ตอนที่ 18-9 ต่อสู้!

“ลินลี่ย์ บาลุค?”โอดินรู้ทันทีว่าคนผู้นี้เป็นใคร ชื่อเสียงของลินลี่ย์ในทวีปยูลานยิ่งใหญ่มาก  ในแง่สถานะเขามีระดับที่สูงยิ่งกว่าเทพสงครามและมหาพรตที่อยู่มาในอดีต ที่สำคัญความสำเร็จของลินลี่ย์กลายเป็นตำนานเช่นกัน

หน้าของโอดินซีดเผือดและเขาจ้องมองลินลี่ย์และกัดฟันพูด “เจ้ากล้ามาเองเชียวหรือ”

“ถ้าข้าไม่มา แล้วข้าจะฆ่าเจ้าได้ยังไง?”  เสียงของลินลี่ย์เย็นชาเหมือนน้ำแข็ง

“ฮ่า..ฮ่าฮ่า..” โอดินโกรธจัดจนหัวเราะ

ความตายของน้องชายและลูกชายของเขาทำให้ความโกรธของโอดินพุ่งทะยานเต็มท้องฟ้า  นอกจากนี้เขารู้ว่าลินลี่ย์มีความสำเร็จ  สองพันกว่าปีที่แล้วลินลี่ย์เป็นแค่เทียมเทพ ขณะที่โอดินเห็นว่าไม่ว่าลินลี่ย์จะมีพรสวรรค์อย่างไรก็ตามอย่างมากเขาก็กลายเป็นเทพชั้นสูง ยังจะหลอมรวมเคล็ดความรู้ลึกลับได้หรือ?

นั่นไม่ใช่เรื่องที่สามารถทำได้ในช่วงเวลาสั้นๆแค่นั้น

ในทันทีที่โอดินหัวเราะด้วยความโกรธพลันร่างของเขาเปลี่ยนสภาพเป็นพร่าเลือน มาปรากฏอยู่หน้าลินลี่ย์พร้อมกับเสียงโครม ร่างของลินลี่ย์ถูกกระแทกปลิวออกมานอกตำหนัก โอดินหัวเราะเย็นชาและพุ่งออกไปข้างนอกตำหนักแล้วบินออกไปด้วยเช่นกัน

“ลินลี่ย์กับจักรพรรดิโอดินกำลังสู้กัน....”

ทันใดนั้นอำมาตย์เสนาบดีภายในท้องพระโรงกรูกันออกมาข้างนอก แม้แต่ข้างนอกตำหนักก็มีสาวใช้และมหาดเล็กวิ่งออกมาเช่นกัน ทุกคนมองดูบนท้องฟ้าหวังว่าจะเห็นลินลี่ย์และโอดิน  แต่พวกเขาไม่เห็นอะไรเลย

“ฝ่าบาทกำลังสู้กับปรมาจารย์ลินลี่ย์..เจ้าคิดว่าใครจะชนะ?” พวกอำมาตย์เสนาบดีปรึกษากันเอง

“ด้วยพลังคลื่นฝ่ามือของฝ่าบาทสามารถทำลายวังของจักรวรรดิยูลานเดิมหายไปครึ่งหนึ่ง  ด้วยพลังของเขา...เขาจะต้องชนะแน่นอน”

“ปรมาจารย์ลินลี่ย์หายไปสองพันปีด้วยพรสวรรค์ของเขา เขาย่อมทรงพลังมากขึ้นแน่นอน”

ขณะที่เสนาบดีหลายคนกำลังพูดคุยกันเอง ทันใดนั้นมีเสียงระเบิดดังน่ากลัวดังมาจากมุมหนึ่งของตำหนัก

บึ้ม!

จากในที่ไกลตำหนักหลังหนึ่งถูกระเบิดทันที ส่งผลให้เศษหินและอิฐนับไม่ถ้วนพุ่งออกไปทุกทิศทางด้วยความเร็วสูง  เมื่อเศษหินเหล่านี้กระแทกใส่ผนังตำหนักที่ห่างออกไปร้อยเมตรจะกระแทกเกิดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ เสียงกรีดร้องนับไม่ถ้วนดังได้ยินชัดเนื่องจากนางกำนัลและมหาดเล็กที่ถูกสะเก็ดหินเหล่านั้นกระแทกใส่บางคนศีรษะถูกกระแทกแหลกเหลว บางคนแขนขาขาดกระจัดกระจาย...

แต่เหล่าเสนาอำมาตย์ยังคงมองดูท้องฟ้าต่อไป

ขณะที่ราชทูตเหล่านั้นถูกทหารล้อมอยู่ในตำหนัก  พวกเขากำลังมองดูเช่นกัน

ในอากาศเหนือวังหลวงจักรวรรดิโอดิน  ลินลี่ย์กับโอดินหยุดชะงัก  ลินลี่ย์อยู่ในร่างแปลงมังกร  ทั่วทั้งร่างของเขาปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกร  เขาจ้องมองโอดินด้วยดวงตาสีทองเข้ม ขณะที่โอดินจ้องมองหน้าของเขาด้วยแววตาเหลือเชื่อ  “เป็น...เป็นไปไม่ได้  เป็นไปไม่ได้!”

การปะทะโจมตีกันทำให้โอดินตะลึงไปหมด

“พลังโจมตีวัตถุ?”  ลินลี่ย์พูดเย็นชา  “ข้าเข้าใจว่าเจ้าเชี่ยวชาญในวิถีมรณะ  ทำไมเจ้าไม่ใช้พลังโจมตีเหล่านั้น?” ลินลี่ย์ตระหนักหลังจากผลัดกันโจมตีใส่โอดินว่าคนผู้นี้ใช้เพียงกฎธาตุลมและแผ่รัศมีธาตุลมเช่นกัน  ไม่มีร่องรอยของกลิ่นอายวิถีมรณะเลย

เท่าที่ลินลี่ย์ทราบ....

โอดินผู้นี้มีฉายาว่าราชันย์โฉดเป็นยอดฝีมือผู้เชี่ยวชาญวิถีมรณะ

โอดินกัดฟันจ้องมองลินลี่ย์เขม็ง  “สู้กับเจ้าข้าไม่จำเป็นต้องใช้เลย! ข้าจะให้เจ้ารู้ว่าความเสียใจเป็นยังไง!”  หลังจากพูดจบร่างของเขาเคลื่อนไหวเหมือนพายุหมุนทันทีแผ่พลังออกไปอย่างไม่มีทิศทาง โอดินอยู่ในใจกลางพายุหมุนบุกเข้าหาลินลี่ย์ด้วยรัศมีพลังที่สามารถทำลายล้างโลกได้ฝ่ามือคมมีดที่ทรงพลังฟาดถูกร่างลินลี่ย์...

“แครก...”

รอยแตกปรากฏในมิติอากาศอย่างเห็นได้ชัด....แต่พิภพโลกธาตุนี้ เทพชั้นสูงก็สามารถทำให้มิติแตกแยกที่นี่ได้อย่างง่ายดาย

“น่าขัน” ลินลี่ย์ไม่แม้แต่จะหลบ  เขาแค่พุ่งเข้าหาโอดินปล่อยให้ฝ่ามือคมมีดฟาดใส่ร่างเขา

“แคล้ง!!!”

เมื่อฝ่ามือคมมีดฟาดใส่ร่างลินลี่ย์เสียงโลหะดังได้ยินชัด  แนวสีขาวจางๆปรากฏอยู่บนเกล็ดของลินลี่ย์ แต่ก็เพียงแค่นั้น นี่ทำให้โอดินตะลึงอย่างสิ้นเชิง เขาอ้าปากค้าง แต่ลินลี่ย์ฉวยโอกาสใช้กรงเล็บมังกรคว้าไหล่ขวาของเขาแล้วบิดกระชากอย่างรุนแรง

ควากกก

เลือดเนื้อกระเซ็นไปทั่วทุกที่  ขณะที่แขนขวาขาดออกมาโดยตรง

“ควั่บ!”  หางมังกรตวัดเข้ามาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า

โอดินรีบหลบแต่แม้เขาจะเคลื่อนที่ได้รวดเร็ว แต่ก็มีบาดแผลลึกทิ้งไว้ที่เอวของเขามีเลือดหยดออกมาจากเอวเขา โอดินตะลึงมองลินลี่ย์ “ร่างของเจ้าแข็งขนาดนั้นได้ยังไง...” เขาพึมพำ ขณะที่แผลของเขาสมานตัวอย่างรวดเร็ว  เพียงแต่ต้องใช้เวลามากกว่าแขนที่ถูกตัดจะงอกขึ้นมา

“อ่อนแอเกินไป อ่อนเหลือเกิน!”

ลินลี่ย์พูดอย่างใจเย็น  ขณะเดียวกันเขาคลายแขนขวาปล่อยให้แขนขวาที่ถูกฉีกขาดของโอดินร่วงลงจากท้องฟ้าและกระแทกกับพื้นวังหลวง  พลังโจมตีวัตถุที่โอดินใช้โดยสร้างเป็นพายุทอร์นาโดทำให้เกิดพลังทำลายล้างในวังหลวง พวกเสนาบดีเหล่านั้นมีหน้าสกปรกมอมแมมเพราะเศษธุลีจากวังที่หักพัง  พวกเขาต่างหลบซ่อนอยู่ด้านหลังราชองครักษ์

“เป็นไปไม่ได้!”  โอดินตะโกนและพุ่งเข้าหาอีกครั้ง ทั่วทั้งร่างของโอดินเปลี่ยนไปเป็นรูปดาบเลือนรางและเงาดาบยักษ์นั้นฟันใส่ลินลี่ย์โดยตรง

ลินลี่ย์หัวเราะอย่างสงบเยือกเย็น ทันใดนั้นความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากทันที  ขณะที่หลบพลังโจมตีดาบยักษ์นี้  ขณะเดียวกันเขาใช้กรงเล็บตะกุยใส่ใบหน้าของโอดิน ก้อนเนื้อขนาดใหญ่ถูกตัดออกมาจากใบหน้าของโอดินและเขาถูกกระแทกปลิวกลับไปข้างหลัง

“ช้าเกินไป” ลินลี่ย์ยังคงพูดต่อ หลังจากกลายเป็นเทพชั้นสูง ความเร็วของลินลี่ย์ก้าวหนึ้นเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยร่างมังกรที่ทรงพลังของเขา  ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นมากมายกว่าร่างแยกธาตุลมของโอดิน  โอดินไม่สามารถสู้ตอบโต้ได้เลยแม้แต่น้อย ที่สำคัญโอดินปัจจุบันนี้เพียงใช้แต่ร่างแยกธาตุลมของเขา  ไม่ใช่ร่างแยกวิถีมรณะซึ่งแข็งแกร่งที่สุด

โอดินหันไปจ้องมองลินลี่ย์  ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและโกรธ  เขาไม่อาจยอมรับเรื่องนี้ได้!

“เขาแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ได้ยังไง?”  โอดินไม่อยากเชื่อ

“ร่างแยกวิถีมรณะของเจ้าอยู่ที่ไหน?”  แม้ขณะที่ลินลี่ย์พูดออกมา ลินลี่ย์ปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าโอดินและตวัดขาขวาที่คมเหมือนมีดใส่คอของโอดิน  โอดินหวาดผวาถอยหลังทันที  แต่แม้ว่าเขาจะสามารถหลบพลังเตะได้  ก่อนที่เขาจะมีโอกาสสูดหายใจ  มีเสียงดังปังทันที โอดินถูกหางของลินลี่ย์ฟาดใส่เข้าที่เอวของเขา

ร่างของโอดินขาดเป็นสองท่อน  กระดูกและเครื่องในของเขาไหลออกมาจากท้องของกายท่อนบน

ร่างกายท่อนบนกระเด็นถอยหลัง

“เจ้าทรงพลังมากนักไม่ใช่หรือ?”  เสียงของลินลี่ย์ดังขึ้น

“ปัง!” หมัดของลินลี่ย์กระแทกใส่อกของโอดินทำให้แผลปริแตกออกเหมือนดินยุบลงไปตามพลังหมัดของลินลี่ย์ เลือดเนื้อกระเด็น อย่างไรก็ตามร่างท่อนร่างเริ่มงอกขึ้นอย่างรวดเร็ว  และแขนซ้ายของเขาเหวี่ยงใส่ร่างลินลี่ย์อย่างรุนแรง

“เจ้ามีฉายาว่าราชันย์โฉดไม่ใช่หรือ?”

“ปัง!”  ขาข้างหนึ่งเตะใส่แขนที่เหลือส่งผลให้โอดินกระเด็นออกไปอีกครั้ง

“ไหนว่าเจ้าจะทำให้ข้ารู้สึกเสียใจไม่ใช่หรือ?”

ลินลี่ย์ใช้ฝ่ามือคว้าหัวของโอดินและโอดินถูกขว้างพุ่งราวกับลูกศรกระแทกลงพื้นศิลาเสียงดังปังทำให้พื้นสั่นสะเทือนและแตกแยก  ขณะที่ตัวโอดินจมลงไปในพื้นทั้งหมด

ลินลี่ย์ค่อยๆลอยตัวลงมายืนที่พื้น

“เข้ามาสิ ถ้าเจ้ายังไม่ตายเพราะแค่นั้น” ลินลี่ย์พูดอย่างใจเย็น

ตั้งแต่แรกเริ่มลินลี่ย์ละเว้นจากการใช้ไม้ตายสังหารถ้าโอดินตายง่ายดายเกินไปนั่นถือเป็นการให้ความเมตตาเขามากเกินไป ลินลี่ย์จำได้ชัดเจนว่าโอดินทรมานพี่ใหญ่เยลของเขายังไง

มีคนหลายคนที่กำลังมองดูการต่อสู้ครั้งนี้ และมียอดฝีมือระดับเทพหลายสิบคนในวังหลวงของจักรวรรดิโอดิน  นี่คือบริวารของโอดินทั้งหมด  พวกเขาจ้องมองอย่างเหลือเชื่อราชันย์จอมโฉดผู้ไร้เทียมทานของพวกเขาถูกย่ำยีถูกต้อนฝ่ายเดียวโดยมิอาจตอบโต้ได้เลย

“ฝ่าบาท...” เหล่าเสนาบดีตะลึงไปกันหมด

“ฮึ่ม... จักรวรรดิโอดินของพวกเจ้าจบสิ้นแล้ว!”  พวกทูตที่ถูกรายล้อมของจักรวรรดิบาลุคเงยหน้ามอง

ขณะนี้เองกลุ่มคนที่กำลังมองการต่อสู้นี้จากที่ไกลก็บินเข้ามาสมทบเช่นกัน  เป็นบีบี วอร์ตัน เทย์เลอร์ และคนอื่น  พวกเขาทุกคนบินเข้ามาในวังหลวง สำหรับพวกเขาวังหลวงเป็นที่ให้พวกเขาเตร็ดเตร่ได้ตามพอใจ  ไม่มีใครหยุดพวกเขาได้

เรย์โนลด์มองดูการต่อสู้อดยกมือปาดน้ำตาไม่ได้  “พี่ใหญ่, พี่รองโอดินกำลังจะตาย ความตายของท่านได้รับการชำระแค้นแล้ว!”

ตอนนี้ในใจกลางสนามต่อสู้พื้นดินมีรอยแตกแยกเต็มไปหมด  มีร่างๆ หนึ่งค่อยๆตะเกียกตะกายออกมาจากภายในรอยแยกนั้น เป็นโอดิน ร่างของโอดินเริ่มฟื้นฟูแล้วในตอนนี้ แต่ตาของเขาเต็มไปด้วยแววโกรธแค้นและเหลือเชื่อ

“ยังมีไม้ตายสูงสุดอื่นอีกไหม?”  ลินลี่ย์หัวเราะอย่างเย็นชา

ขณะที่เขาพูดร่างลินลี่ย์ก้าวเข้ามาหาทันที  ด้วยความเร็วขนาดนั้นแม้ว่าโอดินจะดิ้นรนหลัง แต่ขาของลินลี่ย์เตะใส่หว่างขาของเขาอย่างรุนแรง  เสียงระเบิด เสียงฉีกขาดสามารถได้ยินได้พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของโอดินขณะที่ร่างของเขาปลิวกระแทกกับพื้นอีก

“ร่างแยกวิถีมรณะของเจ้าอยู่ที่ไหน?”  ลินลี่ย์จ้องมองอย่างไม่แสดงความรู้สึก  “อะไรกัน,หรือว่าเจ้าตั้งใจจะสละร่างแยกธาตุลมมากกว่าจะเรียกร่างแยกวิถีมรณะออกมา?” เท่าที่ลินลี่ย์เห็นร่างแยกธาตุลมของโอดินนี้ไม่ค่อยแข็งแกร่งนัก เป้าหมายที่แท้จริงของลินลี่ย์เป็นร่างแยกวิถีมรณะของโอดิน

“เจ้า...เจ้า....”  โอดินจ้องมองลินลี่ย์ด้วยความเกลียดชัง

เขาต้องการฆ่าลินลี่ย์  แต่เขาไม่มีความสามารถ

“ลินลี่ย์!  เจ้าอำมหิตนัก เจ้าจะต้องถูกฉีกเป็นชิ้นแน่” โอดินพูดด้วยความแค้น “แต่เจ้าจะไม่สามารถฆ่าข้าได้!”  ขณะตะโกนเขากลายเป็นร่างแยกพันร่างกระจายหนีไปทุกทิศทาง  “นี่คือวิชาร่างมายาของกฎธรรมชาติธาตุลม  เมื่อเห็นเช่นนี้ลินลี่ย์ไม่ขยับ

ทันใดนั้น....

รัศมีสีเหลืองเลือนรางแผ่ออกไปในระยะพันเมตรทันทีและแรงดึงดูดที่น่ากลัวส่งผลต่อร่างมายาของโอดินทุกร่าง  แต่แน่นอนว่าคนอื่นที่อยู่ในพื้นที่นี้เช่นนางกำนัล บ่าวไพร่ เรย์โนลด์ บีบีและคนอื่นไม่ได้รับผลแม้แต่น้อย “ปัง  ปัง” เสียงระเบิดดังต่อเนื่องสามารถได้ยินได้ ขณะที่ร่างเงาเริ่มระเบิดจากภายในจากแรงกดดันที่น่ากลัว! พลังแรงระเบิดทำให้หินพื้นของวังหลวงและผนังของตำหนักเสียหายจากแรงระเบิดเกิดเป็นภาพสับสนอลหม่าน

วิชาที่ทรงพลังที่สุดของลินลี่ย์  สนามพลังศิลาดำ! แรงดึงดูดดึงเข้าหาโดยมีลินลี่ย์เป็นจุดศูนย์กลาง!

มีเพียงหนึ่งในร่างมายาทั้งหลายของโอดินที่ไม่ระเบิดนั่นคือร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ธาตุลม

นี่เป็นเรื่องธรรมดา  หลังจากกลายเป็นเทพชั้นสูงสนามพลังศิลาดำของลินลี่ย์มีพลังเพิ่มอีกสิบเท่ามากกว่าในอดีตเสียอีกในพื้นที่แรงดึงดูดที่น่ากลัวเช่นนั้นต่อให้เป็นอสูรเจ็ดดาวก็ยังพบว่ายากจะต่อต้าน ถ้าร่างอ่อนแอเกินไปก็จะไม่เพียงแต่ร่วงตกลงมาอย่างเดียว  แต่จะ

สลายและระเบิดออกมาจากภายใน

ร่างที่เกิดจากพลังงานที่บริสุทธิ์จะต้องมั่นคง  ถ้าความเสถียรได้รับผลกระทบและไม่สามารถทนต่อแรงดึงดูดเช่นนั้นได้ผลประการเดียวก็คือสลายระเบิดจากภายใน

“แครก...” โอดินหวาดกลัวพยายามจะต่อต้านแรงดึงดูด แต่ร่างของเขายังคงลงมาหาลินลี่ย์

“นี่...นี่...” โอดินไม่กล้าเชื่อ

“อะไรกันเจ้ายังไม่เปิดเผยร่างแยกวิถีมรณะของเจ้าอีกหรือ?”  ลินลี่ย์หัวเราะอย่างใจเย็น เขาส่งสำนึกเทพตรวจสอบดูแล้วครอบคลุมไปทั้งทวีปยูลาน  แต่ลินลี่ย์ไม่สามารถพบหรือรู้สึกถึงรัศมีของร่างแยกวิถีมรณะของโอดิน

“ข้าขอชื่นชมเจ้า”  โอดินกลับมาเยือกเย็นได้  “ในสองพันปีเจ้ากลับกลายเป็นทรงพลังมากมาย  สนามพลังดึงดูดของเจ้าน่าเกรงขามจริงๆ  เอาเลยมาฆ่าข้าได้...”  โอดินเลือกจะไม่สู้ตอบโต้  ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการสู้  แต่เขาเข้าใจว่าไม่สามารถทำได้

ดังนั้นเขาเลือกยอมตาย!

“เจ้าต้องการตาย?”

ลินลี่ย์แค่นเสียง  “เจ้าลืมสิ่งที่เจ้าทำกับพี่ใหญ่เยลของข้าไปแล้วใช่ไหม?”

หน้าของโอดินตะลึงขณะมองดู

“ครืน...” กระแสพลังวิญญาณกระจายออก และพลังปั่นป่วนวิญญาณส่งผลกระทบต่อวิญญาณของโอดิน  วิชาปั่นป่วนวิญญาณของลินลี่ย์ในตอนนี้ทรงพลังมากนัก..ในฐานะเป็นเทพชั้นสูงเขาสามารถทำให้อสูรห้าดาวและหกดาวตกอยู่ในอาการมึนงงได้

และแน่นอน...

ตาของโอดินเริ่มหมองและไร้ประกายชีวิต

“อย่างนั้นจริงๆแล้วเขามีพลังระดับอสูรห้าดาวเท่านั้น  ส่วนใหญ่เขายังไม่เข้าใกล้พลังอสูรหกดาวด้วยซ้ำ” ลักษณะของลินลี่ย์เปลี่ยนไปและกลับคืนเป็นร่างมนุษย์ ขณะเดียวกันเขาสวมชุดไว้ทุกข์สีขาวอีกครั้งหนึ่ง

โอดินเพียงแต่ยืนนิ่งอยู่กับที่

ลินลี่ย์หันไปมองเขากวาดตามองวังหลวงจากนั้นพูดเสียงดังชัดเจน “โอดินไม่มีทางสู้ตอบโต้ได้อีกแล้ว” ขณะที่เขาพูด ขณะที่เขาพูดลินลี่ย์เตะโอดินและโอดินเหมือนกับหุ่นกระบอกถูกเตะล้มกับพื้นไม่เคลื่อนไหวอีกเลย

ยอดฝีมือที่เห็นฉากภาพนี้พากันตกตะลึง  เห็นได้ชัดว่า...โอดินไม่มีสติ

“ตอนนี้...พวกเทพทั้งแปดสิบสองคนในวังหลวงออกมาให้หมด  ถ้าใครไม่ออกมาคนที่จะตายคนต่อไปก็คือเจ้า” เสียงเย็นชาของลินลี่ย์ดังขึ้น ขณะที่เขายังคงพูด เขาส่งสำนึกเทพเข้าไปในใจของเทพทั้งแปดสิบสองคน  ทั้งแปดสิบสองคนเดิมทีเป็นบริวารของโอดินตอนนี้บินออกมาด้วยความตื่นกลัวทันที

ลินลี่ย์กวาดสายตากลับมามองโอดิน

“ตาย?แน่ใจว่าข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างทรมานและอับอาย” สายตาของลินลี่ย์เย็นชาและไร้ความรู้สึก