บทที่ 15 ช่างน่าปวดใจยิ่งนัก

ณ ห้องขีดจำกัดห้องแรก!

เซี่ยงเส้าหยุนเริ่มออกวิ่งภายในห้องนั้น!

แรงโน้มถ่วงพันจินกดทับดั่งขุนเขา ใช่ว่าจะวิ่งก็วิ่งได้ทันที แม้เมื่อวานเขาจะปรับตัวเข้ากับแรงโน้มถ่วงที่นี่ได้แล้ว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะคล่องแคล่วดุจปลาได้น้ำ!

ในทางกลับกัน ทุกก้าวที่วิ่ง เขาต้องใช้แรงทั้งหมดเพื่อต้านทานแรงโน้มถ่วงพันจินนั้น ทำให้ฝีเท้าของเขาหนักอึ้งยากลำบากยิ่งนัก!

หนึ่งก้าวพันจิน!

นี่คือระดับพลังบำเพ็ญที่ต้องบรรลุขอบเขตแรกยุทธ์ระดับเก้าขั้นปลายเท่านั้นจึงจะทำได้!

ทว่ายามนี้ เซี่ยงเส้าหยุนกลับทำได้ด้วยขอบเขตแรกยุทธ์ระดับหก ช่างทำให้ผู้คนตกตะลึงพรึงเพริดจริง ๆ!

เซี่ยงเส้าหยุนโคจรเคล็ดวิชาทรราชท้าสวรรค์ พลังในกายไหลเวียน เส้นชีพจรและจุดชีพจรถูกขัดเกลาขยายออก พลังดาราทั้งเก้าผ่อนคลายและบีบรัดหมุนเวียนไม่หยุดหย่อน กระตุ้นพลังมากมายที่แฝงอยู่ในกายเนื้อ!

เซี่ยงเส้าหยุนถูกเคี่ยวกรำร่างกายด้วยโอสถชั้นสูงนานาชนิดมาแต่เล็ก พลังที่แฝงอยู่ในกายนี้นั้นมหาศาลเพียงใด!

เมื่อวานหลังจากเซี่ยงเส้าหยุนปรับตัวกับแรงโน้มถ่วงพันจินได้แล้ว กายเนื้อก็ไม่มีพลังถูกกระตุ้นออกมาอีก แต่ขณะที่วิ่งอยู่นี้ พลังเหล่านั้นกลับถูกรีดเร้นออกมาทีละน้อยประดุจบิดน้ำออกจากผ้าขนหนู

พลังเหล่านี้ดูเหมือนไม่มาก แต่สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตแรกยุทธ์แล้ว นับว่าเพียงพอจะยกระดับได้ไม่น้อยเลย!

เซี่ยงเส้าหยุนจวนเจียนจะทะลวงสู่ขอบเขตแรกยุทธ์ระดับเจ็ดอยู่รอมร่อ แต่เขายังคงบีบอัดพลังเหล่านั้นไว้ พลังเหล่านี้ไม่ได้ไหลไปสู่ดวงดาว แต่ถูกบีบเข้าไปในจุดชีพจรทั้งสามร้อยหกสิบห้าจุด

ที่เซี่ยงเส้าหยุนทำเช่นนี้ เพียงเพื่อเสริมสร้างพลังของจุดชีพจร ถึงเวลานั้นจะได้ส่องประสานกับพลังดารา ทำให้วิชาโบราณโคจรได้รวดเร็วยิ่งขึ้น พร้อมทั้งเพิ่มพูนกำลังภายนอกที่เขาใช้ออกมาด้วย!

เพราะอย่างไรเสียตอนนี้เขาได้ฝึกฝนหมัดทะลวงปราณและเพลงเตะวายุคลั่งแล้ว จำเป็นต้องเสริมสร้างพลังของตนเองให้แข็งแกร่งที่สุด และการใช้พลังเสริมสร้างจุดชีพจรย่อมเป็นวิธีที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!

นี่คือวิถีการบำเพ็ญเพียรที่เซี่ยงเส้าหยุนตระหนักรู้มาจากตำราโบราณเกี่ยวกับการฝึกฝนมานานแล้ว!

ครึ่งชั่วยามให้หลัง เซี่ยงเส้าหยุนปรับตัวกับแรงโน้มถ่วงที่นี่ได้ดียิ่งขึ้น ความเร็วในการวิ่งก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นแล้ว!

"หอขีดจำกัดนับว่าไม่เลว ช่วยให้ข้าเร่งความเร็วในการเพิ่มพูนฝีมือได้! แต่ยังไม่พอ ตามบันทึกในตำราโบราณบางเล่ม เคยมีผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่งแบกหินยักษ์พันจินได้สบาย ๆ คนที่มีกายเนื้อวิปริตผิดมนุษย์เหล่านั้นไม่มีใครเทียบได้! ข้าเซี่ยงเส้าหยุนต้องยึดพวกเขาเป็นเยี่ยงอย่าง จึงจะมีความหวังเติบโตได้รวดเร็ว!"

คิดได้ดังนี้ เซี่ยงเส้าหยุนก็ระเบิดจิตวิญญาณการต่อสู้อันแรงกล้า ร่างกายวิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ พลังในกายถูกรีดเค้นออกมาทีละน้อย

ในขณะที่เซี่ยงเส้าหยุนพากเพียรฝึกฝน ภายนอกหอขีดจำกัดก็มีศิษย์ฝ่ายนอกมารวมตัวกันไม่น้อย

ศิษย์เหล่านี้ต่างเฝ้าติดตามเรื่องราวใหญ่โตบางอย่าง!

"ครึ่งชั่วยามผ่านไปสักพักแล้ว ทำไมยังไม่เห็นเซี่ยงเส้าหยุนออกมาอีก!"

"นั่นสิ ดูท่านผู้ดูแลนอนพักผ่อนสบายใจเฉิบแบบนั้น ท่านไม่คิดจะปล่อยเซี่ยงเส้าหยุนออกมาหรือไร?"

"พวกเจ้าว่า เซี่ยงเส้าหยุนจะตายอยู่ข้างในแล้วหรือเปล่า?"

"ข้อนี้เป็นไปได้ พอเข้าห้องขีดจำกัด ความเป็นความตายไม่รับประกัน!"

……

......

ชั่วพริบตาหนึ่งชั่วยามผ่านไป ศิษย์ฝ่ายนอกที่รอคอยต่างทยอยแยกย้าย เหลือเพียงส่วนน้อยที่ยังรอผลลัพธ์!

หนึ่งชั่วยามครึ่งผ่านไป ก็ไม่มีใครรออยู่ที่นี่อีกแล้ว

พวกเขาล้วนคิดว่าเซี่ยงเส้าหยุนคงไม่มีทางออกมาจากหอขีดจำกัดได้อีก!

ผ่านไปถึงสองชั่วยามเต็ม เซี่ยงเส้าหยุนจึงเดินออกมาจากห้องขีดจำกัดห้องแรก!

"เจ้าหนู เจ้าทำได้ดี ดีมาก! ดูท่าอีกไม่นานคงท้าทายห้องขีดจำกัดห้องที่สองได้แล้ว!" ผู้ดูแลชราอดเอ่ยชมเซี่ยงเส้าหยุนไม่ได้

"แน่นอน วันหน้าหอขีดจำกัดคือสถานที่ฝึกฝนส่วนตัวของข้าเซี่ยงเส้าหยุน!" เซี่ยงเส้าหยุนกล่าวอย่างมั่นใจ

การฝึกฝนสองชั่วยาม ทำให้เขาได้รับประโยชน์มากมายนัก!

"เจ้าหนู อย่าได้มั่นใจจนพองตัวนัก หอขีดจำกัดใช่ว่าจะฝ่าด่านได้ง่ายดาย!" ผู้ดูแลชรากล่าว

"คนอื่นไม่ง่าย ไม่ได้แปลว่าจะยากสำหรับข้า!" เซี่ยงเส้าหยุนตอบอย่างมั่นใจ หยุดครู่หนึ่งเขาก็กล่าวต่อ "ท่านผู้ดูแล รีบให้คะแนนข้ามาเถอะ ข้ามีธุระด่วนต้องไปทำ!"

"หึ ๆ ครั้งนี้ไม่มีคะแนนให้หรอกนะ! ต้องท้าทายห้องขีดจำกัดสำเร็จถึงจะได้คะแนน เมื่อวานเจ้าถือว่าท้าทายสำเร็จอย่างสมบูรณ์แล้ว แถมยังทำได้ง่ายดาย ข้าจึงให้คะแนนสองเท่าไปแล้ว หากเจ้าอยากได้คะแนน มีแต่ต้องไปท้าทายห้องขีดจำกัดห้องที่สองให้สำเร็จเท่านั้น!" ผู้ดูแลชราอธิบายกลั้วหัวเราะ

"เอ่อ ขี้งกชะมัด รอไปเถอะ อีกไม่กี่วันคุณชายจะมาท้าทายห้องขีดจำกัดห้องที่สอง!" เซี่ยงเส้าหยุนบ่นอุบ

จากนั้น เขาก็รีบวิ่งตรงไปยังลานฝ่ายนอกอย่างรวดเร็ว

ยามนี้ ความเร็วของเขาเรียกได้ว่าว่องไวอย่างที่สุด แม้แต่ขอบเขตแรกยุทธ์ระดับเจ็ด หรือกระทั่งระดับแปดก็ยังเทียบเขาไม่ได้!

การรับมือแรงโน้มถ่วงพันจินได้ นั่นคือความสามารถของผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตแรกยุทธ์ระดับเก้าเชียวนะ!

กล่าวคือ ความเร็วและพละกำลังของเซี่ยงเส้าหยุนสามารถเทียบเคียงกับผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตแรกยุทธ์ระดับเก้าได้แล้ว!

"อูหมิงเลี่ยง ข้าออกมาแล้ว อีกเจ็ดวัน เจอกันบนเวทีประลอง!" เซี่ยงเส้าหยุนตะโกนก้องทันทีที่มาถึงลานฝ่ายนอก

เขาเดิมคิดว่าเสียงตะโกนนี้จะทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของคนนับล้าน ให้ศิษย์ทั้งหลายได้ประจักษ์ถึงความห้าวหาญไม่ธรรมดาของเขา!

ทว่ากวาดตามองไป กลับเห็นเพียงลานฝ่ายนอกที่ว่างเปล่า จะมีผู้คนอยู่ที่ไหนกัน!

เซี่ยงเส้าหยุนอดไม่ได้ที่จะตบศีรษะตนเองอย่างหงุดหงิด "บัดซบ ตอนนี้เป็นเวลาแย่งข้าว พวกมันไปโรงอาหารกันหมดแล้ว!"

จากนั้น เขารีบวิ่งไปยังโรงอาหาร แล้วตะโกนลั่นอีกครั้ง "อูหมิงเลี่ยง ข้าออกมาแล้ว อีกเจ็ดวัน เจอกันบนเวทีประลอง!"

ทว่าศิษย์จำนวนมากต่างสาละวนกับการแย่งชิงอาหาร ไม่มีใครสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย

เพราะต่อให้เป็นเรื่องใหญ่เพียงใด ก็ไม่สำคัญเท่าการเติมท้องให้ระทอกหรอกกระมัง!

สถานการณ์นี้ทำให้เซี่ยงเส้าหยุนรู้สึกปวดใจยิ่งนัก!

นึกว่าจะได้อวดบารมีสักครั้ง ไม่คาดว่ากลับไม่มีใครสนใจ!

"สหาย ท่านถึงกับออกมาจากหอขีดจำกัดได้!" เวลานั้น เสียงอุทานของเซี่ยหลิวฮุยก็ดังขึ้น

เซี่ยงเส้าหยุนเหลือบมองเจ้าคนไร้น้ำใจผู้นี้ แล้วทำท่าอวดเบ่ง "ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น คุณชายปรีชาสามารถ หอขีดจำกัดกระจอก ๆ จะทำอะไรข้าได้!"

"ร้ายกาจ ร้ายกาจ!" เซี่ยหลิวฮุยกล่าวอย่างขอไปที จากนั้นขยับเข้าไปใกล้เซี่ยงเส้าหยุนแล้วกระซิบเสียงเบา "มีผู้อาวุโสราชันอัสนีม่วงคุ้มกะลาหัว ผู้ดูแลหอขีดจำกัดย่อมไม่กล้าสร้างความลำบากให้ท่าน! วันหน้าท่านคือลูกพี่ข้า ข้าเซี่ยหลิวฮุยจะเชื่อฟังแต่ท่าน!"

เซี่ยงเส้าหยุนหน้าทะมึน เขาอยากจะกระทืบเจ้าหมอนี่สักรอบจริง ๆ พูดความจริงดันไม่เชื่อเสียได้!

"อูหมิงเลี่ยงเล่า?" เซี่ยงเส้าหยุนเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

"ท่านหาเขาทำไม? คงไม่ได้คิดจะท้าประลองกับเขาจริง ๆ หรอกนะ!" เซี่ยหลิวฮุยเหลียวมองรอบด้าน กดเสียงต่ำถาม

"ย่อมต้องเป็นเรื่องจริง เจ้าคิดว่าข้าจะล้อเล่นกับเขาหรือไร?" เซี่ยงเส้าหยุนตอบอย่างจริงจังที่สุด

"อูหมิงเลี่ยงมีพลังต่อสู้ติดสิบอันดับแรกของศิษย์ฝ่ายนอก บรรลุขอบเขตแรกยุทธ์ระดับเก้าแล้ว ได้ยินว่าถึงขั้นกลางแล้วด้วย อีกไม่นานคงก้าวสู่ขั้นปลาย ถึงตอนนั้นก็มีหวังบรรลุขอบเขตพลังดารา ได้ข่าวว่าเขาถูกผู้อาวุโสสิบสาม ลี่เสวี่ยเหมิงหมายตาไว้ หากภายในปีนี้เขาบรรลุขอบเขตพลังดารา ก็จะได้เป็นศิษย์สายตรงเชียวนะ!" เซี่ยหลิวฮุยเอ่ยเตือน หยุดครู่หนึ่งเขาก็เสริมว่า "แถมเขายังเป็นบุตรชายคนที่เจ็ดของนายอำเภออูเจิ้นคนปัจจุบันด้วย!"

"แล้วอย่างไร คุณชายยังเป็นกึ่งผู้อาวุโสเลยนะ!" เซี่ยงเส้าหยุนกล่าวอย่างไม่ยี่หระ

"ก็ได้ ข้าได้ยินว่าวันนี้อูหมิงเลี่ยงออกไปข้างนอก!"

……

......