บทที่ 45 - ร้านค้าเปิดทำการ

บทที่ 45 - ร้านค้าเปิดทำการ

เมืองฉยงโจว (ไหหลำ) กองบริหารการปล่อยยานอวกาศ

ตรงข้ามกัวเซินคือรองผู้อำนวยการกองบริหารและผู้รับผิดชอบการก่อสร้างจากสำนักที่ 1

"คุณกัว ผมแนะนำให้สร้างฐานปล่อยของซินหยวนตรงนี้ จะได้ใช้ทางลำเลียงร่วมกับของรัฐ ลดต้นทุนได้กว่า 20%"

รอง ผอ. หวงวงพื้นที่บนแผนที่ และวาดเส้นทางขนย้ายจรวดจากท่าเรือ กัวเซินพยักหน้าไม่หยุด

จุดประสงค์ของรอง ผอ. หวง นอกจากช่วยลดต้นทุนและเวลาให้กัวเซินแล้ว ที่สำคัญคือลดความยุ่งยากในการบริหาร ไม่งั้นประสานงานลำบาก

"ใช้ทางร่วมกันจะไม่กระทบประสิทธิภาพการปล่อยเหรอครับ"

"เรื่องนี้วางใจได้ การจัดสรรการขนส่งไม่มีปัญหา จรวดไม่ใช่ปลากระป๋อง ไม่ได้ขนมาทีละคันทุกวันหรอก ความล่าช้าไม่เกิน 24 ชั่วโมง ไม่พลาดหน้าต่างการปล่อยแน่นอน"

"ตกลงครับ" กัวเซินยอมรับ แล้วหันไปมองผู้จัดการจากสำนักที่ 1

ผู้จัดการฉางจากสำนักที่ 1 ตอนนี้ดีใจเนื้อเต้น เดิมทีฐานปล่อยสร้างเสร็จ คนงานและเครื่องจักรส่วนใหญ่กำลังลงเรือเตรียมถอนตัว นึกไม่ถึงว่าจะได้งานใหญ่มาต่อทันที ไม่สิ สองงานใหญ่เลย

ซินหยวนต้องการสร้างฐานปล่อยที่มีหอปล่อย 2 หอ รองรับจรวดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 เมตร พร้อมจุดกู้คืน 4 จุด และสนามบินรันเวย์คู่

ส่วนฐานปล่อยมูคาลาของอาหรับ ลดหอปล่อยเหลือ 1 หอและลดสิ่งอำนวยความสะดวกบางอย่าง

สองงานนี้รวมกัน กินยาวไปได้อีกนาน

"ฐานปล่อยซินหยวนกำหนด 10 เดือนไม่มีปัญหา เครื่องจักรส่วนใหญ่ยังไม่ได้ย้ายออก เริ่มงานได้ภายในครึ่งเดือน

ค่าใช้จ่ายฐานปล่อยทั้งหมดคาดว่าอยู่ที่ 5 พันล้านหยวน ส่วนฐานปล่อยมูคาลายังไม่ได้ดูหน้างานจริง แม้สิ่งอำนวยความสะดวกจะน้อยกว่าแต่ต้นทุนมีแต่จะสูงกว่า รวมๆ ประมาณ 6 พันล้านหยวน"

1.1 หมื่นล้านหยวน แลกเป็น 1.5 พันล้านดอลลาร์ ราคานี้กัวเซินมองว่าไม่มีปัญหา ถ้าเป็นสไตล์นาซ่า ตัวเลขนี้ต้องคูณสองอย่างต่ำ

"ตกลงครับ แต่ผมหวังว่าภายใน 6 เดือน จะต้องสร้างหอปล่อย 1 หอ จุดกู้คืน 1 จุด และรันเวย์ 1 เส้นให้เสร็จ และต้องใช้งานได้จริง"

"เอ่อ... น่าจะไม่มีปัญหาครับ"

ผู้จัดการฉางรับปาก ทั้งสามฝ่ายจึงเซ็นสัญญา

ใช่ สามฝ่าย เพราะฐานปล่อยถูกผนวกเข้ากับระบบติดตามระดับโลกของจีน สถานีติดตามจึงอยู่ภายใต้การดูแลของกองบริหารการปล่อยยาน

แต่นอกจากฐานปล่อยฉยงโจวแล้ว หลังบรรลุข้อตกลงกับองค์การอวกาศ ศูนย์ปล่อยดาวเทียมปิงโจวก็ได้ร่วมมือกับซินหยวนเช่นกัน

จรวดนิวหยวน-1 รุ่น ค (1C) ลำแรก ถูกขนส่งทางรถบรรทุกมาถึงศูนย์ปล่อยดาวเทียมปิงโจว ประกอบและทดสอบเสร็จสิ้นที่นี่

ศูนย์ปล่อยดาวเทียมปิงโจว เป็นฐานหลักในการปล่อยดาวเทียมสู่วงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์ (SSO) ของประเทศ

นิวหยวน-1 รุ่น ค ที่บรรทุกดาวเทียมแบบหารเฉลี่ย (Rideshare) ปล่อยจากที่นี่ จะได้เงื่อนไขการปล่อยและขอบเขตการติดตามที่ดีกว่า และยังเป็นการทดสอบการเข้าร่วมระบบติดตามของรัฐด้วย

"3, 2, 1 จุดระเบิด"

เปลวเพลิงสีส้มฉายโชนพุ่งออกจากใต้รางระบายไอเสีย นิวหยวน-1 รุ่น ค สลัดพ้นแรงโน้มถ่วง พุ่งทะยานสู่อวกาศด้วยความเร่งสูง

ตัวแทนบริษัทที่ร่วมหารค่าส่งดาวเทียมแหงนมองจุดสีขาวบนท้องฟ้าด้วยใจระทึก

เพราะเรื่องอวกาศ สิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุดคืออุบัติเหตุ

โชคดีที่ไม่กี่นาทีต่อมา ดาวเทียมหลายดวงก็เข้าสู่วงโคจร SSO อย่างราบรื่น ส่งสัญญาณทำงานปกติกลับมายังพื้นโลก

คนข้างนอกถอนหายใจโล่งอก ส่วนผอ.ศูนย์ควบคุมคุยเล่นกับคนของซินหยวน

"นิวหยวน-1 รุ่น ค ของพวกคุณเปลี่ยนชื่อเป็นลองมาร์ช 6 ไปเลยดีไหม ตัวถังกับเครื่องยนต์เหมือนกันเปี๊ยบ สถาบันวิจัยที่ 8 ยังทำไม่ทันพวกคุณเลย ปีหน้ากว่าจะยิงครั้งแรก

อ้อ ยังมีข้อแตกต่าง พวกคุณกู้คืนจรวดได้ด้วยนี่นะ"

จรวดท่อนแรกของนิวหยวน-1 รุ่น ค ก็ทำเป็นแบบกู้คืนได้ เพราะท่อนแรกของตระกูลนี้ใช้ร่วมกันหมด

แต่ไม่ใช่ลำเดียวกับของรุ่น ข (1B) ลำนั้นกู้คืนสำเร็จเป็นครั้งที่ 4 แล้ว ประสบการณ์กู้คืนของซินหยวนตอนนี้เชี่ยวชาญมาก กำลังเตรียมการกู้คืนทางทะเลอยู่

ท่อนแรกของนิวหยวน-1 รุ่น ค ตอนนี้ใกล้ถึงพื้นแล้ว และลงจอดอย่างสมบูรณ์แบบที่ลานจอดของซินหยวน ไม่มีอุบัติเหตุใดๆ

สถาบันวิจัยที่ 8 รู้ข่าวนี้ ถึงกับแค้นจนต้องทำงานล่วงเวลาติดต่อกันสามสัปดาห์

เพราะองค์การอวกาศแจ้งภายในแล้วว่า จะเปิดภารกิจปล่อยดาวเทียมของรัฐบางส่วนให้เอกชน

ตอนนี้เอกชนก็มีแค่ซินหยวนเจ้าเดียวไม่ใช่เหรอ! อะไรนะ? เพิ่งจดทะเบียนอีกสองเจ้า อันนั้นไม่นับ

งานของสถาบัน 8 มีสองส่วน คือขีปนาวุธกับจรวด ขีปนาวุธคืองานหลัก ส่วนจรวดเน้นตลาดพาณิชย์ พอซินหยวนโดดเข้ามาป่วน แรงกดดันในการแข่งขันก็พุ่งปรี๊ด

การพัฒนาลองมาร์ช 6R (รุ่นกู้คืน) เพิ่งเริ่ม แม้ตัวถังไม่ต้องแก้เยอะ แต่ขาหยั่งกับระบบควบคุมละเอียดยังน่าปวดหัว

เหอถั่งคิดไปคิดมา ตัดสินใจโทรจิกสถาบันวิจัยที่ 6 บอกว่างานตัวเองเดินหน้าเร็วมาก รอแค่เครื่องยนต์ โยนความกดดันไปให้คนอื่นหน้าตาเฉย

...

"แชะ แชะ..."

ท่ามกลางแสงแฟลช หลินจวี้เซ็นสัญญาซื้อที่ดินกับเทศบาลเมือง

ที่ดิน 5,000 ไร่จีน (ประมาณ 2,000 ไร่ไทย) โดย 3,000 ไร่เป็นโซนผลิตจรวดและยานอวกาศ ที่เหลือเป็นฐานปล่อยขนาดเล็ก

เมืองซินหยวนเล็กเกินไป ฐานปล่อยเก่านั้นต่อไปคงไม่ได้ใช้แล้ว จรวดขนาดเล็กก็ไม่จำเป็นต้องขนไปไกล ปล่อยจากที่นี่เลย

แถมยังมีรันเวย์ตรงจากโรงเก็บยาน สำหรับขนย้ายกระสวยอวกาศในอนาคต ต้นทุนก่อสร้างก็ไม่สูง

เงินลงทุนรวมคาดว่า 4 พันล้านหยวน แต่ค่าที่ดินฟรี เหมือนกึ่งขายกึ่งให้ ธนาคารปล่อยกู้เต็มจำนวน ห้าปีแรกจ่ายแค่ดอกเบี้ย

เพราะเป็นโรงงานผลิตจรวดที่ตั้งห่างไกล ราคาที่ดินถูกมาก จังหวัดและมณฑลหวังจะปั้นบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านอวกาศ เพื่อดึงเศรษฐกิจผ่านห่วงโซ่อุปทาน ที่ดินแค่นี้ให้ได้ก็ให้ไป

บริษัทไฮเทคแบบนี้ สำหรับมณฑลทางภาคกลางและตะวันตกเปรียบเสมือนสมบัติล้ำค่า นโยบายไฟเขียวตลอดทาง ร่วมมือกับบริษัททุกด้าน

แน่นอนว่ามณฑลก็มีข้อเรียกร้อง เช่น อยากให้ตั้งชื่อศูนย์ปล่อยนี้ว่า 'ศูนย์ปล่อยยานแพนด้า' เผื่อดึงดูดการท่องเที่ยว...

หลินจวี้ไม่มีปัญหา แค่เปลี่ยนชื่อเอง

ทันทีที่กรรมสิทธิ์ที่ดิน 5,000 ไร่นี้โอนมาเป็นของบริษัท ซินหยวน แอโรสเปซ พาวเวอร์ ระบบที่เงียบหายไปนานในสมองก็เด้งเตือนขึ้นมา

【ตรวจพบฐานทัพย่อยที่ลงทะเบียนแล้ว ผ่านเกณฑ์พื้นที่ฐานทัพระดับ B ต้องการเปลี่ยนลำดับฐานทัพหลัก-ย่อยหรือไม่?

หากเลือกใช่ หน่วยที่ผูกกับระบบจะเปลี่ยนแปลง】

หลินจวี้ตกใจ ไม่ต้องคิดเยอะเลือก "ใช่" ทันที โรงงานรถไถเดิมมันเล็กไป ย้ายมานี่แหละเหมาะ

【ฐานทัพหลักอัปเดตแล้ว ระบบกำลังประเมินอีกครั้ง...

ประเมินเสร็จสิ้น: โฮสต์ประสบความสำเร็จด้วยความพยายามของตนเอง กลายเป็นผู้ผลิตด้านอวกาศระดับแนวหน้าของโลกในปัจจุบัน มีอิทธิพลในวงกว้างระดับหนึ่ง ระบบจะเปิดสินค้าบางส่วนในร้านค้า หวังว่าโฮสต์จะพยายามต่อไป

หมายเหตุ: ขอบเขตการปลดล็อกร้านค้าแปรผันตรงกับความคืบหน้าการสำรวจอวกาศและอิทธิพล ไอเทมสามารถซื้อได้ด้วยเงินทุน】

หลินจวี้: !

ร้านค้า ในที่สุดร้านค้าก็เปิดแล้ว! เขาจะได้เติมทรูเองสักที!

เปิดแผงควบคุมระบบ รายการสินค้าปรากฏขึ้นในร้านค้า

【คำเตือน: เงินทุนคิดเป็นสกุล RMB ไอเทมซื้อแล้วไม่รับคืน ไอเทมที่ซื้อจากร้านค้าระบบสามารถกำหนดวิธีใช้งานได้ในขอบเขตที่สมเหตุสมผล

วิศวกรระบบระดับ C: 10 ล้าน

การ์ดอัปเกรดทักษะระดับ B: 100 ล้าน

การ์ดอัปเกรดทักษะระดับ D: 1 ล้าน

การ์ดอัปเกรดทักษะระดับ C: 5 ล้าน

การ์ดอัปเกรดฐานทัพระดับ D: 30 ล้าน

การ์ดอัปเกรดฐานทัพระดับ C: 300 ล้าน

การ์ดอัปเกรดฐานทัพระดับ B: 3,000 ล้าน

เทคโนโลยีพื้นฐานการสร้างโมดูลในวงโคจรระดับ C: 50 ล้าน

เครื่องยนต์ผสมเทอร์โบ-แรมเจ็ทความเร็วเหนือเสียง 90KN: 200 ล้าน

เครื่องยนต์จรวดเชื้อเพลิงเหลวไฮโดรเจน-ออกซิเจนวัฏจักรเปิด ห้องเผาไหม้เดี่ยว 500 ตัน: 80 ล้าน

เทคโนโลยีเครื่องยนต์จรวดนิวเคลียร์ความร้อนระบายความร้อนด้วยแก๊ส 100KN: 300 ล้าน

ข้อมูลเทคโนโลยีชิปคอมพิวเตอร์ระบบเลขฐานสามอเนกประสงค์ X32035: 1,000 ล้าน

ระบบควบคุมยานอวกาศอัจฉริยะ SC09 (สำหรับชิปซีรีส์ X320): 1,000 ล้าน

เทคโนโลยีเครื่องขับดันฮอลล์ 50N...】

[จบแล้ว]