ตอนที่ 28

" ข้าเป็นลูกชายคนที่สองของเอิร์ลแองกรีแบร์แห่งอาณาเขตพระจันทร์สีน้ำเงิน"

เร็กซ์พูดอย่างเหนื่อยหน่ายเล็กน้อย เขาไม่คิดที่จะต่อต้านอีกต่อไป

ท้ายที่สุด เขาแพ้แล้ว และก็ไม่อยากตายเช่นกัน

"ลูกชายคนที่สองของท่านเอิร์ล ประสบการณ์นี้ทำให้ข้ามีความสนิทสนมกับเจ้าอยู่บ้าง"

อลันกินเนื้อย่างแล้วจิบไวน์

"แล้วจุดประสงค์ของเจ้าคืออะไร"

อลันถาม

"จิตวิญญาณธรรมชาติของเจ้า.....อย่ามองข้าแบบนั้น มันคือจิตวิญญาณธรรมชาติจริงๆ เราไม่ได้วางแผนที่จะมาที่โรสทาวน์

ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นเมืองที่ยากจนมาตลอด

หนึ่งในสายลับที่เราทิ้งไว้ที่นี่เมื่อหลายปีก่อน อ่าใช่ คนที่เจ้าฆ่าไปคนนั้น เขาบอกเราว่าโรสทาวน์ไม่เหมือนที่เคยเป็นอีกต่อไป

มีลอร์ดหนุ่มมาและมีจิตวิญญาณธรรมชาติสองดวงในเวลาเดียวกัน นั้นเป็นเหตุผลที่ข้ามาเมืองนี้ แค่......"

" เจ้าขยะนั่นกล้ำที่จะหลอกข้า !"

เมื่อเร็กซ์พูดเช่นนี้ น้ำเสียงของเขาก็มีอารมณ์และเขาพูดพร้อมกัดฟัน

"ไม่ มันไม่ได้โกหกเจ้า "

อลันส่ายหัวเมื่อได้ยินคำพูดของเร็กซ์

“ มันอาจบอกเจ้าเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงในโรสทาวน์  แต่มันไม่รู้เรื่องที่ข้ามีเหล่าสัตว์เวทครอบครองหรือกองกำลัง

ดังนั้นคงบอกได้อย่างเดียวว่า เจ้าช่างโชคร้าย แต่แล้วนี่ใช่เหตุผลจริงๆของเจ้างั้นหรือ ? ”

อลันหัวเราะเบาๆ

"ไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน เป้าหมายของข้าคือการปล้นสถานที่ร่ำรวยบางแห่ง"

เร็กซ์ส่ายหัวและพูดตอบ

เมื่อได้ยินคำตอบ อลันก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย มันเป็นแค่การปล้นธรรมดาจริงๆหรือ ?

เขารู้สึกโดยสัญชาตญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติ

" เอาล่ะ ดูเหมือนว่าเจ้าไม่มีค่าแล้ว  ขอบคุณสำหรับความร่วมมือของเจ้า "

อลันมองมาร์โคด้านข้างหมายจะฆ่าเขา

“ นายท่าน เขาเป็นขุนนาง และเป็นลูกของตระกูลใหญ่  มันจะดีกว่ามั้ย

ถ้าท่านขอให้พ่อของเขาจ่ายค่าไถ่แทนการฆ่าชายคนนี้ไปอย่างเปล่าประโยชน์ ”

มาร์โคตะลึง จากนั้นก็ก้มศีรษะลงและพูดกับอลัน

“หืม ?  มีวิธีการแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้  อลันก็รู้สึกประหลาดใจมาก

แม้ว่าเขาจะอยู่ในโลกนี้มา 16 ปีแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในดินแดนของท่านเอิร์ลเสมอมา

เขาไม่เคยเห็นสงครามและไม่ได้สัมผัสกับเรื่องดังกล่าว ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่รู้

"ใช่แล้วนายท่าน  ท่านเอิร์ลทำเช่นนี้ค่อนข้างบ่อย"

มาร์โคพูดขึ้น

ตอนนี้ อลันได้ตัดสินใจแลกเร็กซ์เป็นเหรียญทองแล้ว

แต่ประเด็นนี้ต้องถูกจัดการโดยพ่อราคาถูกของเขา

ท้ายที่สุด เขาซึ่งเป็นนายน้อยดูเหมือนจะมีสถานะไม่เพียงพอที่จะเจรจากับอีกฝ่าย

และสิ่งนี้ที่ดึงดูดความเกลียดชั่งของผู้คน ปล่อยให้ท่านเอิร์ลทำจะดีกว่า

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ อลันก็โบกมือเรียกทหารเข้ามา ส่งผลให้เร็กซ์เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง

"อ้า!! ได้โปรด ข้าไม่อยากกลับไป!  "

เร็กซ์หลั่งน้ำตาออกมา  เขาไม่อยากกลับไปยังห้องใต้ดินที่เต็มไปด้วยฝันร้ายและมีกลิ่นเหมือนอ๊วก

มันน่ากลัว!

" พวกนักโทษมีเรื่องมากมายที่จะเรียกร้อง เอาเขาลงไป!"

อลันพูดอย่างใจเย็น

และในไม่ช้า บารอนผู้น่าสงสารของอาณาเขตพระจันทร์สีน้ำเงินก็ถูกมาร์โคยัดลงไปยังห้องใต้ดินอีกครั้ง...

แม้ว่าอลันจะไม่พบสิ่งที่มีค่า แต่อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าเร็กซ์ยังมีค่าเป็นทองคำจำนวนมาก

ในตอนนี้เขาเริ่มมีไอเดียบางอย่างขึ้นมา

อย่างแรก เขากำลังจะรอให้ถนนธุรกิจเปิด หลังจากนั้น ก็จะได้รับวิญญาณธรรมชาติอันที่ 3

จากนั้นเขาก็จะเตรียมตัวกลับไปยังดินแดนของเอิร์ล

มีสองเหตุผลสำหรับเรื่องนี้ ข้อแรกคือการหาแรงงานเพิ่ม

ประการที่สอง คือการบอกท่านเอิร์ลเกี่ยวกับการกระทำของเร็กซ์

เพราะอลันรู้สึกว่าการกระทำของเร็กซ์มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับอาณาเขตพระจันทร์สีน้ำเงิน

แน่นอน ค่าไถ่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลเช่นกัน

ทั้งสองสิ่งนี้บังคับให้อลันต้องไปดินแดนของท่านเอิร์ล

เดิมที่ อลันต้องการรอจนกว่าอาณาเขตของเขาจะพัฒนาอย่างสมบูรณ์ และเขามีกำลัง

และความมั่งคั่งเพียงพอก่อนที่จะกลับไปยังดินแดนของท่านเอิร์ล

แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถรอได้นานขนาดนั้น

หนึ่งวันต่อมา อลันได้รับการแจ้งเตือนจากระบบว่าเส้นทางธุรกิจเปิดแล้ว

และเขาได้รับค่าประสบการณ์ 3,000 แต้ม และวิญญาณธรรมชาติเมล็ดถั่ว

ทันทีที่ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ  อลันพามาร์โคไปและขี่ม้าออกจากปราสาท

"นายท่าน มีอะไรหรือ?"

ตอนนี้ มาร์โคกังวลอย่างมากเกี่ยวกับทุกย่างก้าวของอลัน

ทุกครั้งที่อลันเคลื่อนไหว มันจะต้องมีเหตุการณ์บางอย่าง

"อ่า ไม่มีอะไรหรอก มันเป็นแค่จิตวิญญาณธรรมชาติอีกดวงหนึ่งที่รอให้ข้าไปรับมัน"

อลันสงบมากเมื่อพูดถึงจิตวิญญาณธรรมชาติ

แม้ว่าเพื่อนตัวน้อยเหล่านี้จะสวยงามและสูงส่ง อีกทั้งยังสามารถสร้างความมั่งคั่งจำนวนมหาศาลได้

แต่อลันก็เลิกสนใจ เนื่องจากจำนวนของพวกเขาเพิ่มขึ้น

เพียงเพราะอลันไม่สนใจ ไม่ได้หมายความว่ามาร์โคจะไม่สนใจเหมือนอลัน

ร่างของอัศวินที่สงบและมั่นคงเริ่มแกว่งไปมา และเขาเกือบจะล้มลงกับพื้น

อีกหนึ่งจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ ?!