บทที่ 14 - เข้าสู่วงโคจร

บทที่ 14 - เข้าสู่วงโคจร

"สัญญาณโทรมาตรปกติ"

"การติดตามด้วยแสงและเรดาร์ปกติ"

"โปรแกรมเลี้ยวเริ่มทำงาน"

"..."

ตอนที่จรวดบินขึ้นไปได้สำเร็จแทนที่จะระเบิดตูมคาฐานเป็นดอกไม้ไฟ คนส่วนใหญ่ก็เริ่มเฮกันแล้ว แต่คนทำงานตัวจริงและผู้รู้เรื่องราวยังแค่ถอนหายใจโล่งอกนิดหน่อย

ยังมีขั้นตอนการแยกตัวอีกสองครั้ง ปรับวงโคจรอีกหลายรอบ สุดท้ายต้องส่งดาวเทียมเข้าวงโคจรอย่างแม่นยำถึงจะเรียกว่าสมบูรณ์แบบ

ขั้นตอนทั้งหมดตั้งแต่ปล่อยจนถึงเข้าวงโคจร กัวเซินเป็นคนวางแผนโดยผสมผสานจุดเด่นของอเมริกากับจีนเข้าด้วยกัน ทฤษฎีแน่นปึ้ก

ถึงจะไม่มีสถานีเรดาร์ระดับชาติคอยตรวจวัด แต่ใช้เรดาร์พลเรือนก็พอถูไถได้ตามเกณฑ์

กล้องไลฟ์สดจับภาพจรวดไว้กลางจอได้นิ่งสนิท จนกระทั่งจรวดท่อนแรกแยกตัว ก็ยังถ่ายภาพออปติคอลได้ชัดแจ๋ว

พอเห็นเปลวไฟท้ายจรวดเสถียรและรุนแรง ท่าทางการบินนิ่ง คนดูในไลฟ์ก็เริ่มฟันธงว่าสำเร็จแน่ พากันพิมพ์คำอวยพรและขอพรกันยกใหญ่

ไม่รู้ว่าขอพรกับจรวดที่บินขึ้นข้างบนแทนที่จะเป็นดาวตกที่ร่วงลงมา ผลจะออกมาตรงข้ามไหม แต่ปีๆ หนึ่งก็มีคนทำแบบนี้ไม่น้อย

อาจจะเรียกว่า ไสยศาสตร์เชิงวิทยาศาสตร์ ก็ได้มั้ง

"ท่อนแรกแยกตัว!"

ตอนที่จรวดบินจนตาเปล่าแทบมองไม่เห็น จรวดท่อนแรกก็แยกตัวตามโปรแกรม ไร้ซึ่งอุบัติเหตุ

เครื่องยนต์น้ำมันก๊าด K30 สองเครื่องของท่อนที่สองจุดระเบิดราบรื่น ส่งส่วนที่เหลือมุ่งสู่อวกาศต่อไป

ผ่านไปอีกหนึ่งนาที จรวดท่อนที่สองแยกตัว เหลือแค่เครื่องยนต์ K30 เครื่องเดียวของท่อนที่สามพาดาวเทียมมุ่งหน้าสู่วงโคจรระดับต่ำของโลก

ตอนนี้ความเร็วของจรวดเพียงพอแล้ว เครื่องยนต์ดับลง จะรออีกประมาณสิบนาทีให้ลอยไปถึงจุดโคจรระดับต่ำที่ความสูงประมาณ 300 กิโลเมตร ค่อยลดความเร็วแล้วเข้าสู่วงโคจร

ถึงตอนนี้คนในห้องควบคุมยังวางใจไม่ได้ แต่สำหรับนักวิจัยข้างนอก ความสำเร็จปาเข้าไป 90% แล้ว

"หลินจวี้ ยินดีด้วย จรวดเอกชนลำแรกก็ส่งดาวเทียมหนัก 400 กิโลขึ้นไปได้ นี่เป็นการเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยมมาก"

"ขอบคุณครับอาจารย์ถัง แต่ผมต้องรออีกไม่กี่นาทีถึงจะวางใจได้"

หลินจวี้ตอบรับคำยินดีของถังเหว่ยเทียน แล้วหันไปมองโจวรุ่ยกับถงเผยเฉียง

"อาจารย์โจว ผอ.ถง เดี๋ยวก็ถึงตาดาวเทียมของพวกท่านโชว์ฝีมือแล้วครับ"

"หลินจวี้เธอวางใจได้เลย ดาวเทียมไม่มีทางพลาด ข้างในมีระบบสำรองตั้งสองชุด เรารับประกันความปลอดภัยและเสถียรภาพของดาวเทียมแน่นอน"

"ใช่แล้วเถ้าแก่หลิน โอกาสนี้พวกเราให้ความสำคัญมาก พลาดครั้งหน้าค่าเสียหายแพงนะจะบอกให้"

ถงเผยเฉียงยังยิงมุกแซว หลินจวี้ได้แต่หัวเราะแหะๆ

นิวหยวน-1 ปล่อยสำเร็จก็พิสูจน์แล้วว่ามีความสามารถปล่อยดาวเทียมพาณิชย์ ต่อไปต้องเก็บตังค์แล้ว

อย่าคิดว่าดาวเทียมพาณิชย์จะมีแต่ดาวเทียมจารกรรมหรือดาวเทียมสื่อสารไฮโซ จริงๆ ความต้องการของประเทศเล็กๆ ก็เยอะ

มหาวิทยาลัยทั้งในและต่างประเทศหลายแห่งก็สร้างดาวเทียมขนาดเล็ก แต่ปกติจ่ายค่าปล่อยเต็มราคาไม่ไหว เลยต้องใช้วิธี โบกรถติดไปกับเขา

ก็คือสร้างดาวเทียมจิ๋วหนักไม่กี่กิโลหรือสิบกว่ากิโล แล้วฝากไปพร้อมกับออเดอร์ปล่อยดาวเทียมหลัก

ตลาดส่วนนี้ใหญ่มาก ดังนั้นกำไรจากจรวดขนาดเล็กจริงๆ แล้วไม่น้อย ขอแค่มีออเดอร์ก็เลี้ยงตัวเองได้

แถมตามที่ถังเหว่ยเทียนบอก นิวหยวน-1 ปรับปรุงหน่อยก็ส่งของเข้าวงโคจรระดับต่ำได้ถึง 1.6 ตัน น้ำหนักขนาดนี้ถือเป็นดาวเทียมขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ ดาวเทียมรีโมตเซนซิงอินฟราเรด หรือดาวเทียมสำรวจส่วนใหญ่ก็หนักประมาณนี้

ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน ในหัวหลินจวี้ก็มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น

[ภารกิจมือใหม่ & ภารกิจช่วยเหลือเสร็จสิ้น ส่งน้ำหนักบรรทุกทางวิทยาศาสตร์ 398 กิโลกรัมเข้าสู่วงโคจรระดับต่ำของโลกสำเร็จ]

[โบนัสประเมินผลรวมภารกิจนี้: 6.4% รางวัลภารกิจมีดังนี้: วิศวกรระบบระดับ C * 3, การ์ดอัปเกรดฐานทัพระดับ C * 1, การ์ดอัปเกรดทักษะระดับ C * 1, การ์ดอัปเกรดทักษะระดับ D * 3 เครื่องพิมพ์ 3 มิติสำหรับผลิตเครื่องยนต์จรวด * 1, เทคโนโลยีบัสข้อมูล RX01, เทคโนโลยีการนำจรวดกลับมาใช้ใหม่ระดับ C]

[ภารกิจต่อไป: หลังผ่านการสำรวจเบื้องต้น คุณมีความเข้าใจเกี่ยวกับอวกาศระดับหนึ่งแล้ว โปรดส่งมนุษย์หนึ่งคนเข้าสู่วงโคจรระดับต่ำของโลกอย่างน้อย 1 ชั่วโมงและกลับมาอย่างปลอดภัย พร้อมทำภารกิจนำจรวดกลับมาใช้ใหม่หนึ่งครั้ง (กำหนดเวลา: 365 วัน)]

ระบบเทรางวัลและภารกิจใหม่ใส่รวดเดียว หลินจวี้ที่จมอยู่กับหน้าต่างระบบไม่ทันสังเกตเสียงเฮสนั่นในห้องควบคุมและรอบข้าง

ตอนนี้ห้องควบคุมยืนยันแล้วว่าดาวเทียมเข้าสู่วงโคจร และสัญญาณปกติ ภารกิจช่วงการบินสำเร็จสมบูรณ์

"ผมขอประกาศว่า ภารกิจปล่อยจรวดขนส่งนิวหยวน-1 รหัส Y1 ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม!"

สิ้นเสียงประกาศอันหนักแน่นของกัวเซินผ่านไมโครโฟน ทุกคนลุกขึ้นฉลองกันยกใหญ่

กัวเซินพาคนออกมานอกห้องควบคุม เห็นหลินจวี้กำลังเหม่อ ก็ส่งสายตาให้คนรอบข้าง

ทุกคนรู้กัน อ้อมไปข้างหลังหลินจวี้ แบ่งหน้าที่กันจับแขนจับขา

กว่าหลินจวี้จะรู้ตัว ก็ถูกโยนลอยละลิ่วขึ้นฟ้า แล้วก็ถูกมือสิบกว่าคู่รับไว้ แล้วโยนขึ้นไปอีก

มองดูหลินจวี้ที่ร้องโวยวาย ถังเหว่ยเทียนพูดกับโจวรุ่ยข้างๆ ว่า

"คนหนุ่มนี่มีพลังเหลือเฟือจริงๆ แต่ความสำเร็จของพวกเขาก็สมควรได้รับคำชมแบบนี้ ดาวเทียมของพวกนายก็เหมือนกัน อีกเดี๋ยววิทยาลัยเครื่องจักรกลฯ ก็จะดังแล้ว"

"มันแน่อยู่แล้ว" โจวรุ่ยลูบเคราอย่างภาคภูมิใจ แล้วจู่ๆ ก็รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวข้างหลัง

เห็นนักศึกษาวิทยาลัยเครื่องจักรกลฯ กลุ่มหนึ่งวิ่งหน้าบานเข้ามาหาเขา เหมือนอดใจรอทำอะไรสักอย่างไม่ไหว

โจวรุ่ยอึ้งไปนิดหนึ่ง แล้วมองไปทางหลินจวี้ที่ตัวลอยอยู่ไกลๆ ก็รู้ชะตากรรม เตรียมจะหันหลังหนี

แต่คนแก่วัยเกือบเกษียณจะไปวิ่งทันนักศึกษาพลังม้าได้ไง พอหันหลังก็รู้สึกตัวเบาหวิว แล้วก็เห็นท้องฟ้า

ถังเหว่ยเทียนไหวตัวทันหนีเข้าห้องควบคุมไปก่อน แต่ผอ.ถงผู้โชคร้ายเพราะอ้วนกว่าเลยช้าไปก้าวหนึ่ง หนีไม่พ้นชะตากรรมโดนจับโยน

...

เวลา 19:18 น. ข่าวภาคค่ำช่อง CCTV หลังจากจบข่าวต่างประเทศ ภาพก็ตัดไปที่จรวดในโรงงานประกอบ

"ผู้สื่อข่าว CCTV รายงาน ดาวเทียมที่พัฒนาร่วมกันระหว่างภาคเอกชนและสถาบันอุดมศึกษาของจีน ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศด้วยจรวดที่มีสิทธิบัตรทางปัญญาเป็นของตัวเองร้อยเปอร์เซ็นต์ในวันนี้

นี่เป็นกรณีตัวอย่างแรกที่บริษัทอวกาศเอกชนแห่งแรกของจีน ส่งดาวเทียมเข้าสู่อวกาศได้สำเร็จในการปล่อยจรวดครั้งแรก เป็นสัญลักษณ์ว่าหลังจากเปิดตลาดอวกาศ ทุนเอกชนได้กระตือรือร้นเข้าสู่อุตสาหกรรมอวกาศ..."

ภาพข่าวสามนาทีโชว์รูปร่างหน้าตาของนิวหยวน-1 และป้ายชื่อโรงงานรถไถเมืองซินหยวนคู่กับวิทยาลัยเครื่องจักรกลภาคใต้ชัดเจน ตามด้วยภาพโคลสอัพดาวเทียมและคลิปตอนปล่อย

ปิดท้ายด้วยบทสัมภาษณ์ผู้ใหญ่ในองค์การอวกาศที่ให้คำชมเชย

นัยทางการเมืองของนิวหยวน-1 มีมากกว่านัยทางวิทยาศาสตร์ พอปล่อยสำเร็จรัฐบาลก็ดันสุดตัว ทำให้โรงงานรถไถเมืองซินหยวนดังชั่วข้ามคืน

คืนนั้น เดิมทีหลินจวี้จะดูอาการดาวเทียม แต่โทรศัพท์แทบไหม้เพราะสายเข้าไม่หยุด

[จบแล้ว]