ตอนที่ 20-31 ประมุขมหาเทพ

แคว้นอินดิโกเมืองอินดิโก เมืองที่สำคัญที่สุดในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

นี่คือสถานที่พำนักของเจ้าแคว้นนามว่าเบรุต  เพราะเป็นภายในเมืองจึงไม่จำเป็นต้องมีทหารประจำแคว้นหลายคน แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีบ่าว สาวใช้และนักรบจำนวนหลายหมื่น ช่วงหลายวันมานี้ลินลี่ย์และบีบียังคงอยู่ภายในคฤหาสน์ของเบรุตคอยให้ความสนใจข่าวเรื่องเพชรกระจับแดงซึ่งมาจากแดนนรก

ที่พักของลินลี่ย์และบีบี  ลินลี่ย์นั่งอยู่บนม้านั่งหินพลิกดูรายงานข่าวสาร

“พี่ใหญ่ได้ข่าวเกี่ยวกับเพชรกระจับแดงบ้างไหม?” บีบีเดินมาจากประตูถามพร้อมกับยิ้มให้

ลินลี่ย์อ่านรายงานเสร็จก็โยนไว้บนโต๊ะและส่ายหน้าหัวเราะ  “ไม่มีข่าวอะไรเลย รายงานข่าวกรองเหล่านี้ไม่มีประโยชน์เหมือนกับไล่คว้าเงา ไม่มีแม้แต่รายงานเดียวที่ใกล้ความจริงเกี่ยวกับรายงานเรื่องของโบรดี  น่าเสียดายทหารควบคุมวงเวทเทเลพอร์ตของทวีปมูจาเป็นคนของมหาเทพและไม่รับคำสั่งคนธรรมดา  กองทัพมูจามีทหารนับไม่ถ้วน  ความจริงเป็นเรื่องยากมากที่จะค้นหาสถานที่ซึ่งโบรดีอาจเทเลพอร์ตไปได้”

จนกระทั่งบัดนี้  ลินลี่ย์ก็ยังเชื่อว่า...

เพชรกระจับแดงที่โบรดีได้ไปอาจเป็นของจริง! ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ที่เขาทิ้งไว้ก็เพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ไล่ล่า  ส่วนร่างจริงของโบรดีไปที่ใดกันแน่?  ลินลี่ย์ก็อยากรู้มากเช่นกัน

“มันเป็นอุบาย” บีบีนั่งลงจากนั้นคว้าผลไม้สีแดงบนโต๊ะ และเริ่มเคี้ยวกิน  น้ำผลไม้ไหลออกจากมุมปาก  “ทหารที่รับหน้าที่ดูแลวงเวทเทเลพอร์ตของทวีปมูจาผลัดเปลี่ยนกันอย่างต่อเนื่อง เดือนนี้หน่วยหนึ่งเข้าดูแลส่งคนออกจากแดนนรก  เดือนต่อไปก็เป็นอีกหน่วยหนึ่ง  จำนวนทหารที่มีคนต้องการพูดคุยเพื่อตรวจสอบหลายสิบหน่วยมีค่อนข้างมาก  ถ้าท่านไปถามอย่างเปิดเผยก็อาจจะดึงดูดความสนใจของมหาเทพมูจาได้!”

ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย

ครั้งล่าสุดเขามีข้ออ้างมากมายถึงสาเหตุให้เขาตามตัวโบรดีเขาแค่พูดว่าเขาสนใจสมบัตินี้และต้องการเห็นด้วยตนเอง  ที่สำคัญแม้แต่เจ้าแคว้นและอสูรเจ็ดดาวธรรมดาผู้เห็นรายงานข่าวกรองและผลึกบันทึกต่างพากันไปค้นหา  ความจริงหลายๆคนค้นหาเพชรกระจับแดงไม่ใช่เพราะเชื่อว่าเป็นเครื่องรางจอมเทพ

พวกเขาร่วมค้นหาเพราะความสามารถไม่ธรรมดาที่เพชรนั้นสำแดงออกมา

แต่ตอนนี้พอเรื่องหยุดชั่วคราว  ถ้าลินลี่ย์ยังตามไปสืบสวนอย่างนั้นที่ทวีปมูจาอย่างเปิดเผย  คนอื่นคงรู้สึกสงสัย! ที่สำคัญเนื่องจากสถานะของเทพพารากอน เพชรกระจับแดงไม่น่าจะมีประโยชน์มากนัก ถ้ามีคนตามสืบอย่างต่อเนื่องและตรวจสอบอย่างใดอย่างหนึ่งก็จะพบข้อสงสัยอย่างต่อเนื่องแน่นอน

บีบีเม้มริมฝีปากและแค่นเสียง  “โบรดีโลภไปหน่อยจริงๆ”

“เทพชั้นสูงผู้หลอมรวมกับประกายเทพและสมบัติที่ทำให้เขาเอาชนะอสูรหกดาวได้ง่าย เขารู้ว่ามันสำคัญยังไง”  ลินลี่ย์หัวเราะอย่างใจเย็น  “นอกจากนี้ข้าคิดว่าหลังจากผ่านประตูเทเลพอร์ตไปแล้ว เขาต้องจ่ายทรัพย์สินอีกมากมายและเทเลพอร์ตไปอีกหลายดินแดนใครจะรู้ว่าเขาไปหยุดลงในที่ดินแดนแห่งไหน?”

บีบีพยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

“อย่างนั้นเราก็ไม่สามารถได้มาสินะ?”  บีบีพูดอย่างไม่สบายใจ

“สักวันเราจะต้องได้มา”  ลินลี่ย์พูดและหัวเราะอย่างใจเย็น  แต่คำพูดของเขาขาดความมั่นใจ

ลินลี่ย์ส่งร่างแยกสามร่างของเขาออกไปและพาครอบครัวและสหายกลับไปยังทวีปยูลาน ลินลี่ย์ยังคงรั้งอยู่ที่นี่เพราะเขาต้องการได้เพชรกระจับแดงไม่ว่าต้องทุ่มเทยังไงก็ตาม!  สำหรับลินลี่ย์เพชรกระจับแดงคือโอกาสเดียวที่จะช่วยให้ปู่เดลินกลับมามีชีวิตได้!  ไม่มีทางที่ลินลี่ย์จะยอมแพ้!

บีบีเมื่อเห็นสีหน้าของลินลี่ย์แล้วก็พยักหน้าเช่นกัน  “หลังจากโบรดีได้รับเพชรกระจับแดง  เขาคงไม่ยินดีกลายเป็นคนธรรมดาอย่างแน่นอน จะต้องมีสักวันที่ข่าวของเขาจะแพร่กระจายไปอีกครั้ง”

ลินลี่ย์หัวเราะและพยักหน้าเห็นด้วย

“ควั่บ...”สายลมเย็นของแดนนรกพัดผ่านต้นฟอสฟอรัสขาวในลานว่าง  ใบไม้สีเหลืองอยู่แล้วร่วงตามสายลมและปกคลุมพื้นไว้ชั้นหนึ่ง

“เอ๊ะ?”

หน้าของลินลี่ย์และบีบีซีดพวกเขาอดแหงนหน้ามองดูข้างบนมิได้ และเมื่อทำเช่นนั้นลินลี่ย์อดหรี่ตามิได้ “แสงสว่างแสบตายิ่งนัก” ร่างที่ลอยอยู่ในกลางอากาศดูเหมือนดวงอาทิตย์เจิดจ้าที่ร้อนแผดเผา  แสงที่เปล่งออกมาจากร่างของเขาสว่างเจิดจ้าเกินไปจนผู้คนต้องหรี่ตามอง

รัศมีที่ทรงพลังแผ่ออกมาจากดวงอาทิตย์เจิดจ้านั้น

ลินลี่ย์มองดูอย่างพิจารณา จากนั้นเขาสามารถบอกได้ว่ามีร่างมนุษย์ภายในดวงอาทิตย์นั้นมนุษย์ผู้นี้มีผมสีทองยาว มีคิ้วสีทองและใบหน้าขาวไม่มีไฝฝ้าไม่มีผมปรกหน้าผากนอกจากคิ้วสีทองยาวถึงจอนหู ชุดยาวสีทองลายปักคลุมไปทั้งร่างกาย แต่นั่นเป็นร่างที่ดูทรงพลังแข็งแรง

ตาของบุรุษผู้นั้นมองดูเหมือนดวงอาทิตย์สองดวง  แววตาของเขาเจิดจ้าจนไม่มีใครสบตาเขาได้โดยตรง

“มหาเทพ?” ลินลี่ย์สรุปได้ทันที “รัศมีแห่งแสง ดูเหมือนนี่จะเป็นมหาเทพแห่งแสง ทำไมมหาเทพแห่งแสงถึงมาได้?” ลินลี่ย์ไม่เข้าใจ

“คารวะท่านมหาเทพ”  ลินลี่ย์คำนับกล่าว

“คารวะท่านมหาเทพ”  บีบีคำนับทันทีเช่นกัน

ประมุขมหาเทพแห่งแสงชำเลืองมองดูลินลี่ย์และบีบีอย่างเย็นชา  สายตาของเขาเยือกเย็นเหมือนกับจักรพรรดิจ้องมองดูสิ่งมีชีวิตผู้มีระดับต่ำกว่า  หลังจากเวลาผ่านไป  ประมุขมหาเทพแห่งแสงจึงค่อยพูด“เจ้าคือลินลี่ย์ใช่ไหม?”

“ขอรับ” ลินลี่ย์มีท่าทีเคารพ แต่ในใจของเขาเต็มไปด้วยความคิดสับสน

ทำไมมหาเทพจึงมาที่นี่?  เป็นไปได้ไหมว่าเพราะเครื่องรางจอมเทพ?  หรือว่าเป็นเพราะเพื่อเชกวิน?  เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้  ลินลี่ย์เริ่มคิดความเป็นไปได้หลายอย่าง  แม้ว่าเขาจะเกิดความคิดมากมาย แต่ลินลี่ย์ก็ยังรู้สึกกระวนกระวายไม่สบายใจ  ที่สำคัญ มหาเทพมาที่นี่เป็นการส่วนตัวถ้ามหาเทพต้องการให้เขาตาย  เขาแค่เพียงโบกมือเท่านั้น

หลังจากมาถึงแล้ว ประมุขมหาเทพแห่งแสงกางสนามพลังเทพทำให้ลินลี่ย์และบีบีตกอยู่ในพื้นที่ตัดขาดจากโลกภายนอก  ไม่มีใครภายนอกที่เห็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่

“นี่..มหาเทพมาหรือ?”

เบรุตเจ้าแคว้นหันไปมองดูในอากาศเหนือลินลี่ย์และบีบี  หน้าของเขาเปลี่ยนไป  ทำไมมหาเทพแห่งแสงถึงมาที่ของข้า?”  เบรุตลังเลเล็กน้อยจากนั้นกัดฟันบินไปหาลินลี่ย์บีบีอย่างรวดเร็ว เขากลัวมหาเทพแห่งแสง  แต่ลึกๆแล้วเขาใส่ใจลินลี่ย์และบีบีมาก เขาจะอยู่เฉยๆ ไม่เกี่ยวข้องไม่ได้!

ตอนนี้ลินลี่ย์กำลังสนทนากับประมุขมหาเทพแห่งแสงที่ลอยตัวอยู่ในอากาศ

“เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง!  เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมหาเทพหลายคนในแดนนรกต่างก็ให้ความสนใจกับเรื่องนี้  แต่เห็นได้ชัดว่าข้อมูลนี้เป็นเท็จ  ข้าไม่มีมุกวิญญาณ ไม่มีทั้งโองการจอมเทพ”  ลินลี่ย์เงยหน้ามองประมุขมหาเทพแห่งแสงขณะที่เขาพูดอย่างใจเย็น

แววตาเจิดจ้าของประมุขมหาเทพแห่งแสงทำให้ลินลี่ย์รู้สึกปวดตาขณะเขาจ้องมอง

“ลินลี่ย์!  ข้าจะให้โอกาสเจ้าครั้งเดียวมอบมุกวิญญาณเก้าเม็ดออกมา  ไม่อย่างนั้นตาย!” ประมุขมหาเทพแห่งแสงพูดอย่างเยือกเย็น

ลินลี่ย์ตกใจ “ทำไมประมุขมหาเทพแห่งแสงถึงแน่ใจนักว่าข้ามีมุกวิญญาณทั้งเก้า?  ไม่, มีแต่เพียงบีบี, ครอบครัวโอลิเวอร์ และโมลด์ที่รู้เรื่องนี้เท่านั้น  โมลด์ตายไปนานแล้ว  และโอลิเวอร์กลับทวีปยูลาน  ไม่ควรมีปัญหาใดๆ อีก”

“มหาเทพ, ข้าไม่เข้าใจจริงๆ”  ลินลี่ย์เงยหน้าแสร้งพูดด้วยความโมโห “ครั้งสุดท้ายก็เป็นมหาเทพแห่งลมที่สงสัยในตัวข้าแบบนี้  แต่ผลก็ออกมาชัดแล้วว่าข่าวนั้นโกหก  เป็นไปได้ว่าอาจมีภารกิจจอมเทพอย่างหนึ่งแต่ทำไมท่านมหาเทพ!  ทำไมท่านถึงยืนยันว่าข้ามีมุกวิญญาณ?”

ขณะนั้นเองมีระลอกพลังสีม่วงแผ่ออกมาจากพื้นที่รอบด้าน มีคนผ่านสนามพลังมหาเทพเข้ามาภายในได้

“หืม?” ประมุขมหาเทพแห่งแสงหันไปมอง

“ควั่บ!”  มีร่างหนึ่งบินเข้ามาด้วยความเร็วสูง  เมื่อลินลี่ย์เพ่งมองดู เขาจึงเห็นว่าเป็นเบรุต!

“ปู่” บีบีดีใจ

ประมุขมหาเทพแห่งแสงมองดูคนที่อยู่ต่อหน้าเขา  เมื่อเห็นว่าเป็นเบรุต  หน้าของเขาบึ้งทันทีเขาแค่นเสียงเย็นชากล่าว  “เบรุต!  เจ้ายังมีหน้ากล้าออกมาเจอข้าอีกหรือ?”

เบรุตเมื่อได้ยินเสียงนี้รู้สึกตกใจ  เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองหน้าของเขาเปลี่ยนไปและเขาร้องเรียกด้วยความตกใจ “ประมุขมหาเทพแห่งแสง!”

“ประมุขมหาเทพแห่งแสง?”  ลินลี่ย์ลอบตกใจ

ด้วยข้อมูลที่ลินลี่ย์มีอยู่มีประมุขมหาเทพอยู่สิบเอ็ดคน คือประมุขมหาเทพของสี่วิถีจะทรงพลังมากที่สุดที่รองลงมาจากสี่ประมหาเทพสี่วิถีก็เป็นประมุขมหาเทพแห่งแสง!

“มหาเทพแห่งแสง!  ท่านมาที่พำนักของข้าทำไม?”  เบรุตถามเบาๆ

“ทำไมน่ะหรือ?” สายตาของประมุขมหาเทพแห่งแสงพลันเย็นชาเมื่อมองดูเบรุต “สหายลินลี่ย์ของเจ้าผู้นี้อ้างว่าเขาไม่มีมุกวิญญาณทั้งเก้าและว่าข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจจอมเทพเป็นของปลอมเช่นกันน่าเสียดายที่ตอนนี้ข้ารู้ว่าสหายของเจ้ากำลังโกหก!”

เบรุตยืนอยู่ข้างลินลี่ย์

“โกหก?” ลินลี่ย์พูดจริงจัง  “ประมุขมหาเทพ! แม้ว่าท่านจะเป็นประมุขมหาเทพผู้มีศักดิ์ศรีสูงส่ง  แต่ท่านไม่อาจป้ายสีทำลายชื่อเสียงของข้าได้”

“ป้ายสี?”

ประมุขมหาเทพโบกมือและชิ้นกระดาษสีเขียวปรากฏขึ้นในมือของเขา  หลังจากนั้นประมุขมหาเทพแสงใช้พลังเทพทำให้แสงรังสียิงฉายใส่กระดาษเขียวและปรากฏลายเส้นและภาพในกลางอากาศนั่นเป็นพลังที่คล้ายกับผลึกบันทึก นี่เป็นแค่การใช้งานอย่างเรียบง่าย

ลินลี่ย์  บีบีและเบรุตทุกคนมองดูคำและภาพที่ปรากฏอยู่ในกลางอากาศ

“โองการจอมเทพ?”  เบรุตตะลึง

“นั่น..นั่นคือโองการจอมเทพหรือ?”  ลินลี่ย์ตกใจ

เมื่อดูคำอธิบายภารกิจอย่างระมัดระวังและเนื้อหาก็เหมือนกับเนื้อหาในกระดาษที่โมลด์แจกจ่ายออกไป

“ลินลี่ย์, ข้าได้รับโองการจอมเทพ ซึ่งนี่ก็พิสูจน์ว่าข้อมูลเป็นความจริง ดูเหมือนว่าข้อมูลไม่ใช่แค่สร้างขึ้นมาอย่างสุ่มๆ  เท่าที่ข้าเห็นดีที่สุดแล้วเจ้าอย่ารวบรวมอีกต่อไปเลย แค่ส่งมอบมา” ประมุขมหาเทพแห่งแสงมองลงมาที่คนทั้งสามขณะที่เสียงของเขาเย็นชา

“พี่ใหญ่, นั่นคือโองการจอมเทพ  เรื่องนี้ชักจะยุ่งแล้ว”  บีบีพูดทางใจอย่างแตกตื่น

ลินลี่ย์เงยหน้าขึ้นกล่าว  “ประมุขมหาเทพ!  ข้าขอแสดงความยินดีกับท่านอย่างจริงใจที่ท่านได้รับโองการมหาเทพ! ดูเหมือนว่าภารกิจจอมเทพจะเป็นเรื่องจริง แต่ข้าต้องบอกไว้ก่อนว่า..แค่เพราะภารกิจจอมเทพเป็นของจริงนั่นไม่ได้หมายความว่ามุกวิญญาณทั้งเก้าและโองการจอมเทพจะอยู่ในมือข้าจริงๆหรือไม่? แต่เห็นได้ชัดว่าโองการจอมเทพอยู่ในมือของท่านประมุขมหาเทพ”

“เลิกโกหกได้แล้ว  ข้าไม่สนใจฟังคำโกหกของเจ้า   เจ้าจะไม่มอบออกมาใช่ไหม?  ถ้าเจ้าไม่มอบออกมาอย่างนั้นอย่าตำหนิว่าข้าลงมือกับเจ้าก็แล้วกัน” ประมุขมหาเทพแห่งแสงเตือนเขาเป็นครั้งสุดท้าย

“ท่านออกุสตา” เสียงหนึ่งดังขึ้น

ประมุขมหาเทพแห่งแสงกวาดสายตามองดู  ภายในสนามพลังของเขา มีร่างหนึ่งค่อยๆปรากฏขึ้นช้าๆ  คนผู้นี้มีผมยาวสีแดง  และสวมชุดม่วง ลินลี่ย์เมื่อเห็นเช่นนี้รู้สึกยินดีในใจ “ท่านมหาเทพบลัดริจ!”

“โบซัน?” ประมุขมหาเทพแห่งแสงขมวดคิ้ว

“ท่านออกุสตา” มหาเทพบลัดลิจยิ้ม “ข้าได้ทราบข่าวมาแล้ว ทุกอย่างเป็นเพราะข้อมูลปลอม แต่ไม่นานมานี้ก็มีการพิจารณาว่าภารกิจจอมเทพไม่ใช่เรื่องจริง  และว่าข่าวที่ลินลี่ย์ครอบครองมุกวิญญาณทั้งเก้าก็เป็นเท็จ”

ประมุขมหาเทพแห่งแสงมองเขาด้วยสายตาเย็นชา  จากนั้นโบกมือแสดงกระดาษเขียวต่อหน้ามหาเทพบลัดริจ

มหาเทพบลัดริจชำเลืองมอง  เมื่อเห็นคำในนั้นเขารู้สึกตกใจ  “นี่คือโองการจอมเทพหรือ?”

“ยังจะเป็นของปลอมอีกหรือเปล่า  เห็นได้ชัดว่าเป็นของจริง ข้าคิดว่าข่าวแบบนี้คงไม่สร้างกันอย่างส่งเดช  ลินลี่ย์มีมุกวิญญาณทั้งเก้าอยู่แน่นอน” ประมุขมหาเทพแห่งแสงจ้องมองลินลี่ย์อย่างเย็นชา  “ลินลี่ย์,ข้าบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่าเจ้ามีทางเลือกสองทาง จะมอบของออกมาหรือตายเจ้าเลือกเอา”

ประมุขมหาเทพแห่งแสงไม่สนใจการปรากฏตัวของมหาเทพบลัดริจ

“ท่านประมุขมหาเทพ”

ลินลี่ย์เงยหน้าขึ้นพูด “ข้าบอกท่านแล้วว่าข้าไม่มีมุกวิญญาณเก้าเม็ด   แต่ท่านก็ยังไม่เชื่อข้า  และท่านยังจะฆ่าข้าอีกหรือ?  แต่ข้าต้องบอกอะไรบางอย่างท่าน  ข้ามีร่างแยกอื่นอยู่อีกที่หนึ่ง  ต่อให้ท่านฆ่าข้าท่านก็ไม่สามารถเปิดแหวนเก็บสมบัติของข้าได้ ดังนั้นต่อให้ข้ามีมุกวิญญาณและท่านฆ่าข้าตายไป ท่านก็ยังรับไปไม่ได้อยู่ดีอย่าว่าแต่ข้าไม่มีด้วยซ้ำ!”

“ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์?”  ประมุขมหาเทพแห่งแสงขมวดคิ้ว  “ที่ไหน?”

“พิภพโลกธาตุ” ลินลี่ย์พูดตามตรง

“พิภพยูลานของข้า”  เบรุตยิ้ม

“ฮึ่ม” ประมุขมหาเทพแห่งแสงมองเบรุตอย่างเย็นชา

“วิเศษ,เจ้าซ่อนร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ไว้ในพิภพโลกธาตุ เจ้าฉลาดมาก” ประมุขมหาเทพแห่งแสงพูดเย็นชา “เจ้าอ้างว่าเจ้าไม่มีมุกวิญญาณทั้งเก้าจงถอนสัญญาในแหวนเก็บสมบัติของเจ้าและให้ข้าตรวจสอบดูก่อน  เจ้ากล้าหรือเปล่า?”

“ถ้าท่านตรวจสอบแล้วไม่พบท่านจะจากไปหรือเปล่า  ประมุขมหาเทพ?”  ลินลี่ย์ถาม

“อย่าถ่วงเวลาข้า”  ประมุขมหาเทพแห่งแสงหน้าบึ้ง

“ก็ได้ในเมื่อท่านประมุขมหาเทพแห่งแสงยืนยันจะตรวจสอบแหวนของข้าเพียงเพราะท่านสงสัยอย่างนั้นวันนี้ข้าลินลี่ย์จะให้ท่านตรวจสอบดู” แค่เพียงคิดลินลี่ย์แยกร่างเป็นสองและถอนสัญญาแหวนมิติเก็บสมบัติทั้งสองวง  หลังจากถอนสัญญาแล้ว ลินลี่ย์เงยหน้ามองดูประมุขมหาเทพ  จากนั้นหัวเราระเยือกเย็น“ข้าคิดว่าท่านประมุขมหาเทพ ท่านคงจะรู้ว่าข้ามีเพียงร่างแยกเพียงสองร่างปรากฏอยู่ที่นี่  เชิญท่านตรวจแหวนมิติเก็บของเหล่านี้ได้เลย”

จากนั้นลินลี่ย์โยนแหวนขึ้นไปในอากาศตรงไปยังหัวหน้ามหาเทพแห่งแสง