ตอนที่ 17-15 ประลองเป็นตาย

ดวงอาทิตย์อุทัยยามเช้าสาดแสงสีเลือดลอดผ่านม่านหมอกบางของหุบเขา  ขณะนั้นลินลี่ย์เดินออกมาจากห้องของตนเอง

“อากาศไม่เลว” ลินลี่ย์สูดหายใจลึกรับอากาศเย็นเต็มปอด

“ควั่บ!”ร่างมนุษย์คนหนึ่งโดดลงมาจากข้างบน “พี่ใหญ่, ดูเหมือนว่าวันนี้ท่านจะอารมณ์ดีนะ” บีบีหัวเราะ  บีบีพักอาศัยอยู่บนชั้นสอง

“ใช่แล้ว,อารมณ์ดีมาก แปดสิบสองปีแล้วตั้งแต่เรามาถึงภูเขาสกายไรท์และข้ายังไม่ได้มีการต่อสู้แบบนี้เลย ทั้งไม่ได้ฆ่าใครอีกเลย   แต่ข้ากำลังจะได้ฆ่าใครสักคนและเตรียมต่อสู้ดีๆ สักครั้ง อารมณ์ย่อมดีแน่นอน” ลินลี่ย์หัวเราะ

บีบีสงสัย “พี่ใหญ่!  นี่หมายความว่ายังไง?”

“ไม่ต้องรีบเดี๋ยวเจ้าก็รู้ในไม่ช้านี้” ลินลี่ย์กล่าว

บีบีเมื่อเห็นว่าลินลี่ย์จงใจทำตัวลึกลับก็อดเม้มปากไม่ได้  ขณะนั้นเองเดเลียเดินออกมาจากห้องพอดี  บีบีทักทายนางทันที  “เดเลีย! พี่ใหญ่บอกว่าเตรียมจะเข้าต่อสู้และจะฆ่าใครสักคนท่านรู้ไหมว่าหมายความว่าไง?”

“อย่างงั้นเหรอ?”  เดเลียสงสัยและหันไปมองลินลี่ย์

ลินลี่ย์หัวเราะเบาๆ ทันใดนั้นเสียงสายลมสามารถได้ยินชัด เขาเงยหน้ามองทันที

มีคนหลายคนบินลงมาจากท้องฟ้าทุกคนอยู่ในเครื่องแบบนักรบของเผ่ามังกรฟ้า ลินลี่ย์หัวเราะอย่างใจเย็น “พวกเขามาแล้ว” บีบีและเดเลียเงยหน้ามองด้วยความสงสัย พวกเขาเห็นนักรบเกราะฟ้ากำลังบินเข้ามา

“ลินลี่ย์!”  คนที่เป็นผู้นำจำลินลี่ย์ได้ เห็นได้ชัดว่าสภาอาวุโสเมื่อออกคำสั่งได้ให้คำอธิบายเกี่ยวกับลักษณะของลินลี่ย์อย่างชัดเจนเป็นอย่างดี

“ทุกท่าน  พวกท่านต้องการอะไรหรือเปล่า?”  ลินลี่ย์กล่าว

หัวหน้านักรบเกราะฟ้าลอบถอนหายใจ  เขาไม่เข้าใจเช่นกันว่าเทพแท้จะไปล่วงเกินคนชั้นสูงระดับผู้อาวุโสได้อย่างไร  แต่เขายังคงกล่าว “ลินลี่ย์! ท่านเอ็มมานูเอลได้ท้าประลองเป็นตาย สภาอาวุโสอนุมัติแล้ว  จงมากับเรา”

“ตอนนี้หรือ?”  ลินลี่ย์ค่อนข้างประหลาดใจ

การอนุมัติคำขอโดยสภาอาวุโสเป็นเรื่องที่ลินลี่ย์คาดไว้นานแล้ว  แต่เพราะการประลองเริ่มขึ้นทันทีเป็นเรื่องนอกเหนือความคาดหมายของลินลี่ย์

“ประลองเป็นตายจะเริ่มบ่ายวันนี้  ตอนนี้เจ้าต้องไปถึงที่นั่นล่วงหน้าก่อน”  นักรบเกราะฟ้ากล่าว  แต่ในใจของเขารู้สึกเห็นใจลินลี่ย์  ที่สำคัญขณะที่เขามองดู...

ลินลี่ย์เป็นคนระดับล่างของเผ่าไม่แตกต่างจากพลตระเวนอย่างพวกเขา

แต่แม้ว่าพวกเขาจะเห็นใจลินลี่ย์ แต่ก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะช่วยอะไรได้

“พี่ใหญ่!  มันเรื่องอะไรกัน?”  บีบีพูดอย่างกระวนกระวาย

“ลินลี่ย์,การประลองเป็นตายนี่คืออะไร?” เดเลียรีบถามเช่นกัน

ลินลี่ย์หัวเราะ “ในเผ่าของเรา ผู้อาวุโสเอ็มมานูเอลยืนยันจะฆ่าข้าให้ได้น่าเสียดายว่าเวลานั้นผู้อาวุโสการ์วีย์อยู่ด้วย แต่ในที่สุดผู้อาวุโสเอ็มมานูเอลก็ยังเสนอท้าประลองเป็นตาย  เขาไม่ตายก็เป็นข้าตาย”

“ผู้อาวุโส?” เดเลียเริ่มกังวล

“พี่ใหญ่! ท่านมั่นใจไหม?”  บีบีรีบถาม

พวกเขามั่นใจพลังของลินลี่ย์  แต่ที่สำคัญคือคู่ต่อสู้เป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของเผ่า  ในอดีตเมื่อแปดสิบปีที่แล้ว  พวกเขาทำความเข้าใจเกี่ยวกับสภาอาวุโส  การเข้าสภาอาวุโสคุณสมบัติที่ต้องการก็คือมีพลังระดับอสูรเจ็ดดาว

ลินลี่ย์คุยผ่านสำนึกเทพ “เดเลีย บีบีไม่ต้องห่วงเกินไป  ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่ข้าจะเข้าร่วมพิธีชุบตัวของบรรพบุรุษข้าคงไม่ค่อยแน่ใจ แต่หลังจากผ่านพิธีชุบตัวของบรรพบุรุษแล้ว ข้ามั่นใจ”

เดเลียค่อยคลายใจทันที นางเชื่อลินลี่ย์

“ลินลี่ย์,เหตุผลที่เขาต้องการฆ่าเจ้า...เพราะแหวนมังกรขนดใช่ไหม?”  เดเลียคุยผ่านสำนึกเทพ

ลินลี่ย์พยักหน้า และตอบกลับด้วยสำนึกเทพ  “ข้าเองเพิ่งรู้ตอนนี้ว่าสมบัติมหาเทพนี้แหวนมังกรขนดเป็นของบรรพบุรุษเผ่ามังกรฟ้าเรา เอ็มมานูเอลจำได้ทันที่เห็นเพียงครั้งเดียว”

ตอนนี้บีบีและเดเลียเข้าใจทั้งคู่

ทั้งสองคนเข้าใจได้ถึงเสน่ห์ดึงดูดอันทรงพลังของสมบัติมหาเทพประเภทปกป้องวิญญาณ  มิน่าเล่าเอ็มมานูเอลถึงทำอย่างนี้

“ลินลี่ย์!  จะไปกันได้หรือยัง?”  นักรบเกราะฟ้ากล่าว

ความจริงนักรบเกราะฟ้าเหล่านี้ไม่ได้เร่งอะไร  การประลองเป็นตายจะเริ่มในตอนบ่าย  สำหรับผู้อาวุโสเอ็มมานูเอลก็แค่ออกมาจากที่อยู่ เมื่อถึงเวลา แต่ลินลี่ย์มีสถานะต่ำกว่าจะต้องไปถึงก่อน

“การประลองเริ่มตอนบ่ายไม่ใช่หรือ  ทำไมต้องรีบด้วยเล่า?”  บีบีไม่พอใจ

“พวกเจ้าสามคน กำลังจะทำอะไร?”  มีหลายคนบินเข้ามาด้วยความเร็วสูงเป็นบาลุคและคนในตระกูลอีกหลายคน พวกเขาก็เหมือนกันเริ่มกังวลหลังจากเห็นนักรบเกราะฟ้าบินเข้ามา การมาถึงของนักรบเกราะฟ้าเหล่านี้จะต้องมีเรื่องสำคัญแน่นอน

“ผู้อาวุโสเอ็มมานูเอลกำลังจะประลองเป็นตายกับลินลี่ย์  สภาอาวุโสอนุมัติเรียบร้อยแล้ว”  หนึ่งในนักรบเกราะฟ้ากล่าว

บาลุคและคนอื่นๆ ตกตะลึงนัยน์ตาของพวกเขาปรากฏแววเหลือเชื่อ

“ผู้อาวุโสกับลินลี่ย์น่ะหรือ?”  พวกเขาไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้

“ผู้อาวุโสที่ทรงเกียรติ..กลับท้าประลองเป็นตายกับลินลี่ย์ได้อย่างไร?”  ฮาซาร์ดพูดอย่างไม่พอใจ การมาถึงของลินลี่ย์ทำให้สถานะของสาขายูลานยกสูงขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ นอกจากนี้พวกเขาทุกคนยังชอบลินลี่ย์ลูกหลานของพวกเขาคนนี้

ผู้อาวุโสท้าสู้กับเทพแท้หรือ? นี่ไม่ยุติธรรมเกินไป!

“สภาอาวุโสอนุมัติแล้วไม่มีทางเปลี่ยนอะไรได้” หัวหน้านักรบเกราะฟ้ากล่าว “เว้นแต่เจ้าสามารถขอให้ประมุขเผ่าแทรกแซง”

ในเผ่ามังกรฟ้าไม่ต้องสงสัยเลยว่าคนที่มีสถานะสูงที่สุดก็คือประมุขเผ่าเขาเป็นบุตรของบรรพบุรุษมหาเทพมังกรฟ้า เมื่อมหาเทพมังกรฟ้ายังมีชีวิตเขาทุ่มเททรัพย์สินมากมายมหาศาลเพื่อฝึกปรือส่งเสริมบุตรของเขา  ทุกคนสามารถคิดได้ว่าประมุขเผ่าทรงพลังมากเพียงไหน

ในเผ่าถือว่าคำพูดของเขาถือเป็นที่สุด

“ลินลี่ย์! มีเรื่องอะไรกัน?” ทารอส ไดลินและคนอื่นๆ บินมาสมทบคนอื่นเริ่มอธิบายสถานการณ์ให้พวกเขาทราบ ทารอสและพวกประหลาดใจเช่นกันว่าผู้อาวุโสของเผ่ากล้าท้าประลองเป็นตายกับลินลี่ย์”

“ไม่ต้องห่วง,ทุกคน”  ลินลี่ย์พูดอย่างใจเย็น  จากนั้นมองนักรบเกราะฟ้า  “ไปกันเถอะ”

หัวหน้านักรบเกราะฟ้าพยักหน้า

“เราไปดูการประลองด้วยได้ไหม?”  เดเลียถามทันที

หัวหน้านักรบเกราะฟ้ามองดูกลุ่มผู้คน จากนั้นพยักหน้า  “นี่คือการสู้ครั้งสุดท้ายของลินลี่ย์  พวกเจ้าไปดูได้ ถ้าพวกเจ้าอยากดู”  ขณะที่เขาพูด นักรบเกาะฟ้าสามคนพาลินลี่ย์บินไปพร้อมกับพวกเขา

เดเลีย บีบี บาลุค ขณะที่ทารอสไดลินและคนอื่นติดตามไปด้วยเช่นกัน

ผู้อาวุโสของเผ่าท้าประลองเป็นตายกับเทพแท้ ข่าวนี้ไม่ค่อยรู้กันแพร่หลายในตระกูลระดับต่างๆ  อย่างไรก็ตามในคนระดับสูงของเผ่า ข่าวนี้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ผู้อาวุโสเอง ได้รับทราบข่าวนี้อย่างรวดเร็ว

“เอ็มมานูเอล!เด็กคนนั้น..เขาจะร่วมประลองเป็นตายกับผู้เยาว์หรือ?  ข้าไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม?”  บุรุษร่างกำยำผมสั้นสีฟ้าพูดอย่างไม่พอใจ

“ท่านลุงไม่ผิดพลาดแน่ เอ็มมานูเอลกำลังจะเข้าประลองเป็นตายกับเทพแท้”  บุรุษร่างสูงผมน้ำตาลอีกคนหนึ่งพูดขึ้น  ทั้งสองคนอยู่ในชุดเกราะสีฟ้าลวดลายสีทองขณะที่ชุดคลุมมีอักษรรูนเวทที่ประหลาด

ทั้งสองคนเป็นผู้อาวุโสของเผ่า

“ไปดูกันเถอะ” บุรุษผมฟ้าพูด

“วันนี้ คนดูค่อนข้างมาก” บุรุษผมน้ำตาลหัวเราะ

“ประมุขเผ่าจะเข้าร่วมด้วยไหม?”

“เป็นไปได้ว่าประมุขเผ่าอาจไม่ทราบเรื่องนี้ ข้าได้ยินว่าวันนี้เขาอยู่กับตัวแทนแคว้นอินดิโก  ตัวแทนแคว้นอินดิโกที่มาเยี่ยมนี้ดูเหมือนว่ามีเรื่องที่ค่อนข้างสำคัญ”  บุรุษผมน้ำตาลกล่าวด้วยความสงสัย

“เรื่องสำคัญ? หรือเป็นไปได้ว่าเรากำลังจะเริ่มสู้กับแปดตระกูลใหญ่?”  บุรุษผมฟ้าค่อนข้างกังวล

“ข้าไม่แน่ใจ เราจะรู้เมื่อประมุขเผ่ากลับมา” บุรุษผมน้ำตาลส่ายศีรษะ

ขณะที่พูดสนทนากัน ทั้งสองบินไปที่หุบเขามรณะสถานที่ซึ่งเผ่ามังกรฟ้าใช้เป็นที่ดำเนินการประลองเป็นตาย

คนค่อนข้างมากมาถึงหุบเขามรณะในวันนี้ นอกจากสมาชิกระดับสูงของเผ่าและคนของลินลี่ย์แล้วยังมีนักรบลาดตระเวนที่ทราบเรื่องนี้  พวกเขารู้สึกเบื่อจึงเข้ามาชมดูการต่อสู้นี้

นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างผู้อาวุโสกับเทพแท้!

เรื่องอย่างนี้เป็นเรื่องที่พวกเขาคงไม่ได้เห็นมาในรอบร้อยล้านปีของเผ่า

“เอ็มมานูเอลผู้นั้นวางก้ามจริงๆ” บีบีพูดอย่างไม่พอใจ  “เรามาถึงแล้วแต่เขายังไม่โผล่หัวออกมาบางทีคงเป็นอย่างที่นักรบเกราะฟ้าพูด เขาจะยังไม่มาจนกว่าจะถึงเวลาเที่ยง”

ลินลี่ย์หัวเราะขณะที่เขายืนอยู่เหนือหุบเขามรณะ  “บีบี ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้”

“ลินลี่ย์!  ดูเหมือนว่าเจ้ามั่นใจเต็มเปี่ยมสินะ”  ทารอสหัวเราะ

“ข้าต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขให้นานอีกนิดหลังจากที่กลับมาเผ่ามังกรฟ้า แต่ดูเหมือนว่าเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป”  ลินลี่ย์กวาดตามองทั่วหุบเขามรณะ  ตอนนี้ผู้อาวุโสมาถึงกันมากแล้ว  แต่แน่นอนผู้ชมส่วนใหญ่เป็นนักรบเกราะฟ้า

มีนักรบเกราะฟ้าอยู่หลายพันคน และพวกเขาพูดคุยในหมู่พวกเขากันเอง

“ข้าได้ยินว่าวันนี้เทพแท้ที่ถูกผู้อาวุโสท้าประลองเป็นตายชื่อว่าลินลี่ย์  คนเหล่านั้นคนไหนกันคือลินลี่ย์?”

“คนนั้นไง คนผมสีน้ำตาล คนที่ยืนอยู่ข้างเจ้าเด็กหมวกฟาง” บางคนชี้ไปที่เขา บรรดาทหารลาดตระเวนที่มาชมดูการประลองคราวนี้ได้แพร่กระจายข้อมูลลินลี่ย์ไปอย่างรวดเร็ว

“น่าเสียดาย เทพแท้จะมาตายวันนี้เสียแล้ว”

“ข้าสงสัยจริงว่าทำไมผู้อาวุโสเอ็มมานูเอลถึงได้ทำแบบนี้กับเทพแท้  ถ้าเขาต้องการฆ่าเทพแท้ เขาไม่จำเป็นต้องทำเรื่องนี้ให้ยุ่งยากเลย”

“ผู้อาวุโสก็ทำเกินไปบ้าง ลินลี่ย์ก็น่าประทับใจเช่นกันเขายังมีความกล้าที่จะมาอีก”

เป็นเรื่องธรรมดาที่มีคนเห็นใจผู้อ่อนแอและแน่นอนว่าทหารลาดตระเวนก็นับว่าเป็นคนทั่วไปในเผ่า พวกเขาเป็นพวกระดับต่ำสุดในใจลึกๆ ของพวกเขา พวกเขาทั้งกลัวทั้งนับถือผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะรู้สึกเห็นใจลินลี่ย์และเข้าข้างเขา

แต่แน่นอนว่า แม้ว่าในใจพวกเขาจะเข้าข้างลินลี่ย์แต่พวกเขาไม่กล้าแสดงออก

“ผู้อาวุโสเอ็มมานูเอลมาถึงแล้ว!”  ใครบางคนร้องขึ้นทันที

ทันใดนั้นทุกคนหันไปมอง ลินลี่ย์ได้ยินเสียงโกลาหล จึงหันไปมองทันที  จากอากาศเอ็มมานูเอลผู้มีศีรษะโล้นสวมชุดผู้อาวุโสบินลงมาอยู่ข้างผู้อาวุโสคนอื่นๆ

“ในที่สุดพวกเขาก็มา” ลินลี่ย์มองดูเขา

เอ็มมานูเอลมองกลับเขา “อย่างน้อยเขาก็มีความกล้า” เอ็มมานูเอลยิ้มมุมปาก เขากวาดสายตาไปที่ลินลี่ย์และเห็นประกายแสงจากแหวนในนิ้วมือลินลี่ย์และอดตื่นเต้นไม่ได้

เขารู้ว่าเป็นสมบัติมหาเทพ!

“น่าเสียดายเขาไม่หนีไปเมื่อคืน”  วันก่อนเอ็มมานูเอลสั่งให้ปิดล้อมหุบเขาจากด้านบนเพื่อป้องมิให้ลินลี่ย์หนี

“ตามกฎของเผ่าเมื่อความขัดแย้งเพิ่มถึงขั้นไม่สามารถประนีประนอมกันได้ การประลองเป็นตายจะเริ่มขึ้นไม่มีความเสียใจเมื่อตาย! วันนี้ฝ่ายที่เข้าประลองเป็นตายก็คือเอ็มมานูเอลและลินลี่ย์!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งลอยตัวอยู่ในอากาศประกาศด้วยเสียงอันดัง

ทั่วทั้งหุบเขามรณะเงียบสงบ ไม่มีเสียงพูดแม้แต่คำเดียว

“สุภาพบุรุษทั้งหลาย เตรียมตัวให้พร้อม” ผู้อาวุโสประกาศอย่างใจเย็น

เอ็มมานูเอลบินข้ามาในใจกลางหุบเขามรณะอย่างสง่างามและมองลินลี่ย์ด้วยสายตาหยิ่งผยองทันที

“พี่ใหญ่!เตะตูดเจ้าผู้อาวุโสนั่นซะ ฆ่ามันเลย”  บีบีส่งสำนึกเทพยุส่ง

“ลินลี่ย์, ระวังตัวด้วยนะ”  เดเลียกล่าว

ลินลี่ย์หัวเราะอย่างใจเย็น จากนั้นบินไปอยู่ตรงกลางหุบเขามรณะเช่นกันจ้องมองเอ็มมานูเอลที่อยู่ห่างไปตรงๆ  ในทั่วทั้งหุบเขามรณะผู้อาวุโสทุกคนและทหารลาดตระเวณต่างเงียบเสียงเหมือนกัน

“ถ้าอย่างนั้น เริ่มได้” ผู้อาวุโสตะโกน

หน้าของลินลี่ย์เคร่งขรึมทันที

“ลินลี่ย์!  ตราบใดที่เจ้ายอมรับความพ่ายแพ้  ข้าไว้ชีวิตเจ้าได้”  เอ็มมานูเอลลอยตัวลงมาเขากล่าวพลางหัวเราะพลางเหมือนกับว่าชีวิตของลินลี่ย์อยู่ในเงื้อมมือของเขาแล้ว

“ยอมแพ้?”

ลินลี่ย์หัวเราะเบาๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน“วันนี้คือการประลองเป็นตาย ท่านไม่ตายก็เป็นข้าสิ้น”

ทันใดนั้นมีเสียงฮือฮาอื้ออึงขึ้นมา  ผู้อาวุโสและนักรบลาดตระเวนค่อนข้างประหลาดใจกันทุกคนเท่าที่พวกเขาเห็น ลินลี่ย์จะต้องตายแน่นอน เพราะเอ็มมานูเอลสามารถพูดถึงสิ่งที่เขาพูดไปแล้วนับว่าใจดีและมีเมตตาแล้ว  แต่ลินลี่ย์กล้าปฏิเสธจริงๆ

“ฮึ.. เป็นเจ้าเรียกร้องหาความตายเองนะ”หน้าของเอ็มมานูเอลพลันเย็นชาทันที

ทันใดนั้นเอ็มมานูเอลขมวดคิ้ว จากหางตาของเขาเขาสังเกตเห็นเดเลีย บีบี ซีซาร์และคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่มุมหนึ่งของหุบเขามรณะ

“คนเหล่านี้เหมือนจะคุ้นหน้า เหมือนกับว่าข้าเคยเห็นพวกเขาที่ใดสักแห่งมาก่อน”  เอ็มมานูเอลมีความคิดขึ้นผุดขึ้นมาทันที  แต่ในทันใดนั้น ความคิดนั้นหายไปที่สำคัญการต่อสู้กำลังจะเริ่ม เขาไม่อาจเสียสมาธิได้

“บึ้ม!” พลังงานระเบิดขึ้น

ตลอดทั้งร่างของลินลี่ย์คลุมไปด้วยเกล็ดมังกรมากมายเกล็ดสีทองอมฟ้าขยายลามไปทั่วร่าง ขณะที่หนามแหลมงอกออกมาจากหน้าผากและแนวกระดูกสันหลังหางมังกรของเขาเปล่งประกายเหมือนโลหะเริ่มแกว่งโบกไปมาอย่างนุ่มนวล

“มาเลย!”  ลินลี่ย์จ้องมองคู่ต่อสู้ด้วยดวงตาสีทองเข้ม

“เป็นเขาเองหรือ?”  ผู้อาวุโสการ์วีย์ตกใจ

“เป็นเขา!” หน้าของผู้อาวุโสสิบคนที่กำลังมองดูจากที่ไกลเปลี่ยนไปทันที

บันทึกการต่อสู้ซึ่งส่งมาถึงพวกเขาจากเกาะมิลัวร์สมาชิกระดับสูงทุกคนของเผ่ามังกรฟ้าได้ดูกันทั้งหมด  พวกเขาทุกคนรู้ว่า..ในแดนนรกยังมียอดฝีมือเผ่ามังกรฟ้าซึ่งร่างของเขาจะมีหลาวหนามงอกขึ้นเมื่อยามแปลงร่างมังกร

สมาชิกของเผ่าไม่เคยเห็นร่างแปลงแบบนี้มาก่อน  ที่สำคัญตามสถานการณ์ปกติเป็นไปได้อย่างไรที่ทายาทตระกูลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์จะถูกบังคับให้ดื่มเลือดมังกรเกราะหนามอสูรเวทระดับเก้า เพื่อกระตุ้นสายเลือดมังกรในตัวพวกเขา?

ใบหน้าที่มั่นใจแต่เดิมของเอ็มมานูเอลเปลี่ยนไปเช่นกัน

“เป็นเขานั่นเอง! คนในตระกูลของเราผู้ลึกลับที่ทรงพลังซึ่งปรากฏตัวที่เกาะมิลัวร์!” ใจของเอ็มมานูเอลตอนนี้อยู่ในสภาพว้าวุ่น และจากนั้นเขาชำเลืองมองเดเลียบีบีและคนอื่น  “ใช่แล้วตอนนี้ข้าจำได้แล้วว่าเคยเห็นพวกเขาที่ไหน ในบันทึกการต่อสู้นั้นนั่นเอง!  เมื่อตอนที่ลูกบาศก์ยักษ์ถูกตัดขาดคนเหล่านั้นอยู่ข้างๆ คนของเผ่าเรา!”