ตอนที่ 11-22 งอกใหม่

เจ้าแม่แลชเพิลมีใบหน้าเหมือนเทพธิดา  แต่การกระทำของนางเหมือนกับมารร้าย

“เด็กๆ คอยจับตาเฝ้าดูทางออกให้ดี  ตราบใดที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่แม้แต่ผู้เดียวก็ตามเจ้าอย่ายอมให้พวกมันเข้าไปได้” เสียงของเจ้าแม่แลชเพิลสั่นสะท้านไปทั้งฟ้าและทันใดนั้นเสียงนั้นได้ยินลงมาถึงพื้นทรายข้างล่าง

ทั้งเถาหนวดวัชพืชและและไม้เถางอกออกมาจากใต้ผืนทรายและสิ่งก่อสร้างรูปปิรามิดปกคลุมทั้งภายในและชั้นภายนอกอีกสามชั้น

ริมฝีปากของแลชเพิลแย้มขึ้นเล็กน้อยและจากนั้นมีเสียง ควั่บ อากาศรอบตัวนางเริ่มสั่นสะเทือน

เจ้าแม่แลชเพิลกลายเป็นแนวเส้นแสงสีเขียวไล่ตามกลุ่มของลินลี่ย์ไปด้วยความเร็วสูงต้องกล่าวว่าความเร็วของแลชเพิลนั้นรวดเร็วมาก แต่ในเวลาอันสั้นกลุ่มของลินลี่ย์ก็พบว่าแลชเพิลไล่ตามหลังพวกเขามาอย่างกระชั้น

“เร็วๆ เข้า” แต่ละคนในกลุ่มของลินลี่ย์พยายามกระตุ้นเตือนให้บินด้วยความเร็วสูงสุด

“ลูเธอร์ฟอร์ดและคาร์ลอสยอดฝีมือที่แข็งแกร่งทรงพลังยังถูกฆ่าและกินในพริบตา  พลังของนางพญาตนนี้น่ากลัวจริงๆ” ลินลี่ย์รู้สึกว่าหัวใจของเขาเครียดเกร็งเช่นกัน  ก่อนนั้นเมื่อบีบีจับต้นไม้อสูรตัวลูกได้นัน  แม้ว่ามันจะสามารถล้อมจับทุกคนได้แต่ไม่มีใครตาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนอย่างลินลี่ย์และเฟนไม่ได้รับบาดเจ็บ

ความแตกต่างระหว่างต้นลูกกับต้นแม่แตกต่างกันมากมายเหลือเกิน

“พี่ใหญ่, ระวัง” เสียงของบีบีดังขึ้นในจิตใต้สำนึกของลินลี่ย์  ทันใดนั้นลินลี่ย์มองไปข้างหลังทันที  เขาเห็นเถาเขียวกึ่งโปร่งใสและหนาเท่าแขนพุ่งตรงฝ่าอากาศมาที่เขาด้วยความเร็วสูงราวกับลูกธนู

ความเร็วของลินลี่ย์นับว่าต่ำกว่าทั่วไปเมื่อเทียบกับยอดฝีมือสิบคนที่เหลือ

“ทำลาย!” ลินลี่ย์สะบัดกระบี่เลือดม่วงตัดกลับหลังและกระบี่เลือดม่วงมีประกายแสงสีม่วงดูชั่วร้าย ทำให้พื้นมิติดูบิดเบี้ยวขณะที่กระบี่ฟันลงที่เถาสีกึ่งโปร่งใส

สัจธรรมแห่งธาตุลม– จังหวะสายลม ระดับสอง!

ลินลี่ย์มีความรู้สึก..คล้ายกับตอนที่เขาเป็นเด็ก เขาพยายามใช้ขวานตัดโค่นต้นไม้

“ปัง” กระบี่เลือดม่วงจมเข้าไปในเถาหนวดเถา แต่พลังฟันเต็มแรงของลินลี่ย์เพียงแต่ตัดเข้าไปได้ 80% ของความหนาของเถา  ขณะเดียวกันลินลี่ย์รู้สึกได้ทันทีว่าเอวของเขาถูกรวบไว้แน่น เถารวบตัวมันเองรอบลินลี่ย์แล้ว

“มันไม่ถูกทำลาย?”  ลินลี่ย์ประหลาดใจ

ลินลี่ย์รู้ว่าพลังโจมตีเต็มที่ของกระบี่นี้มากมายขนาดไหน  แต่เถาหนวดเพียงเถาหนวดเดียวของเจ้าแม่แลชเพิลก็มีความน่ากลัวถึงระดับนั้นแล้ว ลินลี่ย์ไม่คิดอะไรอีกต่อไปและกระบี่เลือดม่วงที่อ่อนหยุ่นในมือของเขาเริ่มสั่นสะเทือน

สัจธรรมแห่งธาตุลม– ระลอกลม!

ในแทบจะทันทีกระบี่เลือดม่วงที่ฝังเข้าไปในเถาหนวดสั่นสะเทือนมากกว่าหมื่นครั้งและเลื่อยตัดผ่านเนื้อเถาหนวดที่ยังเหลืออีก 20%ทันที

แต่ขณะที่ลินลี่ย์ตัดเถาหนวดแรกขาดความเร็วของเขาก็ได้รับผลกระทบ เถาหนวดอีกเป็นร้อยกวาดเข้าหาลินลี่ย์พยายามล้อมลินลี่ย์ ลินลี่ย์หน้าซีดทันที  “แค่เถาหนวดเดียวก็ยากจะทำลายแล้วแต่นี่เป็นร้อยเถาหนวด..”

เถาหนวดเป็นร้อยนั้นโอบล้อมลินลี่ย์ได้ในพริบตาและคนที่หนีนำหน้าเขาไปก่อนรู้สึกใจสั่นสะท้าน

นี่เคยเกิดขึ้นมาครั้งหนึ่งแล้ว  ไม่นานนี้ ลูกเธอร์ฟอร์ดและคาร์ลอสถูกเถาหนวดเหล่านี้โอบล้อมและผลก็คือ...พวกเขาไม่เหลือแม้แต่กระดูก ลินลี่ย์เป็นยอดฝีมือที่มีพลังโจมตีที่รุนแรงที่สุดในกลุ่มนี้  ถ้าแม้แต่ลินลี่ย์ก็ตายยอดฝีมือที่เหลือจะทำอะไรได้

“พี่ใหญ่!”บีบีร้องเรียกด้วยความหวาดกลัว และขณะเดียวกันเขาไม่สนใจอันตรายหันกลับเข้ามาหาลินลี่ย์ทันที

“ควั่บ” บีบีเปลี่ยนสภาพเป็นแสงสีดำขณะบินด้วยความเร็วสูง

ในชั่วขณะเดียวกันกับที่เถาหนวดเป็นร้อยโอบล้อมเขาไว้ ในมืออีกข้างของลินลี่ย์มีดาบหนักอดาแมนเทียมปรากฏขึ้น ตอนนี้ลินลี่ย์มีดาบหนักอดาแมนเทียมในมือขวาและกระบี่เลือดม่วงในมือซ้าย  ดาบหนักอดาแมนเทียมสับลงด้วยท่าทางเหมือนสง่างาม  แต่ในความจริง มันพุ่งออกมาราวกับสายฟ้า

สัจธรรมแห่งธาตุดิน– พลังชีพจรโลก คลื่น 64 ชั้น

คราวนี้เขาทุ่มใช้พลังเต็มที่

“ทำลายมันให้กับข้า!!!”  หน้าของลินลี่ย์ดุร้าย

ลินลี่ย์ถูกเถาหนวดหนารายล้อมไว้ทั่วและเฉพาะในพื้นที่ข้างหน้าเขาก็มีเถาหนวดหลายสิบขวางหน้าเขาไว้ไม่ให้ไปข้างหน้าได้  กักเขาไว้ภายในร่างแหของมัน

เถาหนวดหญ้านับสิบถูกดาบอดาแมนเทียมฟาดใส่ล้วนสั่นกันหมดมันอ่อนยืดแต่ทนทาน ยืดหยุ่นต่อแรงสั่นสะเทือนได้ แม้ว่าลินลี่ย์จะโจมตีเต็มแรงด้วยพลังชีพจรโลกคลื่น 64 ชั้น แต่ก็มีเถาหนวดหญ้าราวๆสิบที่ขวางทางดาบหนักอดาแมนเทียมถูกขยี้เหลือแต่เศษ  ขณะที่อีกราวๆ สิบยังเหลืออยู่

“ควั่บ!”

ประกายสีม่วงตัดเถาหนวดอีกสิบเถาหนวดข้างหน้ามันแทบจะกลายเป็นของเปราะบางและถูกกระบี่เลือดม่วงตัดขาดได้ทันที

“ควั่บ!”ลินลี่ย์ฉวยโอกาสบินออกมาจากรูโหว่ที่เขาสร้างไว้ทันที

“พี่ใหญ่” บีบีบินเข้ามาหาทันที “เร็วเข้า,  ขึ้นหลังข้า”

บีบีแปลงร่างจนมีขนาดใหญ่ขึ้นและลินลี่ย์กระโจนขึ้นหลังบีบีโดยไม่ลังเลใจแม้แต่น้อย  และบีบีเร่งความเร็วมากขึ้นทันที  บีบี เดลี่และเฟนไวที่สุดในกลุ่ม  และตอนนี้บีบีเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด  เขาหลบกิ่งเถาหนวดที่ไล่มาด้านหลังพวกเขาได้อย่างว่องไว

“เฮ้อ”ถึงตอนนี้ลินลี่ย์จึงค่อยระบายลมหายใจยาวได้

ตอนนั้นความรู้สึกที่ถูกเถาหนวดหญ้ารายล้อม  คล้ายจะถึงวาระสุดท้ายจริงๆ

เพื่อจะไล่ตามลินลี่ย์  เจ้าแม่แลชเพิลยอมสละไม่ไล่ตามคนอื่น นอกจากนี้หลังจากเห็นสถานการณ์อันตรายของลินลี่ย์แล้ว  คนอื่นได้รับรู้เป็นบทเรียนและฉลาดขึ้น

“เร็วเข้า, โอลิเวอร์ ขึ้นมาบนหลังของข้า”  ราชสีห์ทองหกตาตะโกน ขณะที่ราชสีห์ทองอีกตัวหนึ่งตะคอกเร่งรัดโรซารีที่อยู่ใกล้ด้วยเช่นกัน  บรรดายอดฝีมือเหล่านี้ คนที่ไวที่สุดคือบีบีเฟน และเดลี่ และรองลงมาจากพวกเขาก็คือราชสีห์ทองสามตา, ถูลี่และจ้าวแมงป่องเกล็ดดำ

ขณะที่ลินลี่ย์,โอลิเวอร์และโรซารี่ พวกเขาช้ากว่าเล็กน้อย

โอลิเวอร์ฝึกกฎธรรมชาติธาตุแสงและลินลี่ย์ฝึกกฎธรรมชาติธาตุลม  ทั้งคู่ก็นับว่าไวมากแล้ว  นอกจากนี้ โอลิเวอร์ยังผสานธาตุมืดกับธาตุแสงเข้าด้วยกัน  ขณะที่ลินลี่ย์เป็นนักรบเลือดมังกร..แต่เมื่อเทียบกับบีบี เฟน ถูลี่และราชสีห์ทองหกตาแล้ว  ทั้งสองคนยังคงช้ากว่า

“จ้าวแมงป่องเกล็ดดำนี่รวดเร็วจริงๆ”  หนึ่งในราชสีห์ทองหกตาพูดตามปกติขณะบิน

จ้าวแมงป่องเกล็ดดำปกติจะเป็นเผ่าพันธุ์อสูรเวทระดับเก้า  มันค่อนข้างเหลือเชื่อมากแล้วที่จ้าวแมงป่องเกล็ดดำนี้จะเข้าถึงความเป็นเซียนระดับสูงได้  ความเร็วของเขา รวดเร็วมาก นับว่าน่าทึ่งจริงๆ

ยอดฝีมือทั้งสิบเอ็ดบินหนีด้วยความเร็วสูง  และในที่สุดเจ้าแม่แลชเพิลก็เลิกไล่ตาม

“เมื่อครู่นี้ดาบของมนุษย์หนุ่มน้อยแปลกประหลาดมาก” เจ้าแม่แลชเพิลจ้องมองดูกลุ่มของลินลี่ย์หายลับตาไป  “แค่ฟันใส่เพียงครั้งเดียว เขาทำลายกิ่งเถาหนวดของข้าได้เกินกว่าสิบ  แต่สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดก็คือ  แม้แต่กิ่งเถาหนวดอื่นที่ดาบของเขาฟันผ่านจะไม่แตกกระจายก็ตามแต่ก็ได้รับความเสียหายมากมาย นั่นแค่เพียงหนึ่งในสิบของพลังปกติ”

“เฮ้อ เราพักกันก่อน”  เดลี่กล่าว

ยอดฝีมือทั้งสิบเอ็ดไม่กล้าลงที่พื้นทรายพวกเขาได้แต่ลอยตัวอยู่ในกลางอากาศเห็นได้ชัดว่าแลชเพิลทำให้กลุ่มนี้ต้องหวาดหวั่นขวัญผวาจริงๆ

“นางพญาตนนี้ร้ายกาจเอามาก”  เฟนพูดพลางขมวดคิ้ว “แม้แต่ลูเธอร์ฟอร์ดและคาร์ลอสยังถูกฆ่าในทันที  และจากนั้นยังไล่ตามเราอีกด้วย  ข้ารู้สึกกังวลมากจริงๆ”

ตอนนี้ทุกคนพักกันแล้ว

เมื่อพวกเขากำลังหนีก่อนนั้น  พวกเขาไม่กล้าผ่อนคลายความระมัดระวังแม้แต่น้อย

“ลินลี่ย์ ข้าเห็นว่านางพญานั้นโจมตีใส่เจ้า เจ้าคิดว่ายังไงบ้าง?”  ถูลี่มองดูลินลี่ย์

หน้าของลินลี่ย์ดูบิดเบี้ยวเคร่งขรึม

ฉากภาพก่อนหน้านั้นอันตรายมาก  ลินลี่ย์ส่ายศีรษะและพูดอย่างเคร่งขรึม “นางพญานี้อันตรายยิ่งกว่าอสูรจ้าวอัคคีมาก  เมื่อข้าโจมตีมันด้วยกระบี่เลือดม่วง  ข้าต้องใช้พลังเต็มที่ก็ยังไม่สามารถตัดทำลายกิ่งเถาหนวดนั้นได้.. นี่.. ท่านต้องเข้าใจ กิ่งเถาหนวดนี้มีเป็นพัน”

“แม้เจ้าฟันแล้วก็ยังไม่สามารถทำลายมันได้หรือ?”  หน้าของนักสู้ทุกคนเปลี่ยน

ทุกคนรู้ว่านักรบเลือดมังกรนั้นแข็งแกร่งเพียงไหน  แม้ว่าจะรวมพลังกับสัจธรรมแห่งธาตุลม  ลินลี่ย์ก็ยังไม่สามารถตัดผ่าน

“ตอนนั้นเมื่อกิ่งเถาหนวดพวกนั้นโอบล้อมเจ้าไว้ลินลี่ย์ เราทุกคนเป็นห่วงมาก เจ้าทำลายออกมาได้ยังไง?  เพราะเถาหนวดนั่นแข็งทนขนาดนั้นมันต้องเป็นเรื่องยากมาก”  เดลี่ถามและยอดฝีมือที่อยู่ใกล้ๆ มองดูลินลี่ย์

ตอนนี้ประสบการณ์เป็นเรื่องที่สำคัญมาก

ลูเธอร์ฟอร์ดและคาร์ลอสถูกเถาหนวดของนางพญาล้อมไว้และทั้งคู่ตาย มีแต่เพียงลินลี่ย์ที่หลบออกมาได้

“การหลบหนีออกมาได้ของข้าเป็นการเสี่ยงอย่างมาก”  ลินลี่ย์ยอมรับอย่างเปิดเผย “กิ่งเถาหนวดจำนวนมากโอบล้อมข้าไว้  และในสถานการณ์เช่นนั้นข้าต้องทุ่มเทกำลังทั้งหมด” ลินลี่ย์ฝืนหัวเราะ “ดังนั้นข้าใช้ดาบอดาแมนเทียมทันที ผสานกับกระบี่อีกเล่มหนึ่งในการโจมตี”

“ตอนแรกข้าใช้ดาบหนักอดาแมนเทียบด้วยวิชาสัจธรรมแห่งธาตุดินใช้ท่าเดียวกับที่สามารถฆ่าอสูรจ้าวอัคคี” ลินลี่ย์ส่ายศีรษะ “พลังดาบที่ทรงพลังที่สุดของข้าพอที่จะทำลายกิ่งเถาหนวดได้สิบเถาหนวดเท่านั้น”

“แต่เรื่องแปลกก็คือ...เมื่อข้าสะบัดกระบี่เลือดม่วงตาม ข้าสามารถตัดกิ่งเถาหนวดอีกสิบเถาหนวดได้อย่างง่ายดาย  และจากนั้นข้าจึงฉวยโอกาสหนีออกมาได้”  ลินลี่ย์กล่าว

ก่อนนั้นเมื่อลินลี่ย์ใช้กระบี่เลือดม่วงตัดเถาหนวดนั้นในตอนแรก  เขาไม่สามารถทำลายได้  แม้ว่าจะฟันเต็มกำลังก็ตาม  แต่ครั้งนี้ เขาสามารถตัดได้ถึงหลายสิบเถาหนวด

“นั่นเป็นไปได้ยังไง?”  คนอื่นๆ งงเช่นกัน

ลินลี่ย์ไม่มีเวลาที่จะพิจารณาถึงปัญหานี้ขณะที่พวกเขากำลังหนี แต่ตอนนี้ลินลี่ย์เข้าใจได้ทันทีหลังจากที่เขาคิด  “ใช่แล้วสัจธรรมแห่งธาตุดินอาศัยคลื่นสั่นสะเทือนโจมตีใส่ศัตรู  เถาหนวดประมาณสิบกว่าเถาหนวดที่อยู่ต่อหน้าข้าถูกแรงสั่นสะเทือนของข้าบดขยี้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย  มีแนวโน้มว่าอีกสิบกว่าเถาหนวดด้านหลังแม้ว่าจะไม่ถูกทำลายสิ้นเชิง แต่ก็น่าจะได้รับความเสียหายภายใน”

เมื่อมันได้รับความเสียหายภายในจึงไม่มีความทนทานได้อีกเป็นเรื่องธรรมดา

ตามมาด้วยการโจมตีอย่างสุดกำลังของกระบี่เลือดม่วงจึงไม่ใช่เรื่องยากเกินไปที่จะทำลายเถาหนวดอีกนับสิบได้

“พอแค่นั้นก่อน สิ่งที่เราจำเป็นต้องคิดก็คือ... เราควรจะรับมือนางพญานั่นได้ยังไง..ถ้าเราไม่กำจัดนางพญานั่น ก็มีแนวโน้มว่าเราจะผ่านไปที่ชั้นที่แปดไม่ได้”  เดลีพูดอย่างจริงจัง

ยอดฝีมือทุกคนพยักหน้า

“เราควรจะทำยังไง?”  ทุกคนขมวดคิ้วครุ่นคิด

หนึ่งในสามราชสีห์ทองหกตาพูดขึ้น  “เท่าที่ข้ารู้ เมื่อเถาหนวดหรือเถาของต้นไม้อสูรถูกทำลายมันยากที่จะงอกขึ้นใหม่ได้  ต้นไม้อสูรชั้นสูงจะมีเถาหนวดที่แข็งแรงและยืดหยุ่นกว่ามาก  แต่ว่าแข็งกว่าและงอกขึ้นใหม่ได้”

“แน่นอนสิ่งที่เราสามารถทำคือ แบ่งกันโจมตีหลายครั้งกำจัดเถาหนวดให้ได้สองสามเถาหนวดในการโจมตีแต่ละครั้ง  ในที่สุด.. เมื่อนางพญาหมดเถาหนวดที่จะใช้เราก็สามารถฆ่านางตามต้องการได้ไม่ใช่หรือ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของราชสีห์ทองหกตา  ลินลี่ย์ เฟน และคนอื่นพยักหน้ากันทุกคน

ถ้าทุกคนรวมกำลังและใช้เวทต้องห้ามและพลังโจมตีสูงสุดของทุกคนพร้อมกัน  พวกเขาแน่จะทำลายเถาหนวดได้สองสามเถาหนวด  เมื่อเจ้าแม่แลชเพิลไล่ล่าพวกเขา  พวกเขาจะหนี แต่เมื่อนั้นพวกเขาโจมตีนางอีก...

เพื่อลดจำนวนกิ่งเถาหนวดพวกเขาก็จะลงจัดการนางพญาได้

เพียงย่างก้าวช้าๆหนึ่งก้าวต่อหนึ่งครั้ง พวกเขาจะมีโอกาสทำได้สำเร็จ

“ทำไม่ได้” บีบีส่ายศีรษะ

ยอดฝีมือทั้งกลุ่มมองดูบีบีอย่างสับสน  บีบีส่ายศีรษะและกล่าว  “ก่อนนี้เมื่อข้าเข้าไปช่วยพี่ใหญ่ข้าเห็นชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากพี่ใหญ่ทำลายกิ่งเถาหนวดไปแล้วและหนีขึ้นหลังข้า   กิ่งเถาหนวดเหล่านั้นกลับงอกอีกครั้ง  และความเร็วในการงอกรวดเร็วมาก  ช่วงเวลาสั้นๆ มันก็งอกอย่างสมบูรณ์

“เป็นไปได้ยังไง?”  ราชสีห์ทองสามตาไม่อย่างจะเชื่อ

“เป็นไปไม่ได้!  เป็นไปไม่ได้แน่นอน!”  ราชสีห์ทองหกตาส่ายศีรษะ

“แต่นี่คือสิ่งที่ข้า  บีบีเห็นมาด้วยตาตนเอง  จะผิดพลาดไปได้ยังไง?”  บีบีเถียง “นอกจากนี้ เรื่องแบบนี้ข้าจะเอามาโกหกได้ยังไง?”

ราชสีห์ทองหกตาทั้งสามได้แต่เงียบ  พวกเขาเชื่อกันหมดว่า...ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้บีบีไม่มีทางโกหก แต่สามพี่น้องเผชิญกับต้นไม้อสูรแบบนี้มาแล้วในอดีตและพวกเขารู้ข้อมูลบางอย่างของต้นไม้นี้

“ไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไร, แต่ความจริงที่ว่าเถาหนวดของนางพญานี้คงมีความสามารถงอกใหม่ได้”  เดลี่พูดเคร่งขรึม  “เราจำเป็นต้องหาวิธีฆ่าตัวนางพญานี้ให้ได้”

ทุกคนเงียบ

กิ่งเถาหนวดมีความทนหนามาก แม้แต่พลังเต็มที่ของลินลี่ย์ใช้ฟันด้วยกระบี่เลือดม่วงก็ยังไม่ขาดในทีเดียว  ส่วนที่แย่ที่สุดก็คือ... กิ่งเถาหนวดของนางพญานี้สามารถงอกใหม่ได้เอง

จะทำอย่างไรดี?

ความตายของลูเธอร์ฟอร์ดและคาลอสยังคงปรากฏอยู่ในใจของยอดฝีมือทุกคน