เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 15-8 อันตรายมากมาย

ตอนที่ 15-8 อันตรายมากมาย

ตอนที่ 15-8 อันตรายมากมาย


“เทพชั้นสูง!”

ลินลี่ย์เล็ดลอดออกไปได้เหมือนนกบินหนีไปตามแรงระเบิดจากพลังดาบในขณะเดียวกันดาบหนักอดาแมนเทียมปรากฏในมือของเขา เขากวัดแกว่งราวกับว่าไม่มีน้ำหนักและฟันออกไป...รังสีดาบสีเหลืองน้ำตาลยาวถูกยิงออกไป

พลังโจมตีแก่นธาตุชีพจรดิน

นี่คือพลังโจมตีธาตุหยาบที่พัฒนาขึ้นหลังจากหลอมรวม‘แก่นธาตุดิน’ และ ‘ชีพจรโลก’ โดยจะพึ่งพาแก่นธาตุดินและมีชีพจรโลกเป็นส่วนหนุนเสริม

เทียบกับดาบคลื่นสลายแล้วจะตรงกันข้าม  ดาบคลื่นสลายจะอาศัยชีพจรโลกเป็นหลัก  ขณะที่แก่นธาตุดินเคล็ดหนุนเสริม

“ปัง!”

พลังทั้งสองปะทะกันและแรงระเบิดรุนแรงสะท้อนกลับไปที่ทั้งสองคน  ลินลี่ย์ยืมพลังสะท้อนถอยหลังและหนีไปขณะบุรุษหนุ่มผมทองถอยไปไม่กี่ก้าว เขาจ้องมองลินลี่ย์ด้วยความประหลาดใจ “ดาบทรงพลังจริงๆ เทพแท้มีพลังแข็งแกร่งอย่างนั้นเชียวหรือ”

บุรุษหนุ่มผมทองไม่โกรธแต่เขากลับดีใจ

เทพแท้เหล่านี้ไม่สนใจจะฆ่าอสูรระดับเทพแท้สักเท่าไหร่นัก  แต่ตอนนี้เทพชั้นสูงผู้นี้ทำแล้ว   แค่เพียงการใช้ดาบอย่างเดียวลินลี่ย์ก็มีคุณสมบัติคุกคามเขาให้ต้องใช้พลังต่อสู้ที่จริงจัง

“ควั่บ”เทพชั้นพุ่งขึ้นไปเหมือนลูกธนูด้วยความเร็วสูงไล่ตามลินลี่ย์

ลินลี่ย์หนีไปต่อหน้าเขาและเริ่มใช้ความเร็วระดับสูงสุดก่อนหน้านี้  แต่ศัตรูไล่ตามเขาใกล้เข้ามาทุกที  “เทพแท้ผู้นี้ไวนักและดูเหมือนเขาจะเป็นเทพชั้นสูงสายธาตุลม” จากพลังโจมตีครั้งก่อนของฝ่ายตรงข้าม เขารู้สึกได้ว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นเทพชั้นสูงสายธาตุลม

“ฮ่าฮ่าฮ่า หนีเหรอ?”

บุรุษหนุ่มผมทองไล่ตามด้วยความเร็วสูงพลางเหยียดมือซ้ายตะปบใส่อากาศ

“อะไรกันนี่?” ขณะที่หนีหน้าของเขาลินลี่ย์เปลี่ยนไปทันที ร่างของเขาดูเหมือนถูกมัดด้วยด้ายบางที่มองไม่เห็น  แม้ว่าลินลี่ย์จะสามารถหนีได้แต่ดูเหมือนเขาจะถูกจำกัดพลัง ทำให้ความเร็วของเขาตกลงครึ่งหนึ่ง

“เคล็ดพื้นที่มิติ!” ลินลี่ย์ตระหนักได้ทันทีว่านี่คืออะไร เขาเคยเห็นเดเลียใช้วิชานี้กับคนอื่นบ่อย แต่ตอนนี้ลินลี่ย์กลับเป็นหนึ่งในคนที่ถูกเคล็ดพลังนี้โจมตี

“น่ากลัว!”  หัวใจของลินลี่ย์เต็มไปด้วยความกังวล “พลังของเทพชั้นสูงนี้ใช้ออกได้แข็งแกร่งมากกว่าของเดเลียเสียอีก”  ลินลี่ย์รู้ว่าพลังโจมตีจะเชื่อมโยงกับพลังเทพ  เคล็ดความรู้รูปแบบเดียวกันมีระดับแตกต่างกันพลังก็แตกต่างกันไปด้วย

ในพริบตาบุรุษผมทองก็ย่นระยะห่างจากลินลี่ย์ลงมาไม่ถึงสิบเมตร

“เจ้าไม่สามารถหนีไปได้”  เสียงหัวเราะดังขึ้นและระลอกพลังแปลกประหลาดคลุมลินลี่ย์ไว้ ความเร็วของลินลี่ย์ตกลงอีกครั้ง และเขารู้สึกตกใจ “สนามพลังเทพชั้นสูง” ลินลี่ย์รู้มานานแล้วว่าการเผชิญเทพชั้นสูงนั้นอันตรายมาก

แม้ว่าจะมีโอกาสชนะได้แต่เขาก็มีโอกาสเพียงเล็กน้อย

“ในแง่เคล็ดความรู้ลึกลับ บุรุษผมทองนี้เป็นเทพชั้นสูงผู้รู้เก้าเคล็ดความรู้ลึกลับของธาตุลมทั้งหมด ข้าหวังได้แต่เพียงว่าเขายังไม่สามารถหลอมรวมเคล็ดความรู้ลึกลับใดๆได้” ลินลี่ย์รู้ว่ามีโอกาสสำเร็จก็แต่เพียงการโจมตีวิญญาณ!

“ดาบคลื่นสลายจะต้องไม่ผิดพลาด”

ลินลี่ย์หนีอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งพบกับบุรุษหนุ่มผมทอง  เขาไม่ได้ใช้ดาบคลื่นสลายแม้แต่น้อย  ลินลี่ย์ไม่กล้าบุ่มบ่ามเผยวิชานี้ เขาต้องฉวยโอกาสอย่างดีที่สุดเพื่อฆ่าศัตรูในการโจมตีครั้งเดียว มิฉะนั้นเนื่องจากความแตกต่างระหว่างเขากับคู่ต่อสู้ของเขาแค่อาศัยความเร็วและอาศัยพลังโจมตีธาตุหยาบก็ฆ่าลินลี่ย์ได้

ดังนั้น...

เขาจึงยังไม่เปิดเผยพลังโจมตีสูงสุด  แต่ถ้าเขาต้องใช้  เขาต้องทำให้สำเร็จ

“เจ้าไม่ตายก็เป็นข้าสิ้น”  ลินลี่ย์ยังกัดฟันคิดหาวิธีหนีใหม่

อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาถูกพันธนาการโดยลมมิติและสนามพลังเทพและเนื่องจากความเร็วของลินลี่ย์ต่ำกว่าตั้งแต่แรกตอนนี้ความเร็วของเขาน้อยกว่าปกติถึงหนึ่งในสาม ความแตกต่างระหว่างกันมากมายนัก... เว้นแต่จะมีสิ่งที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นผลของการต่อสู้นี้ได้ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว

“ควั่บ!”ร่างของลินลี่ย์ชะงักทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปขณะที่เขาจ้องดูข้างหน้าตนเอง

ข้างหน้าลินลี่ย์ข้างหลัง และด้านบนมีบุรุษหนุ่มผมทองสิบร่าง บุรุษหนุ่มผมทองผู้นี้สร้างร่างมายาได้ถึงสี่สิบร่างล้อมลินลี่ย์ไว้หมดสิ้นเชิง

“สถานการณ์แย่จริงๆ”  ลินลี่ย์ตกใจ “ร่างมายาสี่สิบร่าง... ร่างใดคือร่างจริง? บีบีไม่อยู่เสียด้วยข้าไม่สามารถระบุได้ว่าร่างใดคือร่างจริง จะทำยังไงดี?” ลินลี่ย์จับดาบหนักอดาแมนเทียมไว้แน่นสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

บุรุษผมทองแยกร่างมายาได้ถึงสี่สิบร่างล้อมลินลี่ย์ไว้

“ฮ่าฮ่า อยู่ต่อหน้าข้าเจ้ายังกล้าหนีอีกหรือ? ความเร็วของเจ้าช้ามาก  ช้าเอามากๆ”บุรุษหนุ่มผมทองหัวเราะ

ลินลี่ย์ระมัดระวังศัตรูของเขา

“ฮ่าฮ่า, ตายซะเถอะ”  บุรุษหนุ่มผมทองหัวเราะและจากนั้นร่างเกือบทั้งสี่สิบร่างโจมตีพร้อมกัน ทันใดนั้นลินลี่ย์ถูกคลุมไปด้วยพลังโจมตีฝ่ามือมีดอย่างสิ้นเชิง

“เขา...ดูแคลนข้า”  ลินลี่ย์เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวเราะเยือกเย็นในใจ

ร่างมายาเป็นหนึ่งในเก้าเคล็ดความรู้ลึกลับธาตุลม วิชาร่างมายานี้สร้างร่างที่มีกลิ่นอายเหมือนร่างหลัก  กล่าวคือคนอื่นยากจะบอกได้ว่าร่างใดคือร่างจริงร่างใดคือร่างปลอม นี่เป็นวิชาพิเศษสำหรับการหลบหนี แต่ขณะใช้โจมตี มันอ่อนแอ

วิชาร่างมายามีเพื่อใช้หลบหนีหรือใช้สู้กับนักสู้ที่มีฝีมือด้อยกว่า

ที่สำคัญร่างแยกแต่ละร่างจะมีพลังด้อยกว่าร่างหลักมากมาย

ร่างมายาของเทพชั้นสูงว่ากันในแง่พลังคงจะแข็งแกร่งกว่าเทพแท้ไม่มาก

“ฮึ่มพลังโจมตีของร่างมายาร่างเดียวคงไม่แข็งแกร่งนักหรอก แต่เมื่อผสานรวมกับอีกร่างเงาสามสิบร่างที่เหลือก็จะมีพลังมากมายแน่นอน  นอกจากนี้ยังรวมวิชาฝ่ามือมีดของร่างหลักข้าไปด้วย”  บุรุษผมทองมั่นใจ  “เจ้าผู้นี้เป็นแค่เทพแท้”

“ปัง!”  “ปัง!”  “ปัง!”

ทันใดนั้นคมมีดของฝ่ามือมีดระดมโจมตีใส่ร่างของลินลี่ย์  ลินลี่ย์ถูกโจมตียี่สิบแปดฝ่ามือ และเขาหลบได้เพียงสิบฝ่ามือ

ยี่สิบแปดฝ่ามือมีดมียี่สิบเจ็ดฝ่ามือปะทะกับเกราะชีพจรคุ้มกันและสลายไป ขณะที่เกราะชีพจรคุ้มกันของลินลี่ย์ไม่เป็นอันตรายเลย แต่ฝ่ามือที่ยี่สิบแปดฟันใส่ร่างลินลี่ย์โดยตรง

“แครก...!!”

เกราะชีพจรป้องกันเปิดออกและอกของลินลี่ย์ถูกโจมตีอย่างรุนแรง โลหิตทะลักออกมาภายนอกขณะที่กระดูกของของเขาโผล่ออกมาให้เห็น พลังโจมตีที่ฟันเปิดเกราะชีพจรป้องกันเป็นการลงมือของร่างจริงของบุรุษผมทอง

บุรุษผมทองประหลาดใจ  เกราะชีพจรป้องกันของลินลี่ย์มีพลังที่น่าทึ่ง

“สมบัติเทพชั้นสูงสำหรับคุ้มกันหรือ?”  บุรุษผมทองหัวเราะเบาๆ  “โชคดีที่เจ้าเป็นแค่เทพแท้  สมบัติป้องกันระดับเทพชั้นสูงที่เจ้าถือครองจึงไม่สำแดงประสิทธิภาพสูงสุด”  บุรุษผมทองเหยียดหยาม

“แครก...” พลังเทพในร่างของลินลี่ย์ทะลักออกและสมานรักษาบาดแผลให้เขา ขณะเดียวกันเกราะชีพจรป้องกันบนร่างของเขาฟื้นตัวทันที  ตราบเท่าที่พลังเทพของเขายังคงเหลือเกราะชีพจรคุ้มกันสามารถฟื้นฟูได้ทันที

“สมบัติเทพคุ้มกันหรือ?”  ลินลี่ย์นึกเหยียดหยามในใจ  “งั้นนี่ก็คือร่างจริง!”

จากพลังโจมตีนี้ลินลี่ย์สามารถบอกได้ทันทีว่าร่างใดที่อยู่ข้างหน้าเขาเป็นร่างจริง

“รักษาแผลเสร็จแล้ว?”  บุรุษผมทองประหลาดใจ  เขาตระหนักได้ทันทีว่าลินลี่ย์ไม่ได้ใช้สมบัติเทพประเภทป้องกันตัวแต่เป็นพลังป้องกันจากร่างหยาบ

“ฮ่าฮ่า... พลังโจมตีก็ไม่เลวและพลังหยาบสำหรับป้องกันก็ไม่เลวเหมือนกัน” ร่างทั้งสี่สิบร่างที่ล้อมลินลี่ย์พูดขึ้นพร้อมกัน  “น่าเสียดาย” หลังจากพูดเสร็จร่างเกือบสี่สิบร่างของบุรุษผมทองก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน  ตอนนี้ไม่ว่าร่างใดโจมตีก็ไม่แตกต่างมากนักสำหรับลินลี่ย์

จากการปะทะกันที่เพิ่งผ่านมาทำให้ลินลี่ย์แน่ใจว่าร่างใดเป็นร่างจริง

ความเร็วของบุรุษผมทองนั้นมากกว่าลินลี่ย์มาก เขาเปลี่ยนตำแหน่งได้อย่างต่อเนื่องขณะเข้ามาใกล้ลินลี่ย์

“เจ้าเด็กผมน้ำตาลมีพลังโจมตีธาตุหยาบและพลังป้องกันได้ดี ดูเหมือนข้าต้องฆ่าเขาด้วยพลังโจมตีวิญญาณ”  บุรุษหนุ่มผมทองคิดในใจ “ข้าขอปฏิเสธที่จะเชื่อว่าพลังป้องกันทางวิญญาณของเทพแท้จะทรงพลังมาก!”

“ตายเสียเถิดเจ้า!”  บุรุษหนุ่มผมทองใช้กระบี่ฟันอย่างใจเย็นทำให้อากาศสั่นสะเทือนเล็กน้อยขณะที่มีเสียงกระหึ่มเบาๆ ดังขึ้น

ลินลี่ย์หรี่ตา  “โอกาสมาแล้ว!”

“ครืนนน...” ดาบหนักอดาแมนเทียมของลินลี่ย์สะบัดออกด้วยวิชาดาบคลื่นสลายอย่างสุดกำลัง!

“แคล้ง!”หน้าของลินลี่ย์เปลี่ยนไปทันทีดาบคลื่นสลายของเขาไม่พบการต่อต้านแม้แต่น้อยขณะกระทบกับศีรษะศัตรู พลังโจมตีของศัตรูไม่ได้แฝงพลังวิญญาณแม้แต่น้อย

“อะไรกัน?” ลินลี่ย์รู้สึกแย่ทันที “พลังสั่นสะเทือน!”

คลื่นสั่นสะเทือนแปลกประหลาดส่งเข้าสมองของลินลี่ย์โดยตรงคลื่นสั่นสะเทือนนี้ตอนแรกปะทะเข้ากับพลังป้องกันวิญญาณของสมบัติมหาเทพเยื่อพลังใสที่รายล้อมวิญญาณเขาและแตกกระจายหายไป

ลินลี่ย์ทนรับพลังโจมตีได้  แต่ศัตรู...

“อ๊า....!”  ร่างของเทพชั้นสูงนั้นเอียงไปมาและเปล่งเสียงครางออกจากปาก

แม้ว่าเทพชั้นสูงนี้จะกลายเป็นเทพชั้นสูงด้วยตนเองและมีพลังป้องกันวิญญาณที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่ง แต่เมื่อเผชิญกับดาบคลื่นสลายของลินลี่ย์ที่สร้างขึ้นจากการหลอมรวมเคล็ดความรู้ลึกลับสองอย่างวิญญาณของเขาสั่นสะท้านและพลังจิตของเขาล่มพังทลายทันที

เขาหน้ามืดสับสนทันที

“ตาย!”ลินลี่ย์คำรามอย่างโกรธเกรี้ยวและฟันลงอีกหนึ่งดาบ

ดาบหนักอดาแมนเทียมกระแทกใส่บุรุษหนุ่มผมทองที่ยังอยู่ในอาการมึนงงโดยตรง

“ปัง!”วิญญาณของบุรุษหนุ่มผมทองไม่สามารถทนได้อีกต่อไป และล้มลงโดยตรง

“ควั่บ!” ร่างหนึ่งปรากฏออกมาจากศพของบุรุษหนุ่มผมทอง  “อีกร่างหนึ่งหรือ?”  ตาของลินลี่ย์เบิกกว้างแต่เหมือนกับว่าได้รับผลสะท้อน เขาฟันใส่อีกครั้งหนึ่ง....

เป็นวิชาดาบคลื่นสลายอีกครั้ง!

“ปัง!”ร่างนั้นล้มลงเช่นกัน

ตอนนี้ลินลี่ย์ถึงได้นั่งลง

การใช้ดาบคลื่นสลายถึงสามครั้งรวดทำให้พลังจิตของลินลี่ย์แทบหมดเกลี้ยง ความจริงเมื่อเขาใช้ดาบคลื่นสลายครั้งที่สามลินลี่ย์เริ่มรู้สึกปวดศีรษะแล้ว

“ข้ากังวลมากไป ร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ของบุรุษหนุ่มผมทองเป็นแค่เทียมเทพไม่คู่ควรให้ใช้ดาบคลื่นสลายแม้แต่น้อย” ลินลี่ย์มองร่างแยกศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นหัวเราะให้ตัวเอง “โชคดีที่เจ้าผู้นี้ตายได้ในที่สุด” ลินลี่ย์เก็บแหวนมิติเก็บของ ประกายศักดิ์สิทธิ์และสมบัติเทพของบุรุษผมทอง

และจากนั้นลินลี่ย์วิ่งออกไปอีกสองสามร้อยเมตรอดทนอาการปวดศีรษะ  เขาพบตำแหน่งที่ไม่เด่นและดึงอะเมทิสต์ออกมาใช้ทันที

“ดาบคลื่นสลายสิ้นเปลืองพลังจิตไปมากเหลือเกิน” ลินลี่ย์ส่งพลังอะเมทิสต์เข้าไปในแหวนมังกรขนดซึ่งจัดการแปลงเป็นละอองหมอกทองส่งเข้าไปในสำนึกของลินลี่ย์ ทะเลจิตสำนึกที่แห้งผากเริ่มเปี่ยมไปด้วยพลังจิตอีกครั้ง

“เฮ้อ” อาการปวดศีรษะแทบแตกบรรเทาเบาบางลินลี่ย์ระบายลมหายใจ

“เมื่อเผชิญกับเทพแท้เป็นเรื่องอันตรายจริงๆ”  ลินลี่ย์คิดย้อนไปถึงการสู้รบนั้นบอกกับตัวเอง “ถ้าบุรุษหนุ่มผมทองอาศัยแต่ความเร็วและพลังโจมตีธาตุหยาบซ้ำแล้วซ้ำเล่า  เขาคงฆ่าข้าไปแล้ว”

ลินลี่ย์รีบสรุปผลของการต่อสู้ทันที

“คนที่กลายเป็นเทพด้วยตนเองนั้นวิญญาณของพวกเขาถูกหล่อเลี้ยงและเปลี่ยนแปลงโดยกฎธรรมชาติซ้ำแล้วซ้ำเล่าดังนั้นพลังป้องกันวิญญาณจะแข็งแกร่งมากเช่นกัน บุรุษหนุ่มผมทองสามารถรับพลังโจมตีจากดาบคลื่นสลายของข้าโดยที่เขาไม่ตายดูเหมือนว่าในอนาคตข้าคงต้องระวังไว้บ้างแล้ว” ลินลี่ย์เริ่มระมัดระวังมากขึ้น

ลินลี่ย์หลบการโจมตีครั้งสุดท้ายได้อย่างหวุดหวิด  แต่อสูรคนอื่นๆ คงไม่โชคดีนัก เป็นไปได้ยังไงที่เทพแท้จะเอาชนะเทพชั้นสูงได้ง่ายๆ?

ลินลี่ย์คือคนที่หลอมรวมเคล็ดลึกลับของกฎได้สองอย่างซึ่งหาได้ยากในหมู่เทพแท้ และที่สำคัญยิ่งกว่า...ลินลี่ย์มีสมบัติมหาเทพชำรุดที่ใช้ปกป้องวิญญาณซึ่งทำให้พลังโจมตีของบุรุษผมทองสลายไปมิฉะนั้นวิญญาณของลินลี่ย์จะทนอยู่ได้ยังไง?

“พี่ใหญ่ไม่อยู่ที่นี่  บีบีก็ไม่อยู่ที่นี่”

นีซเต็มไปด้วยความแตกตื่น  นางก้าวอย่างระมัดระวังในปราสาททรายแห่งนี้ตอนนี้นางพบศพของอสูรคนหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าปราสาททรายนี้เต็มไปด้วยอันตรายคุกคามชีวิต

เงาร่างบุรุษผอมบางไร้เสียงปรากฏออกมาจากผนังทรายด้านหลังนีซ

“สาวน้อยนี่ไม่เลว  ข้าจะฆ่านางก่อน”  บุรุษผู้นั้นรำพึงกับตัวเอง  ขณะนั้นเขาฆ่าอสูรระดับเทพแท้ไปสามคนแล้ว ต่อหน้าเขาอสูรระดับเทพแท้ไม่สามารถตอบโต้ได้สักนิด  เมื่อเห็นนีซอยู่ต่อหน้าเขา  บุรุษผู้อำมหิตนี้หัวเราะกับตัวเอง  “ข้าจะจบชีวิตของเจ้าเอง”

จบบทที่ ตอนที่ 15-8 อันตรายมากมาย

คัดลอกลิงก์แล้ว