บทที่ 42 กงฉินอิน
บทที่ 42 กงฉินอิน
พรวด!
ร่างของเซี่ยงเส้าหยุนจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลสาบ เลือดสด ๆ พุ่งทะลักออกจากปาก
โชคดีที่เขาเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว เคล็ดวิชาทรราชท้าสวรรค์โคจรอยู่ตลอดเวลา ทำให้เขายังคงมีสติ ไม่หมดสติไป ส่วนห่อผ้าที่หลังก็ยังถูกจับไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
ของในห่อผ้าคือผลงานของเขา จะทำหายไม่ได้เด็ดขาด!
เซี่ยงเส้าหยุนรีบตะเกียกตะกายขึ้นสู่ผิวน้ำ กลัวว่าก้นทะเลสาบจะมีสัตว์ประหลาดอะไรซ่อนอยู่!
ทว่า วินาทีที่เขาโผล่พ้นน้ำ ภาพที่เห็นทำเอาเลือดกำเดาแทบพุ่ง!
เห็นเพียงร่างอรชรของหญิงสาวนางหนึ่งกำลังลอยขึ้นจากผิวน้ำ นางเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ส่วนที่ลับที่สุดเผยให้เห็นอย่างชัดเจน ความอวบอิ่ม ความเพรียวบาง ความกลมกลึง... ทุกสัดส่วนล้วนเย้ายวนใจถึงขีดสุด โดยเฉพาะผิวพรรณที่เนียนละเอียดดั่งหยกที่มีหยดน้ำเกาะพราว ราวกับกำลังยั่วยวนสัญชาตญาณดิบของผู้ชายทุกคน!
เซี่ยงเส้าหยุนรู้สึกถึงกระแสความร้อนที่พุ่งออกมาจากจมูก สายตาจับจ้องเรือนร่างนั้นตาไม่กระพริบ ไม่อาจละสายตาไปได้อีกแล้ว!
"ไอ้บ้ากาม!" หญิงสาวรู้สึกตัว ตวาดลั่น แล้วเหยียบย่างบนผิวน้ำกลับขึ้นฝั่งอย่างรวดเร็ว คว้าผ้าบางมาคลุมเรือนร่างอันงดงามไว้!
จากนั้น ในมือนางก็ปรากฏคันธนูยาวขึ้นมาทันที ลูกธนูดอกหนึ่งถูกง้างขึ้น เล็งตรงมายังทิศทางของเซี่ยงเส้าหยุน
"ไอ้โจรราคะ ไปตายซะ!" นางด่ากราด รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่ลูกธนู แล้วยิงออกไปใส่เซี่ยงเส้าหยุน ลูกธนูแฝงด้วยพลังดาราอันเข้มข้น!
ฟิ้ว!
อานุภาพลูกธนูรุนแรงยิ่งนัก พลังอย่างน้อยต้องถึงระดับขอบเขตพลังดาราระดับสาม!
ลูกธนูพุ่งมาถึงในพริบตา เซี่ยงเส้าหยุนตกใจจนต้องมุดหัวลงน้ำอีกครั้ง
ตูม!
ลูกธนูกระทบผิวน้ำ เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น น้ำแตกกระเซ็นเป็นวงกว้าง!
เซี่ยงเส้าหยุนรู้สึกได้ว่าลูกธนูเฉียดหัวไปนิดเดียว ความรู้สึกนี้มันน่ากลัวกว่าตอนกระโดดหน้าผาเมื่อกี้เสียอีก!
"แม่มันเถอะ คุณชายดวงซวยอะไรขนาดนี้! เพิ่งรอดตายมาหยก ๆ ตอนนี้ต้องมาโดนแม่นางนี่ไล่ฆ่าอีก!" เซี่ยงเส้าหยุนสบถในใจ
จากนั้น เขาไม่กล้าชักช้า รีบว่ายน้ำหนีไปอีกทาง กลัวจะโดนนางยิงตายเข้าจริง ๆ!
หญิงสาวบนฝั่งถือโอกาสนี้รีบจัดการเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้เรียบร้อย
พินิจดูหญิงสาวผู้นี้ อายุราวสิบห้าสิบหกปี ใบหน้างดงามดั่งดอกบัวพ้นน้ำ เส้นผมยาวสลวยปล่อยสยายอย่างเป็นธรรมชาติ แฝงเสน่ห์เย้ายวนใจ ส่วนกระบอกใส่ลูกธนูและกระบี่ยาวที่สะพายหลังอยู่นั้น ช่วยเพิ่มความองอาจห้าวหาญให้กับนาง!
"ไอ้โจรราคะ ออกมาเดี๋ยวนี้ ข้ากงฉินอินไม่ฆ่าเจ้า ข้าไม่ขอเป็นคน!" หญิงสาวนามกงฉินอินตะโกนก้อง
เวลานั้น เซี่ยงเส้าหยุนเพิ่งโผล่หัวขึ้นมาจากอีกทาง ได้ยินเสียงนางพอดี ก็คิดในใจ "กงฉินอิน ชื่อนี้ทำไมคุ้นหูจังนะ?"
หากศิษย์ตำหนักอู่ถังคนอื่นอยู่ที่นี่ ทุกคนย่อมต้องรู้จักกงฉินอิน!
นางคืออัจฉริยะสาวรุ่นก่อนของตำหนักอู่ถัง ผู้ชักนำห้าดาราฉายฟ้าคราม และยังได้รับฉายาว่าเทพธนูหญิงอันดับหนึ่ง กงฉินอิน!
ตอนที่กงฉินอินเข้าตำหนักอู่ถัง นางชักนำนิมิตห้าดาราฉายฟ้าคราม และบรรลุขอบเขตพลังดาราด้วยความเร็วสูงสุด ผ่านไปปีกว่า นางก้าวขึ้นสู่ขอบเขตพลังดาราระดับสามขั้นปลายแล้ว ความเร็วในการพัฒนานับว่าน่าทึ่ง!
กงฉินอินเห็นเซี่ยงเส้าหยุนโผล่หัวขึ้นมา ก็ยิงธนูใส่เขาทันที ไม่เปิดโอกาสให้เขาอธิบายแม้แต่น้อย!
ทำเอาเซี่ยงเส้าหยุนต้องมุดน้ำหนีอีกครั้ง ในใจกลัดกลุ้มยิ่งนัก!
"ข้าไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย อย่างมากก็รับผิดชอบเจ้าก็สิ้นเรื่อง!" เซี่ยงเส้าหยุนคิดในใจ
เขาดำน้ำนานไม่ได้ รีบว่ายไปอีกทาง ขอแค่ขึ้นฝั่งได้ เขาก็มีโอกาสหนีรอด!
ส่วนเสี่ยวไป๋ที่ตกลงมาด้วยกันก็ปลอดภัยดี มันยังคงเกาะเขาแน่น ว่ายน้ำตามเขาไป
เซี่ยงเส้าหยุนตั้งหน้าตั้งตาหนี ว่ายน้ำเร็วมาก ไม่นานก็ถึงฝั่งอีกด้าน เขารีบพุ่งขึ้นจากน้ำ
กงฉินอินคอยสังเกตความเคลื่อนไหวอยู่ตลอด พอเห็นเซี่ยงเส้าหยุนขึ้นฝั่ง นางก็รีบไล่ตามไปทันที พร้อมง้างธนูยิง!
นางได้รับฉายาเทพธนูหญิงอันดับหนึ่ง ฝีมือการยิงธนูย่อมแม่นยำราวจับวาง!
ลูกธนูพุ่งออกไป พลังดาราดุจดาวตก รวดเร็วรุนแรงสุดเปรียบปาน!
เซี่ยงเส้าหยุนไม่มีน้ำช่วยกำบัง แต่เขามีย่างก้าวทรราชเก้าโลกันตร์ ท่าร่างดุจภูตผี รวดเร็วจนจับทางไม่ถูก!
ลูกธนูที่กงฉินอินมั่นใจว่าต้องโดนแน่ กลับพลาดเป้า!
"เร็วจริง!" กงฉินอินขมวดคิ้วอุทาน แต่แล้วนางก็เผยแววตาดุร้าย "แต่ก็เร็วไม่เท่าลูกธนูของข้าหรอก!"
สองดอกยิงพร้อมกัน!
นางถึงกับง้างธนูสองดอกพร้อมกัน ยิงออกไปคนละทิศทาง เพื่อปิดกั้นทางหนีทีไล่ซ้ายขวาของเซี่ยงเส้าหยุน!
เซี่ยงเส้าหยุนสัมผัสได้ถึงเสียงแหวกอากาศด้านหลัง จำต้องหยุดชะงัก
ในจังหวะที่เขาหยุด ลูกธนูก็เฉียดเส้นผมเขาไป ปักลงพื้นเสียงดังสนั่น!
เซี่ยงเส้าหยุนเหงื่อตก ชักกระบี่หมาป่าทองคำออกมา หันกลับมาตวาด "แม่นาง พอได้แล้วมั้ง!"
พูดยังไม่ทันจบ ลูกธนูอีกดอกก็พุ่งตรงมาที่หน้าเขา
เซี่ยงเส้าหยุนไม่ทันคิด ตวัดกระบี่ฟันใส่ลูกธนู
เคร้ง!
ลูกธนูถูกปัดเบี่ยงไป แต่แรงปะทะทำเอาแขนเซี่ยงเส้าหยุนชาหนึบ!
หากเขาไม่ได้บรรลุขอบเขตพลังดาราแล้ว ลูกธนูนี้คงกระแทกกระบี่หมาป่าทองคำหลุดมือเขาไปแล้ว
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ลูกธนูระดมยิงเข้ามาไม่ขาดสาย แต่ละดอกรุนแรงยิ่งกว่าเดิม
เซี่ยงเส้าหยุนไม่กล้าออมมือ กระตุ้นพลังดาราในกาย กระบี่หมาป่าทองคำเปล่งแสงเจิดจรัส ปัดป้องลูกธนูเหล่านี้
ถึงกระนั้น เซี่ยงเส้าหยุนก็ยังได้แผลมาสองแห่ง!
"ต้องประชิดตัวถึงจะได้ผล!" เซี่ยงเส้าหยุนคิดในใจ แล้วใช้ย่างก้าวทรราชเก้าโลกันตร์พุ่งเข้าหากงฉินอิน
"ไอ้โจรราคะ เข้ามาได้จังหวะพอดี! วันนี้ไม่ฆ่าเจ้าข้าไม่ขอเป็นคน!" กงฉินอินทิ้งธนู ชักกระบี่ยาวด้านหลังออกมา ร่ายรำเพลงกระบี่เข้าใส่เซี่ยงเส้าหยุน
กงฉินอินไม่เพียงเก่งธนู เพลงกระบี่ของนางก็ร้ายกาจพลิกแพลงไม่แพ้กัน!
เซี่ยงเส้าหยุนรับมือ การปะทะของกระบี่ทั้งสองก่อให้เกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ พลังดารากระจัดกระจายไปทั่ว
เซี่ยงเส้าหยุนถูกกงฉินอินรุกไล่จนถอยร่น ตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด!
อย่างไรเสียพลังของกงฉินอินก็เหนือกว่าเซี่ยงเส้าหยุน แม้พื้นฐานเขาจะแน่นปึ้ก แต่ประสบการณ์ต่อสู้สู้กงฉินอินไม่ได้ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป คนแพ้ต้องเป็นเซี่ยงเส้าหยุนแน่!
"ไอ้โจรราคะ ตายซะเถอะ!" กงฉินอินไล่ต้อนจนเซี่ยงเส้าหยุนมือไม้ปั่นป่วน ฉวยโอกาสที่เขาเผลอ แทงกระบี่ตรงเข้าที่หัวใจ
นี่กะจะเอาชีวิตเซี่ยงเส้าหยุนจริง ๆ!