บทที่ 2: 《หงฮวง》

บทที่ 2: 《หงฮวง》

ภายนอกหมู่บ้านเฮยมู่ ดวงดาราในยามราตรีส่องแสงระยิบระยับ

ภายในบ้านไม้ดำ

ลู่ชิงอวี่หลับสนิท ส่งเสียงกรนแผ่วเบาออกมา

ลู่ชิงเฟิงเองก็หลับสนิทเช่นกัน เพียงแต่ในห้วงความคิดของเขา แหวนวงหนึ่งที่สลักลวดลายมังกรและหงส์กำลังเปล่งแสงเจิดจ้า!

【ตรวจสอบพบว่าผู้เล่นมีอายุครบสิบหกปีบริบูรณ์ แหวนล็อกอินกำลังเปิดใช้งาน...】

【แหวนล็อกอินผูกมัดสำเร็จ สร้างรหัสระบุตัวตนเฉพาะ สร้างค่าสถานะพื้นฐาน...】

【ขอเชิญผู้เล่นล็อกอินเข้าสู่ 《หงฮวง》 ด้วยตนเอง ขอให้สนุกกับการเล่นเกม!】

ลู่ชิงเฟิงลืมตาโพลงขึ้นทันที เขา 'มองเห็น' แหวนมังกรหงส์ที่ส่องแสงวิบวับอยู่ในหัวสมองได้ในปราดเดียว

ทันใดนั้น ข้อมูลสายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้ามา

ณ จุดเริ่มต้นแห่งห้วงกาลเวลามหาบรรพกาล สามพันเทพอสูรอาละวาดไปทั่วห้วงความโกลาหล มหาเทพผานกู่เบิกฟ้าผ่าปฐพี สร้างโลกหงฮวงขึ้น นับแต่นั้นมา ผ่านพ้นมหาภัยพิบัตินับครั้งไม่ถ้วน หงฮวงยังคงดำรงอยู่นิรันดร์ ก่อกำเนิดยอดคนผู้มีอิทธิฤทธิ์มากมาย และตำนานแห่งการสร้างสรรค์นับไม่ถ้วน...

เกมออนไลน์เสมือนจริงขนาดใหญ่ 《หงฮวง》 จะพาคุณไปสัมผัสกับมหาภัยพิบัติครั้งที่แปดของโลกหงฮวง หลังจากยุคศึกกระบี่ซูซาน!

...

"เกมออนไลน์หงฮวง?"

ลู่ชิงเฟิงพิจารณาแหวนล็อกอิน ในใจเกิดความรู้สึกตื่นเต้นระคนหวั่นไหว

นี่คือเกมออนไลน์เสมือนจริงขนาดใหญ่ที่ใช้โลก 'หงฮวง' เป็นฉากหลัง ว่ากันว่าไม่เพียงแต่จะสามารถเลือกใช้ 'ร่างกายจริง' เข้าสู่เกมได้เท่านั้น แต่ยังสามารถนำเคล็ดวิชา อิทธิฤทธิ์ และอาวุธวิเศษต่างๆ ในเกม ออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้อีกด้วย

สหพันธ์มนุษยชาติผู้พัฒนา 《หงฮวง》 ได้อาศัยเกมนี้ให้กำเนิดยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วน จนถึงขั้นมีตำนานเล่าขานว่ามี 'เซียน' คอยปกปักษ์รักษาห้วงดารา กดข่มเผ่าพันธุ์ต่างดาวนับหมื่นในจักรวาล!

"บางที นี่อาจจะเป็นสูตรโกงที่มาช้าไปหน่อย!"

"ล็อกอิน"

ไม่มีความตื่นตระหนกหรือลังเล และไม่เสียเวลาคาดเดาอย่างไร้ประโยชน์

ลู่ชิงเฟิงทำตามคำแนะนำของแหวนล็อกอิน และทำการล็อกอินเข้าสู่ 《หงฮวง》 ทันที!

...

ครืนนน!

เสียงอัสนีบาตแห่งมหาบรรพกาลดังกึกก้อง ผ่าผ่านเบื้องหน้า

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตา ไร้ฟ้าไร้ดิน มีเพียงความโกลาหลเวิ้งว้าง

ท่ามกลางความโกลาหลอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ มียักษ์ตนหนึ่งที่ไม่อาจวัดความสูงใหญ่ได้ ถือขวานยักษ์วาดฟันออกไปอย่างรุนแรง ความโกลาหลพลิกตลบ หงฮวงถูกบุกเบิก ฟ้าดินเริ่มปรากฏ

ในความโกลาหลนั้น สามพันเทพอสูรหลั่งเลือด ไม่มีผู้ใดรอดชีวิต!

บ้างก็ตกตายในความโกลาหล บ้างก็มีเลือดเนื้อและดวงจิตตกลงสู่โลกหงฮวงที่เพิ่งถือกำเนิด

เวลาผ่านไปเนิ่นนานไม่รู้กี่ปีเดือน เลือดเนื้อและดวงจิตของเทพอสูรแห่งความโกลาหล ได้ให้กำเนิดเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายนับไม่ถ้วน ฟ้าดินหงฮวงเลี้ยงดูสัตว์เทพมากมายตามธรรมชาติ

สัตว์ร้ายและสัตว์เทพ อาละวาดไปทั่วหงฮวง

โลกหงฮวงที่เพิ่งถือกำเนิด ตกอยู่ในวังวนแห่งการฆ่าฟันไม่รู้จบ

สัตว์ร้ายเข่นฆ่ากันเอง สามเผ่าพันธุ์มังกร หงสา และกิเลน แย่งชิงความเป็นใหญ่ ผลัดกันรุ่งโรจน์ผลัดกันตกต่ำ

หลังจากนั้นเป็นการต่อสู้ระหว่างวิถีธรรมและวิถีมาร!

จอมมารหลัวโหว และปรมาจารย์เต๋าหงจวิน เปิดฉากมหาศึกธรรมะและอธรรม!

ลู่ชิงเฟิงเฝ้ามองวิวัฒนาการของหงฮวงอย่างเงียบงัน

ภาพตรงหน้า ไล่ตั้งแต่การเบิกฟ้าของผานกู่ ความวุ่นวายของสัตว์ร้าย การแย่งชิงของสามเผ่าพันธุ์ มหาภัยพิบัติมังกรบรรพกาลที่เป็นการต่อสู้ของธรรมะและอธรรม...

จนถึงมหาภัยพิบัติเผ่าอู่และเผ่าปีศาจ เขาปู้โจวทลาย!

มหาภัยพิบัติแห่งราชาผู้ปกครองมนุษย์ ซวนหยวนและชือโหยวต่อสู้กัน เผ่าพันธุ์มนุษย์ผงาด!

มหาภัยพิบัติสถาปนาเทพ หงฮวงแตกสลาย นิกายเจี๋ยตกต่ำ พุทธศาสนาเริ่มรุ่งเรือง!

การเดินทางสู่ตะวันตก พระธรรมเผยแผ่สู่ทิศตะวันออก พุทธศาสนารุ่งโรจน์ถึงขีดสุด!

ศึกกระบี่ซูซาน การสถาปนาเทพเกิดขึ้นอีกครั้ง นักบุญคนที่แปดแห่งหงฮวงกลับคืนสู่ตำแหน่ง!

...

ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไหลผ่านดวงตาอย่างรวดเร็ว ตำนานเทพนิยายที่คุ้นเคยในชาติก่อน ล้วนปรากฏขึ้นให้เห็นเป็นฉากๆ

ในภวังค์นั้น

ลู่ชิงเฟิงสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดอันมหาศาล พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็มาปรากฏตัวอยู่ในสิ่งปลูกสร้างแห่งหนึ่ง เสียงอึกทึกข้างหูค่อยๆ ดังขึ้น ร่างเงาของผู้คนปรากฏขึ้นทีละคน

ความรู้สึกคุ้นเคยที่ห่างหายไปนานเอ่อล้นในใจของลู่ชิงเฟิง

ลู่ชิงเฟิงเงยหน้ามอง ด้านบนของสิ่งปลูกสร้างนี้ มีตัวอักษรสามตัวเปล่งประกายความขลัง

สระจุติ!

"สระจุติ?"

"ฮ่าฮ่า! ในที่สุดก็ได้ล็อกอิน 《หงฮวง》 แล้ว!"

"สิบหกปี แทบจะอกแตกตายอยู่แล้วโว้ย!"

...

เสียงโห่ร้องยินดีของเหล่าเด็กหนุ่มดังแว่วมาเข้าหู

"สมกับเป็นเกมออนไลน์สมจริง สระจุตินี่ก็น่าจะเป็นจุดล็อกอินเริ่มต้นสินะ"

ลู่ชิงเฟิงมองดูเด็กหนุ่มรอบข้างที่บ้างก็ตื่นเต้นกระดี๊กระด๊า บ้างก็แสร้งทำขรึม แล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ภาพเหตุการณ์เช่นนี้หาดูได้ยากมากในหมู่บ้านเฮยมู่อันน่าอึดอัด แม้แต่ในฤดูเก็บเกี่ยวประจำปี ใบหน้าของชาวบ้านก็มักจะเต็มไปด้วยความกังวลและความตายด้านเสียมากกว่า

"ไม่ได้เจอแบบนี้มานานแล้วนะ"

ท่ามกลางเสียงอึกทึก อารมณ์ที่ถูกกดทับมาสิบหกปีของลู่ชิงเฟิงก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็เดินตามเหล่าเด็กหนุ่มที่กำลังรื่นเริงออกจากสระจุติ

เหมือนกับเดินทะลุผ่านชั้นมิติบางอย่าง พอปรากฏตัวอีกที ก็มาอยู่ที่เมืองขนาดเล็กที่เจริญรุ่งเรืองแห่งหนึ่งแล้ว

"เกมนี้สามารถเลือกใช้ร่างกายจริงเข้ามาได้ ไม่ใช่แค่เกมออนไลน์เสมือนจริงธรรมดาๆ แล้ว"

"แต่ทำไมตอนที่ข้าล็อกอิน ระบบถึงไม่ให้เลือกว้าจะใช้ร่างกายจริงล็อกอินหรือไม่?"

ลู่ชิงเฟิงสงสัยในใจ

ร่างกายของเขาในตอนนี้แม้จะสมจริงอย่างยิ่ง แต่ก็เป็นเพียงร่างที่สร้างขึ้นในเกมเท่านั้น ไม่ได้เข้ามาด้วยร่างกายจริง นั่นหมายความว่า เขาไม่ได้ผ่านขั้นตอนการเลือก แต่ถูกระบบตั้งค่าเริ่มต้นให้จิตวิญญาณเข้ามาในเกม ส่วนร่างกายเนื้อยังคงอยู่ในโลกความจริง

นี่ไม่ตรงกับคำอธิบายก่อนล็อกอินเกม

"ก็ไม่รู้ว่าดีหรือร้าย"

ลู่ชิงเฟิงส่ายหน้า พลางนึกย้อนถึงพล็อตนิยายเกมออนไลน์ในชาติก่อน แล้วท่องในใจว่า "หน้าต่างสถานะ"

เบื้องหน้าของเขา มีหน้าจอเสมือนจริงปรากฏขึ้น

ชื่อ: ลู่ชิงเฟิง

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

สังกัด: ไม่มี

ฉายา: ไม่มี

ตบะบารมี: ไม่มี

เลเวล: 0 (0/1)

อายุขัย: 16/68

รากฐานกระดูก: 1

บุญกุศล: ไม่ทราบ

กรรม: ไม่ทราบ

เคล็ดวิชา: คัมภีร์หวงทิง ขั้นที่ 1 (ยังไม่เข้าขั้น)

【คุณสมบัติพิเศษ: อนุมานวิชา (ขั้น 1); ปกครองสรรพวิชา (ขั้น 1); ขจัดกรรม (ขั้น 1)】

คาถา: ไม่มี

อิทธิฤทธิ์: ไม่มี

อุปกรณ์: ไม่มี

เป็นไปตามที่ลู่ชิงเฟิงคาดไว้ หน้าต่างสถานะดูจนกรอบยิ่งนัก แต่ค่าพลังต่างๆ ที่เขาคาดไว้เช่น ร่างกาย พละกำลัง การโจมตี การป้องกัน กลับไม่แสดงอยู่บนหน้าต่างสถานะ

"เกมออนไลน์สมจริง"

ลู่ชิงเฟิงครุ่นคิด

หันมองไปรอบด้าน ผู้คนและสิ่งปลูกสร้างที่เห็นล้วนเหมือนจริงทุกประการ หากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าอยู่ที่นี่ ลู่ชิงเฟิงคงนึกว่าตัวเองทะลุมิติอีกครั้งเป็นแน่

"ดูนั่นเร็ว!"

"เซียนกระบี่!"

จู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นข้างหู

ลู่ชิงเฟิงเงยหน้ามองตามเสียง เห็นเพียงแสงสีขาวสายหนึ่งวูบผ่านท้องฟ้าและหายลับไปอย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยแสงสีขาว สีเขียว สีแดง อีกนับสิบสายที่วูบผ่านไป ปราณกระบี่อันคมกริบแผ่ซ่านออกมาจากกลางอากาศ ฉีกกระชากท้องฟ้าที่สดใส ทำให้ลู่ชิงเฟิงตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง

"เซียนกระบี่?"

"ขี่แสงกระบี่เหาะเหิน! ความสามารถระดับนี้ แข็งแกร่งกว่าพวกที่เรียกว่า 'เซียน' ของสำนักกุยเจินไปไกลโข"

ลู่ชิงเฟิงแหงนหน้ามองแสงกระบี่นับสิบที่หายลับไป ในใจตื่นตะลึง

ศิษย์สำนักกุยเจิน อย่างมากก็แค่ระดับจอมยุทธ์กำลังภายใน ยังไม่หลุดพ้นจากขอบเขตปุถุชน พละกำลังแม้จะมาก พอจะผ่าหินทลายศิลาได้ ความเร็วแม้จะสูง แต่ก็แค่การเคลื่อนที่บนพื้นดิน

จะไปเทียบกับเซียนกระบี่บนฟ้าที่ขี่แสงกระบี่ใช้อิทธิฤทธิ์ได้อย่างไร!

"แล้วเกมนี้ต้องเล่นยังไง? แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรกับตัวข้า?"

ลู่ชิงเฟิงกวาดตามองหน้าต่างสถานะ สายตาไปหยุดอยู่ที่ช่องเคล็ดวิชา

ช่องอื่นๆ ว่างเปล่า มีเพียงช่องเคล็ดวิชาที่มีข้อมูล

"คัมภีร์หวงทิง"

"นี่เป็นวิชาที่เล่าขานกันในตำนานเทพเจ้าว่าปรมาจารย์เต๋าหงจวินเป็นผู้ถ่ายทอด ใน 《หงฮวง》 น่าจะเป็นวิชาที่ระดับสูงที่สุด แล้วทำไมถึงมาปรากฏในช่องเคล็ดวิชาของข้าได้?"

"หรือว่าเป็นวิชาพื้นฐานที่ติดตัวผู้เล่นทุกคนมา?"

ลู่ชิงเฟิงขบคิด ท่องในใจเพื่อเปิดดูรายละเอียดช่องเคล็ดวิชา

【เคล็ดวิชา: คัมภีร์หวงทิง】

【ระดับ: ระดับปรมาจารย์เต๋า】

【เงื่อนไขการฝึกฝน: ไม่มี】

【คุณสมบัติวิชา: อนุมานวิชา; ปกครองสรรพวิชา; ขจัดกรรม】

【หมายเหตุ: ระดับของเคล็ดวิชาแบ่งเป็น ระดับต้น, ระดับประณีต, ระดับทางลัด, ระดับเที่ยงแท้, ระดับลึกลับ, ระดับสูงสุด, ระดับเจ้าลัทธิ, ระดับปรมาจารย์เต๋า】

"ระดับปรมาจารย์เต๋า"

"เป็นวิชาระดับสูงสุดใน 《หงฮวง》 จริงๆ ด้วย ดูท่าคงไม่ใช่วิชาพื้นฐานที่ผู้เล่นทุกคนมีหรอกมั้ง"

หลังจากดูข้อมูลละเอียดของ 《คัมภีร์หวงทิง》 ลู่ชิงเฟิงก็คาดเดาคร่าวๆ

แต่เรื่องแบบนี้ เขาไม่กล้าไปถามผู้เล่นคนอื่น โชคดีที่ไม่ว่าจะเป็นวิชาพื้นฐานติดตัวหรือไม่ มันก็ไม่มีผลเสียอะไรกับลู่ชิงเฟิง

ยังไงซะก็เป็นเรื่องดี

"ก่อนเข้าเกม มีการแนะนำ 《หงฮวง》 คร่าวๆ มีคู่มือการล็อกอิน แต่พอเข้ามาในเกม กลับไม่มีคำแนะนำใดๆ เลย ต้องอาศัยการคลำทางเอาเอง"

ลู่ชิงเฟิงยิ่งรู้สึกถึงความสมจริงของเกมนี้

เพียงแต่สำหรับเขาแล้ว ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่การเล่นเกม แต่เป็นการค้นหาว่าเกมนี้จะช่วยอะไรเขาในโลกความจริงได้บ้าง

"มีความเป็นไปได้แค่สามทาง"

"ทางแรก ตบะบารมี เลเวล หรือทักษะ อุปกรณ์ในเกม สามารถนำออกจากเกมไปปรากฏในโลกความจริงได้ ถ้าเป็นแบบนี้ ด้วยระดับของ 《หงฮวง》 แม้จะเป็นของวิเศษสุ่มๆ สักชิ้น ก็เพียงพอที่จะช่วยให้ข้าผ่านพ้นวิกฤตตรงหน้าได้"

"ทางที่สอง ไม่สามารถนำออกไปได้ แต่ประสบการณ์การเก็บเลเวล เคล็ดวิชา คาถา อิทธิฤทธิ์ต่างๆ ใน 《หงฮวง》 สามารถนำไปฝึกฝนเองในโลกความจริงได้ 《หงฮวง》 สมจริงขนาดนี้ เคล็ดวิชาต่างๆ อาจจะสามารถฝึกฝนในโลกจริงได้ก็เป็นได้"

"ทางที่สาม คือกรณีที่เลวร้ายที่สุด นำออกไปไม่ได้ และเคล็ดวิชาในเกมก็ฝึกในโลกจริงไม่ได้ เป็นแค่เกมที่ไร้ประโยชน์ต่อโลกความจริงโดยสิ้นเชิง"

สิ่งที่ลู่ชิงเฟิงคาดหวัง ย่อมเป็นความเป็นไปได้ทางแรก

ในคำแนะนำเกม 《หงฮวง》 ก็บอกไว้ตรงกับทางแรก แต่ลู่ชิงเฟิงเข้ามาในเกมโดยไม่มีตัวเลือกให้ใช้ร่างกายจริงเข้ามา ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า ของวิเศษ หรือแม้แต่เคล็ดวิชา อิทธิฤทธิ์ในเกม จะไม่สามารถนำกลับไปโลกจริงได้ และยิ่งไม่สามารถใช้วิชาของ 《หงฮวง》 ไปฝึกในโลกจริงได้

หากเป็นเช่นนั้น เกมนี้ก็เปรียบเสมือนซี่โครงไก่สำหรับเขา

แต่จะเป็นอย่างไร ก็ต้องทดลองดู

"ออกจากเกม"

เพียงแค่คิด จิตสำนึกของลู่ชิงเฟิงก็กลับคืนสู่ร่าง ล็อกเอาต์ออกจากเกมเรียบร้อย

ในบ้านไม้ดำ ชิงอวี่ยังคงหลับสนิท

ลู่ชิงเฟิงลุกขึ้นนั่งท่ามกลางความมืด กระซิบเสียงเบาว่า "เรียกหน้าต่างสถานะ"

ในความเงียบสงัดของบ้านไม้ดำ มีเพียงเสียงแหบพร่าเพราะความตื่นเต้นของลู่ชิงเฟิง และเสียงกรนแผ่วเบาของชิงอวี่

ชื่อ: ลู่ชิงเฟิง 【ร่างจริง】

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

สังกัด: ไม่มี

ฉายา: ไม่มี

ตบะบารมี: ไม่มี

เลเวล: 0 (0/1)

อายุขัย: 16/68

รากฐานกระดูก: 1

บุญกุศล: ไม่ทราบ

กรรม: ไม่ทราบ

เคล็ดวิชา: คัมภีร์หวงทิง ขั้นที่ 1 (ยังไม่เข้าขั้น)

【คุณสมบัติพิเศษ: อนุมานวิชา (ขั้น 1); ปกครองสรรพวิชา (ขั้น 1); ขจัดกรรม (ขั้น 1)】

คาถา: ไม่มี

อิทธิฤทธิ์: ไม่มี

อุปกรณ์: ไม่มี

"หน้าต่างสถานะสามารถนำออกมาสู่โลกจริงได้!"

ลู่ชิงเฟิงรู้สึกลิงโลดในใจ

การเรียกหน้าต่างสถานะออกมาในโลกจริงได้ อย่างน้อยก็พิสูจน์แล้วว่าเกมนี้สามารถแทรกแซงความเป็นจริงได้

"ลองวิชาดูหน่อย"

ลู่ชิงเฟิงสัมผัสไปที่ 《คัมภีร์หวงทิง》 ตัวอักษรที่เข้าใจยากท่อนแล้วท่อนเล่าก็ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจทันที

"เบื้องหน้าซ่างชิงจื่อเสียซวีหวงจวิน, ไท่ซ่างต้าเต้าอวี้เฉินจวิน. ยามว่างพำนักรุ่ยจูร้อยเรียงเจ็ดคำ, สลายรูปเบญจธาตุแปรเป็นหมื่นเทพ...

นี่คือนามคัมภีร์หวงทิงบทใน, จิตดั่งพิณบรรเลงสามคราเริงระบำเซียนในครรภ์. ปราณเก้าส่องสว่างเหนือชั้นฟ้า, เทพกุมารคุ้มครองกำเนิดควันม่วง...

นี่คือตำราหยกควรค่าแก่การศึกษา, ท่องบ่นหมื่นจบขึ้นสู่สามสวรรค์. พันภัยสลายร้อยโรคหายพลัน, มิหวั่นเกรงความดุร้ายของเสือหมาป่า,

อีกทั้งชะลอชราอายุยืนยาว..."

ภายในร่างกาย ความรู้สึกเย็นสบายบังเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ลู่ชิงเฟิงรู้สึกสบายไปทั้งตัว สมองแจ่มใสปลอดโปร่ง

ครู่ต่อมาเขาหยุดลง ตรวจสอบร่างกายหนึ่งรอบ แล้วเรียกหน้าต่างสถานะออกมาอีกครั้ง

ตบะบารมี เลเวล อายุขัย เคล็ดวิชา และอื่นๆ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

"การบำเพ็ญเพียรไม่ใช่เรื่องง่าย 《คัมภีร์หวงทิง》 เป็นวิชาระดับปรมาจารย์เต๋าที่สูงส่งที่สุดในหงฮวง การฝึกฝนย่อมยากกว่า และก้าวหน้าช้ากว่าเป็นธรรมดา"

ลู่ชิงเฟิงไม่ได้รู้สึกท้อแท้ กลับยิ่งดีใจมากขึ้น

ในเมื่อ 《คัมภีร์หวงทิง》 สามารถฝึกฝนในโลกจริงได้จริงๆ อย่างน้อยการคาดเดาทางที่สองของเขาก็ถูกต้อง!

"เข้าเกมอีกสักรอบ คราวนี้ต้องลองคลำทางดูดีๆ ว่าจะสามารถทำให้ตบะบารมี หรือสิ่งของ ปรากฏในโลกจริงได้หรือไม่"

ลู่ชิงเฟิงล้มตัวลงนอนเงียบๆ และล็อกอินเข้าสู่ 《หงฮวง》 อีกครั้ง

…