ตอนที่ 14-4 เมืองรอยัลวิง

มังกรดำทุกตัวมีผู้ขับขี่อยู่บนหลัง  ส่วนมากล้วนเป็นบุรุษ

“บุรุษยังคงเป็นชนส่วนใหญ่ที่เข้าถึงระดับเทพ”  ลินลี่ย์รำพึงกับตนเอง  ความจริงยอดฝีมือทั้งในทวีปยูลานกองทัพเรดบุดในแดนนรกหรือเผ่ามังกรดำที่นี่ บุรุษมีอัตราส่วนมากกว่าสตรีเมื่อเทียบกันง่ายๆ

สตรีมีน้อย บุรุษมีมาก

“ลินลี่ย์ อย่าเอาแต่ยืนงี่เง่าอยู่ตรงนั้นรีบตามข้ามา” บัฟเฟ็ตบินลึกเข้าไปในภูเขาโดยมีลินลี่ย์ เดเลียและบีบีติดตามเขา  เส้นทางภูเขาคดเคี้ยวลึกเข้าไปทุกที  ทุกแห่งหนในภูเขาสามารถพบเห็นที่อยู่ได้ทั้งหมดดูน่าทึ่งมาก

สำหรับเทพ การสร้างที่พักอาศัยเป็นงานที่ง่ายมาก

หลังจากบินอยู่ชั่วชณะ บัฟเฟ็ตนำกลุ่มของลินลี่ยบินขึ้นมาถึงครึ่งหนึ่งของความสูงภูเขา  พื้นที่ตรงนี้กว้างอย่างน้อยร้อยเมตรมากเพียงพอสร้างที่พักใหญ่ได้

“ในอนาคตเจ้าสามารถพักอยู่ที่นี่ได้  สำหรับที่พักเจ้าไม่ต้องการให้ข้าช่วยสร้างใช่ไหม?” บัฟเฟ็ตหัวเราะ

“ฮ่าฮ่า...” ลินลี่ย์หัวเราะเช่นกัน และจากนั้นเขากระทืบเท้าทันที

พื้นภูเขาสั่นสะเทือน และแรงสั่นสะเทือนประหลาดขยายออกไปหินจำนวนมากทยอยลอยมาในอากาศ และเชื่อมต่อกันเองอย่างเป็นจังหวะ แสงสีเหลืองเรื่อเรืองของแก่นธาตุดินพุ่งไปทุกตำแหน่งบัฟเฟ็ตจ้องมองภาพข้างหน้าอย่างประหลาดใจ

ในไม่ช้าอาคารสองชั้นพร้อมทั้งลานบ้านง่ายๆ ก็สร้างสำเร็จ

“ศิลาของแดนนรกหนักมากจริงๆ” ลินลี่ย์ระบายลมหายใจยาว

หินเหล่านี้คล้ายๆ กับอดาแมนเทียมทั้งหมดนอกจากนี้แรงโน้มถ่วงที่นี่ในดินแดนระดับสูงของแดนนรกยังมากกว่าทวีปยูลานร้อยเท่าทำให้หินแต่ละก้อนหนักพอๆ กับภูเขาย่อมๆ ในทวีปยูลาน

“ทำได้ง่ายมากและกลมกลืนดี ลินลี่ย์!  เป็นไปได้ไหมว่าเจ้าถึงระดับเชี่ยวชาญในเคล็ดแก่นธาตุดินแล้ว?”  บัฟเฟ็ตพูดอย่างประหลาดใจ

“ยังหรอก”  ลินลี่ย์ส่ายศีรษะ

บัฟเฟ็ตพูดอย่างไม่สบายใจ “ลินลี่ย์, อย่าพยายามปกปิดเลย สามารถยกของหนักมากได้ง่ายๆและใช้หินเหล่านี้ของแดนนรกสร้างบ้านได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อก้อนหินเหล่านั้นเคลื่อนไหวเหมือนของเหลว..แม้ว่าข้าจะไม่ได้ฝึกมาทางกฎธาตุดินแต่ข้าก็เคยเห็นคนที่ฝึกมาทางกฎธรรมชาติธาตุดินอยู่บ้าง”

ลินลี่ย์หัวเราะ และไม่พูดอะไรต่อไป

ความจริง ลินลี่ย์ยังไม่ถึงระดับเชี่ยวชาญในเคล็ดลับแก่นธาตุดินจริงๆ  เพียงแต่เป็นเพราะหลอมรวมกับชีพจรโลกเมื่อกระตุ้นให้มันทำงาน ก็จะมีพลังแฝงของสัจธรรมแห่งชีพจรโลกอยู่ด้วยจึงเป็นธรรมดาที่ทำให้มันดูง่าย

“เจ้าสามารถอยู่ที่นี่เผ่ามังกรดำของข้าได้โดยไม่ต้องกลัว  ข้าจะไม่รบกวนเจ้าอีกต่อไปแล้ว  ถ้าเจ้าต้องการอะไรในอนาคต  เจ้าสามารถถามข้าหรือคนอื่นก็ได้”  บัฟเฟ็ตกล่าว

“ขอบคุณ, ท่านบัฟเฟ็ต” ลินลี่ย์ยิ้ม

หลังจากบัฟเฟ็ตออกไปลินลี่ย์ เดเลียและบีบีเข้าไปในที่อยู่ของตน

“ดูเหมือนเราต้องทำโต๊ะและเก้าอี้ของเราด้วยเหมือนกัน”  ลินลี่ย์และอีกสองคนเริ่มลงมือทันที  ลินลี่ย์ควบคุมก้อนหินสั่งมันบินเข้ามาหาและจากนั้นใช้สันมือฟันโดยใช้ดาบมิติ ก้อนหินก็ถูกตัดขาดเป็นแผ่นผิวเรียบลื่น

มีดดำเล่มหนึ่งปรากฏอยู่มือของบีบีเช่นกันเป็นมีดที่ดูคมมาก

ข้างหน้าบีบีกลายเป็นโต๊ะหินอย่างรวดเร็ว  ขณะที่ทั้งสามคนทำงานร่วมกันโต๊ะหินและเก้าอี้อีกสามตัวก็สำเร็จอย่างรวดเร็ว

“เฮ้อโชคดีนะที่ข้ามีนิสัยชอบเก็บเหล้าเอาไว้ในแหวนเก็บสมบัติ มิฉะนั้นในที่อย่างนี้เราคงไม่มีอะไรดื่ม” แค่เพียงพลิกมือลินลี่ย์ก็ดึงเหล้าชั้นดีออกมา  บีบีร้องดีใจทันที “พี่ใหญ่,ท่านนำของนี่มาด้วยหรือนี่?”

“แดนนรก สถานที่แปลกใหม่”  ขณะดื่มเหล้าลินลี่ย์ถอนหายใจทันทีที่เขาเข้ามาในแดนนรก ผู้คนส่วนใหญ่ที่เขาพบเจอก็เป็นระดับเทพกันแล้ว สมาชิกทีอ่อนแอที่สุดของกองทัพเรดบุดก็เป็นระดับเทพแท้ นั่นยังไม่ต้องพูดถึง  แต่แม้แต่ที่นี่ในเผ่ามังกรดำทุกคนก็เป็นเทพกันทั้งนั้น

นี่คือโลกของเทพ

“พี่ใหญ่!  ระยะทางระหว่างเรากับทวีปบลัดริจยังอยู่ห่างไกลมากเราจะทำยังไงต่อไป?” บีบีค่อนข้างกังวล “บัฟเฟ็ตผู้นั้นบอกว่าถ้าเราเที่ยวไปอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าเราอาจจะมีชีวิตได้ไม่เกินสามวัน”

เดเลียขมวดคิ้วเช่นกัน “ไม่ต้องรีบร้อน ก่อนอื่นหาทางตั้งหลักที่นี่ในแดนนรกกันก่อน”

ลินลี่ย์พยักหน้าเช่นกัน “แดนนรกไม่ใช่ทวีปยูลาน ยอดฝีมือมีอยู่ทั่วไปราวกับเมฆบนท้องฟ้า เราไม่อาจเที่ยวไปที่ใดตามชอบใจได้  ทุกอย่างด้านนอกนั้นเราไม่รู้ภูมิศาสตร์พื้นฐานทั่วไปของแดนนรกด้วยซ้ำ”

“ก๊อก ก๊อก!” ...ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูดังขึ้น

“ข้าจะไปเปิดประตูเอง”  จากนั้นบีบีกระโจนไปดึงเปิดประตูหินขนาดหนัก ด้านหลังประตูหินมีเด็กหนุ่มผมทองดูเรียบร้อยกำลังหัวเราะและทักทายเขา  “เฮ้ หวัดดี, ข้าชื่อเคนท์อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกับพวกเจ้า”

“ข้าชื่อลินลี่ย์ เชิญเข้ามาก่อน!”  ลินลี่ย์ยืนขึ้นและทักทาย

ลินลี่ย์สามารถบอกได้ว่าเคนท์ผู้นี้เป็นระดับเทียมเทพ

“พี่ชายข้ากับข้าอยู่ด้วยกันอยู่เหนือเจ้าขึ้นไปประมาณครึ่งภูเขาเหมือนกัน ข้าได้ยินว่าเจ้าเพิ่งมาถึงแดนนรก” เคนท์มีความเป็นกันเองมาก

“เชิญนั่งก่อน นี่เป็นเหล้าดีจากบ้านเกิดข้า ลองดูสิ”  ลินลี่ย์กล่าว

“เหล้า?” ตาของเคนท์เป็นประกายและเขานั่งลงบนเก้าอี้ที่บีบีนั่งแล้ว  เขารีบดื่มแก้วหนึ่งทันที เขาปรือตาด้วยความพอใจ  “เหล้านี้ยอดเยี่ยมจริงๆ แม้ว่ายังไม่อาจเทียบได้กับเหล้าที่ขายกันในเมืองรอยัลวิง แต่ก็ดีจริงๆที่ได้ดื่มเหล้าแบบนี้”

“เมืองรอยัลวิง?” ลินลี่ย์ค่อนข้างงง

เคนท์เข้าใจทันทีและกล่าว “โอว, จริงสิพวกเจ้าเพิ่งมาถึงแดนนรก มีหลายอย่างที่พวกเจ้ายังไม่รู้... ในแคว้นไนท์บลาสของเรามีเมืองใหญ่ทั้งหมดสิบเมืองตั้งกระจายอยู่ทั่วแคว้นไนท์บลาส  เมืองที่ใกล้เราที่สุดก็คือเมืองรอยัลวิง  อยู่ห่างออกไปราวๆ สิบล้านกิโลเมตร”

ลินลี่ย์กับพวกตกใจ

สิบล้านกิโลเมตรและนั่นเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุดอีกด้วย?

“อย่างไรก็ตาม จะเข้าเมืองรอยัลวิง  เจ้าต้องจ่ายค่าธรรมเนียมหนึ่งศิลาดำ”เคนท์แค่นเสียงเบาๆ  “พวกมันโลภกันจริงๆ!”

เคนท์ถอนหายใจ “เพียงแต่, ถ้าเจ้าต้องการซื้อของหรือขายน้ำลายมังกรหรือสมบัติเทพให้เอาไปค้าขายภายในเมืองรอยัลวิงจะดีกว่า”

“การค้าขายทำกันแต่ในเมืองรอยัลวิงเท่านั้นหรือ?”  เดเลียไม่ค่อยอยากเชื่อ “เป็นเรื่องเหมาะสมแล้วกับการทำธุรกรรมขนาดใหญ่ภายในเมืองรอยัลวิง  แต่ถ้าเป็นธุรกรรมขนาดเล็กเล่า?” ขณะที่เดเลียเห็นว่านี่เป็นเหตุผลในการจัดการในทวีปยูลาน

เมืองใหญ่มีการเก็บกักได้มากกว่า  ขณะที่เมืองเล็กกว่ายังมีร้านเล็กๆ

“กล่าวโดยทั่วไปธุรกรรมเล็กๆสามารถจัดการได้โดยผู้นำท้องที่ภายในเผ่า อย่างไรก็ตามพูดโดยทั่วไปสมบัติเทียมเทพสามารถขายได้เจ็ดศิลาดำในเมืองรอยัลวิง ขณะที่ผู้นำในท้องถิ่นอาจจะให้ท่านห้าศิลาดำ”  เคนท์ไม่ใช่ชอบใจเรื่องนี้

ลินลี่ย์และพวกพ้องเข้าใจ ที่สำคัญเมืองรอยัลวิงอยู่ห่างจากที่นี่ไปเกินกว่าสิบล้านกิโลเมตร

“เดี๋ยวก่อน, ข้าได้ยินบัฟเฟ็ตบอกว่าอาวุธเทพมีราคาราวๆสิบศิลาดำ” บีบีพูดและลินลี่ย์ก็จำได้ทันที

เคทส์พูดอย่างเหยียดหยาม “เมื่อเขาพูดถึงสิบศิลาดำ เขากำลังอ้างอิงราคาขายในเมืองรอยัลวิงซึ่งเป็นราคาขายปลีก  แต่เมื่อเราขายออกไปเราจะขายได้เพียงเจ็ดศิลาดำเท่านั้น”

“เคนท์! ข้าอยากถามเจ้า  ถ้าข้าต้องการไปทวีปอื่นข้าควรจะไปยังไง?”  ลินลี่ย์ถาม

เคนท์จ้อง “ทวีปอื่น? โอวสวรรค์โปรด, ทวีปเรดบุดก็กว้างใหญ่มโหฬารอยู่แล้ว  ทั่วทั้งแดนนรกมีแคว้นรวมทั้งหมด 108แคว้น ทวีปเรดบุดของเราดูเหมือนจะมีเกือบยี่สิบแคว้นแต่ละแคว้นก็กินพื้นที่กว้างใหญ่โตโอฬารมาก จะไปทวีปอื่นนั้นทำได้ยากมาก”

ลินลี่ย์มีความคิด “ทวีปหนึ่งมีเกือบยี่สิบแคว้น ดูเหมือนเจ้าแคว้นผู้ทรงอำนาจแต่ละท่านคงจะมีสถานะสูงส่งเช่นกัน!”

ในแดนนรก สถานะของจ้าวแคว้นเป็นที่สองรองจากผู้ปกครองทั้งเจ็ด

“เฮ้อ, เหล้านี้รสชาติดีนะ” เคนท์ดื่มอีกแก้วหนึ่งจากนั้นลุกขึ้นยืน เขาหัวเราะและกล่าว “พวกเจ้าเพิ่งมาถึง ดังนั้นข้าจะไม่รบกวนพวกเจ้ามาก  ต่อไปถ้ามีอะไรที่พวกเจ้าต้องการพวกเจ้ามาตามหาข้าได้  จริงสิ..ลินลี่ย์แม่หญิงผู้งดงามข้างตัวเจ้า ต้องระวังตัวไว้ให้ดี แดนนรกมีสตรีน้อยมาก ข้าคาดว่าคงจะมีคนไล่ตามติดพันแม่หญิงที่เจ้าพามาด้วยแน่”

ลินลี่ย์และเดเลียประหลาดใจทั้งคู่

“ใครจะบังอาจ?!  ข้าจะใช้มีดของข้าฟันมันผู้นั้น!”  บีบีขึ้นเสียงไม่พอใจ

“ฮ่าฮ่า ข้าแค่บอกไว้ก่อนเท่านั้นแหละ  อย่างไรก็ตาม ข้าไปก่อนนะ”  เคนท์หัวเราะหึหึ แล้วจากออกมา

ลินลี่ย์กับเดเลียมองหน้ากันเองจากนั้นเริ่มหัวเราะ  เดเลียพูดเบาๆ  “ลินลี่ย์ ต่อไปภายภาคหน้าถ้ามีคนไล่ตามติดพันภรรยาเจ้า เจ้าจะทำยังไง?”

“ข้าจะทำยังไง?  ข้าคงไล่ฟาดคนที่เข้ามาจนแหลก” เพียงพลิกมือลินลี่ย์ก็ดึงดาบหนักอดาแมนเทียมและกวัดแกว่งอยู่สองครา

การที่ใครจะไล่ติดพันสตรีของคนอื่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นถี่จริงๆ  กับกลุ่มของลินลี่ย์ในเผ่ามังกรดำก็มีคนพอใจเดเลียอยู่เหมือนกัน อย่างไรก็ตามเดเลียเองก็ตะโกนไล่พวกเขาไป ขณะที่ลินลี่ย์จะแยกร่างศักดิ์สิทธิ์สามร่างไล่เตะไล่ต่อยพวกเขาขณะที่บีบีก็ร่วมขับไล่เตะไล่ยันพวกเขาด้วย

ในเวลาอันรวดเร็วไม่มีใครในเผ่ามังกรดำกล้ามาเกาะแกะเดเลียอีกต่อไป

พวกเขาอยู่ในเผ่ามังกรดำมาเป็นเวลาสองเดือนแล้ว  ลินลี่ย์อีกสองคนค่อยๆเพิ่มความคุ้นเคยกับสถานที่นี้

“บุรุษสองคนกำลังสู้กันเพื่อแย่งชิงสตรีคนหนึ่ง  บุรุษทั้งสองเป็นระดับเทียมเทพทั้งคู่  ไม่มีคนใดรู้วิธีโจมตีพลังวิญญาณ  ทั้งหมดที่พวกเขาทำได้คือใช้พลังหยาบสู้กัน” ลินลี่ย์แหงนหน้าขึ้นจ้องมองในอากาศเหนือเผ่ามังกรดำ  บุรุษร่างกำยำทั้งสองกำลังต่อสู้กัน

ไม่ใช่แค่ลินลี่ย์และบีบีกำลังมองเท่านั้น  ยังมีคนจำเป็นนวนเป็นพันมองดูการต่อสู้ครั้งนี้  เกือบหนึ่งในสี่เป็นประชาชนของเผ่ามังกรดำ

“เกิดอะไรขึ้นกับทั้งสองคนนั้น?  ทำไมพวกเขาถึงต้องสู้กัน?  ไม่สู้กันได้ไหม? พวกเขาแค่ถามเด็กสาวที่ชื่อแคทเธอรีนดูว่าต้องการอะไรกันแน่ไม่ได้หรือ?”  เดเลียค่อนข้างมึนงง ขณะนั้นมีร่างเด็กหนุ่มสวมหมวกฟางบินเข้ามาด้วยความเร็วสูง  บีบีหัวเราะอีกครั้ง  “พี่ใหญ่, ข้ารู้รายละเอียดสาเหตุการต่อสู้แล้ว”

“ว่าไป” ลินลี่ย์พูดอย่างสงสัย

“บุรุษผมทองชื่อเคนดิท เคนดิทและแคทเธอรีนมาจากโลกธาตุเดียวกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีมากอยู่แล้ว แต่แน่นอนว่าพวกเขายังไม่ถึงขั้นหลับนอนบนเตียงเดียวกัน”  บีบีลูบจมูกเชิดหน้าพูด  “บุรุษผมดำคือคินท์ตัน  เขาเคยเป็นมังกรเจอร์ราร์ด!”

ลินลี่ย์ค่อนข้างประหลาดใจ “เจ้าบอกว่าคินท์ตันเป็นหนึ่งในมังกรดำเจอร์ราร์ดที่พวกเขาเลี้ยงหรือ?”  เผ่ามังกรดำเลี้ยงมังกรดำเจอร์ราร์ดเพื่อศิลาดำกลุ่มของลินลี่ย์รู้เรื่องนี้

เผ่ามังกรดำมีกฎอย่างหนึ่ง ถ้ามังกรดำเจอร์ราร์ดสามารถบรรลุถึงระดับเทพและกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ อย่างนั้นพวกเขาสามารถร่วมกับเผ่ามังกรดำได้  เพราะกฎนี้มังกรดำเจอร์ราร์ดทั้งหมดจึงมีความหวังในอนาคต

“ใช่แล้ว” บีบีรีบพยักหน้า “คินท์ตันนั้นเดิมทีคือมังกรดำเจอร์ราร์ดที่ถูกเลี้ยงที่นี่  หลังจากผ่านเวลามานานมังกรดำเจอร์ราร์ดก็บรรลุเป็นระดับเทพ ก็คือคินท์ตันนั้น”

ลินลี่ย์ยิ่งสงสัย

“บางทีเพราะระยะเวลาที่นางเลี้ยงเขามานานแคทเธอรีนดูแลคินท์ตันอย่างดีมาก เมื่อคินท์ตันเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์ เขาจึงเริ่มติดพันแคทเธอรีน  มังกรดำนี้หลงรักแคทเธอรีน”บีบีเริ่มแค่นเสียง “เป็นธรรมดาที่ทำให้เคนดิทไม่พอใจ เขาจะยอมให้สตรีที่เขาชอบไปอยู่กับมังกรดำได้ยังไง  แม้ว่ามังกรดำนั้นจะอยู่ในร่างมนุษย์แล้วก็ตาม?  ดังนั้นทั้งสองเริ่มสู้กัน  เพียงแต่พวกเขาเป็นแค่ระดับเทียมเทพ  และพวกเขารู้แจ้งเคล็ดลึกลับระดับพื้นฐานเท่านั้น  พลังโจมตีของพวกเขาจึงไม่มีไม้ตายพิฆาตซึ่งเป็นเหตุผลให้การต่อสู้กินเวลานานมาก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรือสองครั้งที่การต่อสู้เช่นนี้เกิดขึ้น”

ลินลี่ย์รู้สึกพูดไม่ออก

แต่ขณะนี้เอง

จากระยะไกลมีร่างเงาชุดดำร่างหนึ่งบินอยู่เหนืออากาศไปตามแนวเขา การสู้รบของเทียมเทพทั้งสองเมื่อผู้มาใหม่เห็นเข้าก็ตกใจทันทีและบินลงมาด้วยความเร็วสูง  เมื่อเห็นเหรียญตราบนอกเสื้อของบุรุษชุดดำนี้คนที่สายตาแหลมคมร้องเตือนทันที  “อา..อสูร!”

คนดูอื่นๆของเผ่ามังกรดำที่กำลังมองดูการสู้รบทั้งหมดเงยหน้าและหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นกลัวทันที พวกเขาแตกกระจายไปตามตำแหน่งต่างๆ ทันที

“อสูร?” ลินลี่ย์เงยหน้ามองสับสน