บทที่ 11: สังหารหนูปีศาจ!

บทที่ 11: สังหารหนูปีศาจ!

ราชาหนูดูดซับแก่นแท้แห่งจันทรา ฝูงหนูเบื้องล่างนับร้อยนับพันตัวต่างหมอบราบกับพื้น ซุกหัวลงกับดิน แสดงความเคารพบูชาต่อราชาหนู!

กระทั่งผู้ฝึกยุทธ์จากสำนักทั้งสี่คน ก็ยังถูกภาพ "ราชาหนู" ดูดซับแก่นแท้แห่งจันทรานี้ทำให้ "ตกตะลึง" ไป

ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นว่า ร่างหนึ่งได้ลอบเข้าใกล้ราชาหนูอย่างเงียบเชียบแล้ว

เคร้ง

ทันใดนั้น ในความเงียบสงัดของค่ำคืนก็มีเสียงดังแว่วมาอย่างชัดเจน

สำหรับเสียงเช่นนี้ ผู้ฝึกยุทธ์จากสำนักทั้งสี่คนคุ้นเคยเป็นอย่างดี

นี่คือเสียงชักดาบ!

"นั่นคือ..."

ดวงตาของผู้ฝึกยุทธ์จากสำนักทั้งสี่คนพลันหดเล็กลง

พวกเขาเห็นแล้ว ในม่านราตรีอันเงียบสงัด ประกายดาบอันเจิดจ้าสายหนึ่งราวกับจะฉีกกระชากความมืดมิดทั้งผืนให้ขาดสะบั้น

เร็ว!

เร็วเกินไปแล้ว!

ประกายดาบงดงามตระการตา พวกเขาไม่เคยเห็นประกายดาบอันเจิดจ้าถึงเพียงนี้มาก่อน

อีกทั้งประกายดาบสายนี้ไม่เพียงแต่เจิดจ้า แต่ยังร้ายแรงถึงชีวิต!

ประกายดาบอันเจิดจ้ามุ่งตรงไปยังราชาหนู

ฟุ่บ

ราชาหนูพลันเงยหน้าขึ้น

บนใบหน้าของมันถึงกับเผยแววประหลาดใจคล้ายมนุษย์ออกมา

น่าเสียดายที่ประกายดาบนั้นเร็วเกินไป ถึงแม้ราชาหนูจะรู้ตัวก็มิอาจตอบโต้ได้ทัน

ประกายดาบฟาดฟันลงมา กระแทกเข้าใส่ร่างของราชาหนูอย่างแรง

"หืม?"

"หนังยังไม่ถลอกเลยรึ?"

สีหน้าของจี้ชิงแปรเปลี่ยนเล็กน้อย

เมื่อครู่ก็คือเขาเองที่ลงมือชักดาบ

อีกทั้งเมื่อลงมือก็คือท่าไม้ตาย "ฟ้าเส้นเดียว"

อาศัยจังหวะที่ราชาหนูดูดซับแก่นแท้แห่งจันทรา ฟาดฟันดาบนี้ออกไป

ทุกอย่างราบรื่นดี

แต่จี้ชิงคาดไม่ถึงว่า ดาบของเขาที่ฟันลงบนร่างของราชาหนู กลับมิอาจทะลวงผ่านหนังของราชาหนูได้เลยรึ?

เกราะกายเนื้อของราชาหนูแข็งแกร่งเพียงใดกัน?

"จี๊ดๆๆ"

ราชาหนูส่งเสียงแหลมสูงออกมาจากปาก

ขณะเดียวกัน ฝูงหนูเบื้องล่างนับไม่ถ้วนดูเหมือนจะคลุ้มคลั่งและโกรธแค้นอย่างที่สุด พุ่งเข้าใส่จี้ชิงอย่างบ้าคลั่ง

ราชาหนูยิ่งยื่นกรงเล็บอันแหลมคมออกมา ตบเข้าใส่จี้ชิงอย่างแรง

ปัง

จี้ชิงยกดาบขึ้นขวาง พลังมหาศาลส่งผ่านมาจากตัวดาบ กระแทกร่างจี้ชิงปลิวไป

ฟุ่บ

จี้ชิงร่วงหล่นลงกลางอากาศ

เบื้องล่างคือฝูงหนูนับไม่ถ้วน

หากตกลงไป เกรงว่าเขาคงจะถูกฝูงหนูกัดกินจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก

สองเท้าของจี้ชิงเหยียบลงบนร่างหนูตัวหนึ่ง จากนั้นใช้วิชาเหยียบยอดหญ้า แตะพื้นเบาๆ ร่างทั้งร่างก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง พุ่งเข้าหาราชาหนูอีกครา

ประกายดาบอันงดงามตระการตาปรากฏขึ้นอีกครั้ง

พลังลมปราณภายในของจี้ชิงปะทุออกมาอย่างรุนแรง

พลังลมปราณเพิ่มอานุภาพสามส่วน!

"ฟ้าเส้นเดียว!"

ดาบนี้รุนแรงยิ่งกว่าเมื่อครู่เสียอีก

ปัง

ราชาหนูปล่อยให้ดาบของจี้ชิงฟันลงบนร่าง จากนั้นมันก็ยื่นกรงเล็บออกมาอย่างรวดเร็ว คว้าจับตัวดาบไว้ได้ในทันที

มุมปากของราชาหนูยังเผยรอยยิ้มอันแปลกประหลาดออกมา

ทว่า จี้ชิงก็ยิ้มเช่นกัน

ในมือของเขาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด ได้กำอาวุธลับชิ้นหนึ่งไว้แล้ว

ตะปูทะลวงกระดูก ผลงานของสามประหลาดหลิ่งตง!

ฟุ่บ

มือขวาของจี้ชิงสะบัดออกไปอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า

แสงสีดำสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่ดวงตาของราชาหนูที่อยู่ใกล้เพียงคืบอย่างรวดเร็ว

ฉึก

แสงสีดำแทงทะลุดวงตาของราชาหนู

ทันใดนั้น โลหิตสาดกระเซ็น

ดวงตาของราชาหนูระเบิดออกทันที

"สำเร็จ!"

สองมือของจี้ชิงพลันจับดาบยาวไว้แน่น กระชากออกจากกรงเล็บของราชาหนู จากนั้นก็แทงเข้าใส่ดวงตาของราชาหนู

ดาบยาวแทงทะลุเข้าไปในร่าง ผ่านดวงตาที่ระเบิดออกของราชาหนูแทงลึกเข้าไป

แต่กายเนื้อของราชาหนูแข็งแกร่งเกินไป

ถึงแม้ดาบยาวจะแทงทะลุเข้าไปในร่างก็ยังมิอาจสังหารราชาหนูได้อย่างสิ้นเชิง ดาบยาวกลับติดคาอยู่

จี้ชิงทะยานร่างขึ้น เท้าขวากระแทกเข้าที่ด้ามดาบอย่างแรง

พลังมหาศาลส่งผ่านไปยังดาบยาวในทันที คราวนี้ราชาหนูมิอาจต้านทานได้อีกต่อไป ดาบยาวแทงทะลุศีรษะของราชาหนู ทะลุออกไปอีกด้านหนึ่ง

โครม

ร่างอันใหญ่โตของราชาหนู ร่วงหล่นจากก้อนหินใหญ่ลงสู่พื้น

ตายแล้ว!

ราชาหนูที่เมื่อครู่ยังดูลึกลับและเปี่ยมด้วยไอปิศาจอย่างที่สุด กลับตายไปเช่นนี้

ในชั่วพริบตา จี้ชิงก็สังหารราชาหนูได้แล้ว

เมื่อราชาหนูตาย ฝูงหนูก็พลันสับสนวุ่นวายอย่างที่สุด

ฝูงหนูบางส่วนยังคงดุร้ายไม่กลัวตายพุ่งเข้าใส่จี้ชิง

เหล่านี้เป็นเพียงหนูธรรมดา ต่อให้มีจำนวนมากเพียงใดก็ไม่มีอันตรายเท่าใดนัก ถูกจี้ชิงใช้ดาบสังหารไปทีละตัว

ฝูงหนูส่วนใหญ่แตกฮือกระจัดกระจาย หายลับเข้าไปในป่าเขา

กระบวนการทั้งหมด ใช้เวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจเท่านั้น

ผู้ฝึกยุทธ์จากสำนักทั้งสี่คนที่ยัง "ซ่อนตัว" อยู่ในป่าเขาต่างเบิกตากว้าง ราวกับไม่อยากเชื่อ

"ราชาหนู... ตายแล้วรึ?"

"พวกเรายังไม่ทันได้ลงมือ ราชาหนูก็ตายแล้วรึ?"

"แล้วพวกเรามาที่ภูเขานี้เพื่ออะไรกัน?"

ทั้งสี่คนมองหน้ากันไปมาด้วยความงุนงง

ส่วนเรื่องการแย่งชิงความดีความชอบ ล้อมสังหารต่างๆ นานา

พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิด

เพียงแค่ฝีมือที่ "หลี่มู่" แสดงออกมาเมื่อครู่ พวกเขาจะกล้าแย่งชิงความดีความชอบได้อย่างไร?

"หลี่มู่ผู้นี้ ต้องมีฝีมือระดับจอมยุทธ์ระดับสองอย่างแน่นอน!"

"ดาบของหลี่มู่เร็วเกินไปแล้ว ในยุทธภพมีผู้ฝึกยุทธ์ที่อายุน้อยเพียงนี้ และมีเพลงดาบที่รวดเร็วถึงเพียงนี้ปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อใดกัน?"

"หลี่มู่... ไม่เคยได้ยินชื่อคนผู้นี้ในยุทธภพเลยจริงๆ หรือว่าจะเป็นนามแฝง?"

ในใจของทั้งสี่คนต่างก็มีข้อสันนิษฐานอยู่บ้าง

แต่เมื่อได้เห็นภาพที่จี้ชิงสังหารราชาหนูได้อย่างเฉียบขาดรวดเร็วถึงเพียงนี้ ความคิดบางอย่างในใจของพวกเขาก็ "สงบเงียบลง" โดยสิ้นเชิง

ยุทธภพตัดสินกันด้วยฝีมือ

สิ่งที่เรียกว่าสำนัก เส้นสาย ชื่อเสียง ต่อหน้าฝีมืออันแข็งแกร่งอย่างแท้จริงล้วนไร้ความหมาย!

ขณะนี้จี้ชิงกำลังตรวจสอบ "ตำราอสูร"

เมื่อครู่ตอนที่เขาสังหารราชาหนู บนตำราอสูรปรากฏตัวอักษรเล็กๆ แถวหนึ่งขึ้นมา

"สังหารร่างแท้หนูปีศาจ ได้รับแต้มต้นกำเนิด 10 แต้ม"

ขณะเดียวกัน จี้ชิงก็เปิดตำราอสูรออก

"หนูปีศาจ ปีศาจชั้นต่ำที่ยังไม่แปลงกาย หนังเหนียวเนื้อหนา เชี่ยวชาญการขุดรู สามารถบัญชาการฝูงหนูได้"

จี้ชิงครุ่นคิดเล็กน้อย

"ปีศาจก็มีการแบ่งระดับความแข็งแกร่งสูงต่ำเช่นกัน หนูปีศาจตัวนี้ยังไม่แปลงกาย นับได้ว่าเป็นเพียงปีศาจชั้นต่ำ ร่างแท้ให้แต้มต้นกำเนิดเพียง 10 แต้มเท่านั้น แล้วปีศาจลอกหนังเล่า? ร่างแยกเพียงร่างเดียวก็ให้แต้มต้นกำเนิดหนึ่งแต้มแล้ว หากเป็นร่างแท้..."

จี้ชิงเข้าใจแล้ว "ปีศาจลอกหนัง" เกรงว่าคงจะแข็งแกร่งกว่าหนูปีศาจตัวนี้มากนัก

เมื่อครู่เขาต่อสู้กับหนูปีศาจก็ยังลำบากอยู่มาก

หากมิใช่ว่ามีตะปูทะลวงกระดูกของสามประหลาดหลิ่งตงอยู่พอดี เขาก็คงจะสังหารหนูปีศาจได้ยากยิ่งจริงๆ

การต่อสู้เมื่อครู่นี้ จี้ชิงก็ได้เข้าใจถึงจุดอ่อนบางอย่างของตนเองแล้ว

ตัวอย่างเช่น เพลงดาบของเขารวดเร็วก็จริง แต่พลังทำลายยังไม่เพียงพอ

หากต่อสู้กับผู้ฝึกยุทธ์ยังไม่ส่งผลเท่าใดนัก เพราะผู้ฝึกยุทธ์ก็มิอาจทนทานคมดาบได้

แต่หากต่อสู้กับปีศาจ พลังทำลายของเพลงดาบไม่เพียงพอ ก็จะลำบากอย่างยิ่ง

ดังนั้นต่อไปจี้ชิงยังคงต้องฝึกฝนเพลงดาบที่มีพลังทำลายสูงส่ง เพื่อชดเชยจุดอ่อนของตนเอง

ครั้งนี้เก็บเกี่ยวได้ไม่เลว ไม่เพียงแต่ "กำจัดหนู" ได้สำเร็จ อีกทั้งยังได้รับแต้มต้นกำเนิดมาอีก 10 แต้ม

วรยุทธ์ของเขาสามารถก้าวหน้าอย่างรวดเร็วได้อีกครั้งแล้ว

จี้ชิงเดินมายังศพของราชาหนูอีกครั้ง ยื่นมือเข้าไปในศีรษะของศพ ออกแรงควักออกมา ดึงตะปูทะลวงกระดูกออกมาจากศีรษะของราชาหนู

ตะปูทะลวงกระดูกนี้เป็นของดีจริงๆ ในยามคับขันสามารถส่งผลลัพธ์อันน่าอัศจรรย์ได้

จี้ชิงเช็ดตะปูทะลวงกระดูกจนสะอาด เก็บกลับเข้าไปในอกเสื้ออีกครั้ง

บนพื้นยังมีศพของราชาหนูอยู่

แต่ศพนี้ใหญ่โตเกินไป เขาคนเดียวแบกไปค่อนข้างลำบาก

ทว่าที่นี่ยังมิใช่มีเพียงจี้ชิงคนเดียว ยังมีอีกสี่คนมิใช่รึ?

จี้ชิงเงยหน้าขึ้นมองไปยังพงหญ้าที่อยู่ไกลออกไป ตะโกนเสียงดัง: "พวกท่านสี่คนไม่ลงมือ แต่การแบกศพราชาหนูลงจากเขาก็คงไม่มีปัญหาสินะ?"

"ไม่มีปัญหา! ศพราชาหนูมอบให้พวกเราจัดการ รับรองว่าจะแบกลงจากเขาให้ได้อย่างแน่นอน!"

ผู้ฝึกยุทธ์จากสำนักทั้งสี่คนเดินออกมาอย่างว่าง่าย ทั้งสี่คนช่วยกันแบกศพราชาหนูเดินลงจากเขาไปอย่างรวดเร็ว