บทที่ 13 พรสวรรค์ในการเรียนรู้ขั้นท้าลิขิตฟ้า
บทที่ 13 พรสวรรค์ในการเรียนรู้ขั้นท้าลิขิตฟ้า
หมัดทะลวงปราณ คือทักษะยุทธ์ที่รวบรวมกำลังภายนอกไว้ที่กำปั้น สำแดงอานุภาพดุจสัตว์ป่าวิ่งตะบึงเข้าชน นับเป็นทักษะยุทธ์ระดับหนึ่งขั้นสูงสุด!
ผู้ฝึกหมัดทะลวงปราณ สามารถเพิ่มพูนพละกำลังได้ห้าสิบถึงหนึ่งร้อยจิน นี่คือข้อได้เปรียบของทักษะยุทธ์!
ผู้ฝึกยุทธ์ที่มีทักษะยุทธ์ กับผู้ที่ไร้ทักษะยุทธ์ ความต่างของพละกำลังหลายสิบไปจนถึงร้อยจินนี้ คือกุญแจสำคัญในการตัดสินแพ้ชนะ!
เซี่ยงเส้าหยุนทำจิตใจให้สงบ จดจำเคล็ดวิชาหมัดทะลวงปราณ รวมถึงภาพสลักกระบวนท่าเหล่านั้นลงไปพร้อมกัน!
เขาไม่ได้เริ่มฝึกหมัดในทันที แต่เดินตรงไปยังศาลาโบราณหลังที่สอง ที่นี่สลักวิชาเพลงเตะเอาไว้!
เพลงเตะวายุคลั่ง เป็นทักษะยุทธ์ระดับหนึ่งขั้นสูงสุดเช่นกัน เน้นฝึกฝนกำลังขาเป็นหลัก แม้จะไม่มีผลในการเพิ่มพละกำลังเหมือนหมัดทะลวงปราณ แต่สามารถเพิ่มความเร็วในการออกลูกเตะ สมดั่งชื่อ "วายุคลั่ง" ทำให้ยากแก่การป้องกัน!
เซี่ยงเส้าหยุนจดจำเคล็ดวิชาและภาพกระบวนท่าลงในสมองอย่างรวดเร็วเช่นเดิม!
หากมีใครล่วงรู้ว่าเซี่ยงเส้าหยุนดูเพียงรอบเดียวก็จำทักษะยุทธ์ระดับหนึ่งทั้งสองวิชาได้จนหมดสิ้น คงอดไม่ได้ที่จะต้องตกตะลึงอีกครา!
เมื่อจำเพลงเตะวายุคลั่งได้แล้ว เซี่ยงเส้าหยุนก็ไปยังศาลาโบราณอีกแห่งเพื่อศึกษาต่อ!
ไม่นานนัก เขาก็ออกจากศาลาแห่งนี้ ไปยังศาลาถัดไป!
ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ทักษะยุทธ์ที่จารึกไว้ในศาลาโบราณทั้งห้าแห่ง ล้วนถูกเซี่ยงเส้าหยุนจดจำได้ทั้งหมด!
หมัดทะลวงปราณ, เพลงเตะวายุคลั่ง, ฝ่ามือแยกเมฆา, กระบี่สามหวน, เคล็ดดาบหนักพิฆาต ห้าทักษะยุทธ์ระดับหนึ่ง!
โดยทั่วไปครูฝึกมักพร่ำสอนศิษย์ว่า "โลภมากเคี้ยวไม่ละเอียด" จะอนุญาตให้ฝึกพร้อมกันเพียงหนึ่งถึงสองวิชา อย่างมากไม่เกินสามวิชา แต่ดูท่าทางเซี่ยงเส้าหยุนคล้ายต้องการเรียนรู้ทั้งห้าวิชา!
เซี่ยงเส้าหยุนออกจากหอทักษะยุทธ์ เดินทางกลับที่พักของตน
แม้จื่อฉางเหอจะถ่ายทอดเพียงเคล็ดวิชาเดินลมปราณแล้วปล่อยเขาไปฝึกรวมกับศิษย์ฝ่ายนอก แต่เรื่องที่พักอาศัยกลับไม่ได้ปฏิบัติแย่ต่อเซี่ยงเส้าหยุนเลย!
นี่คือเรือนพักส่วนตัวอันเงียบสงบ มีเพียงศิษย์สายตรงเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ครอบครอง!
"โชคดีที่ศิษย์พี่ไร้คุณธรรมผู้นี้ยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง!" เซี่ยงเส้าหยุนคิดในใจหลังจากกลับมาถึงเรือนพัก
การมีเรือนพักส่วนตัว ทำให้เขาสามารถฝึกฝนทักษะยุทธ์ได้อย่างเต็มที่!
เซี่ยงเส้าหยุนสลัดความกังวลทั้งวันทิ้งไป นั่งสงบนิ่งหน้าลานเรือน ในห้วงสมองปรากฏภาพกระบวนท่าของหมัดทะลวงปราณขึ้นมาก่อน ตามด้วยภาพของเพลงเตะวายุคลั่ง...
ภาพกระบวนท่าของทั้งห้าทักษะยุทธ์ล้วนถูกเขาจดจำลงในส่วนลึกของสมองอีกครั้ง!
"หมัดทะลวงปราณ รวมพลังที่กำปั้น อาศัยแรงส่ง เพิ่มพูนพลังหมัด บรรลุผลลัพธ์แรงส่งดุจสายปราณ!" เซี่ยงเส้าหยุนทบทวนแก่นแท้ของหมัดทะลวงปราณในใจ
จากนั้น เขาลุกขึ้นยืน รวบรวมพลังระดับขอบเขตแรกยุทธ์ระดับหกไว้ที่กำปั้น ภาพที่หนึ่งของหมัดทะลวงปราณฉายวาบในสมอง ตามด้วยภาพที่สอง ภาพที่สาม...
ภาพกระบวนท่าเหล่านั้นราวกับหลอมรวมเป็นท่วงท่าการออกหมัดที่สมบูรณ์แบบ แล่นผ่านในสมองของเซี่ยงเส้าหยุนไม่หยุดหย่อน!
หมัดทะลวงปราณ!
ดวงตาเซี่ยงเส้าหยุนเบิกโพลง ตวาดก้องก้าวเท้าตั้งท่าม้า แล้วซัดหมัดออกไป
ปัง!
หนึ่งหมัดซัดออก แรงปะทะดุจสายปราณ บังเกิดเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นวูบหนึ่ง!
เพียงแค่เริ่มฝึกฝนก็สำแดงอานุภาพหมัดทะลวงปราณได้ถึงสามส่วน ต้องยอมรับว่าพรสวรรค์ในการเรียนรู้ของเซี่ยงเส้าหยุนนั้นปีศาจเกินไปแล้ว!
หมัดทะลวงปราณ!
เซี่ยงเส้าหยุนออกหมัดอีกครั้ง พลังหมัดควบแน่นขึ้นอีกส่วน!
หมัดทะลวงปราณ
หมัดทะลวงปราณ!
……
......
ทุกหมัดอาศัยแรงส่งพุ่งไปข้างหน้า พลังหมัดคล้ายกลายเป็นปราณพุ่งออก อานุภาพพุ่งพรวดถึงแปดส่วน!
เซี่ยงเส้าหยุนซัดหมัดไม่หยุด ร่างกายพุ่งตะบึงไปข้างหน้าต่อเนื่อง วิ่งวนรอบลานไม่รู้กี่รอบ ภายในหนึ่งชั่วยามเขาชกออกไปเกือบพันหมัด อานุภาพหมัดบรรลุถึงขั้น "สามส่วน" ในทันที!
เป็น "สามส่วน" (30%) หาใช่ "สามเศษเสี้ยว"!
การฝึกทักษะยุทธ์ที่สำคัญที่สุดคือการเรียนรู้ทำความเข้าใจ หากไร้ซึ่งความเข้าใจ การฝึกทักษะยุทธ์ก็เป็นเพียงการเลียนแบบท่าทาง ไม่อาจสำแดงอานุภาพที่แท้จริงได้ หากมีความเข้าใจที่ดี ก็จะสามารถสำแดงอานุภาพได้เกินกว่าห้าส่วน พลังต่อสู้ย่อมเพิ่มสูงขึ้นมหาศาล!
ยกตัวอย่างหมัดทะลวงปราณ หากฝึกถึงขั้นห้าส่วนสามารถเพิ่มแรงได้ห้าสิบจิน แต่หากฝึกถึงขั้นสิบส่วนจะเพิ่มได้ถึงหนึ่งร้อยจิน หรืออาจรุนแรงยิ่งกว่านั้น!
คนทั่วไปหากต้องการฝึกทักษะยุทธ์ระดับหนึ่งให้สำเร็จ ล้วนต้องใช้เวลา เร็วสุดสิบวันครึ่งเดือน ช้าก็เป็นเดือนหรือหลายเดือน นี่หมายถึงในกรณีที่ฝึกถึงขั้นห้าส่วน หากต้องการบรรลุขั้นสิบส่วน ถ้าไม่สั่งสมประสบการณ์เป็นเวลานานย่อมแทบเป็นไปไม่ได้!
แต่เซี่ยงเส้าหยุนใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามสั้น ๆ ก็ฝึกฝนหมัดทะลวงปราณจนบรรลุขั้นสามส่วน พรสวรรค์ในการเรียนรู้ระดับนี้เรียกได้ว่าท้าลิขิตฟ้าแล้ว!
ทว่าเซี่ยงเส้าหยุนกลับยังไม่พึงพอใจ เขาหยุดนั่งสมาธิฟื้นพลัง ครุ่นคิดในใจว่า "หนึ่งชั่วโมงบรรลุสามส่วนยังไม่พอ ทักษะระดับต่ำแค่นี้ ภายในหนึ่งชั่วโมงต้องได้สี่ส่วน ไม่สิ ห้าส่วนคือเป้าหมายของข้า ข้าเสียเวลาไปสิบปี จำต้องทุ่มเทสิบเท่า หรือต้องเร็วยิ่งกว่านั้นจึงจะไล่ตามทัน!"
หลังจากนั่งสมาธิหนึ่งเค่อ เซี่ยงเส้าหยุนก็ลุกขึ้นร่ายรำหมัดทะลวงปราณอีกครั้ง!
ปัง! ปัง! ปัง!
เซี่ยงเส้าหยุนฝึกหมัดอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย หมัดแต่ละหมัดรวดเร็วยิ่งกว่าเดิม ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม เขาชกได้มากกว่าเดิมถึงห้าร้อยหมัด รวมเป็นหนึ่งพันห้าร้อยหมัด!
ความเข้าใจในหมัดทะลวงปราณของเขาบรรลุถึงเจ็ดส่วน สามารถสำแดงอานุภาพได้เจ็ดส่วนเช่นกัน!
"ฝึกต่อ!" แววตาของเซี่ยงเส้าหยุนฉายแววเคร่งขรึมผิดกับยามปกติ
ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง ความเข้าใจในหมัดทะลวงปราณของเซี่ยงเส้าหยุนบรรลุถึงเก้าส่วน!
มาถึงขั้นนี้ เขาไม่ได้ฝึกต่อ เพราะรู้ว่าส่วนสุดท้ายไม่ใช่สิ่งที่การฝึกฝนเพียงอย่างเดียวจะไปถึงได้ แต่ต้องผ่านการต่อสู้จริงจึงจะบรรลุความเข้าใจอย่างถ่องแท้!
เซี่ยงเส้าหยุนนั่งสมาธิครึ่งชั่วยาม เพื่อทำให้ผลการฝึกฝนตลอดสามชั่วยามนี้มั่นคง!
เคล็ดวิชาทรราชท้าสวรรค์โคจรไปทั่วร่าง โดยมีเก้าดาราเป็นรากฐาน เส้นชีพจรและจุดชีพจรต่าง ๆ เป็นส่วนเสริม พลังดาราหมุนเวียนไปมาไม่สิ้นสุด พลังงานค่อย ๆ ถูกแปรเปลี่ยน เสริมสร้างพลังดารา และขจัดความเหนื่อยล้า!
ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปไม่อาจปลุกดวงดาวได้ในทันที ต้องรอให้กำลังภายนอกกลายเป็นปราณเสียก่อน จึงจะกระตุ้นปราณดาราเพื่อปลุกดวงดาว ใช้ดวงดาวกักเก็บพลังดารา!
บัดนี้ ชะตาเก้าดาราของเซี่ยงเส้าหยุนกลับปรากฏขึ้นก่อนแล้ว ทั้งที่เขายังอยู่เพียงขอบเขตแรกยุทธ์ นี่คือความไม่ธรรมดาของกายเนื้อระดับเหนือโลก!
ผู้ที่จะปลุกดวงดาวได้ตั้งแต่เริ่มต้น อย่างน้อยต้องมีกายเนื้อระดับเจ็ดดาราเคียงคู่ดาวเหนือขึ้นไป!
กายเนื้อเช่นนี้ถือกำเนิดมาเพื่อฝึกยุทธ์ ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรย่อมรวดเร็วกว่าคนทั่วไปไม่รู้กี่เท่า!
กายเก้าดาราสะเทือนนภาของเซี่ยงเส้าหยุน ยิ่งเป็นกายเนื้อระดับสูงสุดของโลกหล้า หากตั้งใจฝึกฝนจริงจัง ความเร็วย่อมไม่มีผู้ใดเทียบติด!
หลังจากพลังของเซี่ยงเส้าหยุนกลับมาเต็มเปี่ยม เขาก็เข้าสู่สภาวะฝึกฝนทักษะยุทธ์อีกครั้ง!
เพลงเตะวายุคลั่ง!
วายุคลั่ง หมายถึงความเร็ว ออกลูกเตะรวดเร็ว ดุจพายุโหม ทำลายล้างทุกสิ่ง!
นี่คือแก่นแท้ของเพลงเตะวายุคลั่ง!
พรสวรรค์ในการเรียนรู้ของเซี่ยงเส้าหยุนน่าตื่นตะลึงเพียงใด จากเคล็ดวิชาเพลงเตะวายุคลั่ง เขาเข้าใจกุญแจสำคัญของแนวทางการฝึกฝนในทันที!
เซี่ยงเส้าหยุนเริ่มฝึกจากท่าพื้นฐานที่สุดของเพลงเตะ ไม่ว่าจะ เตะ สะบัด ถีบ ตวัด...!