- หน้าแรก
- นายน้อยจอมราชัน
- บทที่ 40 ได้รับน้ำพุดาราปฐพี ทะลวงขอบเขตพลังดารา
บทที่ 40 ได้รับน้ำพุดาราปฐพี ทะลวงขอบเขตพลังดารา
บทที่ 40 ได้รับน้ำพุดาราปฐพี ทะลวงขอบเขตพลังดารา
เสียงพยัคฆ์คำรามดังก้องกังวานในถ้ำ เซี่ยงเส้าหยุนรู้สึกเหมือนแก้วหูจะแตก!
ผ่านไปครู่ใหญ่ เสียงคำรามจึงค่อยสงบลง เขามองเสี่ยวไป๋ที่ขยายร่างใหญ่ขึ้นจนเท่าเสืออสูรทั่วไป อักษร "หวัง" (ราชัน) บนหน้าผากปรากฏชัดเจน อำนาจบารมีที่แผ่ออกมาไม่ด้อยไปกว่าเสือลายพาดกลอนตัวเต็มวัยเลย!
ขนาดตอนนี้ยังไม่เติบโตเต็มวัย แต่กลับมีอานุภาพเพียงนี้ แสดงให้เห็นว่าสายเลือดของมันไม่ธรรมดาจริง ๆ!
"หรือว่าเสี่ยวไป๋จะสามารถหลอมรวมผลึกอสูรได้ ยกระดับพลังรวดเดียว!" เซี่ยงเส้าหยุนมองเสี่ยวไป๋ที่ไม่มีทีท่าเจ็บปวด ก็อดสงสัยไม่ได้
ยามนี้ รอบกายเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยไอปีศาจเข้มข้น ประกายแสงสีทองวูบวาบไม่หยุด ดูท่าการจะหลอมรวมผลึกอสูรให้สมบูรณ์คงไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ในชั่วอึดใจ!
"เสี่ยวไป๋มีจิตวิญญาณเปี่ยมล้นมาแต่กำเนิด ผลึกอสูรนี้คงเป็นวาสนาของเจ้า เพิ่มพลังอยู่ที่นี่เถอะ! ข้าจะเข้าไปดูข้างในต่อ!" เซี่ยงเส้าหยุนรอสักพัก เห็นว่าเสี่ยวไป๋ปลอดภัยดี จึงเดินหน้าต่อ!
เดินไปได้สักระยะ เขาจึงพบกับแสงสีทองระยิบระยับอยู่ข้างหน้า ไอพลังวิญญาณลอยโชยมา ทำให้รู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก!
เซี่ยงเส้าหยุนเข้าไปดูใกล้ ๆ เห็นดอกไม้สีทองดอกหนึ่งงอกอยู่บนผนังหิน มันคือดอกงูมังกรทองคำ!
รูปร่างของมันคล้ายงูมังกรกำลังเคลื่อนไหว แสงวิญญาณเปล่งประกายรอบ ๆ ดูราวกับมีชีวิตและน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!
"นี่... นี่มันดอกงูมังกรทองคำอายุห้าร้อยปี! มีใบห้าแฉกแล้ว! น่าจะเป็นสมุนไพรวิญญาณที่เกิดมาพร้อมกับงูมังกรวารี! นี่คือสมุนไพรวิญญาณระดับกลาง แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตพลังคุ้มกายเห็นเข้ายังต้องตาเป็นมัน!" เซี่ยงเส้าหยุนถูมือด้วยความตื่นเต้น
ดอกงูมังกรทองคำแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของงูมังกรวารี ผู้ฝึกยุทธ์กินเข้าไปไม่เพียงเพิ่มพลัง แต่ยังสามารถเปลี่ยนปราณเป็นรูปงูมังกรวารี เพิ่มพลังต่อสู้ได้อีกด้วย!
เซี่ยงเส้าหยุนไม่ได้ผลีผลามเด็ดมันมากิน ตอนนี้เขายังเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับต่ำ กินเข้าไปก็เสียของเปล่า!
อย่างน้อยต้องรอให้ถึงขอบเขตพลังดาราขั้นปลายค่อยกิน ผลลัพธ์จะชัดเจนกว่านี้มาก!
เซี่ยงเส้าหยุนไม่ได้เด็ดดอกงูมังกรทองคำ เขาเดินหน้าต่อไป
เนื่องจากดอกงูมังกรทองคำดูดซับพลังวิญญาณไปมาก ข้างในจึงไม่มีสมุนไพรวิญญาณอื่นอีก แต่ยังพอมีสมุนไพรแก่ให้เห็นอยู่บ้าง!
นอกจากนี้ เขายังพบว่าถ้ำกว้างขวางขึ้นเรื่อย ๆ กลิ่นอับชื้นเข้มข้นขึ้น พลังปราณฟ้าดินก็หนาแน่นขึ้นมาก!
ติ๋ง ติ๋ง!
เซี่ยงเส้าหยุนได้ยินเสียงน้ำหยด แม้จะเบาบาง แต่ในถ้ำที่เงียบสงัด เสียงสะท้อนกลับชัดเจน!
สายตาของเซี่ยงเส้าหยุนจับจ้องไปที่ผนังถ้ำไม่ไกลนัก มีหยดน้ำใสเย็นหยดลงมา เบื้องล่างเป็นรางน้ำธรรมชาติที่มีน้ำพุไหลเอื่อย ๆ ที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือ น้ำพุนี้ดูเหมือนจะมีแสงดาวนับหมื่นพันระยิบระยับ ส่องสว่างพื้นที่เล็ก ๆ แห่งนี้ให้สว่างไสว!
เซี่ยงเส้าหยุนมองดูแอ่งน้ำเล็ก ๆ นี้ แล้วเกิดความกระหายอยากจะดื่มกินทันที!
"น้ำพุดาราปฐพี! เป็นน้ำพุดาราปฐพีจริง ๆ ด้วย!" เซี่ยงเส้าหยุนอุทานเบา ๆ ด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
ยามนี้ เซี่ยงเส้าหยุนระงับความกระหายไว้ไม่อยู่ ก้มตัวลงไปที่น้ำพุดาราปฐพี กอบน้ำขึ้นมาดื่มโดยไม่ลังเล
น้ำพุดาราปฐพีทุกหยดล้วนล้ำค่าหาใดเปรียบ สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังดาราแล้ว ต่อให้มีทองพันชั่งก็หาซื้อไม่ได้!
แต่เซี่ยงเส้าหยุนกลับดื่มกินอย่างตะกละตะกลามราวกับของไร้ค่า หากใครมาเห็นเข้า คงได้รุมกระทืบเขาให้ตายคาตีนเป็นแน่!
ช่างสิ้นเปลืองน่าละอายนัก!
เมื่อน้ำพุดาราปฐพีไหลลงท้อง ดวงดาวในกายเซี่ยงเส้าหยุนก็เปล่งแสงเจิดจรัส ดูดซับน้ำพุเข้าไปทันที พลังบริสุทธิ์ที่สุดแผ่ซ่านออกมา ไหลเวียนไปตามเส้นชีพจรทั่วร่าง จุดชีพจรทั้งสามร้อยหกสิบห้าจุดส่องสว่างวาบ ต่างดูดซับพลังเหล่านี้เข้าไปเช่นกัน...
เซี่ยงเส้าหยุนนั่งขัดสมาธิ เคล็ดวิชาทรราชท้าสวรรค์โคจรอย่างบ้าคลั่ง พลังพุ่งทะยานขึ้นดุจภูเขาไฟระเบิด
ขอบเขตแรกยุทธ์ระดับแปดขั้นสมบูรณ์, ระดับเก้าขั้นต้น, ระดับเก้าขั้นกลาง, ระดับเก้าขั้นปลาย... ในที่สุด ก็ทะลวงสู่ขอบเขตพลังดาราระดับหนึ่ง!
พลังนี้พุ่งต่อเนื่องจนถึงขอบเขตพลังดาราระดับหนึ่งขั้นกลาง เซี่ยงเส้าหยุนถึงฝืนกดข่มมันลงได้
ไม่อย่างนั้น อย่างน้อยเขาก็คงไปถึงขั้นสูงสุดของระดับหนึ่ง หรือกระทั่งระดับสองได้สบาย ๆ!
น้ำพุดาราปฐพีเชียวนะ!
นี่คือน้ำพุวิญญาณที่ช่วยปลุกดวงดาวได้ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังดารา แค่ดื่มหยดเดียวก็เลื่อนขั้นได้สองสามระดับแล้ว!
แต่เซี่ยงเส้าหยุนปลุกเก้าดาราได้นานแล้ว แถมพลังที่เขาดูดซับยังมากกว่าคนทั่วไปหลายเท่า หรือกระทั่งสิบกว่าเท่า แม้ลงทุนดื่มน้ำพุดาราปฐพีไปตั้งเยอะ แต่กลับเลื่อนได้แค่ขอบเขตพลังดาราระดับหนึ่งเท่านั้น!
ที่สำคัญคือ เซี่ยงเส้าหยุนใช้มันเพื่อเสริมสร้างรากฐานให้มั่นคง โดยไม่มีผลข้างเคียงใด ๆ!
นอกจากนี้ โรคภัยไข้เจ็บที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวเขาถูกชำระล้างจนหมดสิ้น ไม่เหลือรอยโรคเก่าแม้แต่น้อย!
ส่วนเส้นชีพจรและจุดชีพจรต่างได้รับประโยชน์ ถูกชำระล้างและขยายออก เสริมสร้างกายเนื้อให้เหมาะแก่การฝึกยุทธ์ยิ่งขึ้น!
นี่คือความมหัศจรรย์ของน้ำพุดาราปฐพี ที่น้ำพุวิญญาณทั่วไปเทียบไม่ติด!
หลังจากหลอมรวมพลังจากน้ำพุดาราปฐพีจนหมดสิ้น เซี่ยงเส้าหยุนก็ลืมตาขึ้น แววตาดุจคมมีดส่องประกายออกมา ใครสบตากับแสงนี้เข้า คงต้องรู้สึกแสบตาจนมองตรง ๆ ไม่ได้!
ชั่วขณะหนึ่ง เซี่ยงเส้าหยุนพบว่าการมองเห็นรอบตัวชัดเจนขึ้นอย่างน่าประหลาด ราวกับความมืดมิดไม่เป็นอุปสรรคต่อเขาอีกต่อไป!
"หรือว่าข้าสำเร็จเนตรสวรรค์แล้ว?" เซี่ยงเส้าหยุนประหลาดใจยิ่งนัก
เขาลองเพ่งสายตาดู พบว่าทุกสิ่งรอบตัวไม่อาจรอดพ้นสายตาเขาไปได้ แม้แต่มดตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ไกลออกไปก็ยังเห็นชัดแจ๋ว!
"เล่าลือกันว่าเนตรสวรรค์มองทะลุได้ทุกสิ่ง ลองดูซิว่าจะมองทะลุหินได้ไหม!" เซี่ยงเส้าหยุนจ้องมองก้อนหินข้าง ๆ แต่ก็พบว่าหินก็ยังเป็นหิน มองไม่เห็นเนื้อในแต่อย่างใด!
เขาเข้าใจแล้วว่าแค่สายตาดีขึ้นเท่านั้น ยังห่างไกลจากขั้นเนตรสวรรค์อีกโข!
เซี่ยงเส้าหยุนไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เพราะเนตรสวรรค์ส่วนใหญ่เป็นพรสวรรค์ติดตัวมาแต่เกิด การฝึกฝนภายหลังนั้นยากเย็นแสนเข็ญ เขาไม่ได้ฝึกเนตรวิชามาเป็นพิเศษ จะหวังให้สำเร็จเนตรสวรรค์ก็ดูจะโลภเกินไปหน่อย!
แต่ที่สายตาเฉียบคมขึ้นขนาดนี้ น่าจะเกี่ยวข้องกับกายเนื้อด้วย!
ทันใดนั้น เซี่ยงเส้าหยุนสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนรุนแรง!
ตึง! ตึง!
ดูเหมือนจะมีสัตว์อสูรบุกเข้ามาทางหน้าถ้ำ พลังมหาศาลจนทำให้ถ้ำสั่นสะเทือน!
โฮก! โฮก!
เสียงคำรามดังกึกก้อง ทำเอาเซี่ยงเส้าหยุนเวียนหัวตาลาย
"แย่แล้ว พื้นที่กว้างข้างหน้าน่าจะเป็นถิ่นของวานรยักษ์วัชระ น้ำพุดาราปฐพีพวกนี้น่าจะเป็นสมบัติที่มันเฝ้าอยู่!" เซี่ยงเส้าหยุนหน้าถอดสี คิดในใจ
จากนั้น เขารีบหยิบถุงน้ำออกมาหลายใบ กรอกน้ำพุดาราปฐพีใส่เข้าไปอย่างรวดเร็ว
ถุงน้ำพวกนี้เขาเตรียมมาใส่น้ำพุดาราปฐพีโดยเฉพาะ ตอนนี้ได้ใช้ประโยชน์แล้ว!
เมื่อวานรยักษ์วัชระใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เซี่ยงเส้าหยุนก็คว้าถุงน้ำแล้ววิ่งย้อนกลับทางเดิม
ทางกลับแคบลงเรื่อย ๆ วานรยักษ์วัชระตัวใหญ่เกินกว่าจะตามมาได้
ด้วยเหตุนี้ เซี่ยงเส้าหยุนจึงรอดพ้นจากหายนะครั้งนี้มาได้อย่างหวุดหวิด!