่างของเบรุตเปล่งประกายสีเขียว และคลุมร่างลินลี่ย์และบีบีขณะที่พวกเขาบินมุ่งหน้าสู่พิภพยูลานด้วยความเร็วสูง

“ปู่เบรุต นี่ข้ากำลังฝันอยู่หรือ?”  บีบีมองเบรุตอย่างเหลือเชื่อ  “ปู่, ปู่เป็นมหาเทพจริงๆ หรือนี่?  นี่มันยิ่งเหลือเชื่อจริงๆ”  ก่อนหน้านี้เขาติดตามลินลี่ย์เข้ามิติปั่นป่วนแต่เมื่อเห็นเบรุตมาถึงบีบีตกตะลึงสิ้นเชิง

“ปู่เบรุต, ปู่เป็นมหาเทพ  ทำไมปู่ต้องปิดบังพลังตนเองมาตลอด? ทำไมปู่ถึงเป็นทูตมหาเทพให้มหาเทพบลัดลิจ?”  บีบีถามไม่หยุด

“เอาล่ะ พอแค่นี้ก่อนเถอะปู่เบรุตของเจ้าตอนนี้กำลังเคลื่อนไหวเต็มกำลัง เราค่อยๆ คุยเมื่อกลับไปแล้วก็ได้” ลินลี่ย์รีบกล่าว  ลินลี่ย์เข้าใจว่าแม้แต่เบรุตการเดินทางผ่านมิติปั่นป่วนก็เป็นการกระทำที่เสี่ยง

ระหว่างเส้นทางบีบีจ้อไม่หยุด  เห็นได้ชัดว่าเขากระตือรือร้นเกินไป

“ข้าแทบไม่อาจทนเก็บไว้แล้ว”  บีบีกำหมัดแน่นขณะที่เขาขบฟันยิ้มเขาตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

“อีกไม่นานหรอกน่า เราต้องใช้เวลาในการบินเรายังเหลืออีกครึ่งทางกว่าจะไปถึงที่นั่นแค่รออีกนิด”  ลินลี่ย์ปลอบ

“ฮ่าฮ่า..” เบรุตหัวเราะทันที

“มีอะไรหรือ?” ลินลี่ย์และบีบีมองเบรุต

“ประมุขมหาเทพแห่งแสงออกเดินทางแล้ว  ข้าตรวจพบเขาแล้ว”  เบรุตหัวเราะอารมณ์ดี

“เจ้ายังหัวเราะลั่นได้อีกหรือนี่?”  เสียงทุ้มดังขึ้นในใจของเบรุต  เป็นเสียงของประมุขมหาเทพแห่งแสง

“ทำไมข้าจะหัวเราะไม่ได้เล่า?”  เบรุตแค่นเสียงหัวเราะเบาๆ “ข้ารู้ว่ามีโอกาสใดที่เจ้าออกุสตาจะไล่จับข้าได้ เจ้าจะไม่ยอมปล่อยไป แต่น่าเสียดายที่ความเร็วของเจ้าเร็วกว่าข้าก็จริง  แต่ระยะของเจ้ายังห่างอีกมาก  เจ้ามาไม่ทันเวลาแน่!”