บทที่ 25 เขาคือเนื้อคู่ที่ฟ้าลิขิตมาให้ข้าชัด ๆ

สองวันผ่านไป บาดแผลตามร่างกายของเซี่ยงเส้าหยุนฟื้นฟูกลับมาเกินครึ่ง การเคลื่อนไหวโดยรวมไม่มีปัญหาอะไรมากแล้ว!

ทั้งนี้ล้วนเป็นอานิสงส์จากกายเนื้อที่ผิดแผกจากคนทั่วไปของเขา

"ครั้งนี้ได้รับประโยชน์ไม่น้อยเลย หากมีเวลาต้องเข้าไปฝึกในห้องที่สองให้บ่อยขึ้นเสียแล้ว!" เซี่ยงเส้าหยุนพึมพำกับตนเอง

ห้องขีดจำกัดแต่ละห้องมีจุดประสงค์แตกต่างกัน ห้องแรกเน้นฝึกกำลังภายนอก บีบคั้นให้ผู้ฝึกทะลวงศักยภาพตนเอง ระเบิดพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าออกมา ห้องที่สองค่ายกลหินถล่ม หินแต่ละก้อนหนักพันจินและหนาแน่นยิ่งนัก คนทั่วไปยากจะต้านทานไหว สภาพแวดล้อมเช่นนี้ใช้สำหรับฝึกฝนปฏิกิริยาตอบสนองและทักษะการต่อสู้ของผู้ฝึกยุทธ์!

การหลบหินต้องอาศัยความว่องไวและท่าร่าง การทำลายหินต้องอาศัยพลังระเบิด หากผ่านการเคี่ยวกรำจากที่นี่ไปได้ ย่อมยกระดับพลังต่อสู้ของผู้ฝึกยุทธ์ได้แน่นอน!

สำหรับเซี่ยงเส้าหยุนที่ต้องการยกระดับพลังต่อสู้ของตนอย่างเร่งด่วน ค่ายกลหินถล่มนี้คือสถานที่ฝึกฝนที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!

ทว่ายามนี้เซี่ยงเส้าหยุนยังไม่หลงตัวเองถึงขั้นจะกลับเข้าไปฝึกในห้องขีดจำกัดที่สองต่อทันที เขาต้องทำตามสัญญาเลี้ยงข้าวเพื่อนฝูงก่อน

เด็กหนุ่มกลับมายังลานฝ่ายนอกอีกครั้ง เหล่าศิษย์ฝ่ายนอกที่กำลังฝึกฝนอยู่เมื่อเห็นเขาเดินมา ต่างเผยแววยำเกรงออกมาให้เห็น!

เซี่ยงเส้าหยุนเอาชนะอูหมิงเลี่ยงได้ กลายเป็นยอดฝีมือสิบอันดับแรกของฝ่ายนอกอย่างสมศักดิ์ศรี จะไม่ให้ศิษย์เหล่านี้ยำเกรงได้อย่างไร

เด็กหนุ่มสาวเหล่านี้ต่างเรียกขานเขาว่า "ศิษย์พี่เซี่ยง!" ที่สำคัญคือศิษย์หญิงใจกล้าบางคนยังคอยส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มให้เขาไม่หยุดหย่อน ทำให้หัวใจของเซี่ยงเส้าหยุนพองโตด้วยความเบิกบาน!

"ความรู้สึกแบบนี้มันดีจริง ๆ เหมือนตอนอยู่ที่บ้านเมื่อก่อนไม่มีผิด!" เซี่ยงเส้าหยุนถอนหายใจเบา ๆ ในใจ

พอนึกถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาก็หม่นหมองลง

บ้านในวันวาน บัดนี้ตกเป็นของผู้อื่นไปแล้ว ส่วนเขากลายเป็นสุนัขจนตรอก ไร้บ้านให้กลับไปนานแล้ว!

"ลูกพี่ บาดแผลท่านหายดีแล้วหรือ?" เสียงของเซี่ยหลิวฮุยดังลั่นมาแต่ไกล ราวกับกลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้ว่าเซี่ยงเส้าหยุนเป็นลูกพี่ของตน!

เซี่ยงเส้าหยุนได้สติกลับมาแล้วตอบว่า "จะเร็วขนาดนั้นได้ยังไง แต่ก็รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว!" หยุดครู่หนึ่งจึงกล่าวต่อ "เจ้าไปตามลู่เสี่ยวชิง โม่ปู้ฮุ่ย แล้วก็เหมยเหลียนฮวามาเถอะ ข้ารับปากว่าจะเลี้ยงมื้อใหญ่พวกเจ้า ข้าไม่ผิดคำพูดแน่!"

"ข้ารู้อยู่แล้วว่าลูกพี่พูดคำไหนคำนั้น!" เซี่ยหลิวฮุยยกนิ้วโป้งให้ จากนั้นกล่าวต่อ "พวกเขาอยู่ทางโน้น เดี๋ยวข้าไปตามมาให้!"

โม่ปู้ฮุ่ย เหมยเหลียนฮวา และลู่เสี่ยวชิง ล้วนได้รับแรงกระตุ้นจากเซี่ยงเส้าหยุน สองวันมานี้จึงพากันฝึกฝนกำลังภายนอกอย่างบ้าคลั่ง

พวกเขาหวังว่าจะผ่านห้องขีดจำกัดห้องที่สองให้ได้โดยเร็ว ไม่อยากถูกเซี่ยงเส้าหยุนทิ้งห่างจนเกินไป!

"เส้าหยุน แผลหายดีแล้วหรือ?" เหมยเหลียนฮวาเมื่อเห็นเซี่ยงเส้าหยุนก็เข้ามาถามไถ่อย่างสนิทสนมถึงเนื้อถึงตัว

ท่าทีเช่นนี้ทำให้ลู่เสี่ยวชิงที่ตั้งใจจะเข้ามาถามไถ่อาการเซี่ยงเส้าหยุนเช่นกันต้องชะงักไป คำพูดที่เตรียมไว้ถูกกลืนกลับลงคอ!

ส่วนเซี่ยหลิวฮุยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้าหมองลงทันตา ในใจเต็มไปด้วยความขมขื่น!

เขาแอบชอบเหมยเหลียนฮวา แต่นางไม่เคยสนใจตน กลับทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปที่ลูกพี่ของเขาแทน

"ขอบใจที่เป็นห่วง หายดีเกือบหมดแล้ว ข้าจะมาเชิญทุกคนไปกินมื้อใหญ่ที่เหลาอาหาร ไปกันเถอะ!" เซี่ยงเส้าหยุนตอบ

"ข้ากำลังหิวพอดีเลย!" เหมยเหลียนฮวาขยับเข้าไปเบียดเซี่ยงเส้าหยุนพลางยิ้มหวาน

การกระทำของนางทำให้โม่ปู้ฮุ่ยถึงกับหน้าตึง แววตาฉายความไม่พอใจออกมาให้เห็น

ก่อนที่เซี่ยงเส้าหยุนจะปรากฏตัว เหมยเหลียนฮวามักจะอยู่กับเขา แม้จะดูสนิทสนม แต่ไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้มาก่อน นี่ทำให้เขารู้สึกไม่ยุติธรรมในใจ!

แม้โม่ปู้ฮุ่ยจะไม่สบอารมณ์ แต่ก็รีบเก็บอาการแล้วกล่าวว่า "ในเมื่อน้องเซี่ยงมีน้ำใจ พวกเราย่อมต้องให้เกียรติ!"

"งั้นจะรออะไร ไปกินของดีดื่มของเลิศรสกันเถอะ!" เซี่ยงเส้าหยุนกล่าวอย่างใจป้ำ

สองพันคะแนน เพียงพอให้เขาถลุงเล่นในเหลาอาหารได้อย่างราชา!

เมื่อถึงเหลาอาหาร เซี่ยงเส้าหยุนสั่งสุราอาหารชั้นเลิศมาเต็มโต๊ะ จ่ายหนักไม่อั้น ยิ่งทำให้เหมยเหลียนฮวาหลงใหลได้ปลื้มในตัวเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น!

"เส้าหยุน เขาคือเนื้อคู่ที่ฟ้าลิขิตมาให้ข้าชัด ๆ!" เหมยเหลียนฮวาคิดเพ้อฝันในใจอย่างเคลิบเคลิ้ม

ลู่เสี่ยวชิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ มีสีหน้าซับซ้อน จิตใจสับสนวุ่นวาย "ศิษย์พี่หญิงเหมยสนิทสนมกับเขาเหลือเกิน ทำไมข้าถึงรู้สึกไม่สบายใจนะ? หรือข้าจะชอบเขาเข้าแล้ว? ไม่จริงน่า..."

"มา ๆ วันนี้ดื่มกันให้เต็มคราบ!" เซี่ยงเส้าหยุนชูจอกสุราขึ้น

"ข้าขออวยพรให้เส้าหยุนรวบรวมพลังดาราและปลุกดวงดาวได้ในเร็ววัน!" เหมยเหลียนฮวาชิงพูดก่อนใคร

คนอื่น ๆ ต่างยกจอกขึ้นดื่มจนหมดแก้วเช่นกัน!

เมื่อสุราเข้าปาก บรรยากาศในวงเหล้าก็เริ่มครึกครื้นขึ้น

"เส้าหยุน พวกเรามีเรื่องหนึ่งจะบอกเจ้า บางทีอาจช่วยให้เจ้าบรรลุขอบเขตพลังดาราได้เร็วยิ่งขึ้น!" เหมยเหลียนฮวาส่งสายตาหวานเชื่อมให้เซี่ยงเส้าหยุน

"เหลียนฮวา!" โม่ปู้ฮุ่ยส่งเสียงปรามขรึม ๆ

"ทำไม วันนี้เราไม่ได้ตั้งใจมาคุยเรื่องนี้กับเส้าหยุนหรอกหรือ? ต่อให้มีเซี่ยหลิวฮุยกับลู่เสี่ยวชิงอยู่ด้วยก็ไม่เห็นเป็นไร ยังไงเราก็ต้องการคนช่วยอยู่แล้ว!" เหมยเหลียนฮวาตอกกลับอย่างไม่ยอมลดละ

โม่ปู้ฮุ่ยเห็นเหมยเหลียนฮวาหักหน้าตนต่อหน้าธารกำนัล สีหน้าก็เคร่งขรึมลง "ข้าแค่จะบอกว่า ที่นี่คือเหลาอาหาร ไม่ใช่ที่สำหรับหารือความลับ!"

เหมยเหลียนฮวาได้สติจึงกล่าวว่า "ข้าใจร้อนไปหน่อย งั้นเรารีบกินกันเถอะ แล้วค่อยหาสถานที่คุยกัน!"

เซี่ยงเส้าหยุนพอจะจับใจความจากบทสนทนาของพวกเขาได้บ้าง คิดในใจว่า "ช่วยข้าเร่งบรรลุขอบเขตพลังดารา? ดูท่าพวกเขาคงรู้อะไรดี ๆ เกี่ยวกับของวิเศษที่ปรากฏขึ้นกระมัง!"

ไม่นานนัก หลังจากทุกคนจัดการอาหารบนโต๊ะจนเกือบหมด เซี่ยงเส้าหยุนก็เช็คบิลแล้วพากันออกจากเหลาอาหาร!

"เส้าหยุน เราไปคุยทางโน้นกันเถอะ ข่าวนี้ถ้าเจ้าได้ฟัง รับรองต้องดีใจแน่!" เหมยเหลียนฮวาเกาะแขนเซี่ยงเส้าหยุนแจ

เหมยเหลียนฮวาอาจไม่ได้สวยใสบริสุทธิ์เท่าลู่เสี่ยวชิง แต่ชนะขาดเรื่องรูปร่างที่อวบอัดเย้ายวน ศิษย์ทั่วไปคงยากจะต้านทานเสน่ห์ของนางไหว!

โชคดีที่เซี่ยงเส้าหยุนมีชาติตระกูลไม่ธรรมดา เห็นสาวงามมานับไม่ถ้วนตั้งแต่เล็ก ความงามระดับเหมยเหลียนฮวาจึงไม่อาจทำให้เขาหวั่นไหวได้มากนัก!

ด้วยเหตุนี้ ยามที่เหมยเหลียนฮวาเข้ามานัวเนีย เขาจึงยังคงวางตัวได้อย่างสบาย ๆ

"ข่าวนี้ควรเป็นของเจ้ากับพี่โม่ ข้าว่าช่างมันเถอะ!" เซี่ยงเส้าหยุนปฏิเสธ

เขาสัมผัสได้ถึงความไม่เต็มใจของโม่ปู้ฮุ่ย บางทีพวกเขาอาจค้นพบของวิเศษที่ช่วยให้บรรลุขอบเขตพลังดาราได้ แต่มันไม่ได้ดึงดูดใจเขามากนัก

เขาสามารถปล่อยพลังดาราออกจากร่างได้แล้ว ขอเพียงสะสมพลังให้เพียงพอ การก้าวข้ามสู่ขอบเขตพลังดาราย่อมไม่ใช่เรื่องยาก!

เนื่องจากไม่อยากผิดใจกับใครเพราะของเพียงเล็กน้อยแค่นี้!

"เส้าหยุน นี่เป็นข่าวเกี่ยวกับการทะลวงสู่ขอบเขตพลังดาราเชียวนะ ทำให้เจ้าเลื่อนขั้นได้ในเวลาสั้น ๆ เจ้าไม่อยาก..." เหมยเหลียนฮวาแปลกใจอย่างยิ่ง

นางยังพูดไม่จบ เซี่ยงเส้าหยุนก็พูดแทรกขึ้น "เจ้าคิดว่าขอบเขตพลังดาราจะเป็นอุปสรรคสำหรับข้าหรือ?"

เหมยเหลียนฮวาถึงกับพูดไม่ออก!

จริงด้วย ด้วยกายห้าดาราฉายฟ้าครามของเซี่ยงเส้าหยุน การก้าวข้ามสู่ขอบเขตพลังดาราย่อมง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ!

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นคนบ้าที่ทำลายสถิติหอขีดจำกัดมาแล้ว!

"อาศัยคำพูดนี้ของน้องเซี่ยง ข้าโม่ปู้ฮุ่ยยินดีบอกข่าวนี้แก่เจ้า!" โม่ปู้ฮุ่ยเอ่ยขึ้น