ตอนที่ 9-46 คำสั่ง

บุรุษตาเดียวผมแดงพาพวกนักเลงคุมทาสออกจากเรือบรรทุกทาส  ขณะที่พีลและคนหัวโล้นอีกคนยืนเฝ้าดาดฟ้าสนทนากันตามปกติขณะชำเลืองมองเรย์โนลด์เป็นครั้งคราว

“พีล, พรุ่งนี้เราจะไปถึงเมืองหลวงกันแล้วถึงตอนนั้นเราจะส่งพวกทาสออกไปและคงมีเวลาว่างทำอะไรดีๆ กัน ใช้เวลาทุกวันบนเรือนี่ช่างน่าเบื่อยิ่งนัก”  บุรุษหัวโล้นบ่นด่าเบาๆ

พีลก็เริ่มหัวเราะเช่นกัน

แต่ขณะนั้นพีลได้ยินเสียงคำรามที่น่ากลัวจากอสูรเวทตนหนึ่ง...

“โฮววว!”  ทันใดนั้นงูเพลิงขนาดมหึมาน่ากลัวตัวหนาเท่าถังน้ำระเบิดออกมาจากในห้องเรือ แรงระเบิดทำให้เกิดรูข้างเรือ

อสรพิษเพลิงตัวมหึมาขนาดเท่าถังบรรจุน้ำยาวเกินกว่าร้อยเมตรส่งเสียงคำรามม้วนตัวรอบลำเรือทาสไว้ ส่งผลให้เกิดเพลิงลุกไหม้ทันที  ขณะเดียวกันอสรพิษเพลิงยังโจมตีใส่ภายในเรือและระเบิดทะลวงทะลุเรือทั้งลำ นอกจากทาสราวๆ สิบคนที่อยู่ท้องเรือถูกเผาจนตายแล้วทาสเป็นร้อยคนแตกตื่นหนีออกมาทางช่องที่อสรพิษเพลิงสร้างไว้

“ปัดโธ่เว้ย, ไอ้รูปหล่อนั่น!”  พีลพูดพลางสีหน้าเปลี่ยน

“เร็วเข้า!  จับเขาให้ได้!”

บุรุษหัวโล้นทั้งสองคนวิ่งเข้าไปในห้องของเรย์โนลด์ทันที  ขณะนั้นพวกเขาไม่สนใจทาสธรรมดาแม้แต่น้อย แต่อสรพิษเพลิงขนาดมหึมาพุ่งเขาโจมตีทั้งสองคนทันที

“แม่มันเอ๊ย. อสรพิษเพลิง  ระวังให้ดี!”  พีลและสหายอีกคนต่างกังวลทั้งคู่

เวทธาตุไฟระดับเจ็ด– อสรพิษเพลิง!

นี่คือเวทที่ทรงพลังที่สุดที่เรย์โนลด์ร่าย  อสรพิษเพลิง ถ้าเวทนี้ก้าวหน้าไปอีกระดับ มันจะกลายเป็นเวทระบำอสรพิษเพลิง เวทระดับแปด  ระบำอสรพิษเพลิงจะสร้างอสรพิษเพลิงสำหรับโจมตีได้ถึงเจ็ดตัวและอุณหภูมิของอสรพิษเพลิงจะร้อนแรงมากกว่า สำหรับอสรพิษเพลิงนั้นก็ยังมีพลังมากมายอยู่ดี

นักรบระดับเจ็ดเกือบทั้งหมดไม่กล้าสู้กับมันโดยตรง

เจ้าโล้นพีลหลบหลีกพลังโจมตีของอสรพิษเพลิงอย่างคล่องแคล่วเหมือนกับปลา ขณะเดียวกันก็เคลื่อนขึ้นหน้าไปยังที่ซึ่งเรย์โนลด์อยู่แต่เดิม  ในห้องนั้นพีลไม่เห็นอะไรอื่นนอกจากเถ้าถ่าน  คนคุมทาสสองคนดำไหม้เป็นตอตะโกและมีช่องโหว่ใหญ่สองช่องที่ผนัง

เห็นได้ชัดว่าเรย์โนลด์หนีไปทางช่องทั้งสองนี้

“อ๊า อ๊า!!” เสียงร้องโหยหวนใกล้ๆสามารถได้ยินชัด บุรุษโล้นอีกคนไม่สามารถหลบอสรพิษเพลิงได้พ้น   ทันทีที่มันเฉียดผ่านมนุษย์อสรพิษเพลิงจะม้วนตัวรัดเขาทันที  ปราณคุ้มครองตัวของบุรุษโล้นหมดไปอย่างรวดเร็วและกลิ่นของเนื้อไหม้เริ่มโชยออกมา

เมื่อเห็นแบบนี้สีหน้าของพีลถึงกับเปลี่ยน

“เดล!!!”พีลแทบเป็นบ้า  “เจ้าบัดซบเอ๊ย”

ตอนนี้ทาสหลายคนที่หลบหนีออกมาจากท้องเรือเริ่มแตกหนีไปในทิศต่างๆอย่างบ้าคลั่ง  หลังจากถูกจับมาเป็นทาสพวกเขารู้สึกสิ้นหวังอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้พวกเขาทุกคนมีความหวังอีกครั้งหนึ่ง พวกเขาหนีไปอย่างบ้าคลั่ง

พีลพุ่งออกมาจากช่องโหว่ทั้งสองนั้นและใช้พลังกระโดดสุดกำลังขึ้นฝั่งอีกด้านหนึ่ง

“ไอ้รูปหล่อบัดซบ”พีลจ้องดูเรือทาสในแม่น้ำโบนี่ ที่มอดไหม้และจมลงอย่างช้าๆและยังมีเพลิงลุกไหม้ต่อไป น้ำเต็มไปด้วยควันไฟ เรือนี้จบสิ้นแล้ว

“พีล, เดล!”  เสียงคำรามดังลั่นมาแต่ไกล

บุรุษผมแดงตาเดียววิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว  ตาเดียวของเขาเต็มไปด้วยความโกรธจนพูดไม่ออก  เขาถลึงตามองพีลคำรามลั่นด้วยความโกรธ  “พีล, มันอยู่ไหน?  ไอ้จอมเวทนั่นมันอยู่ไหน?”

“ใต้เท้า!  จอมเวทนั่นร่ายเวทอสรพิษเพลิง ไม่รู้ว่าเขาหนีไปที่ใด  เดลตายแล้ว” พีลก็โกรธเหมือนกัน

บุรุษตาเดียวหอบด้วยความโกรธ

อสรพิษเพลิงสามารถจัดการกับนักสู้ระดับเจ็ดได้  แต่ถ้ามันอยู่ต่อหน้าบุรุษตาเดียว เนื่องจากเขามีพลังนักรบระดับแปดเขาสามารถทำลายอสรพิษเพลิงและจับเรย์โนลด์ได้ทันที

นี่คือเหตุผลที่องค์การค้าทาสของเขาส่งเขามา  นักรบระดับแปดคนเดียวที่รับภารกิจนี้

แต่บุรุษตาเดียวคาดไม่ถึงเลยว่าหลังจากเขาสั่งสอนให้บทเรียนจอมเวทไปแล้ว  เขายังจะกล้าทำแบบนี้กับเขา

“เร็วเข้า ไปจับมันเอาตัวจอมเวทนั้นกลับมา” บุรุษตาเดียวตะโกนใส่คนคุมทาสรอบๆ ทันที “พวกเจ้าทั้งสิบคนแยกย้ายกันค้นหาทั้งในที่ทวนแม่น้ำ และตามน้ำ  พวกเจ้าอีกสิบสองคนอยู่ที่นี่ค้นหาบริเวณใกล้เคียง พวกเจ้าต้องเอาตัวจอมเวทกลับมาให้ข้า เร็วๆ เข้า!”

“ขอรับ, ใต้เท้า!”

นักเลงคุมทาสพากันโกรธและแยกย้ายกันไปทุกทางกำลังส่วนใหญ่ของพวกเขาจะเน้นค้นหาพื้นที่รอบๆ ขณะที่มีเพียงนักเลงคุมทาสห้าคนค้นหาทั้งทวนแม่น้ำและตามแม่น้ำ

เรย์โนลด์แต่งตัวเหมือนกับทาสคนอื่น อยู่ในชุดเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งและร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล  เพราะทาสอื่นๆ ก็หนีไปด้วยเช่นกัน  หลายครั้งที่นักเลงคุมทาสเห็นทาสคนอื่นๆและคิดว่าพวกเขาเป็นเรย์โนลด์ และวิ่งไปจับเขาทันที โชคไม่ดีพวกเขาเสียเวลาเปล่า

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

บุรุษตาเดียวยืนอยู่ที่ท่าเรือ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความโกรธขณะที่เขาเดินงุ่นง่านวนเวียนไปมา

“ใต้เท้าเราพบพวกทาสตามลำน้ำได้เกินกว่าสิบ แต่ยังไม่พบจอมเวทเลย” นักเลงคุมทาสคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงาน   ความเร็วที่พวกเขาเดินทางไปตามแผ่นดินยังเร็วมากกว่าความเร็วของกระแสน้ำแน่นอน

“ใต้เท้า, เราไม่พบจอมเวททางด้านเหนือลำน้ำเลย”

“ใต้เท้า เราไม่พบจอมเวทนั้นในบริเวณแถวนี้  พวกเราพบแต่พวกทาสธรรมดา”

เมื่อได้ยินรายงานจากบริวารคนแล้วคนเล่า  บุรุษตาเดียวจ้องมองไปทั่วบริเวณ  เขาโกรธแทบตาย ท่าเรือนี้คือท่าในเมืองเล็ก องค์การของพวกเขาไม่มีกองกำลังประจำอยู่ที่นี่

นี่คือสาเหตุให้บุรุษตาเดียวไม่มีทางเลือกได้แต่ส่งนักเลงคุมทาสหลายสิบคนออกไปค้นหาเรย์โนลด์

คนทั้งหลายสิบคนใช้เวลาชั่วโมงหนึ่งค้นหาโดยรอบไม่พบเรย์โนลด์อย่างนั้น...ไม่มีทางที่เขาจะถูกพบแล้ว เพราะชั่วโมงหนึ่งก็เพียงพอให้คนผู้หนึ่งหนีไปได้ไกล  และคนหลายสิบคนจะไปค้นหาพื้นที่หลายสิบตารางกิโลเมตรได้ยังไง?

“บัดซบเอ๊ย!”  บุรุษตาเดียวสบถ  “ไปกันเถอะ เราต้องรายงานเรื่องนี้ให้องค์การทราบทันที   ไอ้หนุ่มรูปหล่อนั่น  อย่าให้ข้าจับได้ก็แล้วกัน..มิฉะนั้น..ข้าจะต้องทำให้มันแย่ยิ่งกว่าตายแน่นอน”

ตอนนี้ท้องฟ้ามืดค่ำแล้ว  บุรุษตาเดียวและคนอื่นๆ จากไปอย่างจนใจ ห่างออกไปหลายพันเมตรอีกฝั่งแม่น้ำด้านหนึ่ง  มีร่างมนุษย์โผล่ออกมาจากน้ำ

“เฮ้ออออ” เรย์โนลด์ระบายลมหายใจยาวจากปาก

เมื่อชำเลืองมองดูโดยรอบเรย์โนลด์ถอนหายใจ เรย์โนลด์ไม่กล้าผ่อนคลายความระวังแม้แต่น้อยในระหว่างพยายามหลบหนี  หลังจากร่ายเวทแล้ว เขาก็พุ่งลงน้ำทันทีจากนั้นใช้หลอดต้นกกช่วยหายใจแต่ละครั้งที่ดำน้ำลงไปเขาจะไปได้ไกลมากว่าพันเมตรก่อนจะกล้าโผล่ศีรษะขึ้นมา

“ตอนนี้เราออกมาไกลมากแล้ว  คนพวกนั้นคงหาเราไม่พบแล้วในเวลานี้”  เรย์โนลด์ขึ้นฝั่ง

ร่างของเรย์โนลด์เริ่มปล่อยไอสีขาวชั่วเวลาต่อมา เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งของเรย์โนลด์ก็แห้งอีกครั้งเรย์โนลด์กวาดตามองพื้นที่รอบๆ ตัวที่เขาใช้ล่องแม่น้ำลงมา

“องค์การค้าทาสนั่นต้องมีคนอยู่ในเมืองใหญ่ทุกเมืองแน่  คงจะดีกว่าถ้าเราเลือกเมืองเล็กๆ เราไม่สามารถกลับไปยังชายแดนระหว่างสองจักรวรรดิได้  องค์การค้าทาสจะต้องมีคนอยู่บ้างที่เมืองชายแดน” แม้ว่าเรย์โนลด์จะเชื่อว่าพวกเขาคงไม่ทุ่มเทกำลังคนมาค้นหาเขา  แต่เขาระมัดระวังไว้ก่อนจะดีกว่า เรย์โนลด์ตัดสินใจเข้าดินแดนอนารยชนก่อนโดยผ่านไปทางจักรวรรดิโรฮอลท์  และจากนั้นค่อยผ่านดินแดนอนารยชนเข้าจักรวรรดิโอเบรียน

…..

ตอนนี้โลกมืดมากแล้ว แสงเพียงอย่างเดียวที่สามารถมองเห็นได้ก็คือกองไฟที่กระจัดกระจายเงาร่างดำสายหนึ่งบินผ่านท้องฟ้าแหวกอากาศไปด้วยความเร็วสูง

“วิ้วววว” การบินด้วยความเร็วสูงของพวกเขาทำให้ผู้เฒ่าไวท์ต้องหยีตาลงโดยไม่ได้ตั้งใจ  จากท้องฟ้า เขาสามารถเห็นถนนได้ชัดเจนดังนั้นจึงทำให้เขาหาสถานที่ต่างๆ ได้ง่าย

“อาจารย์ลินลี่ย์ มันอยู่ข้างล่างเราแล้ว”  ผู้เฒ่าไวท์ชี้ไปที่เมืองชนบทไกลๆ

“โอว?เมืองน้อยนั่นคือสำนักงานใหญ่องค์การท่านหรือ?”  ลินลี่ย์ชำเลืองมองผู้เฒ่าไวท์ เมืองดูเหมือนจะแตกต่างจากเมืองน้อยตามปกติ  ในท่ามกลางความมืด สามารถเห็นโคมสองสามดวงได้

ผู้เฒ่าไวท์พยักหน้าทันที  “นี่เป็นแค่ความสามารถในการอำพรางขององค์การของเรา”

“ควั่บ!”

ลินลี่ย์บินลงไปทันทีทิ้งเงาลวงตาตามหลังไว้ด้านหลังของเขา เขาลงมายืนอยู่ตรงกลางสำนักงานใหญ่องค์การค้าทาส ซึ่งก็คือเมืองน้อยนี้

ลินลี่ย์อยู่ในชุดสีน้ำเงินโฉบลงจากอากาศ เขาคลายมือปล่อยตัวผู้เฒ่าไวท์ลงกับพื้น  “เรียกหัวหน้าองค์การของท่านออกมา”

ผู้เฒ่าไวท์ไม่กล้าขัดขืน

ขณะนี้เองคนจำนวนหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงรายล้อมพวกเขาไว้  แต่เมื่อพวกเขาเห็นลินลี่ย์ยืนอยู่ในกลางอากาศพวกเขาตะลึงกันทุกคน กล่าวโดยทั่วไปมีแต่เซียนเท่านั้นที่สามารถบินได้ปกติจอมเวทสายลมก็สามารถบินได้เช่นกัน ความจริงในตอนนี้ลินลี่ย์สามารถบินได้โดยไม่ต้องแปลงกายเพราะเขาร่ายเวทเงาลมไว้แล้ว

“ผู้เฒ่าไวท์, ทำไมท่านถึงมานี่เล่า?”  สตรีวัยกลางคนชำเลืองมองลินลี่ย์จากนั้นกระซิบกับผู้เฒ่าไวท์

ผู้เฒ่าไวท์ตะโกนเสียงดัง“เร็วๆ เข้า เรียกท่านประธานออกมา! ท่านผู้นี้คืออาจารย์ลินลี่ย์ นักรบเลือดมังกรผู้ทรงพลัง,  อาจารย์ลินลี่ย์!”

อาจารย์ลินลี่ย์?

คำพูดนี้มีผลมาก  องค์การค้าทาสถ้าว่ากันในเรื่องพลังก็ยังนับว่าด้อยกว่าสามหอการค้าใหญ่ หรือสี่สมาคมนักฆ่า โดยปกติจะไม่กล้าล่วงเกินยอดฝีมือระดับเซียน  หลายๆ คนวิ่งไปตามหัวหน้าของพวกเขา  พวกคนระดับสูงเริ่มมาชุมนุมกันอย่างรวดเร็ว

ลินลี่ย์ยืนอยู่ในกลางอากาศที่เดิมรอคอยอย่างสงบ  บีบีเกาะอยู่บนไหล่ของลินลี่ย์

“พี่ใหญ่,เมืองน้อยแห่งนี้ดูเหมือนจะธรรมดามาก แต่ภายในอาคารเหล่านี้มีแบบเฉพาะตน!  หลายๆ อาคารมีห้องใต้ดินด้วย”  บีบพูดกับลินลี่ย์ทางใจ

ลินลี่ย์พยักหน้าเล็กน้อย

ในช่วงเวลาสั้นๆคนกลุ่มใหญ่ตรงมาในทางนี้แต่ไกล หัวหน้ากลุ่มพวกเขาเป็นบุรุษผอมสูงสวมชุดยาวสีฉูดฉาด  คนผู้นี้กึ่งเดินกึ่งวิ่งหน้าผากของเขามีเหงื่อเกาะพราว

“อาจารย์ลินลี่ย์  ข้าชื่อเดนนิส และข้าเป็นประธานขององค์การนี้มีอะไรที่ข้าพอจะช่วยได้บ้างไหม? ถ้ามีโปรดแจ้งเราได้เลย, ท่านอาจารย์” คนร่างสูงพูดอย่างนอบน้อมและเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

แม้ว่าเขาไม่เคยพบกับลินลี่ย์มาก่อน  แต่นักสู้ชั้นเซียนที่ลอยตัวอยู่ในอากาศ  ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามก็เป็นคนที่เขาไม่กล้าล่วงเกิน

ลินลี่ย์ชำเลืองมองเขาจากนั้นกล่าว  “ท่านเดนนิส!  เมื่อหนึ่งเดือนที่ผ่านมาท่านซื้อจอมเวทคนหนึ่งจากผู้เฒ่าไวท์ที่เมืองชายแดน  ตอนนี้เขาน่าจะมาถึงที่นี่แล้ว”

เดนนิสสะดุ้ง

บุรุษที่สูงอายุกว่าอ้วนกว่าข้างตัวเดนนิสรีบกล่าว  “อาจารย์ลินลี่ย์,ข้าเป็นคนที่รับผิดชอบงานนี้ ช่วงกลางทางระหว่างมาที่นี่ที่แม่น้ำโบนี่จอมเวทผู้นั้นเผาเรือขนทาสแล้วหนีไป”

“หนีไป?” ลินลี่ย์ประหลาดใจแต่ก็โล่งใจ

น้องสี่ช่างน่าประทับใจสามารถหนีไปจากองค์การค้าทาสได้

เพียงแต่ตอนนี้เดนนิสเรียกความรู้สึกได้และเขาพยักหน้า  “ข้ารู้เหตุการณ์นี้ดีเช่นกัน  หลังจากจอมเวทนั้นหนีไปแล้ว  เราส่งกองกำลังไปตามเมืองต่างๆพยายามจะจับเขากลับมา แต่เราก็ยังหาเขาไม่พบ นี่ก็เกินสิบวันไปแล้ว”

“ท่านประธานจอมเวทนั้นคือสหายรักของอาจารย์ลินลี่ย์” ผู้เฒ่าไวท์รีบกล่าว

หน้าของเดนนิสยิ่งบิดเบี้ยวขณะเดียวกันเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกกลัว

ลินลีย์มองดูพวกเขา  “จากวันนี้เป็นต้นไปห้ามพวกเจ้าจับสหายของข้าอีก” เดนนิสรีบรับคำ  “แน่นอนถ้าเราพบเขาเราจะปฏิบัติต่อเขาเหมือนกับอาคันตุกะผู้มีเกียรติ”

ลินลี่ย์พยักหน้าอย่างใจเย็น  ลินลี่ย์ไม่เสียเวลาพูดอีกต่อไปเขาพาบีบีเหาะจากไป

เนื่องจากสถานการณ์ปัจจุบัน  องค์การค้าทาสไม่ได้มีเรื่องอะไรมากในตอนนี้  น้องสี่หลบหนีไปได้นานเกินสิบวันแล้ว  ตอนนี้เขาน่าจะหนีไปได้ไกลแล้ว

ในกลางอากาศ

“บีบีเจ้ากลับไปก่อน ไปพาซาสเลอร์และคนอื่นๆมุ่งหน้าสู่แดนอนารยชนข้าตั้งใจจะใช้เวลาสักเล็กน้อยค้นหาบริเวณแถวแม่น้ำโบนี่และระหว่างชายแดนจักรวรรดิโรฮอลท์และจักรวรรดิโอเบรียน  ข้าต้องการดูว่าจะหาน้องสี่พบไหม  หลังจากเสร็จแล้วข้าจะไปสมทบกับพวกเจ้า”  ลินลี่ย์สรุปการตัดสินใจไว้เช่นนี้

การค้นหาโดยใช้พลังจิตเป็นประสบการณ์ที่เจ็บปวดมากสำหรับนักรบระดับเซียน

นักรบระดับเซียนส่วนใหญ่สามารถค้นหาโดยใช้พลังจิตวิญญาณของพวกเขาได้เป็นครั้งคราว  เพราะในความเป็นจริงพลังจิตของพวกเขาไม่แข็งแกร่งเท่าใดนัก เป็นจอมเวทผู้มีพลังจิตแข็งแกร่ง ในเรื่องของพลังจิต  แม้แต่เฮนด์เซนผู้ฝึกมาเป็นเวลาหลายร้อยปีก็แทบจะทัดเทียมกับลินลี่ย์

จะต้องใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงจึงจะครอบคลุมระยะทางขนาดนั้น  แต่ถ้าค้นหาอย่างระมัดระวัง  เขาจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายวัน

“เข้าใจแล้ว” บีบีผงกหัวอย่างว่าง่าย  จากนั้นบินสู่จักรวรรดิโอเบรียนด้วยความเร็วสูง