บทที่ 30: ขอบเขตลมหายใจครรภ์ระดับสี่

บทที่ 30: ขอบเขตลมหายใจครรภ์ระดับสี่

"ค่ายกลยันต์ที่สำคัญที่สุดบนตัวหุ่นเชิด คือ 'ค่ายกลยันต์ศูนย์รวมวิญญาณ' และ 'ค่ายกลยันต์ควบคุมวิญญาณ'"

"อย่างแรกทำหน้าที่รวบรวมปราณฟ้าดินและกักเก็บไว้ คล้ายกับค่ายกลรวมวิญญาณ หรือจะติดตั้งหินวิญญาณไว้ที่จุดสำคัญ เพื่อดึงพลังปราณจากหินวิญญาณมาใช้ขับเคลื่อนหุ่นเชิดก็ได้"

"ส่วนอย่างหลัง คือค่ายกลสำหรับควบคุมหุ่นเชิด"

ลู่ชิงเฟิงครุ่นคิด

หุ่นเชิดมีขนาดเล็กใหญ่ต่างกันไป การจะใช้ลมปราณ ปราณแท้จริง หรือปราณแก่นแท้ครอบคลุมทั้งตัวเพื่อควบคุมนั้นไม่สามารถทำได้จริง แม้แต่การควบคุมค่ายกลยันต์ทีละชุดบนตัวหุ่นเชิด ก็ทำให้ผู้ควบคุมเหนื่อยล้าสายตัวแทบขาด

ดังนั้นจึงมีคนคิดค้นอุปกรณ์วิเศษชนิดพิเศษที่เรียกว่า 'หินพันกลไก' ขึ้นมา โดยการป้อนยันต์เข้าไปในหินพันกลไกในรูปแบบของ 'รหัสคำสั่ง' แล้วสร้างการเชื่อมต่อกับค่ายกลยันต์บนตัวหุ่นเชิด ผู้ฝึกตนเพียงแค่ถือหินพันกลไก ก็สามารถควบคุมหุ่นเชิดได้อย่างง่ายดาย

มู่หยวนอีก็ใช้วิธีนี้ในการควบคุมหุ่นเชิดยักษ์ มิฉะนั้นต่อให้เป็นจอมยุทธ์ขอบเขตสร้างรากฐาน ก็อย่าหวังว่าจะควบคุมหุ่นเชิดสูงเจ็ดแปดจ้างนั่นได้!

แต่สิ่งที่ลู่ชิงเฟิงคิด คือการเสริมแกร่ง ยกระดับ หรือหลอมรวมค่ายกลควบคุมในหินพันกลไก เพื่อให้สามารถควบคุมระยะไกล หรือแม้กระทั่งสั่งการให้หุ่นเชิดเคลื่อนไหวเองตามคำสั่งเฉพาะที่ตั้งไว้

ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้!

อย่างน้อยในสำนักไป๋เฉี่ยวและสำนักหลิงจี ก็มีวิชาที่ขับเคลื่อนหุ่นเชิดโดยไม่ต้องให้ผู้ฝึกตนเข้าไปสิงสู่

แต่ทว่านั่นคือวิชาลับขั้นสูงสุด แม้แต่มู่หยวนอีก็ไม่มีสิทธิ์เรียนรู้

เล่าลือกันว่า ในสำนักหลิงจีทั้งหมด มีเพียงเจ้าสำนักผู้ลึกลับเท่านั้นที่รู้วิธีสร้างหุ่นเชิดชนิดนี้ บนเขาชุ่ยผิงไม่รู้ว่าซ่อนหุ่นเชิดแบบนี้ไว้เท่าไหร่ จึงไม่มีปีศาจอสูรตนใดกล้ารุกราน!

ด้วยเหตุนี้จึงสามารถปกครองขุนเขาสามร้อยลี้ได้!

...

ภายในโรงปรุงยา

ลู่ชิงเฟิงปิดตำรา 《วิเคราะห์พื้นฐานวิชากลไกหุ่นเชิด》

หลักการของวิชากลไกหุ่นเชิด ลู่ชิงเฟิงจำได้ขึ้นใจจนท่องได้ถอยหลังแล้ว หม้อโอสถเพลิงแดงก็สร้างสำเร็จ ต่อจากนี้ ก็ถึงเวลาทดลองสร้างหุ่นเชิด

คำนวณเวลาดูแล้ว ในโลกจริงร้านยาก็น่าจะใกล้ปิด ลู่ชิงเฟิงจึงล็อกเอาต์ออกจากเกมในโรงปรุงยา ร่างกายเลือนหายไป

...

"พี่ใหญ่ วันนี้มีลูกจ้างจากร้านยาหลินชวนที่ถนนสายตะวันตกส่งจดหมายมา บอกว่าเถ้าแก่ของพวกเขาเชิญพี่ใหญ่ไปร่วมงานเลี้ยงที่หอซื่อจี้คืนนี้ขอรับ"

ลู่ชิงเฟิงเพิ่งจะตื่นขึ้นมา ก็เห็นลู่ชิงซานถือจดหมายยืนอยู่ตรงหน้า

นับตั้งแต่พวกลู่ชิงเฟิงมาตั้งรกรากที่เมืองสำเนียงสวรรค์ ก็ผ่านไปสองเดือนแล้ว

ในสองเดือนมานี้

กิจการ 'ร้านยาเฮยซา' ที่ลู่ชิงเฟิงเซ้งมา ค้าขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

เมืองสำเนียงสวรรค์เดิมทีก็มีชาวยุทธ์เยอะอยู่แล้ว ยิ่งช่วงนี้สำนักหยกครามเปิดศึกสองด้านกับสมาคมเทพสงครามและสำนักกุยเจิน ยาบำรุงสารวิญญาณและผงชิงหลิงที่ลู่ชิงเฟิงปรุง แม้จะเจือจางฤทธิ์ยาลงแล้ว แต่ผลลัพธ์ก็ยังยอดเยี่ยม ทำให้ลู่ชิงเฟิงกอบโกยกำไรจนกระเป๋าตุง

หลังจากกระบวนการเกิดใหม่ใน 《หงฮวง》 เสร็จสิ้น ลู่ชิงเฟิงก็จ้างหลงจู๊หนึ่งคนและลูกจ้างสองคนมาดูแลร้าน ส่วนตัวเขากับลู่ชิงซานและลู่ชิงอวี่ทุ่มเทเวลาให้กับการฝึกวิชา

เวลาสองเดือน ภายใต้การสนับสนุนของยาเม็ดที่ไม่ขาดแคลน ความแข็งแกร่งของสามพี่น้องก็ก้าวกระโดด

ลู่ชิงอวี่ ตบะบารมีมั่นคงที่ขอบเขตลมหายใจครรภ์ระดับหนึ่ง พร้อมจะทะลวงสู่ระดับสองได้ทุกเมื่อ

ลู่ชิงซาน เพิ่งทะลวงผ่านระดับ เลื่อนขึ้นสู่ขอบเขตลมหายใจครรภ์ระดับสามเมื่อไม่กี่วันก่อน

ส่วนลู่ชิงเฟิง ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วราวกับผ่าไม้ไผ่ ตอนนี้อยู่ที่ขอบเขตลมหายใจครรภ์ระดับสี่แล้ว!

ชื่อ: ลู่ชิงเฟิง 【ร่างจริง】

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

สังกัด: ไม่มี

ฉายา: ไม่มี

ตบะบารมี: ขอบเขตลมหายใจครรภ์ ระดับ 4

เลเวล: 8 (35/40)

ลมปราณ: 310/310 (คุณภาพ: ระดับสายตรง)

อายุขัย: 16/68

รากฐานกระดูก: 1

บุญกุศล: ไม่ทราบ

กรรม: ไม่ทราบ

เคล็ดวิชา: คัมภีร์หวงทิง ขั้นที่ 1 (สมบูรณ์แบบ)

【คุณสมบัติพิเศษ: อนุมานวิชา (ขั้น 1); ปกครองสรรพวิชา (ขั้น 1); ขจัดกรรม (ขั้น 1)】; เคล็ดวิชากระบี่ชิงหยวน ขั้นที่ 9 (สมบูรณ์แบบ) 【สามารถอนุมานได้】

คาถา: กระสุนเพลิง (ขั้น 2), เนตรสวรรค์ (ขั้น 2), ย่างก้าวควันหลัว (ขั้น 2), ฝ่ามือเผาใจ (ขั้น 2), เคล็ดวิชาหยกขาว (ขั้น 2), วิชาดาบคลุมพายุ (ขั้น 2), วิชานิ้วพลังหยางแท้ (ขั้น 2), เคล็ดควบคุมลม (ขั้น 2), วิชาแสงทอง (ขั้น 2), วิชาพันธนาการ (ขั้น 2), วิชาซ่อนกาย (ขั้น 2), วิชาเก็บกลิ่นอาย (ขั้น 2), วิชาควบคุมวัตถุ (ขั้น 2), วิชาส่งเสียงทางจิต (ขั้น 2), เคล็ดควบคุมน้ำ (ขั้น 2), วิชาแช่แข็ง (ขั้น 2)

อิทธิฤทธิ์: ไม่มี

อุปกรณ์: พู่กันยันต์ขนหมาป่า, ยันต์จำนวนหนึ่ง ปรุงยา: 《ปรุงยาเบื้องต้น》; 《วิเคราะห์การปรุงยา》; 《รวมสมุนไพรพื้นฐาน》...

ยาที่ปรุงได้: ยาเม็ดปี้กู่, ยาเม็ดมังกรเหลือง, ผงชิงหลิง, ยาฟื้นลมปราณ, ยาบำรุงสารวิญญาณ, ยาเม็ดพันธนาการหอม, ยาเม็ดเกาลัดเหลือง, ยาเม็ดกัดกร่อนหัวใจ, ยาเม็ดบำรุงลมหายใจ, ยาเม็ดสารวิญญาณ, ยาเม็ดไขกระดูกทองคำ, ผงเดินปราณ, ยาเม็ดรวมปราณ

เขียนยันต์: 《อธิบายการผสมชาดหกชนิดที่พบบ่อยโดยละเอียด》, 《พื้นฐานกระดาษยันต์》, 《รวมยันต์ระดับต่ำ》...

ยันต์ที่เขียนได้: ยันต์นิรภัย, ยันต์ล่องหน, ยันต์มุดดิน, ยันต์กระสุนเพลิง, ยันต์ฟื้นฟู, ยันต์แสงทอง, ยันต์ซ่อนรูป

สร้างอาวุธ: 《พื้นฐานการสร้างอาวุธ》, 《อธิบายการสร้างพู่กันยันต์สื่อวิญญาณโดยละเอียด》, 《หม้อโอสถเพลิงแดง》, 《วิเคราะห์พื้นฐานวิชากลไกหุ่นเชิด》...

ศาสตราวุธยันต์ที่สร้างได้: พู่กันยันต์ขนหมาป่า, หม้อโอสถเพลิงแดง

สัตว์เลี้ยง: นกกระจิบเมฆา

การฝึกฝน 《เคล็ดวิชากระบี่ชิงหยวน》 ระดับสายตรงจนถึงลมหายใจครรภ์ระดับสี่ แตกต่างจากการฝึก 《คัมภีร์สุริยัน》 ระดับต้นจนถึงระดับสี่อย่างสิ้นเชิง!

ทั้งปริมาณและคุณภาพของลมปราณ ต่างกันราวฟ้ากับเหว!

ตอนที่ลู่ชิงเฟิงฝึก 《คัมภีร์สุริยัน》 ถึงระดับสี่ มีลมปราณแค่ 30-40 หน่วย แต่ตอนนี้ฝึก 《เคล็ดวิชากระบี่ชิงหยวน》 ปริมาณลมปราณพุ่งสูงถึง 300 กว่าหน่วย!

เพิ่มขึ้นเกือบสิบเท่า!

ต่อให้ฝึก 《คัมภีร์สุริยัน》 จนถึงลมหายใจครรภ์ระดับเก้า ก็อาจจะยังมีลมปราณไม่หนาแน่นเท่านี้

ส่วนเรื่องคุณภาพยิ่งไม่ต้องพูดถึง

อันหนึ่งเป็นระดับสายตรง อีกอันเป็นแค่ระดับต้น ห่างชั้นกันถึงสามขั้นใหญ่

ลมปราณอันหนาแน่น บวกกับคาถาและวรยุทธ์เต็มตัว ลู่ชิงเฟิงไม่ใช่เด็กน้อยในหมู่บ้านเฮยมู่ที่ใครจะมาเชือดแกงได้ง่ายๆ อีกแล้ว ตอนนี้ต่อให้มียอดฝีมือขอบเขตลมปราณแท้จริงบุกเข้ามา เขาก็มั่นใจว่าจะรับมือได้

ถ้าเป็นพวกเพิ่งเข้าสู่ลมปราณแท้จริง เขาถึงขั้นมั่นใจว่าจะเอาชนะและสังหารได้ด้วยซ้ำ

แน่นอนว่า นี่จำกัดเฉพาะกับผู้ฝึกตนขอบเขตลมปราณแท้จริงที่ฝึกวิชาระดับต้นหรือระดับประณีต แต่ถ้าเจอคนที่ฝึกวิชาระดับวิถีนอก หรือระดับสายตรงเหมือนกัน ลู่ชิงเฟิงคงต้องวิ่งหนีให้ไกลที่สุด

เพียงแต่เขตกว่างหยวนในโลกผู้ฝึกตนถือเป็นบ้านนอกคอกนา ลู่ชิงเฟิงเคยเห็น 《วิชากุยเจิน》 ของสำนักกุยเจินแล้ว มันเป็นแค่วิชาที่ดีกว่า 《คัมภีร์สุริยัน》 นิดหน่อย แต่ก็ยังจัดอยู่ในหมวดวิชาระดับต้น

ขนาดสำนักกุยเจินยังใช้วิชาระดับต้นเป็นวิชาประจำสำนัก ก็พอจะเดาได้ว่าชาวยุทธ์ทั่วไปหรือผู้ฝึกตนที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตกว่างหยวนจะใช้วิชาระดับไหนกัน

เหลือบมองหน้าต่างสถานะ ลู่ชิงเฟิงก็วางใจ รับซองจดหมายมาจากมือลู่ชิงซาน

ในจดหมายเขียนเพียงว่า เลื่อมใสในชื่อเสียงของลู่ชิงเฟิงมานาน อยากจะจัดงานเลี้ยงเพื่อทำความรู้จัก ครั้งนี้ยังมีเถ้าแก่ร้านยาอีกสองร้านและร้านค้าอีกสามแห่งในเมืองสำเนียงสวรรค์ฝั่งใต้เข้าร่วมด้วย

ลงชื่อท้ายจดหมายคือ คังจื้อไจ้ น่าจะเป็นเถ้าแก่ของ 'ร้านยาหลินชวน' ที่ถนนสายตะวันตก

"เถ้าแก่ร้านยาหลินชวนเชิญข้าไปงานเลี้ยงทำไม?"

"หรือว่าร้านยาเฮยซาไปขัดผลประโยชน์พวกเขา?"

ลู่ชิงเฟิงพับจดหมายเก็บ รู้สึกสงสัย

ตามหลักเหตุผล ตลาดเมืองสำเนียงสวรรค์ใหญ่ขนาดนี้ ร้านยาเฮยซาเล็กๆ เป็นแค่คลื่นลูกเล็กๆ ไม่มีทางไปขวางทางรวยของใครได้หรอก

งั้นก็มีความเป็นไปได้แค่สองอย่าง

หนึ่ง คังจื้อไจ้อยากได้สูตรยาลับของร้านยาเฮยซา คิดจะใช้วิธีสกปรกแย่งชิง

นี่คือมองในแง่ร้าย

สอง ตามที่เขียนในจดหมาย คังจื้อไจ้อาจจะแค่อยากรู้จักลู่ชิงเฟิงและผูกมิตร

นี่คือมองในแง่ดี

"ไอ้แซ่คังนั่นต้องไม่หวังดีแน่!"

"พี่ใหญ่ พวกเราไม่ไป!"

ลู่ชิงซานเห็นพี่ใหญ่เงียบไปนาน จึงชิงพูดขึ้นก่อน

เขาผ่านเรื่องราวในหมู่บ้านเฮยมู่ และความโหดร้ายของสำนักกุยเจินมา จึงไม่ไว้ใจใครหน้าไหนทั้งนั้น คังจื้อไจ้คนนี้อยู่ดีๆ ก็โผล่มาเชิญลู่ชิงเฟิง ดูยังไงก็ไม่ปกติ

ลู่ชิงซานกลัวว่าจะมีเล่ห์เหลี่ยม

"หอซื่อจี้ตั้งอยู่ในย่านที่เจริญที่สุดของเมืองสำเนียงสวรรค์ ต่อให้มันไม่หวังดี ก็ไม่กล้าลงมือในหอซื่อจี้และในตัวเมืองสำเนียงสวรรค์หรอก"

ลู่ชิงเฟิงส่ายหน้า "ไปดูหน่อยว่าเขาต้องการอะไร แล้วค่อยวางแผนรับมือก็ยังไม่สาย"