เล่ม1 : บทที่ 63 – พื้นที่แห่งความตาย

กำเนิดดาบปีศาจ(BDS) เล่ม1 : บทที่ 63 – พื้นที่แห่งความตาย

โอนาห์มาถึงจุดสังเกตการณ์และมองไปยังฝูงงู พวกมันกำลังพยายามตามแบบฉบับของมันในการต้านทานความหิวโหยเพื่อหลีกเลี่ยงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น แต่ความตั้งใจที่จะมีชีวิตอย่ต่อก็ไม่ยอมให้พวกมันอดตาย

ทุกอย่างยังคงดูเหมือนเดิมเช่นวันก่อน เช่นนั้นโนอาห์จึงตัดสินใจว่าถึงเวลาที่ต้องโยกย้ายแล้ว เขาไม่สามารถเพิ่มพลังให้มากไปกว่านี้ได้แล้ว ฉะนั้นการเคลื่อนย้ายจึงเป็นความคิดที่ดีก่อนที่จะมีสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

โนอาห์เข้าไปในร่างของอัสซีและร่างของมันก็ค่อย ๆ ขยายกลายเป็นงูยักษ์

เหล่างูในฝูงตื่นตกใจเล็กน้อยเมื่อพบคนแปลกหน้าเข้ามาร่วมในฝูง ไม่มีใครบังคับให้เขาต้องรับชีวิตแบบพวกมัน แต่อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ไม่ได้ทำอะไรและจับตามองงูสีดำไร้ที่มาในฝูงอยู่ครู่หนึ่ง

โนอาห์แทรกตัวเข้าไปในท่ามกลางฝูงงูมากมายและเริ่มเคลื่อนไหวโดยใช้พลังงานจิตเป็นเข็มทิศเพื่อไม่ให้หลงทาง เขาต้องไปถึงกำแพงที่อยู่ปลายสุดของหุบเขาและยังต้องคอยหลีกเลี่ยงแรงกระแทกจากร่างของราชาด้วย

ความคืบหน้าของเขาเป็นไปอย่างเชื่องช้าเนื่องจากเขาต้องรักษาความเร็วให้ไปคู่กับงูตัวอื่น ๆ ด้วย และการกระโดดข้ามทะเลงูของเขาก็ได้เริ่มขึ้น

เขาไม่กล้าที่จะอยู่บนพื้นดิน แต่การปรากฏตัวของราชารบกวนแผนของเขาดังนั้นเขาจึงต้องปรากฏตัวเป็นกิจจะลักษณะเพื่อให้เข้าใจตำแหน่ง

บางครั้งเขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดเนื่องจากประสาทสัมผัสของอัสซีถูกกัดเป็นแผลเล็ก ๆ โดยงูที่เลื้อยอยู่รอบ ๆ

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เพียงแค่เพิกเฉยไป เพราะพิจารณาแล้วว่าสถานการณ์ยังคงเป็นไปตามแผนที่กำหนด ทุกครั้งที่เขาถูกกัด เขาก็จะดำดิ่งลึกลงไปในฝูงเพื่อรักษาสหายของเขา ทำเช่นนี้ซ้ำไปเรื่อย ๆ จนเริ่มเข้าใกล้ถึงที่หมายอย่างช้า ๆ

ทั้งร่างกายของเขาจมอยู่ในร่างกายของงู และราชาก็แผ่รังสีแรงกดดันออกมาอยู่ตลอดซึ่งทำให้เขาประหม่า โนอาห์รู้สึกหายใจไม่คล่อง แต่การป้องกันของอัสซีทำให้เขายังก้าวต่อไปได้ เขาใช้เวลาถึงครึ่งวันในการเลื้อยคลานข้ามสัตว์ร้ายนับพันตัว มันทำให้เขารู้สึกเหน็ดเหนื่อยมากเนื่องจากความเครียดที่ต้องอดทนมาตลอด

แต่ขณะนั้นเอง ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้เขาหมดกำลังใจ ทางด้านหลังร่างของราชาไม่มีงูเลยแม้แต่ตัวเดียว โพรงส่องสว่างอยู่ตรงหน้า แต่เขากลับไม่สามารถไปถึงมันได้อย่างซี้ซั้ว

หัวของราชาชี้ตรงไปยังทิศทางของโพรงและทุกครั้งที่มันหายใจ ก็จะมีบางชิ้นส่วนของบริเวณโดยรอบแตกสลายไปและพื้นดินจะสึกกร่อน

แม้ในยามที่มันหลับก็ยังสามารถฆ่าคนที่อ่อนแอได้!

โนอาห์เห็นงูสองหัวอันดับสองหลุดออกจากฝูงและไปสุดยังบริเวณตรงหน้าของหัวราชา ร่างของมันก็สลายไปไม่เหลือชิ้นดีทันทีที่ราชาหายใจออก!

พื้นที่แห่งความตายรูปกรวยนี้เริ่มต้นที่หัวของราชาและสิ้นสุดที่ทางเข้าของทางเดินในกำแพง

‘เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงไม่มีตัวไหนหลบหนีไปจากที่นี่ได้ แค่พวกมันทำไม่ได้ต่างหาก’

สถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้ทำให้เขาต้องทำการปรับเปลี่ยนแผนใหม่ ‘ด้วยความแข็งแกร่งของมัน น่าจะสามารถกำจัดงูที่มีพลังมากกว่าอันดับสี่ได้ มันถูกกินเข้าไปทันทีเพียงเพราะว่าพวกมันคิดจะหนีงั้นเหรอ?’

แรงกดดันที่แผ่ออกมาต่อเนื่องบีบบังคับให้งูอยู่ในฝูงและลาหายใจของมันก็ปิดกั้นทางหนีรอดเพียงทางเดียวเอาไว้

‘คำถามก็คือ ฉันจะรอดไปยังไงให้ถึงโพรงนั่น?’

ถ้าโนอาห์เข้าไปในพื้นที่แห่งความตายนั่นจากจุดที่ใกล้ที่สุดไปยังเส้นทางดังกล่าว ระยะทางจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยเมตร ด้วยความเร็วของเขาและอัตราการหายใจออกของราชา น่าจะช่วยให้เขารอดไปได้ด้วยการโจมตีในสองถึงสามครั้ง

‘ไม่มีทางเลือกอื่น เริ่มจากเติมพลังงานจิตก่อนแล้วค่อยเข้าไป’

“ลมหายใจ” ภายในร่างกายไม่ใช่ปัญหาเนื่องจากเขาบรรจุวัฏจักรขั้นที่หกแล้ว อีกทั้งความเข้มข้นของ “ลมหายใจ” บริเวณนี้ยังมีปริมาณที่สูงที่สุดในหุบเขาอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม พลังงานจิตที่เขาต้องใช้เพื่อเคลื่อนที่ไปยังอีกฟากหนึ่งของฝูงงูนั้นคงเหลืออยู่มาก และเขาจำเป็นต้องเติมให้เต็มก่อนที่จะผ่านอุปสรรคขั้นสุดท้ายไป

‘โชคดีที่เพียงออกคำสั่ง อัสซีก็ทำตามโดยอัตโนมัติ แค่มี “ลมหายใจ” คอยสนับสนุนมันอย่างเพียงพอเท่านั้น’

หนึ่งในข้อดีของคาถาจารึกร่างกายคือผู้ใช้แค่ใช้พลังงานจิตเพียงเล็กน้อยก็สามารถสั่งการสหายเลือดได้ ส่วนที่เหลือมันจะทำตามผู้ออกคำสั่ง

นั่นหมายความว่านอกเหนือจากการใช้พลังงานจิตในขั้นต้น และแรงกดดันจากการแลกเปลี่ยนการรับความรู้สึกร่วมกันแล้ว นับว่าเป็นต้นทุนที่ต่ำมาก

ในพื้นที่ที่มีความเข้มข้นของ “ลมหายใจ” เช่นนี้ สหายเลือดจะสามารถทำงานได้อย่างไร้ที่สิ้นสุดด้วยพลังงานจิตเพียงน้อยนิด แน่นอนว่าเนื่องมาจากเคล็ดการบำรุงรักษาร่างกายของโนอาห์ด้วยที่ช่วยดูดซับ “ลมหายใจ” ได้ด้วยตัวเองโดยที่โนอาห์ไม่ต้องนั่งสมาธิเลย

โนอาห์ตัดสินใจพักท่ามกลางฝูงงู เขาผล็อบหลับไปในร่างของอัสซีในขณะที่มันเคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ ไปตามแนวกำแพงของพื้นที่รูปกรวยที่ว่างเปล่า

แรงกดดันจากราชายังคงอยู่ ดังนั้นจึงใช้เวลานานกว่าระดับน้ำในทรงกลมจิตใจของโนอาห์จะเพิ่มขึ้นมาถึงครึ่งหนึ่ง

เมื่อเขาตื่นขึ้นมา ก็พบกับภาพของร่างงูที่ขดกันไปมาจนคุ้นตา ‘จะเป็นหรือตายก็ขึ้นอยู่กับอีกร้อยเมตรข้างหน้านี้’

อัสซีเลื้อยไปยังขอบของฝูงงู ในจุดที่ใกล้กับโพรงมากที่สุด โนอาห์ปัดความคิดที่ไร้สาระออกไปจากใจ และตั้งสมาธิไปกับการเคลื่อนที่ไปข้างหน้าและต้านทานต่อความเจ็บปวดที่แทบจะสังหารเขาได้

เขาจ้องที่หัวของราชารอจังหวะที่มันจะหายใจเข้าเพื่อเพื่อให้ได้โอกาสที่ดีที่สุด เมื่อลมหายใจออกพุ่งชนกำแพงและเบาลง โนอาห์ก็กระโดดด้วยความเร็วตรงไปยังโพรง

ขณะเดียวกันนั้น งูในฝูงก็เห็นงูสีดำเลื้อยไปยังพื้นที่แห่งความตายมุ่งไปสู่ความหวังที่แม้แต่พวกมันก็ละทิ้งมานานแล้ว