ตอนที่ 20-34 ซ่อนพลังแท้จริง

ยอดเขาไวเซล  วงเวทเทเลพอร์ตสว่างขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

“ยอดฝีมือมากมายปรากฏตัวขึ้น  พวกเขาทุกคนมีรัศมีพลังที่น่ากลัว! ยังทรงพลังมากกว่าผู้อาวุโสเผ่าเราเสียอีก...พวกเขาเป็นเทพทั้งหมดหรือ?” เหยี่ยวฟ้าปีกเหล็กซ่อนตัวอยู่ในใบไม้หนาแน่นจ้องมองดูยอดเขาที่อยู่ห่างออกไป เหยี่ยวร่างแปลงของเอลฟ์นี้เมื่อเห็นเทพหลายคนมาเยือนก็หวาดกลัวจนไม่กล้าเคลื่อนไหวแต่อย่างใดอสูรเวทสองตัวที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดหวาดกลัวจนไม่กล้าสู้กันอีกต่อไปเช่นกัน

กลุ่มเทพชั้นสูงปรากฏตัวที่ยอดเขามากขึ้น  ก็เหมือนแต่ก่อน เป็นกลุ่มใหญ่!

“ถ้าเรานับรวมกลุ่มนี้ด้วยก็มีคนมากกว่าหมื่นคนแล้ว”  เด็กหนุ่มดรูอิดพึมพำเงียบๆ

กลุ่มเทพชั้นสูงนี้นำโดยบุรุษผู้สวมชุดขาวยาวมีผมสีขาวและคิ้วสีขาวอย่างไรก็ตามคิ้วของเขาแทบจะชันและตาของเขาดูเจ้าเล่ห์เหมือนกับตาสุนัขจิ้งจอก คนผู้นี้เป็นคนที่ลินลี่ย์คุ้นเคย เทพพารากอนธาตุลม ไบเออร์!

ขณะที่ไบเออร์เริ่มสั่งคนให้เดินหน้า

ทันใดนั้นวงเวทเทเลพอร์ตสว่างวาบอีกตำแหน่งหนึ่ง

“เอ๊ะ?” ดรูอิดหนุ่มประหลาดใจ

ที่ผ่านมาวงเวทเทเลพอร์ตแต่ละครั้งจะเห็นคนผ่านเข้ามามากกว่าร้อยคน  แต่ครั้งนี้มีเพียงสองคน! ชายหนุ่มคนหนึ่งและเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

“แม้ว่าจะมีเพียงสองคน แต่ตัดสินจากลักษณะที่เห็น..กลุ่มของเทพชั้นสูงพันคนดูเหมือนจะหวาดกลัวชายหนุ่มและเด็กหนุ่มนี้” ดรูอิดหนุ่มเห็นได้ชัดว่าบุรุษหนุ่มผู้มาใหม่เผชิญหน้ากับบุรุษชุดขาวผมขาว  พวกเขากำลังคุยอะไรบางอย่าง

สองคนนี้ก็คือลินลี่ย์กับบีบี

“ไบเออร์!  อย่าผยองเกินไปนักนะ  คนที่พบเห็นจะได้รับเพชรกระจับแดงไป”  บีบีแค่นเสียงเย็นชา

ไบเออร์อยู่ในสมรภูมิมหาพิภพเคยสู้กับกลุ่มของลินลี่ย์ อาจกล่าวได้ว่ามีความแค้นเก่าระหว่างทั้งสองฝ่าย

“อย่างนั้นเราก็ต้องคอยดูกันต่อไป” ไบเออร์กวาดตามองดูลินลี่ย์และบีบีด้วยสายตาเย็นชา  เขารู้ว่าลินลี่ย์และแม็กนัสประฝีมือกัน  และแม็กนัสถูกขับเข้าไปในมิติปั่นป่วน  ดังนั้นไบเออร์ไม่กล้าเหิมเกริมเกินไป

“ไปกันเถอะ!”  ไบเออร์ออกคำสั่ง

ทันใดนั้นกลุ่มคนมากมายบินแยกย้ายจากไป ปล่อยให้ลินลี่ย์และบีบียืนอยู่กับที่บนยอดเขา

“ข้าคิดว่าเราต้องเคลื่อนไหวให้เร็ว ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีคนมากมายมาถึงพิภพโอคาลุนด์แล้ว”  ลินลี่ย์ยิ้มเล็กน้อย  จากนั้นใช้สำนึกเทพของเขาทันที เขาแผ่สำนึกเทพไม่เพียงครอบคลุมแค่สองทวีปเท่านั้น  แต่ยังผ่านไปถึงทะเลไร้ที่สิ้นสุด  “พิภพโอคาลุนด์ใหญ่โตจริงๆ  แม้แต่เทพพารากอนก็ยังต้องใช้หยดพลังมหาเทพเพื่อให้สำนึกเทพคลุมไปทั้งพิภพ  ถ้าพวกเขาไม่ใช้ พวกเขาส่วนใหญ่สามารถขยายสำนึกเทพทั้งพื้นที่ทวีป  บางทีอาจครอบคุลมร้อยล้านกิโลเมตร”

แม้ว่าพวกพารากอนจะมีพลังของปณิธาน  แต่วิญญาณของพวกเขาไม่ได้มีพลังมากนัก ถ้าพวกเขาเพียงแต่อาศัยพลังของวิญญาณพวกเขาเอง บริเวณพื้นที่ที่สำนึกเทพสามารถครอบคลุมได้คงไม่ใหญ่ไม่มาก

ในสมรภูมิมหาพิภพ  ถ้าเทพพารากอนอาศัยพลังวิญญาณของพวกเขาเองพื้นที่ซึ่งสำนึกเทพของเขาสามารถใช้ได้ครอบคลุมจะมีขนาดเล็กน้อยมาก เพียงแต่อาศัยหยดพลังมหาเทพพวกเขาสามารถขยายออกไปได้แปดพันกิโลเมตร!  เมื่อลินลี่ย์ใช้พลังมหาเทพ  เขาสามารถขยายสำนึกเทพออกไปในระยะสามหมื่นหกพันกิโลเมตร! แต่ถ้าเขาอาศัยพลังวิญญาณของตนเอง เขาสามารถขยายออกไปได้ถึงห้าแสนหนึ่งหมื่นสองพันกิโลเมตร!

พิภพโลกธาตุ?ลินลี่ย์สามารถควบคุมพลังวิญญาณของเขาให้คลุมได้ทั้งพิภพ!

“พี่ใหญ่, ท่านพบเพชรกระจับแดงไหม?” บีบีถาม

ลินลี่ย์เริ่มขมวดคิ้ว  “หือ..แปลก!”

“มีอะไร?” บีบีกังวลเล็กน้อย

“ทั่วทั้งพิภพโอคาลุนด์มีเทพชั้นสูงมากกว่าหมื่นคนแล้ว ไบเออร์ ดันนิงตัน..พารากอนมาถึงกันมากแล้ว แต่มีเทพแท้เพียงสองคน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ใช่โบรดี” ลินลี่ย์เต็มไปด้วยความสงสัย “นอกจากนี้ ข้ายังไม่สามารถตรวจพบเพชรกระจับแดงแม้จะหาทั่วทั้งพิภพก็ตาม  มันอาจจะถูกซ่อนไว้ในแหวนเก็บสมบัติ  เป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะหามันได้พบ”

แม้แต่มหาเทพก็คงไม่สามารถกำหนดถึงสิ่งของที่ถูกซ่อนอยู่ภายในแหวนเก็บสมบัติ

“พี่ใหญ่, โบรดีไม่อยู่ที่นี่  และเพชรกระจับแดงก็คงไม่อยู่ที่นี่เช่นกัน...เป็นไปได้ว่าโบรดีคงจะออกจากพิภพโอคาลุนด์ไปแล้วกระมัง?”  บีบีพูดด้วยความกังวล “หรือว่าเขาผ่านมาที่นี่เพื่อหลอกลวงคนติดตามเขา?”

ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว  “นี่ก็เป็นไปได้”

“ถ้าเราต้องการสืบดูว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากโบรดีมาถึง วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือถามจากผู้เฝ้าประตูพิภพ”  ลินลี่ย์กวาดสายตามองดูลานว่างบนยอดเขา  “แล้วตอนนี้ผู้เฝ้าประตูพิภพไปที่ใด?”

“เป็นไปได้ไหมว่าผู้เฝ้าทางเข้าพิภพจะถูกคนอื่นจับไปแล้ว?”  บีบีรีบถาม

“ผู้เฝ้าประตูพิภพไม่แข็งแกร่งขนาดนั้น  ส่วนใหญ่จะเป็นเทพแท้  ขณะที่มีส่วนน้อยที่เป็นเทพชั้นสูง” สำนึกเทพของลินลี่ย์กวาดผ่านไปทั่วพิภพโอคาลุนด์

หลังจากวิญญาณของเขากลายสภาพพลังของวิญญาณของเขาเหนือยิ่งกว่าการใช้พลังมหาเทพเสียอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากเขามีพลังปณิธานที่แข็งแกร่งมากกว่าพารากอนทั่วไป

พารากอนอื่นไม่สามารถตรวจสอบพบพลังของสำนึกเทพของลินลี่ย์

ก็เหมือนกับที่ลินลี่ย์ไม่สามารถตรวจพบได้เมื่อมหาเทพขยายสำนึกเทพของพวกเขา

“พิภพโอคาลุนด์..เทพส่วนใหญ่นอกจากเทียมเทพจำนวนหนึ่งและเทพแท้สองคนทุกคนเป็นเทพชั้นสูง”

ขณะที่เขาเห็นผู้เฝ้าประตูพิภพคงจะเป็นเทพแท้หรือเทพชั้นสูง

“เทพแท้สองคน... คนหนึ่งเป็นสตรีและลักษณะของนางคล้ายกับประติมากรรมที่ตั้งอยู่ทั่วทวีป  ดูเหมือนว่านางคือเทพธิดาเจิดจรัสที่พวกเขาบูชากัน  ขณะที่มนุษย์อสูร  เขาดูเหมือนเทพเจ้าอสูรที่มีอยู่ในทวีป”  ลินลี่ย์เข้าใจว่าสองคนนี้คงไม่ใช่ผู้ดูแลพิภพ

ในพิภพโลกธาตุ..มีวิหารบางแห่งที่ไม่ได้บูชามหาเทพองค์ใดทั้งนั้น

ตัวอย่างเช่นในพิภพยูลานมีคนผู้บูชาเทพสงครามโอเบรียน ในจักรวรรดิบาลุคมีมากมายหลายคนที่บูชาลินลี่ย์  คนที่กลายเป็นเทพจะสามารถใช้และยินดีกับพลังศรัทธา  พลังศรัทธาสามารถพัฒนาวิญญาณของคนได้  กล่าวโดยทั่วไปเมื่อกำลังฝึกเขาจะสามารถฝึกได้เร็วมากขึ้น

ตัวอย่างเช่นเมื่อทำสมาธิเพ่งถึงเคล็ดลึกลับ  ถ้าผู้ฝึกมีพลังศรัทธาที่ยิ่งใหญ่  เคล็ดลึกลับหลายอย่างที่ยากมากในการเข้าใจก็จะเข้าใจชัดได้ทันที

แต่แน่นอน...

พลังศรัทธายังเป็นแหล่งช่วยเหลือภายนอก  ในการฝึกฝนนั้นพลังของตนเองย่อมสำคัญที่สุด ตัวอย่างเช่นแม้ว่ามหาเทพทั้งหลายจะยินดีกับผลประโยชน์พลังศรัทธาสูงสุด  แต่ในแง่เคล็ดความรู้ลึกลับ พวกเขาอาจต้องใช้เวลาเป็นอันมากแต่ก็ยังไม่สามารถกลายเป็นพารากอนได้

“พี่ใหญ่ ผู้ดูแลประตูเข้าพิภพอาจเป็นเทพชั้นสูงก็ได้”  บีบีกล่าว

“นั่นเป็นไปได้”  ลินลี่ย์พูดพลางขมวดคิ้ว“แต่ข้าห่วงอยู่เรื่องหนึ่ง”

“เรื่องอะไรอะไร?”  บีบีถามด้วยความสงสัย

“ข้าห่วงว่า...คนแรกที่มาถึงจะพาเอาตัวผู้ดูแลทางเข้าพิภพไปด้วยเพื่อรีดเอาข้อมูลสำคัญจากเขา  และจากนั้นเพื่อให้แน่ใจว่าคนอื่นๆจะไม่ได้รับข้อมูลนั้นก็เลยฆ่าผู้ดูแลทางเข้าพิภพ”  ลินลี่ย์ขมวดคิ้วกังวล  เขารีบมาด้วยความเร็วสูงสุดแล้ว

แต่คนอื่นยังเร็วกว่า!

“คนเหล่านั้นเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วได้ยังไง?  พี่ใหญ่, ความเร็วของท่านก็เหนือกว่าความเร็วของพารากอนทั้งหมด”  บีบีพึมพำ

“เป็นไปได้ว่าพารากอนเหล่านั้นถูกมหาเทพนำมาที่วงเวทเทเลพอร์ตโดยตรง  ข้าไวก็จริง แต่ก็ยังห่างจากระดับความเร็วของมหาเทพ ขณะที่กลุ่มเทพชั้นสูงเหล่านั้นบางทีพวกเขาเป็นเทพชั้นสูงที่ดึงมาจากกองทัพที่ประจำการวงเวทเทเลพอร์ต”  ลินลี่ย์แค่คาดเดา  แต่เขารู้สึกแน่ใจในการคาดเดาของเขา

และในความเป็นจริงก็เป็นอย่างที่ลินลี่ย์สงสัยจริงๆ

มหาเทพให้ความสนใจเครื่องรางจอมเทพอย่างลึกซึ้ง ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาพวกเขาจะนำพารากอนกับทหารรีบเร่งผ่านวงเวทเทเลพอร์ตเข้าไป

“ครืน....” วงเวทเทเลพอร์ตยังคงสว่างขึ้นอีกครั้ง

ลินลี่ย์ชำเลืองมองและขมวดคิ้ว  “มีคนมาที่นี่มากมายนัก  บีบี, เราไปกันเถอะ”

กระแสพลังเทพธาตุลมม้วนตัวอยู่รอบลินลี่ย์และบีบี ทั้งสองกลายเป็นร่างพร่าเลือนสีเขียวหายลับฟ้าไปในทันที  ลินลี่ย์ เหล่าเทพอื่นและเทพพารากอน...ไม่มีใครสังเกตว่าห่างพวกเขาออกไปไม่ไกลในท่ามกลางต้นไม้  ยังมีเหยี่ยวฟ้าปีกเหล็กตัวหนึ่ง

ขณะที่พวกเขาเห็นมันเป็นแค่อสูรเวทตัวหนึ่ง  พวกเขาไม่สนใจดูมัน

“โหว... นี่มันความเร็วระดับไหนกัน?  แม้ว่ากลุ่มของคนก่อนนั้นจะเร็ว แต่อย่างน้อยข้าก็ยังเห็นความเคลื่อนไหวของเขา  แต่สองคนนี้...”  เหยี่ยวฟ้าปีกเหล็กตะลึง

เทพชั้นสูงมากกว่าหมื่นคนเข้ามาในพิภพ การแสดงพลังที่น่ากลัวของพวกเขาขณะบินผ่านอากาศทำให้ยอดฝีมือระดับเซียนของพิภพโอคาลุนด์กลัว ในไม่ช้าข่าวเกี่ยวกับการลงมาเยือนของเหล่าเทพก็เผยแพร่ไปอย่างรวดเร็ว วิหารเจิดจรัสเป็นสถานที่แรกซึ่งได้รับข่าวนี้  และเทพธิดาเจิดจรัสสั่งการทหารของวิหารเจิดจรัสให้จับตาดูพฤติกรรมของพวกเขา  และว่าพวกเขาต้องไม่ล่วงละเมิดคนลึกลับเหล่านี้

เนื่องจากเทพธิดาเจิดจรัสเห็นว่าคนกลุ่มใหญ่นี้เป็นยอดฝีมือเช่นกัน

สวรรค์,นางเป็นแค่เทพแท้! ในพิภพโลกธาตุ นางไร้เทียมทาน!  แต่ว่าในแต่ละคนจากจำนวนพันกว่าคนนั้นล้วนแต่มีพลังมากกว่านาง    ไม่ว่าใครก็สามารถทำลายศาสนจักรเจิดจรัสได้

อาณาเขตทวีปฟ็อกดีพกว้างใหญ่ไพศาลเกินล้านไมล์...ทวีปอย่างนี้ในแดนนรกเหมือนกับไม่มีอะไร แต่ยังคงใหญ่โตมากกว่าทวีปยูลานเป็นพันเท่า  จำนวนจักรวรรดิ ราชอาณาจักรและสหพันธรัฐในทวีปฟ็อกดีพมีขนาดใหญ่น่ากลัว และผู้คนทั้งหมดไม่สามารถเที่ยวไปได้ตลอดทวีปฟ็อกดีพได้ในตลอดอายุขัยพวกเขา

ขณะที่ภาคตะวันออกของทวีปฟ็อกดีพเหนือยอดเขาเลียงยาภายในจักรวรรดิโมลิน คฤหาสน์ใหม่หลังหนึ่งจู่ๆก็ปรากฏอยู่เหนือยอดเขา

มีหน่วยสอดแนมอยู่มากคนที่ใช้ชีวิตอยู่รอบๆภูเขาเลียงยาก็เข้าใจได้ทันทีว่า..บางทีแม้แต่พวกเซียนก็ไม่สามารถสร้างคฤหาสน์ใหม่ได้บนยอดเขาทันที   ทันใดนั้นคนหลายคนเริ่มปีนเขาเลียงยาเพื่อต้องการจะไปพบยอดฝีมือลึกลับภายในคฤหาสน์ พวกเขาหวังว่าคนผู้นี้จะยอมเป็นอาจารย์ให้พวกเขา!

ถ้าพวกเขาสามารถได้รับคำแนะนำจากยอดฝีมือ  อนาคตของพวกเขาจะเปลี่ยนไป

น่าเสียดาย...

ยิ่งพวกเขาเข้าไปใกล้คฤหาสน์ก็ยิ่งมี แรงโน้มถ่วงที่ทรงพลังน่ากลัว แม้แต่ยอดฝีมืออันดับหนึ่งในพื้นที่รอบภูเขาเลียงยายอดฝีมือระดับเก้าที่มาด้วยความหวังจะได้อาจารย์ ก็พบว่าเมื่อไปถึงระยะห่างจากคฤหาสน์หกร้อยเมตร เขาไม่สามารถเดินหน้าเข้าไปได้แม้แต่ก้าวเดียว  จากตรงนี้ทุกคนคงคิดได้ว่าแรงดึงดูดนั้นทรงพลังแค่ไหน!

ยอดฝีมือระดับเก้าถอนหายใจทันที  “วิชาแรงโน้มถ่วงที่ทรงพลังน่ากลัวเหลือเกิน...นี่คือสิ่งที่มีแต่ระดับเทพเท่านั้นถึงมีได้!”

ภายในคฤหาสน์ในภูเขาเลียงยา  ลินลี่ย์และบีบีพำนักอยู่ที่นี่

สามวันเต็ม! ลินลี่ย์สามารถบอกด้วยความมั่นใจว่าเขาค้นหาตลอดทั่วพิภพโอคาลุนด์แล้ว!

“เดิมทีข้าคิดว่าโบรดีจะซ่อนเพชรกระจับแดงไว้ในทะเลลึกหรือไม่ก็ใต้ดินลึก  แต่ตอนนี้ดูเหมือนข้อสันนิษฐานของข้าจะผิดไป” ลินลี่ย์ส่ายศีรษะ  เป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาในการส่งสำนึกเทพเข้าไปในอากาศที่ว่างเปล่า  แต่พอลึกลงไปในใต้ดินกลับกลายเป็นเรื่องยากขึ้น

เมื่อสำนึกเทพของเขาขยายครอบคลุมทั้งพิภพแม้แต่ลินลี่ย์ก็ไม่สามารถขยายลึกลงไปในดินได้มากกว่าพันเมตร  เป็นเรื่องที่ยากมากจริงๆ

ลินลี่ย์ใช้เวลาสามวัน  อาจกล่าวได้ว่าเขาตรวจสอบทุกส่วนของทวีปโอคาลุนด์!

“พี่ใหญ่,เป็นไปได้ไหมว่าโบรดีจะเดินทางผ่านมาที่นี่? เขาตั้งใจเดินทางเพื่อหลอกคนหลายคนไม่ใช่หรือ?”  บีบีรำพึง

“ทุกอย่างเป็นไปได้ทั้งนั้น! สิ่งที่ง่ายที่สุดที่ควรต้องทำตอนนี้ก็คือตามหาผู้เฝ้าทางเข้าพิภพ  เขาต้องรู้เรื่องราวสองสามเรื่องแน่นอน”  ลินลี่ย์ไม่มีทางเลือกอื่น

“แต่เราไม่รู้จักผู้เฝ้าประตูทางเข้าพิภพนั้น”  บีบีตาเป็นประกาย  “พี่ใหญ่, ไปถามดูรอบๆนี้และดูว่ากองทัพใดมาถึงก่อน จากนั้นไปตามหาหัวหน้ากลุ่ม พี่ใหญ่ตอนนี้ท่านหลอมรวมพลังเทพสี่รูปแบบได้  พลังของท่านน่าจะเหนือกว่าพลังของพารากอนธรรมดา  ถ้าพารากอนนั้นกล้าปฏิเสธจะให้คำอธิบาย  อย่างนั้นก็ทุบตีเขาหรือฆ่าเขาก็ได้จากนั้นค่อยจัดการบริวารของเขา ดูกันว่าพวกเขาจะกล้าปฏิเสธหรือไม่!”

วิญญาณกลายสภาพสี่สายธาตุ  นี่เองทำให้พลังปณิธานของลินลี่ย์ยิ่งใหญ่กว่าพารากอนธรรมดา

นอกจากนี้ร่างของเขาตอนนี้ยังแข็งแกร่งทนทานพอๆกับสมบัติมหาเทพ!

พลังโจมตีวัตถุของลินลี่ย์ในอดีตก็ยังเหนือกว่าพลังของเม็กนัสเล็กน้อย ตอนนี้ร่างของเขามีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย  และพลังเทพของเขามีพลังเพิ่มขึ้นสิบเท่า! ในแง่พลังโจมตีวัตถุ..ลินลี่ย์กล้าอ้างได้เลยว่าเขาเป็นอันหนึ่งในบรรดาเทพทั้งหมด!

“ข้าอาจมีพลังพอจะฆ่าพารากอนได้”  ลินลี่ย์พูดพลางขมวดคิ้ว  “อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่เวลาเปิดเผยพลังของข้า ถ้าข้าไล่กดดันพวกเขาด้วยพลังล้วนๆ ก็จะทำให้เทพพารากอนในพิภพโอคาลุนด์รู้จักพลังของข้า  พารากอนพวกนั้นอาจจะผนึกกำลังสู้กับข้าเพราะความกลัว!”

พารากอนเป็นผู้ไร้เทียมทานในหมู่เทพ  นี่เป็นตำนานที่รู้จักกันดี

แต่ในการเผชิญหน้ากับนักสู้วิญญาณกลายสภาพสี่ธาตุที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน  ตำนานเกี่ยวกับพารากอนเป็นอันถูกฉีกทำลาย! ถ้าเทพพารากอนรู้ว่าลินลี่ย์ทรงพลังขนาดไหนและว่าพวกเขาไม่สามารถสู้กับลินลี่ย์ตัวต่อตัวได้ บางทีพวกเขาอาจก่อตั้งความเป็นพันธมิตรเพื่อขัดขวางลินลี่ย์! ด้วยวิธีนั้นระดับความยากในการได้รับเพชรกระจับแดงก็จะเพิ่มขึ้นอีกมากมาย

ต้นไม้ใหญ่ที่สุดในป่าจะต้องต้านลมทั้งหมด

นี่เป็นหลักการที่ลินลี่ย์เข้าใจ

“ตอนนี้สิ่งที่ข้าต้องทำก็คือแกล้งทำตัวเป็นพารากอนธรรมดา  ข้าไม่อาจเปิดเผยพลังมากเกินไป”  ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเยือกเย็น  “เมื่อเพชรกระจับแดงปรากฏ  ข้าค่อยแสดงพลังของข้า  ถึงตอนนั้นข้าก็จะได้รับเพชรกระจับแดง  สายเกินไปสำหรับพวกเขา!  ข้าคิดว่า...ข้าไม่ใช่คนเดียวที่ค้นหาผู้ดูแลทางเข้าพิภพ พารากอนอื่นก็คงตามหาอยู่ด้วยเช่นกัน”

“พี่ใหญ่!  ท่านกำลังบอกว่า..?”  บีบีเข้าใจ

“รวมกำลังกัน! รวมกำลังกับพารากอนอื่นและบังคับให้พารากอนที่จับผู้ดูแลทางเข้าพิภพให้ส่งมอบตัวเขาและให้ข้อมูลแก่เรา” สำนึกเทพของลินลี่ย์ยังคงกวาดมองไปทั่วพิภพโอคาลุนด์  และทันใดนั้นมีภาพดันนิงตันปรากฏขึ้นในใจ  “และดันนิงตัน... เป็นบุคคลที่ดีที่สุดที่ข้าจะร่วมกำลังด้วย”