13 การเก็บฟีโรโมนของอุซึกิ ยูงาโอะ
13 การเก็บฟีโรโมนของอุซึกิ ยูงาโอะ
อุซึกิ ยูงาโอะ? เธอมาทำอะไรที่นี่กัน?
อากิยามะ มาโคโตะ ยังไม่หมดสติ
จึงเห็นข้อความระบบทันที
ตามเส้นเวลาแล้ว ยูงาโอะ ควรจะยังเป็นอันบุภายใต้การบังคับบัญชาของโฮคาเงะรุ่นที่สาม
นั่นหมายความว่าโฮคาเงะรุ่นที่สามส่งเธอมาคอยจับตาดูเขา
มาโคโตะ ไม่ได้ตกใจอะไรมาก
เพราะพฤติกรรมช่วงหลังของเขาก็มีหลายอย่างที่อธิบายไม่ได้เหมือนกัน
ที่เขายังปลอดภัยอยู่ทุกวันนี้
ก็เพราะเขามี “คุณค่า” ต่อโฮคาเงะรุ่นที่สามนั่นเอง
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาอยากให้โฮคาเงะสนใจเขามากไปกว่านี้
เขาต้องหาทางทำให้ ยูงาโอะ เลิกสงสัย…
หรือไม่ก็หาทางให้เธอออกไป
แม้ ยูงาโอะ จะเป็นนินจาหญิงคุณภาพสูงที่ระบบนับเป็นเป้าหมายได้
แต่ตอนนี้เขาไม่อาจเสี่ยงใกล้ชิดเธอได้เลย
คิดถึงตรงนี้ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว มาโคโตะ
เขาเริ่มเจาะเข้าไปในผลการจำลองล่าสุด
รีบศึกษาความรู้และประสบการณ์ที่สะสมไว้จากการจำลองครั้งที่สอง
แล้วก็แปลกใจอย่างยิ่ง
ความรู้คาถาที่เขาได้มามันอุดมกว่าที่คิดไว้มาก
ดูเหมือนตราบใดที่เขาทำตัวเป็น “นักเขียนใหญ่” หลังสงคราม
และไม่แตะข้อมูลลับ
เขาก็ไม่มีข้อจำกัดอะไรเลย
งั้นนี่หมายความว่า…
เขาอาจหาทางเชื่อมโยงไปสู่พลังใหม่ ๆ หรือเทคโนโลยีในยุค โบรูโตะ ได้ด้วย?
ท่ามกลางคลังความรู้มหาศาลนั้น
มาโคโตะ ก็เจอทางแก้เล็ก ๆ สำหรับปัญหาตรงหน้า
ยกตัวอย่าง ตอนที่เขาพยายามเป็นนินจาแพทย์
เขาเคยพบว่านินจาบางคนมีอาการคล้ายโรคเครียดหลังผ่านศึก
ระหว่างหลับจะเกิดการสั่นไหวผิดปกติของจิตใจ
ส่งผลให้จักระในร่างไหลผิดทิศ หรือย้อนกลับ
จนทำให้ได้รับบาดเจ็บหลากหลายระดับ
และ มาโคโตะ ตอนนี้ เข้าข่ายนั้นพอดี
เขาทนความเจ็บปวดจากการหลอมรวมพรสวรรค์สายเลือด
พร้อมกับจงใจควบคุมจักระให้ไหลย้อนกลับ
ใบหน้าเขาซีดเผือด หายใจก็แผ่วลงอย่างรวดเร็ว
ใต้หน้ากากแกะของ ยูงาโอะ
เธอตกใจทันที
รีบอัดจักระลงฝ่ามือ กดเข้าที่หน้าอกเขาเพื่อตรวจร่างกาย
แม้ ยูงาโอะ จะเป็นเพียงโจนินพิเศษ
แต่เธอก็มีพื้นฐานคาถารักษาบ้าง
จากการทำงานในสงครามนินจาครั้งใหญ่
ตอนแรกเธอยังไม่เข้าใจว่าทำไมโฮคาเงะถึงส่งงานนี้มาให้เธอ
แต่ตอนนี้…เริ่มเข้าใจแล้ว
เมื่อจักระของ ยูงาโอะ ไหลเข้าสู่ร่างของ มาโคโตะ
เธอก็พบอาการจักระไหลย้อนทันที
จึงรีบจัดร่างเขาให้นอนราบ
แล้วค่อย ๆ ส่งจักระเข้าไปกดปราบความผิดปกตินั้น
การเลือกของ ยูงาโอะ ทำเอา มาโคโตะ แปลกใจไม่น้อย
เขาคิดว่าเธอจะพาเขาไปโรงพยาบาลโคโนฮะเสียอีก
แต่เขาก็เข้าใจได้ทันที
เพราะถ้าพาไปโรงพยาบาล
การที่โฮคาเงะส่งอันบุมาสอดส่องเขาก็จะถูกเปิดเผย
ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่อันบุที่มีฝีมือสมควรทำ
คิดถึงตรงนี้ หัวใจของ มาโคโตะ ก็เต้นแรงขึ้นเล็กน้อย
นี่มันโอกาสทองในการเก็บฟีโรโมนของ อุซึกิ ยูงาโอะ ชัด ๆ!
ถ้าเขารักษาสภาพนี้ไว้
ทำให้จักระปั่นป่วนและต้องเล่นเกมดึงรั้งกับจักระของเธอ
เธอก็ต้อง “สัมผัสตัวเขา” ต่อไปเรื่อย ๆ
แน่นอน มาโคโตะ ต้องระวังไม่ให้ความคิดนี้ถูกจับได้
แต่ถึงถูกจับได้จริง เขาก็อ้างได้ว่า
เขาแค่กลัวว่าเธอจะมาทำร้าย
เลยแกล้งทำเป็นบาดเจ็บเท่านั้น
ไม่มีใครนึกหรอกว่า
แท้จริงแล้วเขากำลัง “เก็บฟีโรโมน”
“โชคอยู่ในความเสี่ยง…เอาล่ะ ลุย!”
ไม่นาน การหลอมรวมพรสวรรค์สายเลือดก็เสร็จสิ้น
ร่างกายที่สั่นสะท้านของเขาค่อย ๆ สงบลง
ทำให้ ยูงาโอะ โล่งใจ
เพราะวิธีของเธอดูเหมือนจะใช้ได้ผล
แต่จักระที่ไหลย้อนในร่างของเขา
ก็ยังดื้อรั้น
เธอจึงต้องรักษาต่อเนื่อง
ครึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ยูงาโอะ เองก็เริ่มเอะใจ
เธอคิดว่า…หรือว่า มาโคโตะ แกล้งทำ
เพื่อดูดจักระของเธอโดยเจตนา?
รหัสอันบุมีข้อห้ามชัดเจน
“ภารกิจมาก่อน”
ห้ามสิ้นเปลืองจักระให้กับศัตรู ชาวบ้าน
หรือแม้แต่เพื่อนร่วมทีม
หากไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน
แต่ ยูงาโอะ เคยอ่านแฟ้มประวัติของ มาโคโตะ
รู้ว่าเขาเป็นเด็กที่พื้นเพสะอาด
น่าสงสารเสียด้วยซ้ำ
ภารกิจที่ได้รับจากโฮคาเงะก็แค่เฝ้าดูเขา
ไม่ใช่จับตาในฐานะศัตรู
ดังนั้นเธอจึงเลือกกดความสงสัยไว้
แล้วตั้งขีดจำกัดให้ตัวเองว่า
ถ้าอีกสิบ นาทีอาการไม่ดีขึ้น
เธอจะถอดหน้ากาก
แล้วพาเขาไปโรงพยาบาลโคโนฮะ
ในฐานะ “ชาวบ้านคนหนึ่ง”
แต่จังหวะนั้นเอง
จักระที่ปั่นป่วนในร่างของ มาโคโตะ
ก็ค่อย ๆ สงบลง
ยูงาโอะ ถอนหายใจยาว
จากนั้นเงียบกริบ
ก่อนจะลุกหายออกไปจากห้อง
ครู่หนึ่งต่อมา มาโคโตะ ลืมตา
ลุกขึ้นนั่ง กวาดตามองไปรอบห้องด้วยท่าทางงุนงง
เขากุมอก ไอเบา ๆ
ก่อนจะเอนตัวนอนลงบนเตียงด้วยสีหน้าเจ็บปวด
ทั้งหมดนี้ แน่นอนว่าเป็นการแสดง
เพื่อคลายความสงสัยของ ยูงาโอะ
ความจริงแล้วในใจเขากำลังตื่นเต้นจนแทบจะหัวเราะออกมา
“ภารกิจเก็บฟีโรโมนของอุซึกิ ยูงาโอะ เสร็จสิ้น!”
เขาเคยคิดว่าการเก็บข้อมูลหนึ่งชั่วโมงเป็นค่าคงที่
แต่วันนี้ เขาพบว่ามัน “ย่นเวลาได้”!
เหตุผลก็คือ ยูงาโอะ เป็นฝ่ายส่งจักระเข้ามาในร่างเขาเอง
ในฐานะคนทะลุมิติ
มาโคโตะ รู้ดีว่าในโลกนินจา
จักระไม่ใช่แค่พลังงานสำหรับร่ายคาถา
แต่มันยังเป็น “สะพานเชื่อมจิตใจ” ของผู้คน
ช่วยให้เข้าใจกันและคลี่คลายความขัดแย้ง
แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไป
มนุษย์ที่กระหายสงครามก็ใช้มันเป็นเพียง “อาวุธ”
จนลืมความหมายที่แท้จริงของมัน
ตอนนี้เขาได้ อุซึกิ ยูงาโอะ
เป็นเป้าหมายการจำลองใหม่แล้ว
มาโคโตะ แทบอดใจไม่ไหวอยากลองต่อทันที
แต่คิดถึงการที่เธอยังคงจับตาอยู่
และเขาเองก็เพิ่งมี “อาการกำเริบ” ไปหนึ่งรอบคืนนี้
เขาจึงกดความตื่นเต้นไว้ก่อน
เพราะ ยูงาโอะ ไม่เหมือนกับ เท็นเท็น
เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้
เธอมีความสัมพันธ์กับ เก็คโค ฮายาเตะ แล้วหรือยัง
ถึงยังไม่มี ความยากในการจีบเธอก็สูงกว่า เท็นเท็น หลายเท่า
แถมพรสวรรค์ของเธอ…จะคุ้มค่าพอหรือเปล่า?
คิดไปคิดมา
มาโคโตะ เลือกที่จะเก็บผลลัพธ์จากการจำลองครั้งที่สองก่อน
แล้วค่อยวางแผนอย่างจริงจัง
เรื่องการจำลองกับ ยูงาโอะ ไว้ทีหลัง
ค่อย ๆ เขาก็ผล็อยหลับไป
ด้านนอกหน้าต่าง เงาของ ยูงาโอะ
ที่เฝ้าสังเกตเขาเงียบ ๆ
ก็หายไป
เธอมุ่งหน้าไปยังหอคาเงะ
เพื่อรายงานข่าวกรอง
สรุปพฤติกรรมของ มาโคโตะ ในวันนี้
รวมถึง “อาการป่วยฉับพลัน” ที่เพิ่งเกิดขึ้น
เช้าวันถัดมา
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น อ่านรายงานของ ยูงาโอะ
หลังอ่านเสร็จ สีหน้าของเขาก็พลันเคร่งเครียดขึ้น
อากิยามะ มาโคโตะ...
มี “อาการเจ็บป่วยร้ายแรง” อย่างนั้นเหรอ?
จบตอน