ตอนที่ 15-19 จุมพิต

เมื่อคำพูดเช่นนี้ดังออกมาลินลี่ย์ถึงกับสีหน้าเปลี่ยน

ถ้าไม่ใช่เพราะซาโลมอนกังวลเรื่องเอลควิน  เขาคงฆ่าลินลี่ย์ไปนานแล้ว ที่สำคัญขณะที่ซาโลมอนเห็นว่าลินลี่ย์น่าจะเป็นคนที่อยู่ฝ่ายเอลควิน  เขาจึงไม่รุกรานเอลควินเป็นธรรมดา

“ซาโลมอน เจ้าบัดซบ!” บีบีตะโกนด้วยความโกรธทันที “ข้าจะบอกเจ้าให้  พี่ใหญ่ของข้าไม่เปิดเผยความลับของเจ้าแน่นอน  ทำไมเจ้าถึงได้มั่นใจนักว่าพี่ใหญ่ข้าเป็นคนทำ?และเจ้าต้องการฆ่าเขาหรือ? เจ้าบัดซบเอ๊ย  บัดซบจริงๆ!!!”

บีบีต้องการฆ่าซาโลมอนในตอนนี้  แต่พลังของเขายังด้อยกว่าซาโลมอน!

“ซาโลมอน,ตลอดการเดินทางมานี้ลินลี่ย์รั้งอยู่ในอสูรโลหะมาตลอด และเขาจะมีโอกาสเปิดเผยความลับของเจ้าได้ยังไง?”  เดเลียลนลานเช่นกัน  นางกลัวว่าลินลี่ย์จะถูกฆ่า

ลินลี่ย์แค่จ้องมองซาโลมอนอย่างเงียบๆ  ตอนนี้ลินลี่ย์รู้แน่นอนแล้วว่าซาโลมอนเป็นคนแบบไหน เข้าเป็นคนที่เสแสร้งเป็นคนดีและใจดีมีเมตตาเพื่อเป้าหมายของตัวเขาเอง  ด้วยวิธีที่คนอื่นจะไม่ทันสังเกตได้แม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาล้มเหลวในเป้าหมายคนอย่างเขาจะเปิดเผยด้านที่แท้จริงของเขา ด้านที่ดุร้าย! น่ากลัวและร้ายกาจกว่าคนธรรมดา

“ตาย, เจ้าจะต้องตาย  ไม่ใช่แค่เจ้าเท่านั้น, ลินลี่ย์ ยังรวมถึงภรรยาของเจ้าและบีบีน้องเจ้าด้วย พวกเจ้าจะต้องตายกันให้หมด!!!”  ซาโลมอนดูเหมือนจะเป็นบ้าไปแล้ว  ขณะที่เขาชี้มาที่ลินลี่ย์ เดเลียและบีบี

เมื่อได้ยินว่าพี่ชายนางต้องการจะฆ่าแม้แต่บีบีด้วยนีซแตกตื่นทันที

“พี่ใหญ่, บีบี, เขา...” นีซพูดอย่างตื่นกลัว

“นีซ!”  ซาโลมอนตะโกน “เจ้าไม่เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของคนทั้งสามนี้อีกหรือ? บีบีไม่มีเจตนาดีอยู่แล้วเมื่อเขาผูกมิตรกับเจ้า!”

นีซอดหันไปมองบีบีไม่ได้

ตาของบีบีเย็นชาและเขาจ้องมองซาโลมอนอย่างเย็นชา  “ซาโลมอน ข้าเกลียดการถูกคนอื่นใส่ร้ายไม่เพียงเจ้าจะใส่ร้ายข้า เจ้ายังต้องการฆ่าพี่ใหญ่และเดเลียของข้า อย่างนั้นเจ้า...” บีบีจ้องมองนีซที่อยู่ใกล้ๆ  “นีซ! อย่าตำหนิในสิ่งที่ข้าทำก็แล้วกัน”

“บีบี!  เจ้าจะทำอะไร?” ลินลี่ย์สามารถรู้สึกได้ว่าบีบีมีพฤติกรรมที่แตกต่างไป

หน้าของบีบีเย็นชา  มีดสั้นดำปรากฏภายในมือของบีบีมีดสั้นที่เบรุตมอบให้เขา

“นี่คือ...” ตาของเอลควินเป็นประกาย และเขามองบีบีด้วยความประหลาดใจ

จากนั้นบีบีอ้าปากกว้างและมีมุกดำลอยออกมาจากในปากของเขา มุกดำนี้ลอยเข้ามาในด้ามมีดสั้นซึ่งเข้ากันได้พอดี  และจากนั้นผิวมีดสั้นเริ่มคลุมไปด้วยรัศมีสีฟ้า

“แครก....” มิติสั่นสะท้าน

แม้ว่ามีดสั้นจะไม่เคลื่อนไหว  แต่รัศมีสีฟ้าก็ทรงพลังพอทำให้มิติสั่นไหวได้

“อะไรกันนี่?” ซาโลมอนนีซและเทพชั้นสูงรวมถึงสเปอรี่ย์ที่ยังรอดอยู่ตกใจกันหมด พวกเขาสามารถรู้สึกได้ชัดถึงพลังคุกคามของมีดสั้นนี้  ไม่มีใครกล้ารับพลังโจมตีจากมีดสั้นนี้ได้โดยตรง

ลินลี่ย์และเดเลียก็มึนงงเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าบีบีซ่อนไม้ตายอะไรไว้ แต่รัศมีที่น่ากลัวที่เปล่งออกมาจากมีดสั้นหลังจากใส่มุกดำเข้าไปแล้วสามารถรู้สึกได้ชัด  “น่ากลัวมาก รัศมีนี้..เป็นไปได้ว่าแม้แต่เทพชั้นสูงก็ไม่สามารถรับได้”

ลินลี่ย์เชื่อมาตลอดว่าเป็นเพราะเบรุตใส่ใจบีบีมาก  เขาจะต้องให้ไม้ตายบีบีเพื่อให้เขาเอาตัวรอดได้

และตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งนี้

“บีบี, อย่า” นีซรีบกล่าว

บีบีแค่จ้องซาโลมอนอย่างเย็นชา  เขาพูดด้วยเสียงเยือกเย็น  “ซาโลมอน, ตายซะเถอะ”  มีดสั้นในมือเขาลอยขึ้นทันที...

“ควั่บ!”

แสงสีดำและช่องสีดำฉีกมิติจนขาดแม้แต่มิติของแดนนรกก็ยังขาดเป็นริ้วเหมือนกระดาษ พลังของการโจมตีนี้น่าประหลาดและไม่เคยได้ยินมาก่อน  หน้าของซาโลมอนเปลี่ยนไปเช่นกัน  แต่ความเร็วของแสงดำไวมากเกินไป  เขาไม่อาจหลบได้เช่นกัน!

ทันใดนั้นมือโลหิตขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นและมิติบิดเบี้ยวด้วยพลังวังวน

“ปัง!”

แสงสีดำและฝ่ามือแดงปะทะกัน

แสงสีดำกระเด็นกลับมาอยู่ในมือของบีบีทันที  หน้าของบีบีเปลี่ยนเป็นซีดขาวและเขาจ้องมองเอลควินอย่างประหลาดใจ

เอลควินกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบเมตรเหมือนกันและเขาจ้องมองมีดในมือบีบีอย่างประหลาดใจ เขารำพึงกับตนเองด้วยความประหลาดใจ “อย่างที่คิดไว้เลย นึกไม่ถึงเลยว่าเบรุตจะให้สมบัติที่ล้ำค่าอย่างนี้ไว้กับเขา เจ้าเด็กน้อยนี้กับเบรุตมีสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา”

เอลควินลอบตกใจ

เอลควินรู้แน่ว่าเบรุตทรงพลังมากมายเพียงไหน  ทันใดนั้นเขาเปลี่ยนความคิดทันที และเอลควินทำใจทันที “เนื่องจากสมบัตินี้ตกอยู่ในมือของเจ้าเด็กน้อยนี่  ข้าไม่อาจฆ่าเจ้าเด็กนี่ได้  มิฉะนั้น..เบรุตคงจะรู้แน่นอน และเมื่อเขาเห็นภาพข้าปรากฏอยู่ในใจข้าคงตกอยู่ในความยุ่งยากแน่นอน”

ลินลี่ย์และคนอื่นรวมทั้งอสูรเทพชั้นสูงอื่นและซาโลมอนพากันตกใจกันหมด พวกเขารู้กันทุกคนว่าเอลควินทรงพลังน่ากลัวเพียงไหนสามพี่น้องเอ็ดเวิร์ดยังไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่น้อยเมื่อพวกเขาต่อสู้  แต่มีดที่น่ากลัวของบีบีบีบบังคับให้เขาถอยหลังได้

แต่พวกเขาจะรู้ได้ยังไง....

“บีบี, วิชานั่นของเจ้าหรือ...?”  ลินลี่ย์ประหลาดใจมาก

บีบีส่งสำนึกเทพตอบ  “ข้าไม่ทรงพลังระดับนั้น  คนที่ใช้พลังบีบบังคับผู้นั้นให้ถอยเป็นพลังของปู่เบรุตซึ่งบรรจุอยู่ในมุกวิญญาณ อาจกล่าวได้ว่าเป็นปู่เบรุตที่สามารถเอาชนะเขาได้”  ความจริงบีบีแค่ทำตามคำแนะนำและเปิดการใช้งาน

เอลควินชำเลืองมองบีบีจากนั้นหันไปมองซาโลมัน  “ซาโลมอนเพื่อปกป้องเจ้า ข้าต้องสูญเสียสมบัติชั้นสูงซึ่งข้าใช้มาเป็นพันล้านปี”

ตอนนี้ลินลี่ย์และคนอื่นถึงได้ตระหนัก...

ถุงมือใสนั่นซึ่งอยู่ในมือขวาของเอลควินตอนนี้ฉีกขาด

“เบรุตนับว่ามีชื่อเสียงสมชื่อจริงๆ”  ใจของเอลควินสั่นสะท้าน  แม้ว่าเขาจะเป็นยอดฝีมือหลีกเร้นกาย แต่ก็ยังมีช่องว่างใหญ่เมื่อเทียบกับเบรุตนักสู้ในตำนานผู้ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างโดดเด่นไม่มีปี่มีขลุ่ย

หัวใจของเอลควินเต็มไปด้วยความโกรธและเขาจ้องมองซาโลมอน

สมบัติเทพชั้นสูงที่เขาหล่อเลี้ยงมาเป็นเวลาพันล้านปีมีค่าต่อผู้ใช้อย่างไม่น่าเชื่อ  ที่สำคัญสมบัติเทพชั้นสูงที่ซื้อมาจะเทียบได้กับสมบัติที่เจ้าตัวหล่อเลี้ยงสร้างขึ้นมาได้ยังไง?

“ข้าบอกท่านแล้วไงว่าเดเลียและบีบีต้องตายกันหมด!”  ซาโลมอนแค่นเสียง

“ข้าไม่สามารถฆ่าบีบีได้  คนอื่นๆ ตายได้!  ซาโลมอน!อย่าทดสอบความอดทนของข้าอีกต่อไป” เอลควินพูดอย่างใจเย็น

“ก็ได้” ซาโลมอนพยักหน้า “เจ้าตัวน้อยยกเว้นก็ได้” ในใจของเขา ซาโลมอนยังเกลียดลินลี่ย์มากที่สุด

“ฟูโซ่, จัดการซะ” เอลควินพูดอย่างใจเย็น

“เมี้ยว” แมวน้อยสีทองร้องเบาๆ

เป็นเรื่องน่าแปลกมากผนังหินของทั่วทั้งถ้ำกดต่ำลงทันทีและพื้นที่ภายในถ้ำหดขนาดลงหน้าของลินลี่ย์และคนอื่นเปลี่ยนไป พวกเขาเห็นผนังหินกดลงมาที่พวกเขาอย่างต่อเนื่อง และอสูรเทพชั้นสูงอื่นเริ่มตะโกนและโจมตีผนังหินอย่างโกรธเกรี้ยว

“ปัง!” “ปัง!”

ระเบิดดังต่อเนื่องได้ยินไม่หยุด แต่พลังโจมตีเต็มที่ของพวกเขาสามารถตัดเป็นช่องได้ยาวเพียงครึ่งเมตรซึ่งก็คืนสภาพอย่างรวดเร็ว

แต่ในชั่วเวลาเพียงไม่กี่ขณะพื้นที่ในถ้ำนี้ก็หดแคบลงเหลือเพียงไม่ถึง 30% ผนังภูเขายังคงกดลงให้พวกเขาเข้าหาบ่อแมกม่าทอง  กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ..ทุกคนในถ้ำจะไม่มีพื้นที่ให้ยืนอีกต่อไป พวกเขาต้องลอยตัวในกลางอากาศเหนือบ่อแมกม่าทอง

แม้แต่เอลควินและซาโลมอนก็ลอยตัวอยู่กับที่

“เดเลียรีบใช้โกเลมมัจจุราชป้องกันด้านล่างเจ้าไว้” ลินลี่ย์กังวลว่าเดเลียจะถูกลากลงไปในบ่อแมกม่าทอง

“ได้เลย” เดเลียพยักหน้าเบาๆและจากนั้นมองดูลินลี่ย์

“ท่านเอลควิน, ซาโลมอนเราไม่ได้แทรกแซงอะไรเลยนะ ปล่อยเราไปเถอะ” สเปอรี่ย์และเทพชั้นสูงคนอื่นๆ รีบกล่าว

ในใจของซาโลมอนตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธมองดูพวกเขาอย่างเย็นชา  “ฮึ่มพวกเจ้าทุกคนก็ต้องตายด้วย”

“ฟูโซ่” เอลควินพูดอย่างใจเย็น

“เมี้ยว...” เสียงร้องของแมวน้อยสีทองมีแววดีใจอยู่ในน้ำเสียง

ทันใดนั้น...

บ่อแมกม่าทองที่ก่อนนั้นเงียบสงบที่อยู่ด้านใต้พวกเขาเปลี่ยนเป็นมือยักษ์ขนาดใหญ่นับสิบๆโผล่ออกมาจากบ่อแม็กม่าทอง

“ควั่บ”

นักสู้อสูรทุกคนพยายามอาศัยความเร็วของพวกตนหลบหนี อากาศเหนือบ่อแมกม่าทองเต็มไปด้วยร่างคนนับไม่ถ้วนที่พยายามหลบหนีอย่างบ้นาคลั่ง

เพียงเอลควินซาโลมอน นีซและบีบีไม่ถูกมือทองยักษ์ไล่โจมตี

“บีบี เจ้ากับเดเลียเกาะกลุ่มด้วยกันไว้”  ลินลี่ย์ตะโกนทางใจ  “เข้าใจแล้วพี่ใหญ่”  บีบีเข้ามาใกล้เดเลียทันที  ความจริงมือทองยักษ์พยายามจะหลีกเลี่ยงบีบีและเคลื่อนห่างจากเขา

อย่างไรก็ตามมือทองยักษ์เหล่านั้นจะเคลื่อนไหวเป็นแนวโค้งพยายามจับเดเลีย

เมื่อมีบีบีอยู่ใกล้ตอนนี้เดเลียมีอันตรายน้อยลง

“ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปมันคงไม่จบแน่”  ลินลี่ย์มีความรู้สึกหวาดผวาเพราะเขารู้ว่าไม่มีทางเดินอยู่ใกล้ พวกเขาสามารถหลบได้ครั้งหนึ่ง แต่ไม่สามารถหลบได้ตลอดไป  ในที่สุดพวกเขาจะถูกจับได้

“อ๊า....”ทันใดนั้นเทพชั้นสูงคนหนึ่งถูกมือทองยักษ์จับได้

เมื่อมือทองยักษ์ข้างหนึ่งจับเทพชั้นสูงได้มือยักษ์อื่นอีกหลายมือจะรุมล้อมเขาทันที จากนั้นลากเขาลงไปในบ่อแมกม่าทอง ฉากภาพนี้ทำให้ลินลี่ย์และคนอื่นสีหน้าเปลี่ยน

“พี่ใหญ่!” เสียงของบีบีดังขึ้นในใจของลินลี่ย์อย่างแตกตื่น

ลินลี่ย์หันไปมองเป็นเดเลียที่ตอนนี้ถูกรุมล้อมโดยมือทองยักษ์ แม้ว่าเดเลียจะมีบีบีคอยช่วย แต่พลังของนางเองอ่อนแอเกินไป ในที่สุดนางก็ถูกมือทองยักษ์จับและเมื่อนางถูกจับ ไม่มีทางที่นางจะหลุดเป็นอิสระได้

“แครก!”เดเลียถูกลากลงไปในบ่อแมกม่าทอง เท้าของนางจมลงไปในบ่อ และเดเลียยังคงจ้องมาทางลินลี่ย์

ลินลี่ย์เหมือนกับจะมีความรู้สึกชาด้าน

“ลินลี่ย์, ดูแลตัวเองให้ดี”  สำนึกเทพของเดเลียกึกก้องอยู่ในใจลินลี่ย์

“เดเลีย!”ตาของลินลี่ย์เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที เขาพุ่งลงมาเหมือนลูกธนู ไม่สนใจอะไรอื่นขณะที่พุ่งเข้าหาเดเลีย  ลินลี่ย์มองดูเดเลีย และเดเลียมองดูลินลี่ย์! ในขณะนั้นมีแต่เพียงเดเลียได้ยินเสียงดังอยู่เหนือบ่อแมกม่าทอง

ทั้งสองคนห่างกันสิบเมตร  ด้วยความเร็วของลินลี่ย์ระยะขนาดนั้นสามารถไปถึงได้ในพริบตา

แต่ในขณะนั้นฉากภาพๆแล้วภาพเล่าผุดขึ้นมาในใจของลินลี่ย์รวดเร็วเหมือนสายฟ้า

ตั้งแต่ยังเด็กทั้งสองคนร่วมชั้นเรียนในสถาบันเดียวกัน

แยกย้ายกันสิบปีจากนั้นกลับมาพบกันอีก

ในแดนอนารยชนพวกเขาได้แต่งงานกันมีลูกด้วยกัน

พวกเขาเดินทางมาในแดนนรก  เดเลียติดตามเขาโดยไม่คลางแคลงใจและพวกเขาผจญภัยด้วยกันในแดนนรก โดยเงียบงันไม่รู้ตัวเดเลียกลายเป็นครึ่งชีวิตหนึ่งของเขา ไม่ว่าใครก็ขาดกันและกันไม่ได้

ในขณะที่นางถูกลากลงไปในบ่อแมกม่าเมื่อเห็นลินลี่ย์ไม่สนใจอะไรอย่างอื่นและพุ่งลงมาทันที เดเลียน้ำตาไหลพราก

“บึ้ม!”แมกม่ากระจายไปทั่วทุกที่

ลินลี่ย์ทะลวงเข้าไปในแมกม่าและจับร่างที่จมลงไปของเดเลียไว้  รัศมีธาตุดินที่รายล้อมลินลี่ย์ครอบคลุมเดเลียเช่นกันเกราะชีพจรคุ้มกันครอบคลุมร่างเดเลีย เพียงแต่พลังกัดกร่อนของแมกมาทองมากเกินไปเช่นกัน เกราะชีพจรคุ้มกันไม่สามารถสู้ได้ตั้งแต่แรกก็สั่นสะเทือนและหลอมละลาย

ลินลี่ย์ใช้พลังเทพของร่างแยกธาตุดินรักษาเกราะชีพจรคุ้มกันไว้อย่างสุดชีวิต

ภายในบ่อแมกม่าทอง

รัศมีธาตุดินครอบคลุมลินลี่ย์และเดเลียไว้  และพลังงานวิญญาณแปลกประหลาดค่อยๆ ล้อมสำนึกของลินลี่ย์และเดเลีย พลังงานแปลกประหลาดนั้นสามารถหาจุดอ่อนของสมบัติมหาเทพชำรุดของลินลี่ย์และผ่านเข้าไปง่ายดาย

ลินลี่ย์และเดเลียเริ่มมึนงง

“ลินลี่ย์, เจ้าช่างโง่เขลาจริงๆ”  ตาของเดเลียยังเต็มด้วยน้ำตา

“เราเดินทางมาแดนนรกด้วยกัน ต่อให้ตายเราจะตายด้วยกัน”

เดเลียใกล้จะสูญเสียจิตสำนึกแต่ยังคงพยายามยิ้ม  “ลินลี่ย์! ข้าพอใจมากแล้วกับชีวิตที่เป็นอยู่”และจากนั้นนางพยายามอย่างหนักเพื่อเงยหน้าและจูบปากลินลี่ย์ ลินลี่ย์จูบเดเลียตอบในช่วงสุดท้ายก่อนลินลี่ย์จะสูญเสียสำนึกฉากภาพจากตั้งแต่ครั้งเยาว์วัยผ่านเข้ามาในใจเขาเหมือนประกายไฟ

เขาพบกับปู่เดลิน

ฆ่าราชาอาณาจักรเฟนไล

ชื่อเสียงของเขาสั่นสะท้านโลกในจักรวรรดิโอเบรียน

ก่อตั้งจักรวรรดิบาลุค

ผจญภัยในสุสานเทพเจ้า

ทำลายศาสนจักรเจิดจรัส

และจากนั้นผจญภัยในแดนนรกที่ซึ่งภรรยาของเขาอยู่กับเขาจนกระทั่งตาย เมื่อพวกเขามาถึงในแดนสวรรค์ ลินลี่ย์เตรียมตัวเตรียมใจตายไว้แล้ว ที่สำคัญการประหัตประหารกันเป็นเรื่องธรรมดาในแดนนรก ทุกคนสามารถตายได้  ต่อให้เขาตาย.. เขาจะตายอย่างมีความสุข

เขาจะตายเคียงข้างคนที่เขารัก!

“ข้าก็เหมือนกัน  ข้าพอใจมากแล้วในชีวิตของข้า”

และจากนั้น...

สติของเขาดับวูบ