บทที่ 61 เหตุการณ์บนทางด่วน

สองคนนั้นสังกัดสมาคมนักล่า

สมาคมนักล่าก็เป็นองค์กรขนาดใหญ่ข้ามหลายประเทศเช่นกัน แต่ในนครเมืองออโรราที่นี่กำลังตกต่ำ จัดได้แค่สองสามอันดับเท่านั้น

สองคนนี้เอาแต่มองจี้หลี่เป็น "ผีวิญญาณ" มาตลอด พอฟังมาทั้งหมดก็ได้ยินชื่อ "เจ้าแม่ภาพฟิล์ม" ครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย ก็ยังกลัวอยู่พอสมควร

ในที่สุดหลังจากยืนยันตัวตนที่แท้จริงของจี้หลี่แล้ว (เป็นมนุษย์) ก็พอจะผ่อนคลายลงได้บ้าง ไม่ได้ทำหน้าตาเหมือนจะกินมื้อสุดท้ายแล้ว

ตามมาทั้งสองก็แสดงความรู้สึกขอบคุณ ขอบพระคุณจี้หลี่ที่ช่วยชีวิต ท่าทีก็กลายเป็นกันเองขึ้น แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกันแล้วก็บอกว่าจะส่งของขอบคุณมาให้ทีหลัง

ความจริงจี้หลี่ไม่ได้หวังว่าสองคนนี้จะให้อะไรได้

ลูกชายใหญ่ก็มีมิตรภาพเพื่อนร่วมคุกอยู่บ้าง ส่วนลูกสาวบุญธรรมตอนแรกก็ตั้งใจจะเอาไว้เป็นเข็มทิศในคุกน้ำแข็ง

ภายหลังผู้กินวิญญาณหลุดจากการผนึกวิ่งออกมา ก็แค่ช่วยเหลือแบบเผื่อเกินไปมาเท่านั้น

ในจำนวนนี้หยูเฉิงแสดงความกระตือรือร้นมากกว่า แอบบอกเป็นนัยว่าอยากทำงานให้จี้หลี่ นอกจากความแข็งแกร่งที่จี้หลี่แสดงออกมาแล้ว คงยังมองเห็นชื่อเสียงของ "เจ้าแม่ภาพฟิล์ม" ด้วย

ส่วนซินหยู่ซิงนั้น ดูเหมือนตัวเธอเองจะมีตำแหน่งพอสมควรในสมาคมนักล่า ท่าทีไม่ได้เลียแข้งเลียขาขนาดนั้น แต่ก็บอกว่านอกจากของขอบคุณแล้ว ยินดีเป็นหนี้บุญคุณใหญ่ให้จี้หลี่

ตามคำพูดของจินมี่ซา แม้สมาคมนักล่าจะอ่อนแอหน่อย แต่ก็เป็นแหล่งข่าวสารที่ดี มีคนรู้จักอยู่ที่นั่น ในอนาคตคงมีประโยชน์

โดยสรุปการรับจ้างครั้งนี้ก็เก็บเกี่ยวผลตอบแทนอย่างมากมาย แค่รอรายงานส่งมาแล้วปิดยอดเงินก็เท่านั้น

นอกจากนี้ จี้หลี่ยังมีข้อสงสัยมากมายเกี่ยวกับการสู้รบครั้งนั้นใน "คุกน้ำแข็ง"

ส่วนเขาวงกตอาจจะเข้าใจได้บ้างผ่านไฟล์ของพี่เปรอะอึ แต่ว่าทำไมผู้บริหารชั้นสูงของสมาคมแส้แดงถึงปรากฏตัวที่นั่น แผนการลับเบื้องหลังจะมีผลกระทบต่อตัวเองหรือเปล่า สิ่งเหล่านี้ก็ยังไม่รู้

และยังมีเครื่องหมายคำสาปโลกภายใน

จี้หลี่ที่ยืนอยู่หน้าประตูร้านมองเครื่องหมายสีแดงที่มีแต่ตัวเองมองเห็นได้ ตอนนี้อยู่ในสภาวะสลัวลง มีสีดำปนอยู่

ถ้าพวกเทพแปลกเหล่านี้ นายท่านเหล่านี้ ทุกตัวทุกคนต้องการ "ตัว" เขา เพราะวิญญาณอายุสามร้อยปีของเขาทำให้พวกมันอยากกินจนน้ำลายไหล แล้วเครื่องหมายคำสาปโลกภายในที่สามารถผลักไสพวกมันออกไปได้ จะแข็งแกร่งกว่าพวกนี้อีกเหรอ?

แต่สิ่งนี้ก็ใช้เป็นอาวุธไม่ได้ ไม่งั้นตอนต่อสู้จะเหนื่อยอะไร ยกแขนชี้ออกไปตรงๆ ก็ขับไล่ปีศาจกลับไปได้แล้ว

หรือว่า พวกเทพปีศาจเหล่านั้นจริงๆ แล้วใช้วิธีพิเศษบางอย่างมาจ้องมองตัวเอง แล้วเครื่องหมายคำสาปโลกภายในสามารถรบกวน หรือแม้กระทั่งตัดการเชื่อมต่อหรือจบกระบวนการนี้ได้?

ประสบการณ์ของจี้หลี่บอกเขาว่า การคาดเดานี้ค่อนข้างน่าเชื่อถือ

เหมือนกับในสงครามไซบอร์กทั้งตัวในโครงสร้างยักษ์เมอร์ฟี แม้จะทะลุม่านป้องกันของอีกฝ่ายไม่ได้ แต่ก็สามารถแฮ็กเข้าไปในไซเบอร์แวร์ของอีกฝ่ายทางเครือข่าย บังคับปิดม่านป้องกันให้ได้

เวลานี้ เสียงฝีเท้าข้างๆ ขัดจังหวะพายุสมองของจี้หลี่

"ไปไหนมานานขนาดนี้?"

"อย่าเอาแต่สอดรู้ความลับในห้องน้ำหญิง!" จินมี่ซายกกระโปรงขึ้นพูด

จี้หลี่ดมกลิ่น

"กลิ่นคาวเลือดเข้มขนาดนี้...ความลับคือเข้าไปฆ่าหมูในห้องน้ำเหรอ?"

จินมี่ซาให้หมัดเขาหมัดหนึ่ง

"อากตายเหรอ! ฉันมีประจำเดือน!"

"โอ้ งั้นก็บอกตรงๆ สิ ซ่อนอะไรไว้"

"ต้องรักษามารยาทสิ!"

คู่รักคู่หนึ่งที่เดินผ่านมองสองคนใต้แสงไฟถนนด้วยสีหน้าประหลาด ถอยห่างออกไป

"ก็ได้ ไม่ว่ากันเรื่องนี้ ยังไง ต่อไปไหนดี?"

จินมี่ซาขยับมือขยับเท้า "รอบนี้จี้หลี่นายได้ผลตอบแทนมากมายใช่ไหม ไม่ฉลองให้เต็มที่หน่อยเหรอ?"

"นั่นซิ"

จี้หลี่ยิ้ม แล้วก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย

ฮ่า สมัยก่อนตอนอยู่ที่เวิลด์ทรี ออกภารกิจอวกาศกลับมา อย่างน้อยก็ต้องเปิดไซเบอร์อิมแพ็คสักหนึ่งอาทิตย์ถึงจะมันส์

ความสุขมาจากสมอง ดังนั้นในพื้นที่ไซเบอร์ใช้ร่างเสมือนก็ทำอะไรก็ได้เหมือนกัน

นึกถึงตรงนี้เขาก็อดหมุนคอไม่ได้ ดังกรอบแกรบสองเสียง------

ร่างกายนี้ยังไม่ค่อยได้ กิจกรรมความเข้มข้นสูงทำสักหนึ่งสองนาทีคงจบแล้ว ไม่งั้นเขาต้องหาทางหาคนมาบันเทิงแน่ๆ โรงแรมแฟลชมีคลับเปลื้องผ้า มีโอกาสต้องลองดู...

"ต่ออีกรอบก็ดีนะ พานายไปที่ดีๆ?"

จินมี่ซายิ้มหื่นๆ ดึงจี้หลี่มาที่ผืนผ้าดำขนาดใหญ่ข้างร้านไก่ตุ๋น "ฮ่า" เปิดออกเผยให้เห็นสิ่งข้างใน------

มอเตอร์ไซค์ใหญ่สีดำมืดคันหนึ่งหมอบอยู่เงียบๆ ในเงามืด

"มาจากไหน?" กลิ่นอุตสาหกรรมทำให้จี้หลี่รู้สึกคุ้นเคย ลูบไปตามลำตัวที่มีสายโค้งลื่นไหล "รูปร่างไม่เลว แต่ยังไงก็เป็นรถน้ำมัน เครื่องยนต์คงไม่ได้เรื่องหรอก"

"แปดสูบยังไม่พอ แล้วนายจะขับเครื่องบินไปเหรอ?" จินมี่ซาหน้าบึ้ง "เพิ่งมาถึงเมื่อวาน พูดให้ถูกก็คือนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันขับเลย!"

เธอเรียกจี้หลี่ให้ขึ้นนั่งด้านหลัง บิดคันเร่ง ไฟหน้าสว่างขึ้น แปดสูบคำราม

"นั่งให้มั่น พานายบินรอบหนึ่ง!"

...

"ว้าว้าว้าว้าว้าว้าว!!!!!!"

บนถนนกว้างขวางในตอนกลางคืน ในเสียงดังของมอเตอร์ไซค์ใหญ่ มีเสียงจินมี่ซาตะโกนโวยวายไม่หยุด ผมยาวสีเทาฟูฟ่องปลิวไปข้างหลัง เผยให้เห็นหน้าผากเรียบเนียน

"150! 150 แล้ว!! จี้หลี่ เป็นยังไง! เร็วมากเลยใช่ไหม!!!"

จี้หลี่ค้ำตัวที่ก้นมอเตอร์ไซค์ หาวอย่างเบื่อๆ กินลมเข้าไปคำใหญ่

"ใช่ๆ เร็ว เร็วจริงๆ"

"แกเล่นให้เหยียบนะ!"

จี้หลี่แน่นอนว่าไม่สนใจ

ชาติก่อนเล่นชุดไซเบอร์แวร์ทั้งตัวที่เร็วที่สุดในชั้นบรรยากาศ "กามิกาเซะบุส" ทิ้งเครื่องบินไอพ่นชั้นนำให้วกโลกสองรอบได้ง่ายๆ

ชั้นนอกบรรยากาศก็มีกลอุบายมากกว่านี้ ไซเบอร์แวร์ความเร็วแสงที่ถูกเขาระเบิดทิ้งนับไม่ถ้วนเลย แกนี่ 150 กิโลเมตร พูดตรงๆ ก็ช้าเหมือนเต่านิดหน่อย

แถมยังอยู่ในเขตชานเมือง ไม่ค่อยมีรถอยู่ด้วย จะตื่นเต้นได้ยังไง?

ขณะนี้จี้หลี่เงยหน้าขึ้น พอดีเห็นป้ายทางที่ลอยผ่านไปข้างบน เขียนว่า "มุ่งหน้าสู่เขตอีสต์ยาง (เขตชานเมือง)"

"อืม อย่าเอาแต่ล้วงไปล้วงมาสิ!!"

บันนี่เกิร์ลบิดคันเร่งจัดเต็ม ความเร็วพุ่งขึ้นทันใด จี้หลี่จำเป็นต้องกอดมือไว้ที่เอวเธอ สัมผัสนุ่มยืดหยุ่น ทำให้เขาอดใจไม่ไหวหยิกดู------

"ออกกำลังกายดีนะ มีกล้ามหน้าท้องด้วย..."

"โอ๊ย อย่าคลำไปคลำมาสิ!!!"

รถพลิกซ้ายพลิกขวาทันที เงาสีดำโขมงขึ้นมาใต้มอเตอร์ไซค์ใหญ่ช่วยทรงตัวให้มั่นคง ช่วยลดความเร็วทันที

"เวร เธอ เธอ เธอ เธอ..."

"พอๆ ฉันแสดงให้เธอดู"

จี้หลี่ทำให้จินมี่ซาหยุดตบท้องของเขาไปมา

บันนี่เกิร์ลดูถูกเยาะเย้ย แต่ก็ยอมให้สองคนสลับตำแหน่ง มอเตอร์ไซค์คำรามเสียงหนึ่งก็พุ่งออกไป

ไม่กี่นาทีต่อมา

"โอ๊ย 200 แล้ว! จี้หลี่! 200 แล้ว!!!"

"บนหน้าปัดมันเขียน 500 กว่าไว้ เธอตกใจอะไร"

"เขียน 500 กว่าไว้ไม่ได้หมายความว่าต้องวิ่ง 500 กว่าจริงๆ นะ!!!"

มือทั้งสองข้างของจี้หลี่กลายเป็นสภาวะอีวิลไลเซชั่นไปแล้ว บังคับควบคุมสัตว์ดุร้ายนี้ไว้ใต้ตัว

ถ้าไม่มีการเสริมพลังจากกะโหลกไร้หน้า เขาคงไม่กล้าเล่นแบบนี้แน่ๆ แต่มีสสารวิญญาณเสริม บวกกับการควบคุมเครื่องจักรอุตสาหกรรมของเขาเองที่อยู่ในระดับเชี่ยวชาญ นอกจากถนนจะห่วยแตก ไม่งั้น 500 กิโลเมตรก็วิ่งเหมือนเล่นๆ

จินมี่ซาที่นั่งอยู่ด้านหลังกอดจี้หลี่ไว้แน่นๆ นานแล้ว หัวหดอยู่หลังเขาไม่กล้าคลายมือเลย

ลมพัดแรงจนเธอแทบลืมตาไม่ขึ้น เห็นเพียงแสงไฟเมืองกลายเป็นเส้นลากยาวจากทั้งสองฝั่ง------

ให้ตายสิ ตอนนี้สถิติโลกมันถึง 643 เท่านั้นนะ! พวกเราออกมาฉลองกันนะ ไม่ใช่จะมาทำลายสถิติโลก!

"ช้าลงหน่อย!!! จะตายแล้ว------!!!"

ความเร็วขนาดนี้ไม่รู้ว่าเธอตื่นเต้นอะไรนะ? จี้หลี่งงงวย

ตรงหน้านั้น

ตำรวจสองคนที่ถือกาแฟยืนอยู่ข้างทางพูดคุยกันอยู่เรื่อยเปื่อย สิ่งกีดขวางเบาบางวางอยู่ข้างๆ แค่กั้นครึ่งถนนเท่านั้น

เวลานี้ เสียงคำรามค่อยๆ ดังมาทางไกล สองคนหน้าตึง

"วันนี้ยังมีกำลังเสริมจะมาอีกเหรอ?"

"ไม่ได้ยินว่าจะมีนี่"

"เดี๋ยว รีบดักพวกเขาให้ได้ ข้างหน้าคือ..."

แต่สายลมสีดำพุ่งผ่านไปในพริบตา สองคนมองแสงสีดำนั่นพุ่งไปสู่ขอบฟ้าตอนกลางคืน ถึงกับตกตะลึงอยู่กับที่

"เมื่อกี้ฉันเห็นตำรวจมั้ง?"

"ตำรวจจราจรคนไหนไล่นายทันได้เนี่ย!!! หยุดเร็ว!!!"

แต่ขณะนี้จี้หลี่กลับรู้สึกถึงคลื่นแปลกประหลาดบางอย่าง------

มีอะไรบางอย่างถูกไกวิญญาณสัมผัสเจอ

"เธอรู้สึกได้มั้ย?!" จี้หลี่ถามดังท่ามกลางเสียงลม

"ฉันรู้สึกว่าฉันจะตายเพราะอุบัติเหตุแล้ว!!!"

"ไม่ใช่! ไกวิญญาณ!!!"

"อะไรนะ???"

บันนี่เกิร์ลที่หลับตาแน่นลืมตาขึ้นทันที------

ชั่วพริบตา ทิวทัศน์รอบตัวสองคนกระพริบเป็นโมเสก ท่ามกลางเสียงแปลกประหลาด โทรศัพท์มือถือของทั้งสองก็ส่งเสียงรบกวนที่หนักหนาสาหัสพร้อมกัน

------

"ความเร็วสูง ลมแรง กลิ่นยางไหม้..."

"ฝูงชน ปรบมือโห่ร้อง นรกกำลังส่องประกายเพื่อเธอ..."

------

"โอ๊ย!!!"

เสียงร้องตะโกนของจินมี่ซาส่งมาจากด้านหลัง "จี้หลี่ นายดวงหมาขนาดนี้ได้ยังไงกัน!!!"

"นี่มันอะไรกัน???" จี้หลี่สงสัย

ยังไม่ทันที่จินมี่ซาจะพูดต่อ เสียงประหลาดในโทรศัพท์มือถือของทั้งสองก็ดังต่อ

------

"ลมร้อนกำลังหอน กะโหลกกำลังคำราม"

"ลู่วิ่งแห่งความตายกำลังร้องเพลงให้เธอ!"

"ได้กลิ่นแห่งความเร็วแล้ว!!! อีกสองคนที่พุ่งไปข้างหน้า!!!"

------

"โทรศัพท์รบกวนนี่มันเรื่องอะไรกัน?"

"ลู่วิ่งแห่งความตาย! คือลู่วิ่งแห่งความตาย!! ไม่คิดว่าลิมโบนี้จะมีจริงๆ!"

"เสียงปรบมือกึกก้อง ขอต้อนรับ ผู้ท้าชิงหมายเลขเก้า------"

"มังกรสังหารเงาฟีนิกซ์!!!"

ฮืม!!!!

โมเสกกึกก้องระเบิดออก ราวกับทะลุพ้นน้ำ คลื่นเสียงอึกทึกกระหน่ำดุจสึนามิซัดมาเต็มหน้า------

พวกเขายังคงพุ่งไปด้วยความเร็วสูง สนามแข่งรถที่กว้างใหญ่ไพศาลปรากฏขึ้นต่อหน้าทั้งสอง

รอบๆ บนอัฒจันทร์เต็มไปด้วยเงาคนสีดำมืดมิดหนาแน่น พวกมันสวมเครื่องแต่งกายต่างๆ ตะโกนโวยวายบางอย่าง

พนักงานเชียร์ลีดเดอร์ดำทึบทั้งตัวยืนอยู่ในที่กว้างของอัฒจันทร์ สวมชุดสดใสสวยงามตะโกนคำขวัญ เต้นระบำอย่างเย้ายวน

บนหน้าจอมหึมาอย่างใหญ่โต ตอนนี้กำลังแสดงภาพของจี้หลี่กับจินมี่ซาทั้งสองคน นั่งบนมอเตอร์ไซค์ขี่ด้วยความเร็วสูง ตัวเลขเสมือน "9" ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของทั้งสองอย่างต่างหาก ยังมีสัญลักษณ์สีดำเล็กๆ------

มังกรสังหารเงาฟีนิกซ์

"มันตั้งชื่อเล่นให้เราเองเหรอ?!"

【วิญญาณที่ไม่รู้จักกำลังโห่ร้องเพื่อตัวตนของคุณ】

【แกนวิญญาณของคุณกำลังเต้นระรัว การเชื่อมโยงของคุณกับโลกนี้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

】

【คะแนนความรู้ความเข้าใจ +2】