บทที่ 43: อานุภาพขอบเขตสร้างรากฐาน!

บทที่ 43: อานุภาพขอบเขตสร้างรากฐาน!

"ระวังตัวใช้ได้"

ลู่ชิงเฟิงมองผ่านสายตาของ 'เมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่ง' เห็นว่าในฟาร์มหอยข้างหน้า ศิษย์สำนักกุ้ยหลิงต่างหยิบศาสตราวุธยันต์ออกมาเตรียมพร้อมรบแล้ว

สำนักกุ้ยหลิงเป็นหนึ่งในหกสำนักฝ่ายอธรรม เชี่ยวชาญวิชาควบคุมภูตผีและสัตว์อสูร ช่ำชองเรื่องพิษและการลอบสังหาร

วิชาพวกนี้ ถ้าเป็นผู้ฝึกตนทั่วไปมาเจอคงปวดหัวไม่น้อย แต่โชคดีที่สำนักไป๋เฉี่ยวถนัดสร้างหุ่นเชิด ซึ่งเป็นสิ่งที่ชนะทางภูตผีและพิษร้ายได้ชะงัด

ยิ่งตอนนี้ลู่ชิงเฟิงสั่งการหุ่นเชิดเมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่ง 100 ตัว กระจายกำลังเป็นรูปพัด โอบล้อมฟาร์มหอยเต่าวิญญาณเข้ามา

ในป่าทึบและบึงน้ำ มีแต่เสียงเคลื่อนไหวสวบสาบ

เฉียนเซินรวบรวมสมาธิ แคะเสียงอย่างเย็นชา "แกล้งทำตัวลึกลับ!"

แต่ในมือยังคงกำลูกแก้วสีดำไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

ทันใดนั้น

ฟิ้ว!

ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศ ตรงเข้าใส่ศิษย์คนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าเฉียนเซิน

"ลอบกัด!"

"ไอ้พวกสำนักไป๋เฉี่ยวก็มีปัญญาแค่นี้แหละ!"

เฉียนเซินแสยะยิ้ม ในมือปรากฏหัวกะโหลกสีขาวโพลนขึ้นมาอย่างฉับพลัน

นิ้วทั้งห้าสอดเข้าไปในช่องว่างของหัวกะโหลก เดินลมปราณแล้วสะบัดเบาๆ ก็มีเงาร่างมนุษย์สองร่างลอยออกมาจากหัวกะโหลก ขวางอยู่กลางอากาศแล้วผลักเบาๆ ลูกธนูดอกนั้นก็ถูกปัดเบี่ยงทิศทางไปทันที

ฉึก!

ตึ้ง!

ลูกธนูพุ่งเข้าป่า ทะลุต้นไม้ไปหลายต้น สุดท้ายปักเข้าที่ลำต้นไม้ใหญ่จนเกิดเสียงสั่นสะเทือน 'ตึ้งๆ'

"วิชาควบคุมภูตผี!"

ลู่ชิงเฟิงเพ่งสายตา มองไปที่เงาร่างมนุษย์สองร่างที่ขวางลูกธนูไว้ ในใจครุ่นคิด

นี่น่าจะเป็นวิชาหากินของสำนักกุ้ยหลิง เป็นภูตผีที่คนผู้นี้เลี้ยงไว้ใช้งาน!

ภูตผีทั้งสองพอปรากฏตัว ปัดธนูได้ดอกหนึ่ง ก็พุ่งสวนกลับไปยังทิศทางที่ธนูถูกยิงมา ภูตผีไม่มีกายหยาบ ความเร็วจึงสูงมาก พริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้าหุ่นเชิดที่ลู่ชิงเฟิงสิงสู่อยู่

"ยิงพร้อมกัน!"

ลู่ชิงเฟิงส่งจิตสั่งการ ย้ายการควบคุมไปที่หุ่นเชิดตัวอื่น

ฟึ่บ!

ฟึ่บ!

ฟึ่บ!

หุ่นเชิดเมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่ง 100 ตัวกระโจนออกจากป่าพร้อมกัน ในจำนวนนั้น 50 ตัวที่เป็นรุ่นพลธนู ง้างธนูทะลุตะวัน บางตัวใช้ลูกธนูเจาะเกราะ บางตัวใช้ลูกธนูสะเทือนขวัญ

ระดมยิงพร้อมกัน!

"หุ่นเชิด?!"

"แย่แล้ว!"

เฉียนเซินบังคับภูตผีให้พุ่งเข้าใส่ 'คน' ที่ลอบยิง แต่กลับทะลุร่างไปเฉยๆ ถึงได้รู้ว่าเป้าหมายคือหุ่นเชิด

และวินาทีต่อมา หุ่นเชิดนับร้อยตัวก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน

เฉียนเซินใจหายวาบ!

ไม่ว่าหุ่นเชิดร้อยตัวนี้จะเก่งแค่ไหน แต่แค่เห็นจำนวนขนาดนี้ ก็รู้แล้วว่าผู้บุกรุกคราวนี้ไม่ใช่คนธรรมดา

"ฆ่า!"

เฉียนเซินมือหนึ่งถือศาสตราวุธยันต์หัวกะโหลก อีกมือบีบลูกแก้วสีดำจนแตก พร้อมกับตะโกนสั่งให้ศิษย์ด้านหลังบุกเข้าใส่หุ่นเชิด

ส่วนตัวเองกลับหลบลูกธนู แล้วถอยหนีอย่างรวดเร็ว

ฟิ้วๆๆ!

ลูกธนูโปรยปรายราวกับสายฝน

หุ่นเชิดไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พริบตาเดียวก็ระดมยิงไป 5 ระลอก ลูกธนู 250 ดอกพุ่งเข้าปกคลุมเฉียนเซินและศิษย์อีก 37 คน

ศิษย์เหล่านั้นต่างงัดศาสตราวุธยันต์ออกมาใช้ ไอวิญญาณภูตตลบอบอวล ลมทมิฬพัดกรรโชก

แต่ทว่า!

ผู้ฝึกตนขอบเขตลมปราณแท้จริง 9 คนยังพอต้านทานไหว แต่ศิษย์ขอบเขตลมหายใจครรภ์อีก 28 คน ทนได้ไม่ถึง 3 ระลอก ศาสตราวุธยันต์ก็แตกกระจาย ล้มลงจมกองเลือด

ลู่ชิงเฟิงเห็นหัวหน้ากลุ่มหนีไปเป็นคนแรก ศิษย์ขอบเขตลมปราณแท้จริง 9 คนที่เหลือรอดจากห่าธนู ก็แตกฮือหนีไปคนละทิศละทาง

"คิดหนี?"

หุ่นเชิดพลธนูยิงก่อกวนไม่หยุด หุ่นเชิดโล่พิทักษ์ 50 ตัวก็ไล่ตามไปติดๆ

"มีดแม่ลูกแมลงทอง!"

หุ่นเชิดโล่พิทักษ์ถือดาบยาวรูปจันทร์เสี้ยว สะบัดอย่างแรง มีดสั้น 8 เล่มก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พุ่งออกไปราวกับปืนกล เข้าใส่ 9 คนที่กำลังหนีตาย

"คาถาแสงทอง!"

"โล่เหล็กนิล!"

"ภูตแม่ลูกร่วมใจ!"

ทั้ง 9 คนรู้ตัว รีบใช้วิชาต่างๆ เพื่อป้องกันการโจมตีนี้

แต่ถึงจะกันการโจมตีของหุ่นเชิดตัวเดียวได้ แต่โดนหุ่นเชิดโล่พิทักษ์ 50 ตัว และหุ่นเชิดพลธนู 50 ตัวรุมกินโต๊ะ จะเอาอะไรมากันอยู่?

ปังๆๆ!

สิ้นเสียงปะทะรัวๆ—

คาถาแสงทองแตกกระจาย!

โล่เหล็กนิลร่วงหล่น!

ภูตแม่ลูกร่วมใจสลายกลายเป็นควัน!

ลูกธนูปักอก ศิษย์ขอบเขตลมปราณแท้จริงสำนักกุ้ยหลิงทั้ง 9 คน สิ้นชีพวิญญาณดับสูญทันที!

"ถอย!"

ลู่ชิงเฟิงมองทิศทางที่คนคนเดียวหนีรอดไปได้ แล้วสั่งให้หุ่นเชิดถอนตัวทันที

ศึกนี้จบลงอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

หุ่นเชิดระดับสอง 100 ตัวรุมโจมตี ผู้ฝึกตนทั่วไปไม่มีทางสู้ได้

ผู้ฝึกตนขอบเขตลมปราณแท้จริงขั้นสูงสุดที่เก่งที่สุดตกใจจนหนีเตลิด ที่เหลือก็ไม่มีใจจะสู้ ถูกไล่ล่าสังหาร ผลงานการรบงดงาม!

หนีหายเข้ากลีบเมฆก่อนที่จอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐานของสำนักกุ้ยหลิงจะมาถึง

และต่อให้เป็นจอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐาน ก็คงไม่กล้าบุ่มบ่ามไล่ตามหุ่นเชิดระดับสองนับร้อยตัว กลัวจะโดนล่อไปติดกับ

ด้วยเหตุนี้

ลู่ชิงเฟิงจึงบัญชาการหุ่นเชิด 1,020 ตัว แทรกซึมลึกเข้าไปในบึงน้ำทมิฬ คอยก่อกวนฟาร์มหอย สวนสมุนไพร และเหมืองแร่ที่สำนักกุ้ยหลิงยึดครอง

สังหารศิษย์สำนักกุ้ยหลิงไปไม่ต่ำกว่าหลายร้อยคน

ในกระบวนการนี้ หุ่นเชิดก็มีความเสียหายบ้าง ถึงขั้นมีครั้งหนึ่ง เจอจอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐานเข้าจังๆ หุ่นเชิดทีมหนึ่งถอนตัวไม่ทัน ถูกกวาดล้างทั้งกองทัพ!

ขอบเขตสร้างรากฐาน!

เมื่อถึงระดับนี้ ก็สามารถสื่อสารกับพลังฟ้าดินได้เบื้องต้น นับเป็นจุดเริ่มต้นของวิถีเซียน วิชาที่ใช้เหนือชั้น พลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัว

คนที่ลู่ชิงเฟิงเจอถือธงหนึ่งผืน แค่โบกเบาๆ ภูตผีก็ออกมาตั้งค่ายกล เพลิงทมิฬลุกโชน หุ่นเชิดที่ติดอยู่ข้างในแยกทิศทางไม่ออก โจมตีมั่วซั่ว สุดท้ายก็ถูกเพลิงทมิฬหลอมละลายกลายเป็นน้ำเหล็ก!

แต่จอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐานคนนั้นก็เจ็บหนักเหมือนกัน

ตอนที่หุ่นเชิดร้อยตัวถูกเพลิงทมิฬหลอมละลายทีละตัว จนเหลือแค่ 8 ตัว ค่ายกลเพลิงทมิฬก็ถูกฉีกเป็นช่องว่าง

ลู่ชิงเฟิงมองผ่านหุ่นเชิด เห็นจอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐานรูปร่างผอมแห้งเหมือนไม้ไผ่ ธงสามเหลี่ยมสีดำในมือแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยร่วงกราวเมื่อค่ายกลถูกทำลาย

สีหน้าของมันดำคล้ำถึงขีดสุด แฝงแววเจ็บปวดใจอย่างเห็นได้ชัด!

สุดท้ายมันฟาดฝ่ามือลงมา กลายเป็นฝ่ามือยักษ์บดขยี้หุ่นเชิด 8 ตัวที่แหวกวงล้อมออกมาได้จนแหลกละเอียด

ภาพตัด!

"ธงดำนั่นน่าจะเป็นอาวุธวิเศษระดับสอง ตบะบารมีของคนผู้นี้น่าจะไม่ต่ำกว่าขอบเขตสร้างรากฐานขั้นที่สอง"

ลู่ชิงเฟิงนั่งขัดสมาธิอยู่ในโรงสร้างอาวุธเฮยซา ไม่ได้รู้สึกเสียดายหุ่นเชิดร้อยตัวที่พังไป ความจริงแล้ว ต่อให้หุ่นเชิดพันกว่าตัวในเกมพังหมด แต่ถ้าแลกกับการได้ค้นพบยุทธวิธีและรูปแบบการต่อสู้ที่เหมาะสม ทำให้ลู่ชิงเฟิงเข้าใจพลังของหุ่นเชิดได้ชัดเจนขึ้น

ทุกอย่างก็คุ้มค่า

ลู่ชิงเฟิงสร้างและสะสมหุ่นเชิด ก็เพื่อเตรียมไว้ใช้โต้กลับสำนักกุยเจินในโลกจริงเท่านั้น

"เมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่งติดตั้งศาสตราวุธยันต์ ใช้จัดการผู้ฝึกตนขอบเขตลมปราณแท้จริงทั่วไป ก็เหมือนการฆ่าล้างบาง แต่ถ้าเจอกับจอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐาน กลับดูด้อยไปถนัดตา"

"ไม่รู้ว่าในสำนักกุยเจิน มีผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานอยู่หรือเปล่า!"

ลู่ชิงเฟิงครุ่นคิด

ในเกม เขาจะสร้างหุ่นเชิดร้อยตัวพันตัวก็ง่ายดาย แต่ในโลกจริง ในเมืองสำเนียงสวรรค์ การจะหาวัสดุจำนวนมหาศาลนั้นยากเย็น

"ถ้าสำนักกุยเจินไม่มีผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐาน แค่เมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่งสิบกว่าตัวก็กวาดล้างได้สบาย แต่ถ้ามีจอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐานคอยคุมเชิง ต่อให้เป็นขั้นชักนำปราณที่อ่อนที่สุด ก็ต้องใช้หุ่นเชิดเป็นร้อยถึงจะต้านทานไหว"

ได้เห็นความร้ายกาจของจอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐานจากสำนักกุ้ยหลิง ประกอบกับรู้ซึ้งถึงความยากลำบากในการสร้างเมี่ยเจินรุ่นที่หนึ่งจำนวนมากในโลกจริง ลู่ชิงเฟิงเริ่มลังเลกับแผนการใช้คลื่นมนุษย์หุ่นเชิด

"ดูท่าต้องค่อยเป็นค่อยไป"

"หลังจากจัดการเรื่องสำนักกุยเจินเสร็จ ก็ต้องเริ่มวิจัยการสร้างหุ่นเชิดระดับสูงบ้างแล้ว"

อานุภาพที่จอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐานแสดงออกมา ทำให้ความคิดของลู่ชิงเฟิงเปลี่ยนไปบ้าง แต่ทุกอย่างต้องรอให้จัดการสำนักกุยเจินและออกจากอาณาจักรซ่างหยางไปได้ก่อน

พอนึกถึงสำนักกุยเจิน จู่ๆ ลู่ชิงเฟิงก็สัมผัสได้ว่ามีคนเรียกหาในโลกจริง จึงรีบสั่งให้หุ่นเชิดที่เหลือในบึงน้ำทมิฬแยกย้ายกันไปซ่อนตัว

แล้วรีบออฟไลน์ทันที