12 พรสวรรค์วิชาเคลื่อนย้ายมิติ

การจำลองยังคงดำเนินไป

ตามเส้นทางที่ อากิยามะ มาโคโตะ วางไว้

[โคโนฮะ 72: ชีวิตของคุณกลายเป็นเส้นสามจุด

ระหว่างงานเขียน การฝึกกายภาพ และการวิจัยคาถา

แม้แต่ชีวิตคู่กับ เท็นเท็น ก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด]

[ด้วยการจงใจควบคุมของคุณ

เท็นเท็น ยังไม่ตั้งครรภ์

ทั้งคู่ยังอายุน้อย และคุณอ้างว่า “ไม่รีบ”]

[โคโนฮะ 74: ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป

คุณยังไม่มีทายาท]

[โคโนฮะ 76... โคโนฮะ 78...]

[โคโนฮะ 80: ปีนี้ นารูโตะ ขึ้นเป็นโฮคาเงะลำดับที่เจ็ด

เหล่านินจารุ่นใหม่ของ โคโนฮะ จะจบการศึกษาในปีถัดไป

เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่ม

และคุณ…ยังไม่มีทายาท]

[สภาพจิตใจของ เท็นเท็น แย่ลงอย่างเห็นได้ชัด

เธอแอบไปให้ ซึนาเดะ ตรวจร่างกาย

ซึ่งยืนยันว่า…เธอ “ปกติดี”]

[โคโนฮะ 81: สภาพจิตใจของ เท็นเท็น ค่อย ๆ ทรุดลง

เธอเริ่มทนไม่ไหว

และอยากพาคุณไปให้ ซึนาเดะ ตรวจร่างกาย...]

เห็นแจ้งเตือนนี้ มาโคโตะ รีบใช้โอกาสชี้นำครั้งสุดท้ายทันที

เดิมทีตามแผน เขาตั้งใจจะถ่วงเวลาไปจนถึง โคโนฮะ 85

ค่อยคิดเรื่องมีลูก

เขาเคยคิดว่านั่นไม่ยาก

เพราะในเส้นเวลาเดิม เท็นเท็น ยังโสดอยู่ถึงวัยนั้น

แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาประเมิน “สัญชาตญาณความเป็นแม่”

ของ เท็นเท็น หลังแต่งงานต่ำเกินไป

คิดอยู่ครู่หนึ่ง มาโคโตะ ก็ตัดสินใจ

ยอมให้ เท็นเท็น ตั้งครรภ์

ยังไงเสีย ก็ปิดไม่มิดต่อสายตา ซึนาเดะ อยู่แล้ว

แถมเขาเองก็ทนเห็น เท็นเท็น ซูบเซียวต่อไปไม่ไหว

“ครั้งหน้า ค่อยบอกว่าอยากรอถึงอายุ 35 ค่อยมีลูกก็แล้วกัน”

เขาคิดในใจ

และเชื่อว่า เท็นเท็น น่าจะยอมรับได้

เมื่อชี้นำเสร็จ การจำลองเดินหน้าต่อ

[โคโนฮะ 81: ในวัย 34 ปี เท็นเท็น ตั้งครรภ์ลูกของคุณในที่สุด

เธอร้องไห้ด้วยความดีใจ

และถนอมกล่อมเกลี้ยงลูกคนนี้อย่างสุดหัวใจ]

[โคโนฮะ 82: ลูกของคุณลืมตาดูโลก

คุณรู้สึกผิดที่ยื้อเวลามานาน

จึงยกสิทธิ์ตั้งชื่อให้ เท็นเท็น

และเธอตั้งชื่อว่า อากิยามะ อายาเมะ]

[ขอแสดงความยินดี การจำลองสำเร็จ!]

[กำลังคำนวณพรสวรรค์สายเลือดของ อากิยามะ อายาเมะ

โปรดรอสักครู่]

จ้องมองแจ้งเตือนสุดท้าย

มาโคโตะ ถึงกับเหม่อไปชั่วขณะ

ทำไมลูกชื่อ อากิยามะ อายาเมะ อีกแล้ว?

หรือว่า เท็นเท็น ชอบชื่อนี้จริง ๆ?

หรือถ้าเป็นลูกกับ เท็นเท็น

ก็ “ถูกกำหนด” ให้เป็นผู้หญิงชื่อ อายาเมะ เสมอ?

ความคิดนี้ทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ

เขาลองถามระบบในใจว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ครั้งนี้ระบบไม่ตอบ

ยังคงยุ่งกับการคำนวณผลลัพธ์

จริง ๆ เขาก็ไม่ได้คาดหวังคำตอบ

เพราะระบบของเขาไม่ได้ฉลาดถึงขั้นสนทนาได้

มากสุดก็แค่ยกกฎรายละเอียดมาอธิบายให้

“คงบังเอิญ…หล่ะมั้ง”

มาโคโตะ พึมพำกับตัวเอง

แล้วผลลัพธ์ก็เด้งขึ้นมา

[ขอแสดงความยินดี การจำลองสำเร็จ!

อากิยามะ อายาเมะ ได้รับและเสริมความสามารถจากคุณและ เท็นเท็น

เธอมีพรสวรรค์ ‘วิชาเคลื่อนย้ายมิติ’ ระดับย่อย

และมีศักยภาพระดับ โจนิน]

[รายละเอียดค่าสถานะดังนี้]

[คาถา: 6, ไทจุตสึ: 7, คาถาลวงตา: 4, สติปัญญา: 7, พละกำลัง: 4, ความเร็ว: 7, อึดทน/จักระ: 5, อิน: 5

พรสวรรค์พิเศษ: พรสวรรค์วิชาเคลื่อนย้ายมิติ ระดับกลาง]

[ต้องการบันทึกผลการจำลองนี้

และรับ “ต้นแบบพรสวรรค์สายเลือด” เป็นรางวัลหรือไม่?]

มาโคโตะ มองตัวอักษรนิ่งไปครู่หนึ่ง

จนลืมสนิทไปเลยว่า “ลูก” ของเขาถูกตั้งชื่อว่า อายาเมะ อีกแล้ว

นี่มันอะไรกัน…

ลูกสาวของเขามีพรสวรรค์ “วิชาเคลื่อนย้ายมิติ”!

ไม่ใช่แค่พรสวรรค์การใช้ม้วนคุมมิติผนึกสิ่งของอย่างคล่องแคล่วแบบของ เท็นเท็น

แต่เป็นพรสวรรค์สำหรับ “วิชาเคลื่อนย้ายมิติ” จริง ๆ!

ลูกสาวเขา…สุดยอดขนาดนี้เชียวหรือ!

คิดถึงตรงนี้

มาโคโตะ แทบอยากพุ่งเข้าไปในรายละเอียดการจำลอง

แล้วหอมแก้มลูกแรกเกิดของเขาสักฟอด

ตลอดสองชาติที่ผ่านมา เขาไม่เคยเป็นพ่อคน

ทว่าวินาทีนั้น เขาเหมือนได้เข้าใจ

ความรู้สึกลึกซึ้งของคำว่า

“หวังให้ลูกชายเป็นมังกร ลูกสาวเป็นฟีนิกซ์”

เมื่อเทียบกับบรรทัดคำว่า “พรสวรรค์วิชาเคลื่อนย้ายมิติ”

ค่าสถานะพื้นฐานที่สูงกว่าเขากับ เท็นเท็น เล็กน้อย

แทบไม่สำคัญเลย

นี่คือ “วิชาเคลื่อนย้ายมิติ”!

หนึ่งในสายคาถาที่โกงที่สุดในโลกนินจา

ครั้งแรกที่ปรากฏ มันแทบไร้เทียมทาน

และแม้ในสงครามสุดท้ายกับตระกูล โอซึสึกิ

มันก็ยังเป็นความสามารถสนับสนุนที่ “จำเป็น”

หากไม่มีมัน

แม้แต่ นารูโตะ แห่งหกวิถี

ก็อาจโดนโยนไปอีกมิติให้ “อดตาย” ได้เหมือนกัน

แน่นอน มาโคโตะ รู้ว่า

พรสวรรค์ของลูกสาวคงยังห่างจากระดับของ นามิคาเสะ มินาโตะ

แต่สิ่งสำคัญคือ ตอนนี้เขา “มองเห็นเส้นทาง” แล้ว!

เดิม เท็นเท็น มีพรสวรรค์ด้านการใช้คาถาม้วนคุมมิติผนึกสิ่งของอย่างชำนาญ

มันทรงพลัง ใช้การได้จริงทางยุทธวิธี

แต่ไม่ใช่ความสามารถ “ต่อสู้ตรง”

ทว่าเมื่อ มาโคโตะ ก็อปปี้พรสวรรค์ของ เท็นเท็น

แล้วกลับมาผสมผสานกันอีกครั้ง

พรสวรรค์นั้นดูจะ “วิวัฒน์”

กลายเป็นลักษณะเด่นที่ถ่ายทอดนำ

เหมือนถั่วของเมนเดล

นั่นหมายความว่า ถ้าเขายังทำซ้ำวิธีนี้ต่อไป

เขาอาจ “ขุน” พรสวรรค์วิชาเคลื่อนย้ายมิตินี้

ให้แตะเพดานสูงสุดได้!

ถึงตอนนั้น

เขาเองก็อาจกลายเป็น “ประกายแสงสีทอง” ของ โคโนฮะ

หรือแม้แต่ของทั้งโลกนินจา…

ไม่สิ ยังไม่ถูกนัก

มาโคโตะ มองโปรไฟล์พรสวรรค์ของ เท็นเท็น อีกครั้ง

แล้วเพิ่งรู้ว่าเขามองข้ามเรื่องสำคัญไป

พรสวรรค์ของ เท็นเท็น เองก็ต้อง “ไล่ระดับ” ให้ทันด้วย

ไม่อย่างนั้น การอัปเกรดพรสวรรค์วิชาเคลื่อนย้ายมิติ

จะเริ่มติดเพดานในไม่ช้า

ดูท่าฉันต้อง “เดินหน้าต่อ” กับ เท็นเท็น ตัวจริงด้วย…

เขาไม่ได้ขัดข้องกับความคิดนั้น

ถ้าต้องเลือกผู้หญิงหนึ่งคนในโลกนินจาเป็นภรรยา

เท็นเท็น คืออันดับหนึ่งของเขาแน่นอน

เหตุผลก็เพราะ “ความคุ้นเคย”

จนทำให้เขารู้สึกสบายใจ

ก็แค่…ถ้าลงหลักปักฐานกับ เท็นเท็น

แล้วไปจำลองกับสาวอื่น ๆ ต่อ จะดู “ผิดศีลธรรม” ไหมนะ…

ช่างเถอะ นั่นมันก็แค่ “การจำลอง”

มาโคโตะ สูดลมหายใจยาว

แล้วกด “แทนที่ผลการจำลอง” ทันที

เขาไม่กังวลว่างานต้นฉบับ

หรือแบบออกแบบอุปกรณ์ในผลครั้งก่อนจะหาย

เพราะตอนตั้งค่าแรกเริ่มของการจำลองใหม่

เขาล็อกให้สิ่งเหล่านั้น “เกิดซ้ำ” อยู่แล้ว

[ติีง! กำลังมอบ “พรสวรรค์สายเลือด”…

ระยะเวลาโดยประมาณ: สิบนาที]

ความรู้สึกคุ้นเคยถาโถมอีกครั้ง

คราวนี้ มาโคโตะ รีบคุกเข่านั่งสมาธิ

พยายามกดกลั้นความชาเสียวซ่านในกาย

แต่ความรู้สึกมัน “แรงผิดปกติ”

จนเหมือนร่างกายหายไป

สติของเขาร่วงหล่นสู่ “หลุมดำ”

จากสายตาคนนอก

มาโคโตะ ที่เพิ่งนั่งขึ้น

กลับทิ้งตัวลงนอนอีกครั้ง

ร่างสั่นระริกควบคุมไม่ได้

ค่ำคืนดึกสงัด

ปกติในบ้านของตัวเอง มาโคโตะ จะทำอะไรก็ได้

แต่คืนนี้ มีดวงตาคู่หนึ่ง

กำลังเฝ้าดูเขาทุกอิริยาบถในความมืด

พอเห็นความผิดปกติของร่างกายเขา

เธอก็ “เคลื่อนพริบตา” หลุดเข้าทางหน้าต่างอย่างเงียบกริบ

ปลายนิ้วซีดเรียวยาว

แตะลงบนลำคอของเขาอย่างแผ่วเบา

ในขณะเดียวกัน

หน้าต่างแจ้งเตือนใหม่ก็ผุดขึ้นต่อหน้าเขา

[ตรวจพบการสัมผัสต่อเนื่อง

กับนินจาหญิงพรสวรรค์สูง อุซึกิ ยูงาโอะ

เหลือเวลาเก็บข้อมูลให้ครบ: อีก 59 นาที...]

จบตอน