ตอนที่ 11-23 เร็ว,ช้า?

เจ้าแม่แลชเพิลมีพลังมากมายมหาศาล  ที่เหนือทะเลทรายของสุสานเทพเจ้าชั้นที่เจ็ดลมพัดทรายในทะเลทราย ขณะที่เดลี่ ลินลี่ย์เฟนและยอดฝีมือชาวมนุษย์พร้อมด้วยบีบีและยอดฝีมืออสูรเวทยืนอยู่กับที่ในอากาศ  ทั้งหมดนั้นไตร่ตรองถึงก้าวต่อไปอย่างจริงจัง

“ถ้าเราไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย  ข้าขอเสนอให้..ยอมแพ้”  เดลี่ฝืนพูดออกมา

ยอดฝีมือคนอื่นมองหน้าเดลี่ทุกคน

“ยกเลิกอย่างนี้น่ะหรือ?”  ตาของเฟนมีร่องรอยไม่ยินยอม

พวกเขารอคอยมาพันปีสำหรับโอกาสนี้  และพวกเขาก็ผ่านชั้นที่หกมาได้แล้ว  เขาไม่ยินดีจะยกเลิกโอกาสนี้ในตอนนี้เลยจริงๆ

“เราไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย”  เดลี่ส่ายศีรษะ  “แค่เถาเส้นเดียวของนางพญาแลชเพิลก็แข็งแกร่งทนทานขนาดนี้แล้ว  และนางยังมีเถาแบบนี้เป็นพัน  ที่สำคัญมากกว่าต่อให้พวกเจ้าทำลายเถาก้านพวกนี้ได้ มันจะงอกขึ้นใหม่ได้ตามธรรมชาติ”

เดลี่มองดูรอบๆตัว  “ทุกท่าน, พวกท่านบอกข้าได้ไหม  เราจะต่อต้านความตายของเราได้ไหม?”

ลินลี่ย์และบีบีมองกันเอง

“พี่ใหญ่, ยอมเถอะ”  บีบีพูดทางใจกับลินลี่ย์  “เราไม่มีความจำเป็นต้องรีบ  อย่างแย่ก็รออีกร้อยปี  เมื่อเราทั้งสองแข็งแกร่งขึ้นแล้ว  ข้าจะขอปู่เบรุตให้เปิดอุโมงเข้าสุสานเทพเจ้าให้เฉพาะเราเท่านั้นก็ได้”

บีบีรู้สึกว่าไร้ความหวังเช่นกัน

ลินลี่ย์อดนึกย้อนกลับไปถึงฉากภาพที่น่ากลัวนับไม่ถ้วนนั้นไม่ได้  เถาก้านนับไม่ถ้วนนั้นโอบล้อมเขา  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรู้สึกที่เขาถูกรายล้อมความรู้สึกถึงอันตรายแบบนั้นสั่นสะท้านใจเขาจริงๆ

แต่ขณะนั้นเองราชสีห์ทองหกตามองหน้ากันเอง และหนึ่งในราชสีห์ทองหกตาพูดขึ้นอย่างจริงจัง  “ไม่, เรายังไม่ถึงกับหมดหวัง  เรายังมีความหวังอยู่บ้าง”

“โอว?”

ยอดฝีมือที่ลอยตัวอยู่ทุกคนจ้องมองราชสีห์ทองหกตาเหล่านั้นอย่างประหลาดใจ

“เรายังมีหวัง? เจ้าบอกว่าเรายังมีหวัง? ความหวังอะไร?”  เฟนถามทันที

ราชสีห์ทองหกตาพยักหน้า “เราสามพี่น้องยังมีไม้ตายโจมตีสูงสุดผ่านตาทั้งหกของพวกเรา  เราสามารถปล่อยรังสีหกสายอาบร่างคู่ต่อสู้ของเรามันจะช่วยทำให้คู่ต่อสู้เป็นอัมพาตและป้องกันพวกมันไม่ให้เคลื่อนไหว”

“อัมพาตเคลื่อนไหวไม่ได้?ป้องกันพวกมันไม่ให้เคลื่อนไหว” ลินลี่ย์ตกใจ

พลังโจมตีสูงสุดนี้ร้ายกาจเกินไป นั่นก็หมายความว่ามันสามารถบังคับคู่ต่อสู้ให้อยู่กับที่รอถูกเล่นงานสินะ?

ทุกคนในที่นั้นแม้แต่โอลิเวอร์และจ้าวแมงป่องเกล็ดดำที่เงียบมาตลอดมีดวงตาเต็มไปด้วยความทึ่ง

“ใช่แล้ว, ข้าจำได้เดี๋ยวนี้เอง”  โรซารี่พูดด้วยความดีใจแกมประหลาดใจ  “ข้าจำได้ว่าเมื่อเรามาถึงชั้นที่เจ็ดตอนแรกบีบีและคนอื่นดำลงไปในทรายเพื่อจับสัตว์ประหลาดตัวลูก และเป็นหนึ่งในพวกเจ้าสามพี่น้องที่ฆ่าสัตว์ประหลาดพวกนั้น  เมื่อพวกเจ้าฆ่ามันตาทั้งหกของพวกเจ้าจะปล่อยแสงสีดำรายล้อมสัตว์ประหลาดนั่นไว้การทำให้มันเป็นอัมพาตและบังคับมันทำให้พวกเจ้าฆ่ามันได้”

ลินลี่ย์และคนอื่นจำตอนนั้นได้เช่นกัน

“ถ้าเป็นกรณีเช่นนั้น  อย่างนั้นเราจะชนะได้แน่”  จ้าวแมงป่องเกล็ดดำดีใจ “ทำให้นางพญาแลชเพิลนั้นเป็นอัมพาตและจากนั้นทำลายวิญญาณนาง  เมื่อวิญญาณนางถูกทำลายนางพญาจะตายอย่างแน่นอน”

“ไม่ง่ายอย่างนั้น” หัวหน้าของราชสีห์ทองหกตาส่ายศีรษะ  “วิชาของเราไม่ใช่ว่าจะไร้เทียมทาน  วิธีที่พวกเจ้ากำลังหมายถึงนี้เราจะสามารถแช่แข็งศัตรูทุกคนที่เราเผชิญหน้าได้และจากนั้นก็ฆ่าทันทีนั่นไม่ได้ทำให้เราไร้เทียมทาน? วิชานี้ขึ้นอยู่กับพลังของศัตรู”

ลินลี่ย์และคนอื่นพยักหน้า

ถูกแล้ว  ถ้าราชสีห์ทองหกตาใช้วิชานี้สู้กับเทพก็มีแนวโน้มว่าเทพจะฆ่าพวกเขาได้อย่างง่ายดายแค่เพียงพลิกฝ่ามือ

“วิชานี้ของพวกเราตามปกติจะมีผลต่อสัตว์ประหลาดตัวลูกเป็นอย่างดีแน่นอน”  ราชสีห์ทองหกตาพูดอย่างจริงจัง  “แต่พลังของเจ้าแม่แลชเพิลแข็งแกร่งกว่าลูกของนางเป็นร้อยเท่า  เมื่อนางผ่อนคลาย  พลังของนางยิ่งใหญ่อย่างน่าประหลาด  จะทำให้นางเป็นอัมพาตเป็นเรื่องที่ยากมาก”

ราชสีห์ทองหกตาอีกสองตนพยักหน้าด้วยเช่นกัน

ลินลี่ย์และคนอื่นเข้าใจเหตุผลนี้ทุกคน

มันเหมือนกับกรงเหล็กขนาดใหญ่  อาจใช้กักขังม้าหรือวัวก็ได้ แต่ถ้าท่านใช้กรงเหล็กขนาดเดียวกันนี้เอาไปใช้ดักมังกรยักษ์ที่แข็งแกร่งมากกว่าม้าและโคเป็นร้อยเท่าพันเท่าได้หรือ?

“อย่างไรก็ตามแม้ว่านางพญาแลชเพิลจะแข็งแกร่งมาก  แต่นางก็ไม่ใช่ระดับเทพ ถ้าเราสามพี่น้องร่วมพลังกันและใช้พลังนี้ด้วยกัน  ก็มีแนวโน้มว่า.. เราจะทำให้นางพญาแลชเพิลเป็นอัมพาตได้ราวหนึ่งวินาที”  พี่ใหญ่ของราชสีห์ทองหกตาพูด

ลินลี่ย์และคนอื่นรู้สึกดีใจ

วินาทีหนึ่ง?  แม้ว่าจะดูเหมือนเป็นช่วงเวลาสั้นๆ  แต่สำหรับยอดฝีมืออย่างลินลี่ย์  หนึ่งวินาทีก็เพียงพอจะทำให้ยอดฝีมือแต่ละคนลงมือโจมตีได้เป็นสิบครั้ง

“แต่แน่นอนว่า นั่นเป็นแค่เพียงประเมิน  ที่สำคัญยังไม่มีการต่อสู้จริงจังกับนาง เรายังไม่รู้ว่าเราจะทำให้นางเป็นอัมพาตได้นานเพียงไหน”  ราชสีห์ทองหกตากล่าว

ทุกคนเข้าใจ  แต่พวกเขายังรู้อีกว่า...หากราชสีห์ทองหกตานี้สู้ด้วยกัน จะทำให้นางพญาแลชเพิลเป็นอัมพาตได้ชั่วคราวแน่นอน

“ทุกคน มีใครในพวกเรารู้สึกมั่นใจว่าจะสามารถฆ่านางพญาตัวนี้ได้ทันทีบ้าง?”

ราชสีห์ทองหกตาทั้งสามพี่น้องนี้จะสามารถช่วยให้พวกเขาที่เป็นยอดฝีมือคนหนึ่งได้รับโอกาสครั้งเดียวคำถามตอนนี้ก็คือใครมีโอกาสทำได้สำเร็จมากที่สุด

“น่าเสียดาย, เราไม่มีจอมเวทสายธาตุลม”  โรซารี่ส่ายศีรษะและถอนหายใจ  ในแง่การโจมตีเป้าหมายเดี่ยวที่ทรงพลังที่สุดที่สำคัญต้องเป็นเซียนจอมเวทสายธาตุลม ทันทีที่คมมีดมิติใช้ออกมา ตัวมันเองสามารถใช้ตัดตัวเองได้ มันจะต้องสามารถใช้ตัดนางพญาเป็นสองท่อนได้แน่นอน

ตอนนี้ยอดฝีมือทุกคนได้แต่เงียบ

“ลินลี่ย์, เจ้าล่ะ เป็นยังไงบ้าง?”  เฟนมองดูลินลี่ย์

ลินลี่ย์ยังคงเงียบ

เจ้าแม่แลชเพิลรายล้อมไปด้วยกลุ่มรากเถาที่หนาแน่น ราชสีห์ทองหกตาจะสามารถทำให้นางเป็นอัมพาตได้นานเท่าใดก็ไม่รู้  ถ้าเขาสามารถเข้าใกล้ร่างนางพญาได้เร็วนางจะหลีกพ้นจากอาการอัมพาตได้ และจากนั้นเขาจะถูกล้อมโดยเถารากนับไม่ถ้วนอีกครั้ง

เขาจะไม่มีแม้แต่โอกาสหนี

ที่สำคัญแม้ว่าดาบหนักอดาแมนเทียและกระบี่เลือดม่วงจะผสานรวมพลังกัน  ก็เพียงแต่ทำลายรากได้แค่ร้อยในแต่ละครั้ง

“พี่ใหญ่” บีบีส่ายศีรษะให้ลินลี่ย์

โอกาสสำเร็จต่ำเกินไป

“ใครก็ตามที่สามารถฆ่านางพญาได้จะเป็นคนครอบครองสมบัติวิเศษของชั้นที่เจ็ด ถ้ามีอยู่จริง ข้าคิดว่าไม่มีใครในที่นี้ที่ปฏิเสธ”  เดลี่มองดูทุกคน

ทุกคนพยักหน้า

“เรายังมีเวลาอีกสองปี  ก่อนที่จะถึงกำหนดเวลาสิบปี”  ลินลี่ย์พูดจริงจัง  “ไม่จำเป็นต้องรีบเร่งเรามาใช้เวลาคิดอีกสักหน่อยเถอะ”

ยอดฝีมือทุกคนพยักหน้า  เว้นแต่อย่างน้อยพวกเขามีความมั่นใจ  พวกเขาจะไม่เลือกโยนชีวิตทิ้งไป

…..

ทะเลทรายไร้ขอบเขต

ลินลี่ย์ลอยตัวนิ่งอยู่ในอากาศ  ตาของเขาปิด ขณะที่เขาปรับตัวเองให้เข้ากับสายลม เกี่ยวกับกฎแห่งธาตุลม ลินลี่ย์ได้รู้แจ้งความรู้ใหม่สองด้านเท่านั้นคือ ด้านเร็วและด้านช้า  ขณะนั้นเองเขากำลังปรับตัวเองให้เขากับกฎธาตุลม ดังนั้นเขาจะปรับตัวให้เข้ากับสองด้านนี้เป็นปกติ

ใจของเขากลายเป็นหนึ่งเดียวกับแก่นธาตุลม

“หืมม?”  สติของลินลี่ย์ปรากฏมีภาพอยู่ภายในใจทันที

เมื่อนางพญาแลชเพิลโจมตีครั้งแรก  รากเถานับหมื่นนับพันจะยิงออกมาด้วยความเร็วสูง  ขณะนั้นลินลี่ย์และยอดฝีมืออื่นมีความรู้สึกว่าพื้นที่โดยรอบถูกแช่แข็งทันที และรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังติดอยู่ในน้ำหรือบ่อซีเมนต์

“เวลานั้นเถาก้านของของนางพญาจะเคลื่อนไหวเป็นจังหวะที่แปลกประหลาดลึกซึ้งและลึกลับ อาจเป็นผลทำให้เกิดการแช่แข็งพื้นที่”  ใจของลินลี่ย์มีความคิดอย่างหนึ่งทันที

พื้นที่แช่แข็งในความเป็นจริงก็คือความเข้าใจด้านช้าในระดับลึกซึ้ง  ปัจจุบันนี้ลินลี่ย์ยังคงมีระยะห่างจะด้านช้าและด้านเร็ว

“เถาก้านของนางพญานั้นไวมาก แม้แต่ลูเธอร์ฟอร์ดก็ยังไม่สามารถหนีได้ทัน”  ลินลี่ย์ยังคงงงอยู่  “แต่เมื่อเถาก้านเหล่านั้นยิงพุ่งออกมา มันไวมากจนพื้นที่นั้นทำให้มันเป็นภาพเลือนราง  น่าจะเป็นการพับมิติพื้นที่ ในด้านเร็ว  แต่ทำไมมันจึงกลายเป็นว่าเถาก้านทั้งหมดรวมกันก็สามารถสร้างผลทางด้านแช่แข็งพื้นที่ได้?”

ลินลี่ย์ยังคงงง

ขณะเดียวกันลินลี่ย์เริ่มนึกย้อนภาพก้านเถาที่พุ่งออกมาโดยไม่รู้ตัวและค้นหาความลึกลับที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นอย่างระมัดระวัง

หลังจากผ่านไปนานลินลี่ย์ที่ยังยืนอยู่ในกลางอากาศ ลืมตาขึ้นทันทีเขาพลิกมือดึงกระบี่เลือดม่วงออกมาและแทงออกไปด้านนอก  ทันใดนั้น...

กระบี่เลือดม่วงนับพันปรากฏอยู่ต่อหน้าลินลี่ย์  และกระบี่ที่เลือนรางก็ทำให้พื้นที่รอบตัวมันเริ่มพร่าเลือน พลังโจมตีนี้ผสานกับความเข้าใจ ‘ย่นระยะพื้นที่’ และพลังโจมตี ‘ระลอกสายลม’  ด้วยพลังระลอกสายลมสามารถสร้างกระบี่โจมตีถึงสิบล้านสาย

“ไม่ถูกต้อง”

“ลินลี่ย์ขมวดคิ้ว”

“ถ้าข้าต้องการให้ทุกกระบี่โจมตีได้เหมือนเถาก้านนั้น กระบี่ทั้งสิบล้านที่พร่าเลือนก็น่าจะสามารถสร้างผลแช่แข็งพื้นที่ได้เป็นพิเศษอย่างต่อเนื่องได้”  ลินลี่ย์ลองสะบัดกระบี่เลือดม่วงอีกครั้ง

ใช่แล้ว

ตอนนี้ลินลี่ย์ลองกระตุ้นพลังระลอกสายลมและสร้างกระบี่สิบล้านสายทันทีเลียนแบบการโจมตีของนางพญาแลชเพิล

อีกครั้ง  อีกครั้ง

“ควั่บ”

กระบี่เลือดม่วงกลายเป็นกระบี่สิบล้านสายในกลางอากาศและสร้างประกายกระบี่ที่ยาวหลายเมตร โดยประกายกระบี่สีม่วงเริ่มครอบคลุมพื้นที่ พลังโจมตีของกระบี่ทั้งสิบล้านโจมตีได้เหมือนกับเป็นเถาก้านนับไม่ถ้วนรายล้อมไว้  และจากนั้น ในเวลาเดียวกัน กระบี่ทั้งหมดค่อยบรรจบเป็นจุดเดียวกันมีเสียงหนึ่งสามารถได้ยินได้...

“ปัง!”มิติที่ฉีกขาดปรากฏขึ้น

ลินลี่ย์ตาเป็นประกาย

“ใช่แล้ว ‘แช่แข็งมิติ’” หน้าของลินลี่ย์มีร่องรอยตื่นเต้นในที่สุด

“ในที่สุดก็สำเร็จ” โชคดีที่กระบี่เลือดม่วงสามารถบิดตัวและโค้งได้  นั่นคือเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาทดสอบเวลาโจมตีได้ครั้งแล้วครั้งเล่าและเลียนแบบการโจมตีของนางพญาแลชเพิลได้ เพียงแต่การโจมตีที่นางพญาแลชเพิลใช้นั้นมีเถาก้านนับพันรายล้อมศัตรู

แต่ด้วยการโจมตีของลินลี่ย์กระบี่เป็นสิบล้านเล่มออกมารวมที่จุดเดียวรวมพลังโจมตีทั้งหมด

“ในอดีตพลังโจมตี ‘ระลอกสายลม’ สามารถส่งกระบี่โจมตีได้ต่อเนื่อง  แต่เมื่อเปลี่ยนสภาพเป็นกระบี่สิบล้านเล่มเพราะแรงเสียดทานของสายลม กระบี่นับไม่ถ้วนไม่สามารถบรรจบรวมในจุดเดียวกันอย่างต่อเนื่องได้”  ลินลี่ย์เคยผิดหวังเรื่องนี้ในอดีต

เมื่อกระบี่ของเขาสะบัดออก ปกติจะต้องมีกระแสสายลมตามมาเพื่อสร้างเป็นกระบี่ลมสิบล้านเล่มตามมา

แต่เมื่อมีกระบี่สายลมสิบล้านเล่มบรรจบรวมกันจำเป็นต้องให้กระบี่ต้านแรงลมกันเอง หากจะกล่าวโดยทั่วไป ‘ความแตกต่างเพียงหนึ่งมิลลิเมตรอาจทำให้ความแตกต่างของระยะมีถึงพันกิโลเมตรได้’ แรงต้านพลังสายลมตามธรรมชาติก็หมายความว่าไม่สามารถสร้างกระบี่สายลมอีกสิบล้านสายได้ทันที

“แต่ด้วยการใช้จังหวะที่เฉพาะไม่เหมือนใครนี้เมื่อสร้างกระบี่สายลมนั้นทั้งหมด  ข้าสามารถทำได้”  ลินลี่ย์ประหลาดใจมาก

กระบี่สายลมทั้งสิบล้านเล่มถูกสร้างออกมาพร้อมกัน  แต่มันไม่รุนแรงมากและโดยการสุ่มแค่สายลมที่ตามมาดูเหมือนจะผ่านกันเป็นแนวโค้ง สร้างแรงเหวี่ยงที่แปลกประหลาดขณะที่กระบี่ทั้งหมดรวมกันเป็นจุดเดียวกัน

“ลักษณะเฉพาะตัวจริงๆ” ลินลี่ย์อดใจไม่ได้ถึงกับต้องถอนหายใจอย่างอัศจรรย์ใจ

แต่ลินลี่ย์ก็มีความสุขมาก

“แม้ว่าในแต่ละกระบี่ที่ของกระบี่ทั้งสิบล้านจะไม่ค่อยทรงพลังเท่าใดนั้น เมื่อกระบี่เหล่านั้นบรรจบกันเป็นหนึ่ง พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นเป็นพันเท่า” ลินลี่ย์ตื่นเต้นจัด  เมื่อกระบี่สิบล้านเล่มผสานกันเป็นหนึ่งความแหลมคมและความเร็วของกระบี่เลือดม่วงก็มากขึ้นเต็มที่

สัจธรรมแห่งธาตุลม– หมื่นกระบี่บรรจบ!

นี่คือการบรรลุสัจธรรมแห่งธาตุลมอีกระดับหนึ่ง

ในแง่พลังโจมตียังมีพลังมากกว่า ‘จังหวะของสายลม’

“เพียงแต่, นี่เป็นการโจมตีเป้าหมายเดียวมีประโยชน์ใช้สู้กับเป้าหมายเดียว” ลินลี่ย์รู้ดีว่าเมื่อกระบี่นับไม่ถ้วนนั้นผสานกัน ไม่ว่ากระบี่จะผ่านไปที่ใดเป้าหมายทั้งหมดจะถูกทำลายล้างบดขยี้เป็นผุยผง

ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนั้น การผสานพลังของกระบี่สิบล้านเล่มจะทำให้เพลังโจมตีสูงอยู่ในระดับที่น่ากลัวแน่นอน

นอกจากนี้  การโจมตีนี้ยังแฝงไว้ด้วยผลของการแช่แข็งมิติ

“ทำให้ด้าน ‘เร็ว’ นั้นจึงสามารถสร้างผล ‘แช่แข็งมิติ’ ได้ แล้วผล ‘ด้านช้า’ล่ะ?”  แม้ว่าลินลี่ย์จะประสบผลสำเร็จพัฒนาการพลังโจมตีนี้ได้  แต่เขายังงงอยู่ดี

ด้าน‘เร็ว’ และ ‘ช้า’ ของกฎธรรมชาติธาตุลมสองขั้วที่ตรงกันข้าม  แต่ดูเหมือนว่าจะมีความเกี่ยวข้องด้วยเช่นกัน

“ถ้าข้าไม่อาจค้นหาได้  อย่างนั้นข้ายังจะไม่คิดก่อน”  ลินลี่ย์อยู่ในอารมณ์ที่ร่าเริง “การโจมตีที่ทรงพลังมากที่สุดของสัจธรรมของธาตุลมสามารถทำลายสิ่งก่อสร้างได้ทุกอย่าง  ด้วยพลังโจมตีนี้  ไม่มีความจำเป็นต้องกลัวการทำลายก้านเถาใดๆอีกด้วย”

หัวใจของลินลี่ย์ยังคงเต้นแรงด้วยความมั่นใจ

สามวันต่อมา

หลังจากจดจำพลังโจมตีสัจธรรมแห่งสายลมที่ทรงพลังมากที่สุดไว้ในใจได้แล้ว ลินลี่ย์มุ่งหน้าไปหานางพญาแลชเพิลพร้อมกับยอดฝีมืออื่นทันที ครั้งนี้คนอื่นจะช่วยสนับสนุนเขาด้วยการโจมตีของพวกเขาเอง ขณะที่ลินลี่ย์เองจะต้องใช้พลังโจมตีสุดท้ายให้ได้

หลังจากบินไปได้ชั่วขณะ

“โอเอซีสข้างหน้า น่าจะเป็นตำแหน่งที่ลูกๆของนางพญาแลชเพิลมารวมตัวอยู่” เดลี่ชี้ไปที่ไกล

สถานที่ตั้งของปิรามิดดำตอนนี้ถูกล้อมด้วยทะเลสีเขียวจนกลายเป็นรูปโอเอซีส

“ฮ่าฮ่า...ข้าเองคิดว่าพวกเจ้าคงจะกลัวจัดจนหนีกลับไปที่ชั้นหกแล้วนึกไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าจะกล้ากลับมา”  เสียงที่แจ่มชัดดังสั่นสะเทือนเหนือทะเลสีเขียว  และในกลางอากาศเหนือทะเลสีเขียว   ร่างมนุษย์เรืองแสงสีเขียวมีกิ่งก้านเถานับพันกวัดแกว่งอยู่ไปมา

นางพญาแลชเพิล